g
Πέμπτη 19 Μαΐου 2016
Τετάρτη 18 Μαΐου 2016
προσωρινή κατοίκηση #2
απ'τα αγαπημένα μου πράγματα είναι να ξυπνάω σε άλλο σπίτι κι ο άλλος να λείπει να χει πεταχτεί κάπου ή να χει μπει για μπάνιο να επεξεργάζομαι το δωμάτιο να χαζεύω τα πράγματά του να ξαπλώνω στο κρεβάτι του να παρακολουθώ τι βλέπει απ'το παράθυρό του να ανοίγω το ψυγείο να παίζω για λίγο πως μένω εκεί
η μαμά έλεγε πάντα το ξένο ξίδι είναι γλυκό - η επιτελεστική κατοίκηση είναι πιο συναρπαστική το αναγνωρίζω
η μαμά έλεγε πάντα το ξένο ξίδι είναι γλυκό - η επιτελεστική κατοίκηση είναι πιο συναρπαστική το αναγνωρίζω
Τρίτη 17 Μαΐου 2016
το μονοπώλιο του κήπου
κάθε εκκλησία εδώ έχει τον προσωπικό της κήπο περιποιημένο και κλειδωμένο τα βράδια να προστατέψει τις παραδεισένιες γλάστρες της από τα νεαρά τέκνα της που κατουράνε κι αφήνουν τις γόπες τους παντού στο πέρασμά τους
σύντομα τα μάτια μας μάθανε να βλέπουν οάσεις όπου συναντούσαν κάγκελα
καλομάθαμε να αράζουμε στους προσωπικούς μας κήπους
όσο πιο ψηλά τόσο πιο προσωπικά
το κάστρο στην αγία σοφίας είχε κάποιες μέρες τώρα που είχε πέσει
από τους παρ-όμοιους μας της ικτίνου
πολλοί σε αριθμό και δυνατοί
κανένας δεν μπορούσε να τους σταματήσει
Δευτέρα 16 Μαΐου 2016
to be with others / σήμερα το πρωί όπως ακολουθούσα τους πάντες στο μυαλό μου / και σκεφτόμουν τον ήλιο να επιδρά πάνω τους
θα θελα πολύ να περπατάω σήμερα πίσω σου την αλεξάνδρας θα θελα πολύ να κάθομαι πίσω σου στην αίθουσα θα θελα πολύ να σε δω να καπνίζεις και να μιλάς με τους συμφοιτητές σους να πιω απ'τον καφέ σου να σε δω να γυρίζεις σπίτι με τα ακουστικά σου να σκεφτώ μαζί σου τι θα φάμε σήμερα
-είπες χτες τελευταία φορά ντελίβερι-
έχει τέλεια μέρα σήμερα κι είμαι σίγουρη ότι κι εκεί θα χει τέλεια μέρα σήμερα
μου βγαλε fleet foxes στα related και δεν είπα όχι
φεύγω κατευθείαν πίσω στις περσινές πασχαλιάτικες kopanadays
έχω καινούργια πόδια γυμνασμένα και δραστήρια
το καλύτερο που θα χαν να κανουν είναι να περπατήσουν πίσω σου στην κηφισίας
αφού αποτύχαμε στο να γίνω η καλυτερότερη εραστής σου
θέλω απεγνωσμένα τουλάχιστον να γίνω η καλύτερη σου φίλη
σήμερα δεν θέλω να κάνω τίποτα μόνο να σε σκέφτομαι
Πέμπτη 12 Μαΐου 2016
το κάλμ ντάουν
το χω πει χίλιες φορές η τελευταίες μέρες πριν φύγω είναι πάντα οι χειρότερές μου
την πρώτη μέρα που γυρνάω δεν με χωράει ο τόπος
κι αυτή τη φορά το χρονικό πλαίσιο - 2 βδομάδες μάη -εξεταστική- καλοκαίρι το κανε χειρότερο
δεν ξέρω πως τα καταφέρνω πάντα και μπλέκω σε αθηναϊκά ειδύλλια είχα πει θα το κόψω
με κανε πάντα να μαι με το ένα πόδι αθήνα με το άλλο θεσσαλονίκη
στερώντας μου τη δυνατότητα να νιώσω ότι μένω εδώ
στη λίστα μου για το τι σημαίνει να κατοικείς σε ένα μέρος υπήρχε μέχρι στιγμής το να έχεις:
9.τον ερωτικό σύντροφό σου
(όχι για όλους φυσικά αλλά για γκομενοκεντρικούς
ανθρώπους σαν εμένα-σίγουρα είναι απαραίτητο)
είχα τρελαθεί με προβλημάτιζε το πότε και αν θα σταματήσω να βρίσκομαι σ'αυτήν την τυχοδιωκτική φάση αναζήτησης του επόμενου πράγματος με το οποίο θα απασχολήσω τον εαυτό μου γυρνώντας σπίτι με το βροχερό λεωφορείο είπα δεν γίνεται αν δεν κάνω μια στάση στην ροτόντα δεν θα την παλέψω να κάτσω ήσυχη στα αυγά μου για λίγο σπίτι μου αλλιώς αν δεν ναρκώσω τον εαυτό μου κι αφού μπήκα καταπιάστηκα με την τακτοποίηση ραφιών και δωματίων βομβαρδίζοντας με ερωτηματικά τον εαυτό μου ποια είναι η φάση σου τι θέλεις ποιο είναι το πρόβλημά σου τι περιμένεις και σε ποια υποθετική εξέλιξη θα ηρεμούσες αλλά όταν κάθισα και δίψασα και αποφάσισα να φτιάξω γαλλικό -δόξα τω θεω έβρεχε και τον σήκωνε γιατί δεν είχα φραπέ- είδα στο ράφι τον ελληνικό κι εξεπλάγην με τον εαυτό μου που ξέχασα πως πίνω ελληνικό κι αναλογίστηκα πόσο καιρό έχω να αράξω πραγματικά σπίτι μόνη μου και ανέτρεξα όλες τις μέρες των διακοπών του πάσχα που το σκαγα απ'το σπίτι πεινασμένη κι αχόρταγη από χάδια και φιλιά δεν μπορούσα ούτε μια μέρα να κάτσω να χαλαρώσω προς μεγάλη απογοήτευση των γονιών μου και τότε σκέφτηκα πόσο καλύτερα θα ισορροπούσαν όλα στον ετεροτοπικό χρόνο των διακοπών στην αθήνα αν κατέβαινα χορτασμένη (πέρνωντας το ενδεχόμενο ότι όντως θα μπορούσα να χορτάσω κάποια στιγμή)
την πρώτη μέρα που γυρνάω δεν με χωράει ο τόπος
κι αυτή τη φορά το χρονικό πλαίσιο - 2 βδομάδες μάη -εξεταστική- καλοκαίρι το κανε χειρότερο
δεν ξέρω πως τα καταφέρνω πάντα και μπλέκω σε αθηναϊκά ειδύλλια είχα πει θα το κόψω
με κανε πάντα να μαι με το ένα πόδι αθήνα με το άλλο θεσσαλονίκη
στερώντας μου τη δυνατότητα να νιώσω ότι μένω εδώ
στη λίστα μου για το τι σημαίνει να κατοικείς σε ένα μέρος υπήρχε μέχρι στιγμής το να έχεις:
- τον περιπτερά σου
- το σουπερμάρκετ σου
- το 24ωρό ταχυφαγείο σου
- τον ντιλερά σου
- τον μάστορα σου
- την λαϊκή σου
- τον κοντινό που μπορείς να αφήσεις τα κλειδιά σου
- την παρέα σου (πρόσφατα μου έγινε τόσο ξεκάθαρο)
9.τον ερωτικό σύντροφό σου
(όχι για όλους φυσικά αλλά για γκομενοκεντρικούς
ανθρώπους σαν εμένα-σίγουρα είναι απαραίτητο)
είχα τρελαθεί με προβλημάτιζε το πότε και αν θα σταματήσω να βρίσκομαι σ'αυτήν την τυχοδιωκτική φάση αναζήτησης του επόμενου πράγματος με το οποίο θα απασχολήσω τον εαυτό μου γυρνώντας σπίτι με το βροχερό λεωφορείο είπα δεν γίνεται αν δεν κάνω μια στάση στην ροτόντα δεν θα την παλέψω να κάτσω ήσυχη στα αυγά μου για λίγο σπίτι μου αλλιώς αν δεν ναρκώσω τον εαυτό μου κι αφού μπήκα καταπιάστηκα με την τακτοποίηση ραφιών και δωματίων βομβαρδίζοντας με ερωτηματικά τον εαυτό μου ποια είναι η φάση σου τι θέλεις ποιο είναι το πρόβλημά σου τι περιμένεις και σε ποια υποθετική εξέλιξη θα ηρεμούσες αλλά όταν κάθισα και δίψασα και αποφάσισα να φτιάξω γαλλικό -δόξα τω θεω έβρεχε και τον σήκωνε γιατί δεν είχα φραπέ- είδα στο ράφι τον ελληνικό κι εξεπλάγην με τον εαυτό μου που ξέχασα πως πίνω ελληνικό κι αναλογίστηκα πόσο καιρό έχω να αράξω πραγματικά σπίτι μόνη μου και ανέτρεξα όλες τις μέρες των διακοπών του πάσχα που το σκαγα απ'το σπίτι πεινασμένη κι αχόρταγη από χάδια και φιλιά δεν μπορούσα ούτε μια μέρα να κάτσω να χαλαρώσω προς μεγάλη απογοήτευση των γονιών μου και τότε σκέφτηκα πόσο καλύτερα θα ισορροπούσαν όλα στον ετεροτοπικό χρόνο των διακοπών στην αθήνα αν κατέβαινα χορτασμένη (πέρνωντας το ενδεχόμενο ότι όντως θα μπορούσα να χορτάσω κάποια στιγμή)
Τρίτη 19 Απριλίου 2016
Κυριακή 17 Απριλίου 2016
παρεολογία ΙΙ
όλα πήγαιναν καλά μέχρι που φρικάραμε πάλι
σεληνιαστήκαμε θέλαμε να βγάλουμε το δέρμα μας δεν μπορούσαμε να ησυχάσουμε
τα συμπτώματα μας ήταν ίδια - η κάθε μια με τις δικές της αφετηρίες βέβαια
δεν μας χωρούσε ο τόπος προσπαθούσα απεγνωσμένα να βρω τρόπο να διασκεδάσω τον εαυτό μου
συνειδητοποιούσα πως έπαιζε πάλι ρόλο το ξύσιμο που χει πέσει αυτό το εξάμηνο
κλάσσικ ενόχικ μι δεν μπορώ να ηρεμήσω όταν υπάρχουν πράγματα
που θα πρεπε να κάνω αυτή τη στιγμή
λίγο αυτό λίγο η έλλειψη ερωτικού ενδιαφέροντος το ήξερα ότι έφταιγε κι αυτό
του ματς ένερτζι χωρίς διοχέτευση δουλειές σκούπα ηλεκτρική ούτε αυτό διάβασμα τουμπερλέκι
βόλτες πάνω κάτω στη ναυαρίνου παγωτά προσπερνάμε
πολλές παρέες που τραγουδάνε στο δρόμο ζέστη ανθισμένα
μπουτάκια έχουν όλα καεί πριν τις πασχαλιάτικες διακοπές
ακόμα κι οι φρικαρισμένες αρχιτεκτόνισσες καμία όρεξη για
δουλειά ταπεράκια με φράουλες και τσιλιμπουρδίσματα
παρέες που ενώνονται και βρίσκουν τα ταίρια τους
όρεξη για σαχλαμάρες και κάτι πρέπει να κάνουμε με τα
κορμιά μας κάτι πόδια ανεξέλενκτα δεν σταματάνε μπαίνουν
πίσω απ'τα αυτιά δένονται κόμπος ρειβάρουν καθόμαστε κάτω
στα πεζούλια καθόλου λεφτά διαχείριση φαγητό στη λέσχη
ενοχικά πρωινά ξυπνήματα για σχολή πολύ μεγάλη μέρα
μπροστά τι να κάνεις για να περάσει να ρθει το βράδυ να
ηρεμήσεις είναι τετάρτη πέμπτη είναι παρασκευή το μόνο
που θα θελα να ταν όλοι κάπου έξω σε μια πλατεία να περάσω
έρχεται το βράδυ ναι επιτέλους βρίσκω τα κορίτσια
σαχλαμαρίζουμε γελάμε τερματίζουμε αστεία επιτέλους
την παλεύουμε ενωνόμαστε με τον κόσμο αστικό και
καταλήγουμε σε πάρτυ γενεθλίων πάρτυ με ύψιλον παλαιάς κοπής τρανσο-30-φευγά-δων με λάιβ των κρουσαίων και τι δεν έχει πάνω το αντί σκηνο που χουν στήσει σε Π τα όργανα έχουν στη σειρά τα μπόγκοζ και άλλα τόσα με μπογκονομάτα που μου αράδιασε η ε και ντράμς που παίζουν στριμωγμένοι από πίσω 2 2 η αγαπημένη μου διάταξη σαν τον τρόπο που δουλεύουν στριμωγμένα πίσω απ΄τον πάγκο τα παιδιά απ'το φαλαφελάδικο που όλο πειράζουν τους πελάτες έτσι σας έλεγα να είναι το μιλκσεικάδικο μας πόσο μάλλον αντί για πίσω από πάγκο πίσω από όργανα
μέχρι που κουραστήκαμε κι είπαμε να την κάνουμε πρώτα τα κορίτσια ύστερα κι εμείς είπαμε μήπως προς πανεπιστήμια πρώτα πάρτι γρασίδια σου λέει μας κάνει πια έντονη η διαφορά με το νέξτ τζενερέισιον τραπίλα και τουμόροουλαντ λέει η μ το σκεφτόμαστε λίγο γυρνάμε να βρούμε τα κορίτσια στο σπίτι να αράξουμε συναντάμε γνωστούς της πάνε πανεπιστήμια και αντιφα χιπ χοπ λάιβ κοντοστέκεται η ε μηπως να βγούμε νιώθει ότι όλοι είναι έξω αλλά εγώ ήδη κρατάω κοτομπέικον μαρούλι το τρώω και πάμε αράζουμε λέει θέλει να ζωγραφίσει και ψάχνουμε τις σημειώσεις των ισπανικών της λ να χρησιμοποιήσουμε για χαρτιά και όντως το κάνουμε πάντα το κάναμε αμέσως με την ε ότι μας ερχόταν εκείνη τη στιγμή σανγκριές πειραματισμούς με καφέδες σκηνές βόλτες μπανιέρες πάρτι για τις 2 μας ταξίδια πίρσινγκ κρουστά μου χε λείψει αυτή η άμεση δράση
καταλήγουμε σε πάρτυ γενεθλίων πάρτυ με ύψιλον παλαιάς κοπής τρανσο-30-φευγά-δων με λάιβ των κρουσαίων και τι δεν έχει πάνω το αντί σκηνο που χουν στήσει σε Π τα όργανα έχουν στη σειρά τα μπόγκοζ και άλλα τόσα με μπογκονομάτα που μου αράδιασε η ε και ντράμς που παίζουν στριμωγμένοι από πίσω 2 2 η αγαπημένη μου διάταξη σαν τον τρόπο που δουλεύουν στριμωγμένα πίσω απ΄τον πάγκο τα παιδιά απ'το φαλαφελάδικο που όλο πειράζουν τους πελάτες έτσι σας έλεγα να είναι το μιλκσεικάδικο μας πόσο μάλλον αντί για πίσω από πάγκο πίσω από όργανα
Τετάρτη 13 Απριλίου 2016
παρεολογία Ι

βγαίνουμε απ'τα σπίτια
τηλεφωνιόμαστε
συναντιόμαστε σε γωνίες
περπατάμε με φασαρία στα νυχτερινά στενά
σε δυάδες
τριάδες τετράδες
πότε στη σειρά ο ένας πίσω απ'τον άλλο
μιλάς με όποιον κάτσει να ναι δίπλα σου
περιμένεις τους πιο πίσω
να τζοϊνάρεις σε πιο αναμένες συζητήσεις
μαζευτήκαμε πολλές που ξεμυτάμε τώρα
απ'τις χειμέριες νάρκες μας
(είπαμε ο χειμώνας δεν μας πάει πολύ
-συναντιόμαστε κυρίως την άνοιξη)
βρίσκουμε τα κοινά μας τα πράγματα που άλλαξαν όλο αυτό το διάστημα
σκέφτομαι πολλά πράγματα χωρίς να τα σκέφτομαι πραγματικά συσωρεύονται και σκάνε κι είναι όλα για καλό έχει ήλιο και τα βρίσκω πάλι με τους ανθρώπους και έχω όρεξη και μαζί με μένα νιώθω και τους άλλους να νιώθουν καλύτερα σαν κανείς να μην μπορεί το αντίθετο με τέτοιο καιρό ανατρέχω στα πάσχα πέρσι προπερσι αντιπρόπερσι ήταν όλα φωτεινά
ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω σε 2 βδομάδες που κατεβαίνω αθήνα
ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω μέχρι τότε εδώ πέρα
κι είναι γλυκιά η ζωούλα και σε τίποτα δεν υστερεί της αθηναίας
κουνάω την ουρά μου με τον ίδιο τρόπο όλο χαρά όσο γυρνάω στην γειτονιά
δεν γίνεται να μην νιώθεις τη διαφορά κ α λ ο κ α ι ρ ι ν ο α π ο γ ε υ μ α
αξίες σαν κι αυτές είναι οικουμενικές
καταρχάς δεν θες να σαπίσεις σπίτι και προτιμάς να σαπίσεις έξω
και έ ξ ω σ υ μ β α ί ν ο υ ν π ρ ά γ μ α τ α
πράγματα που μοιάζουν προφανή μπορεί να μην είναι για μια φοιτήτρια 4οετή σε άλλη πόλη απ'την αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην ίδια --> αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην πόλη τους --> θεσσαλονίκη και διαφορετικά για τους φίλους μου από μικρές πόλεις που ήρθαν θεσσαλονίκη ή αθήνα αντίστοιχα
μου λεγε η ιωάννα για τον συγκάτοικο του διονύση στο άμστερνταμ ότι δυσκολευόταν να προσδιορίσει την ηλικία του κι όταν έμαθε ότι είναι 27 της φάνηκε περίεργο που δεν φαινόταν
καθόλου τσακισμένος απ΄τη ζωή όπως οι 27άρηδες που είχε στο μυαλό της
αναρωτηθήκαμε αν αυτό έχει σχέση με το περιβάλλον στον οποίο βρισκόμαστε και καταλήξαμε πως σίγουρα έχει σχέση με την κατάσταση ελληνική πραγματικότητα
θυμήθηκα τα βερολινεζάκια που μας φιλοξένησαν στο πρώτο έτος
γλυκά κι αθώα μαζεύανε λεφτά να κάνουν μεγάλα ταξίδια
κι ύστερα του χρόνου ίσως ξεκινούσαν κάποια σχολή δεν ήταν σίγουρα ακόμα
και μας μας πέφταν τα σαγόνια χριστέ μου τι αίσθηση του χρόνου
αυτό που λέω είναι πως κάτι συμβαίνει εδώ πέρα κάτι δεν λειτουργεί όπως θα πρεπε να λειτουργεί
και μας τρώει υπάρχει ένα πλεόνασμα ενέργειας και συναισθημάτων που θέλω να σου εκφράσω
και δεν ξέρω πως θέλω να παίξω μαζί σου να σε δω να αλλάζει το προσωπό σου
να σε δω να έχεις την προσοχή σου σε μένα σε κάτι που κάνουμε εδώ μαζί θέλω να
σε δω να γελάς σκέφτομαι ίσως οι ρίμες να ταν αυτό που ψάχνω αλλά πάντα μου
φαίνεται αδύνατο να ξεκινήσω να το κάνω όπως η νατ στο σάιλεντ πάρτυ στο
χιπστεροεκτυπωτάδικο δεν μπορούσε να πάει να πάρει κι αυτή ακουστικά να τζοϊνάρει
όσο τέλεια κι αν φαινόταν να περνούσαμε οι υπόλοιπες που ρεϊβάραμε με τα
ακουστικά στα σκαλάκια της πολυκατοικίας
αυτό το κοινωνικό σφίξιμο που κάνει τις φωνές μας να ακούγονται φάλτσες
αυτό δεν ξέρω πως να το ξεπεράσω μόνο να κάνω βλακείες μου ρχετε βλακείες
χωρίς νόημα έναν άνθρωπο χρειάζομαι να γελάει με το πόσο αποτυχημένα είναι τα
αστεία μου να με κοροϊδέψει να γελάσω να νιώσω ναι αυτή είμαι τώρα μπορώ να
λέω βλακείες κι έτσι να μπορώ να αρθρώνω άναρθρες κραυγές σαν εκείνη τη μέρα
που βελάζαμε απ'το δωμάτιο και την κουζίνα να μπορώ να σου μουγκρίσω το πως
νιώθω ίσως αυτό να μπορούσα να σου κάνω ένα βέλασμα όταν έψαχνα για ρίμες κι
ίσως κι η νατ να μπορούσε να βελάσει να πει μαααα να χωθεί κι αυτή στην αγέλη
γιατί είναι ζεστά και άνετα και λέμε βλακείες και να μην το ξανασκεφτούμε ποτέ
περισσότερο ή ποτέ για κείνο το βράδυ ή έστω για λίγο;για τόσο δα λιγουλάκι
Ετικέτες
αθήνα-θεσσαλονίκη,
κοινωνικό σφίξιμο,
νυχτερινή ζωή,
παρεολογία
Τρίτη 29 Μαρτίου 2016
τι είπαμε με την ιωάννα στις 28/03
ήθελα να το ακούσω γιατί μου χε κολλήσει από τότε που το άκουσα στο ξυπνητήρι της
αδερφής μου βρρρρρρυυξξξξξεελες έτσι ήταν που ένιωθα την εμπειρία της λέξης βρρρξξξ
και το βάλαμε κι ύστερα η ιωάννα είπε λες να αρχίσω κι εγώ να κάνω λάικ και της είπα
προτείνω αγαπημένα αξίζει τον χρόνο σου και μου πε ναι αλλά άλλο είναι το λάικ συμμετέχεις
σ'αυτό με κάποιο τρόπο και με εντυπωσίασε πάλι που ένιωσα τον ηθικό και δίκαιο εαυτό της
και εμένα που σκέφτηκα την πάρτη μου να έχεις το τραγούδι να μην το χάσεις μετά τα 200
επόμενα (που εξαφανίζονται όταν τα χεις κάνει λάικ σε αντίθεση με το προσθήκη στα αγαπημένα)
και με έπιασε εκείνο το ντιπαρτμεντ των υπαρξιακών περί παθητικότητας κι ότι τόσο καιρό
κάθομαι και θρηνώ για το ισοπέδωμα που υπέστη απ΄την κενωνία που μου διέλυσε τα πιστεύω
μου ενώ είπαμε το νόημα είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε και
να καταπιεστούμε όσο λιγότερο γίνεται χωρίς να σκέφτομαι καιρό τώρα τι πρακτικά θα σήμαινε
αυτό και το έχω ανάγκη πολύ να καταλήξω κάποια ακόμα κι ελάχιστα πράγματα στο μυαλό μου
σαν σταθερές για να πάω παρακάτω γιατί πολύ κολλήσαμε εδώ πέρα και της είπα ότι μίλησα με την αδερφή μου σήμερα δυσκολευόμουν να προφέρω τα συναισθήματα που τις προκάλεσα στις
βρρρρυξξξξξελες (και γενικά τον τελευταίο καιρό) την πιάσανε κι αυτή τα ψυχολογικά της
την άκουγα πολύ ευάλωτη απ'το τηλέφωνο μου λεγε ότι νιώθει πως όλοι γύρω της δεν είναι
στα καλύτερα τους κι ότι μάλλον αυτό συμβαίνει όσο μεγαλώνεις δεν γίνονται πιο απλά τα
πράγματα ταραγμένη κι από την κουβέντα με την φίλη της που έχει λέει κατάθλιψη και ο
γιατρός της είπε ότι πρέπει να πάρει αντικαταθληπτικά-χάπια και το μόνο που ήθελα να της
πω ήταν ότι όχι δεν είναι έτσι κι εγώ στα ίδια είμαι αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι
απαραίτητα έτσι στη συνέχεια ότι έτσι όπως το βλέπω τώρα είναι αδύνατο να μην περάσεις
κρίση σ'αυτήν την ηλικία αλλά μετά μάλλον επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν ξέρω
σε μένα προσωπικά αναδύονται ξανά απ'τα ερείπια dreams that keep returning
αδερφής μου βρρρρρρυυξξξξξεελες έτσι ήταν που ένιωθα την εμπειρία της λέξης βρρρξξξ
και το βάλαμε κι ύστερα η ιωάννα είπε λες να αρχίσω κι εγώ να κάνω λάικ και της είπα
προτείνω αγαπημένα αξίζει τον χρόνο σου και μου πε ναι αλλά άλλο είναι το λάικ συμμετέχεις
σ'αυτό με κάποιο τρόπο και με εντυπωσίασε πάλι που ένιωσα τον ηθικό και δίκαιο εαυτό της
και εμένα που σκέφτηκα την πάρτη μου να έχεις το τραγούδι να μην το χάσεις μετά τα 200
επόμενα (που εξαφανίζονται όταν τα χεις κάνει λάικ σε αντίθεση με το προσθήκη στα αγαπημένα)
και με έπιασε εκείνο το ντιπαρτμεντ των υπαρξιακών περί παθητικότητας κι ότι τόσο καιρό
κάθομαι και θρηνώ για το ισοπέδωμα που υπέστη απ΄την κενωνία που μου διέλυσε τα πιστεύω
μου ενώ είπαμε το νόημα είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε και
να καταπιεστούμε όσο λιγότερο γίνεται χωρίς να σκέφτομαι καιρό τώρα τι πρακτικά θα σήμαινε
αυτό και το έχω ανάγκη πολύ να καταλήξω κάποια ακόμα κι ελάχιστα πράγματα στο μυαλό μου
σαν σταθερές για να πάω παρακάτω γιατί πολύ κολλήσαμε εδώ πέρα και της είπα ότι μίλησα με την αδερφή μου σήμερα δυσκολευόμουν να προφέρω τα συναισθήματα που τις προκάλεσα στις
βρρρρυξξξξξελες (και γενικά τον τελευταίο καιρό) την πιάσανε κι αυτή τα ψυχολογικά της
την άκουγα πολύ ευάλωτη απ'το τηλέφωνο μου λεγε ότι νιώθει πως όλοι γύρω της δεν είναι
στα καλύτερα τους κι ότι μάλλον αυτό συμβαίνει όσο μεγαλώνεις δεν γίνονται πιο απλά τα
πράγματα ταραγμένη κι από την κουβέντα με την φίλη της που έχει λέει κατάθλιψη και ο
γιατρός της είπε ότι πρέπει να πάρει αντικαταθληπτικά-χάπια και το μόνο που ήθελα να της
πω ήταν ότι όχι δεν είναι έτσι κι εγώ στα ίδια είμαι αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι
απαραίτητα έτσι στη συνέχεια ότι έτσι όπως το βλέπω τώρα είναι αδύνατο να μην περάσεις
κρίση σ'αυτήν την ηλικία αλλά μετά μάλλον επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν ξέρω
σε μένα προσωπικά αναδύονται ξανά απ'τα ερείπια dreams that keep returning
και σκεφτόμουν τι μαλάκες που μαστε όλοι στο περιβάλλον της που επιτρέπουμε να νιώθει τόσο ευάλωτο
το αδερφάκι μου μου λεγε για την δασκάλα του χορού της που τους βάζει στο τέλος να ευχαριστούνε ο ένας
τον άλλον την αίθουσα το πάτωμα και σκεφτόταν τη μέρα που λείπαμε απ'το μπιγκ ιβέντ ότι λείπουμε ότι ήθελε
να βρίσκεται κοντά στην κ γιατί ένιωθε ότι έφτιαχνε το κλίμα και τα πάντα γύρω της και σημείωνε στον εαυτό
της πόσο βάζουν όλοι το λιθαράκι τους στην ατμόσφαιρα γύρω μας κι ήμουν σίγουρη πάλι ότι θα τα βρούμε όλα
τώρα ειδικά που μιλάγαμε και τα βρίσκαμε πάλι κι ότι γενικά το κόνσεπτ είναι όσο πιο δραστήριος είσαι τόσο
λιγότερο μπαντριπάρεις και περνάει κι η κατάθλιψη μωρέ και έλεγα στην ιωάννα πόσο δεν εμπιστεύομαι
καθόλου πλέον τον εαυτό μου να το ψάχνει μόνος του χυμένος μέστο σπίτι και αυτή μου πε για την μέρα που
της έστειλα ότι νιώθω ότι περνάει στιγμές solitude εκεί στο αμστερνταμ και το γκούγκλαρε και όντως ένιωθε
ότι ήταν μόνη αλλά ότι με κάποιο τρόπο δεν ήταν γιατί είχε μαζί της τους φίλους της σαν αίσθηση ότι ήταν
μαζί της και κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε αυτό ακριβώς συμβαίνει και με μας απ'την πρώτη κιόλας στιγμή
με ενημέρωσες ότι με σκεφτόσουν κι άρχισα και γω να σε σκέφτομαι κι από τότε δεν έχει περάσει μια μέρα που
δεν σκεφτόμαστε η μία την άλλη πάνω σ'αυτό βασίστηκε όλη η σχέση μας ακόμα κι αν δεν μιλάγαμε ξέραμε ότι
σκεφτόμαστε η μία την άλλη και δεν είναι λίγο πράγμα αυτό
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016
γενέθλειος χάρτης σκέψεων
με ρώτησε τι θα έκανα την κυριακή κι ήταν πέμπτη είχα χρόνο να το σκεφτώ σκεφτόμουν να πω στα κορίτσια να περάσουν απ'το σπίτι να αράξουμε όλη η μουνοθύελα αλλά απ΄την άλλη βαριόμουν και να κανονίσω να αναλάβω ευθύνη για το ότιδήποτε να πάρω οποιαδήποτε πρωτοβουλία για το ότιδήποτε κάπου το σάββατο βούλιαξα βαθιά στο σπίτι έκανα λίγο εργασία να μην την περάσω σήμερα σαν σκλάβα της σχολής όπως πρόπερσι σου φτιαξα και κοτοπουλάκια από πλαστελίνη και κάπου 12 παρά με έπιασα να κοιτάω το τηλέφωνο να περιμένω το τηλ της μαμάς μου με πήρε βγήκε έξω λέει άκου εκεί βγήκε έξω γιατί ήταν στο σποράκι λέει κι είχε φασαρία ήταν με την παλιοπαρέα
τιι φάααση δεν με εχει σίγουρα συνηθίσει σε τέτοια ντάξει σίγουρα έφταιγε και το ότι άκουσε τη φωνή μου να σπάει όταν απαντούσα ναι καλά είμαι και προσπαθούσε να με ανεβάσει μισομεθυσμένη
ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά
πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
και μας τελείωσε έτσι απλά
δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα
της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει θα έκανα ότι μου πει απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι
έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ
σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου
ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά
πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
και μας τελείωσε έτσι απλά
δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα
της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει θα έκανα ότι μου πει απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι
έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ
σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου
πήγα και πήρα κρασιά και μπίρες κι ήμουν έτοιμη μόνο τη μουσική δεν είχα βρει μεγάλο τέλμα αυτές τις μέρες έψαξα ατσούμπαλα άλμπουμ κι έστριψα το πρώτο καθυστέρησα να τους πω ναι ξεκινήστε εσείς που θέλετε άραξα στο άδειο χαλί κι απόλαυσα την αναμονή ενός μελλοντικού γεγονότος υπήρξαν πολλά λεπτά συνεχόμενα που δεν σκέφτηκα καθόλου το παρελθόν κι ήταν τέλειο
είχα μια μυστική επιθυμία να έχω ξεμπερδέψει με πολλές εκρεμμότητες μέχρι την κυριακή των 22
δεν ήμουν ικανοποιημένη αλλά με ικανοποιούσε που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχα κάπως ξεμπερδέψει
Κυριακή 20 Μαρτίου 2016
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016
ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε
μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη
την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια
ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν π α ρ έ α
κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό
η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε
η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή
ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ
κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη
την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια
ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν π α ρ έ α
κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό
η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε
η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή
ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ
κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9
Ετικέτες
δημόσιος χώρος,
καθημερινότητα,
νυχτερινή ζωή,
παρεολογία,
περιστατικά
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016
το κρεβάτι και το παράθυρο
ξύπνησα και ξενέρωσα που κοιμήθηκα με τις κάλτσες
(το μολύβι είναι ότι πρέπει για να γράφεις οριζόντια)
ο 2οετής μου πε έλα τώρα μεταξύ μας ποιος κάθεται
στο κρεβάτι για να δει τη θέα;
Εγώ του είπα
έβγαλα τις κάλτσες μου και ξανασκεπάστηκα
τέντωσα τα δαχτηλάκια μου και τα έτριψα στα σεντόνια
αυτό το συναισθημάαα - απ'τις ανακαλύψεις των ημερών
θυμάμαι ένα κορίτσι γυναίκα που ερωτεύτηκα τον 15αυγουστο
για τον τρόπο που κουνούσε τα δάχτυλα των ποδιών του
όπως άραζε στον καναπέ μας
κοίταζα τα δάχτυλά της και ηδονιζόμουν
γιατί ένιωθα τα δαχτυλάκια μου να ζηλεύουν τα τεντώματά τους
γιατί θα θελαν κι αυτά να τεντώνονταν με αυτόν τον τρόπο
σήμερα το πρωί ξύπνησα και δεν ήθελα να σηκωθώ
όλοι ξυπνήσανε και ντυνοντουσαν
χέζανε και τραγουδάγανε . κι εγώ τραγούδαγα
απ'το στρώμα τους έβλεπα απ'την ανοιχτή
πόρτα ήθελα να μαι εκεί αλλά ήθελα να μαι
στο στρώμα μου ήθελα να μείνω ακίνητη ενώ το
στρώμα μου θα τους διασχίζει θα βγαίνει στο
μπαλκόνι θα διασχίζει το στενάκι μας θα
βγαίνει στον ήλιο της αγίου δημητρίου
θα περνάει πάνω απ΄τα κεφάλια σας σ'όλη την πόλη
θα ταν ιδανικό ένα κρεβάτι που να βλέπει σε πανοραμικό παράθυρο
μερικές φορές νιώθω πως η φυσική μου κατάσταση σαν άνθρωπος
είναι να μένω ακίνητη να νιώθω τα πράγματα να με προσπερνάνε
-------> κι αυτό είναι που νιώθω ότι προσπαθώ να πολεμήσω
φυσική ακινησία & παθητικότητα
επιθυμία για το άλλο:
ενεργητική συμμετοχή ,προσωπική εμπλοκή στην καθημερινή ζωή
whatever that means
ενάντια σ'αυτό τον εαυτό πέφτω με μανία και πλακωνόμαστε
οι εαυτοί μέσα μου και τα χουμε γκρεμίσει όλα όπως σπρωχνόμαστε
(χαρακτηριστικές εικόνες ατμόσφαιρες που μου έχουν εντυπωθεί για την ιδανική συντροφική ζωή)
(το μολύβι είναι ότι πρέπει για να γράφεις οριζόντια)
ο 2οετής μου πε έλα τώρα μεταξύ μας ποιος κάθεται
στο κρεβάτι για να δει τη θέα;
Εγώ του είπα
έβγαλα τις κάλτσες μου και ξανασκεπάστηκα
τέντωσα τα δαχτηλάκια μου και τα έτριψα στα σεντόνια
αυτό το συναισθημάαα - απ'τις ανακαλύψεις των ημερών
θυμάμαι ένα κορίτσι γυναίκα που ερωτεύτηκα τον 15αυγουστο
για τον τρόπο που κουνούσε τα δάχτυλα των ποδιών του
όπως άραζε στον καναπέ μας
κοίταζα τα δάχτυλά της και ηδονιζόμουν
γιατί ένιωθα τα δαχτυλάκια μου να ζηλεύουν τα τεντώματά τους
γιατί θα θελαν κι αυτά να τεντώνονταν με αυτόν τον τρόπο
σήμερα το πρωί ξύπνησα και δεν ήθελα να σηκωθώ
όλοι ξυπνήσανε και ντυνοντουσαν
χέζανε και τραγουδάγανε . κι εγώ τραγούδαγα
απ'το στρώμα τους έβλεπα απ'την ανοιχτή
πόρτα ήθελα να μαι εκεί αλλά ήθελα να μαι
στο στρώμα μου ήθελα να μείνω ακίνητη ενώ το
στρώμα μου θα τους διασχίζει θα βγαίνει στο
μπαλκόνι θα διασχίζει το στενάκι μας θα
βγαίνει στον ήλιο της αγίου δημητρίου
θα περνάει πάνω απ΄τα κεφάλια σας σ'όλη την πόλη
θα ταν ιδανικό ένα κρεβάτι που να βλέπει σε πανοραμικό παράθυρο
μερικές φορές νιώθω πως η φυσική μου κατάσταση σαν άνθρωπος
είναι να μένω ακίνητη να νιώθω τα πράγματα να με προσπερνάνε
-------> κι αυτό είναι που νιώθω ότι προσπαθώ να πολεμήσω
φυσική ακινησία & παθητικότητα
επιθυμία για το άλλο:
ενεργητική συμμετοχή ,προσωπική εμπλοκή στην καθημερινή ζωή
whatever that means
ενάντια σ'αυτό τον εαυτό πέφτω με μανία και πλακωνόμαστε
οι εαυτοί μέσα μου και τα χουμε γκρεμίσει όλα όπως σπρωχνόμαστε
(χαρακτηριστικές εικόνες ατμόσφαιρες που μου έχουν εντυπωθεί για την ιδανική συντροφική ζωή)
Ετικέτες
αστικό σκηνικό,
κρεβάτι,
νυχτερινή ζωή,
σπίτι,
συντροφικότητα,
σώμα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















