πρώτες μέρες στην αθήνα-για-πάντα

όλη την ώρα χάνομαι και βρίσκομαι με gps και διαίσθηση πέρνω ρίσκα και παθαίνω μαθήματα που μου συμπληρώνουν κάθε μέρα κομματάκια του προσανατολιστικού χάρτη της αθήνας ακολουθώ ανθρώπους που μοιάζουν να ξέρουν και ξαναβρίσκω για ρεπέρ τα σημεία που σημειώνουμε στις βόλτες μας κι όταν ξεπερνάω το πρώτο σοκ των αλλαγών στα μέσα: 1,40! μετρό κάρτα τι κάνουμε την ξαναγεμίζουμε; πως;ποια λεωφορεία ανοίγουν όλες τις πόρτες ακόμα και ποια μόνο την μπροστά; οι δρόμοι είναι δοκιμασίες που βάζω στον εαυτό μου και κάθε σωστή στροφή είναι η επιβράβευσή μου η πατησίων δεν μοιάζει πια τόσο τρομακτική δεν ξέρω αν είναι όντως στα μάτια μου ή αν γλύκανε αν έχει συμβεί κάποια εξυγίανση ή αν φταίει που την παίρνω πια αντίστροφα γιατί στην κυψέλη ένιωσα οικεία αμέσως η φωκίωνος νέγρη μου φτιάχνει το κέφι  η αγίου γεωργίου μου θυμίζει την πλατεία του χωριού μου κι η επτανήσου είναι ο σπάγγος που ενώνει τα πλαστικά μας κυπελάκια   μαθαίνω που πηγαίνανε τόσο καιρό τα τρόλλευ της παγκρατιώτικης ζωής μου 2,4, 11 όταν τα άφηνα   τα παίρνω κι αυτά αντίστροφα αφήνομαι στα χέρια του οδηγού να βρει το δρόμο για το σπίτι και κάθομαι με τον σάκο μου γεμάτο πράγματα που πηγαινοφέρνω από το σπίτι στο πιο σπίτι και τούμπαλιν το λεωφορείο το τρόλλευ γίνεται my chamber of reflection  παρακολουθώ την ταυτότητα μου να αλλάζει αφού αλλάζουν οι τόποι μου τα μέρη που χαζεύω απ'το παράθυρο και οι άνθρωποι μέσα στο λεωφορείο δεν βλέπω φοιτητές πια αλλά μετανάστες νιώθω πιο οικεία να κάθομαι δίπλα στους Άλλους τα μωρά που κρατάνε σφιχτά το δάχτυλο μου με κάνουν να νιώθω τυχερή γι' αυτό το συναίσθημα   τις πρώτες μέρες ψάχνω από το παράθυρο τις γνωστές φάτσες που περιμένω να δω στην θεσσαλονίκη κι όταν συνειδητοποιώ ότι δεν πρόκειται να ξαναδώ τα τεράστια μάτια σου ή τον τύπο που μου την σπάει από το πρώτο έτος νιώθω για λίγο ορφανή σαν να μην υπάρχει κανένας που να ξέρω εκεί έξω και επιμένω γυρνώντας σπίτι να θέλω να πετύχω κάποιον παλιό συμμαθητή μου να του πω ότι γύρισα για πάντα   επιστρέφω στους γονείς πάντα με την κοιλιά κολλημένη στην πλάτη μου  αλλάζει η σχέση μου με τα χρήματα καταφέρνω να περάσω 4 μέρες με ένα δεκάρικο η διατροφή μου αποτελείται από μπισκότα 1,43 του βασιλόπουλου της επτανήσου δεν ξέρω ακόμα άλλο σούπερ μάρκετ μόνο το αγαπημένο σου μινι μάρκετ στην πλατεία του χωριού που χεις ζουλήξει/ακουμπήσει/δείξει όλα τα ψιψιψόνια του   πρέπει να θυμηθώ και που έχω την σελήνη μου οι άνθρωποι εδώ μιλάνε για ζώδια οι δικοί μου φύγανε για τα νησιά και δεν ξέρω ποιοι είναι οι φίλοι μου ή τι κάνω μέσα στην μέρα εδώ ευτυχώς έχω ακόμα διάβασμα που μπορεί να μιζερεύει την κάθε μέρα μου αλλά τουλάχιστον διατηρεί μια κάποια συνέχεια στην ύπαρξή μου που αγχώνεται ή μπαντριπάρει κάθε μέρα για διαφορετικούς λόγους τραμπαλίζομαι κι όλο μου βγαίνει να πιάσω το κεφάλι μου όποτε σκέφτομαι τους λάθος χειρισμούς μου μέχρι το πρώτο πάρτυ εσωτερικής κατανάλωσης που με καλωσορίζει στις αθηναϊκές σχέσεις αυξημένης πολυπλοκότητας μου λέει χεχε καλωσήρθες πίσω αλλά αυτήν την φορά δεν μπορώ να τρέξω 500 χλμ μακριά είναι όλα καλά το χουμε αλλά την επόμενη μέρα νιώθω εξαντλημένη κι όταν συναντιόμαστε τυχαία κάτω από άλλο πάρτι μαγκώνω κάπως πριν προλάβω να παίξω μαζί σου κι όταν μου δείχνεις το λιωμένο μπουένο και μου λες έλα να το κάνουμε κάτι εγώ σου λέω διστακτικά φοβάμαι ενώ πάντα σε αφήνω να κάνεις ότι θες πάνω μου να μου ανοίγεις τεράστιες τρύπες στην μπλούζα μου, να με δαγκώνεις  για να γίνουν μελανιές, να μου βάζεις τσιρότα στο πιγούνι, να ζωγραφίζεις με μαρκαδόρους τα μπράτσα και το κεφάλι μου, να μου ζωγραφίζεις  μπλε μούσια και να διασχίζουμε όλο το κέντρο, εσύ έτοιμη να αρπαχτείς με όποιον μας κοιτάξει παράξενα κι εγώ προσπαθώντας να κρύψω ότι δεν έχω χειρότερο που με κοιτάνε όλοι, είναι δυνατόν να λέω φοβάμαι σε ένα λιωμένο μπουένο, κι ήταν μόλις χτες που συμφωνήσαμε πόσα άπειρα παιχνίδια έχουμε να παίξουμε ακόμα, τι προδοσία  να ρχεσαι να με ψάξεις κουνώντας χαρωπά την ουρά σου κι εγώ να μαι για εκείνη την μέρα ένα γέρικο σκυλί που ζητάει τάιμ άουτ, ένα λεπτό,να πάρει μια ανάσα. 

τα σλιπόβερ στην μπότσαρη

βράδυ 7ο
κοιμάμαι καλά δίπλα σου στον καναπέ η φίλη μας μας φρόντισε και σεντόνι και κουβερτα
εγώ πήρα το καλό μαξιλάρι και σου άφησα τα μικρά γιατί είμαι γαιδούρα και βάζουμε κάποιο ανιμέισιον για τον ύπνο κι εγκαταλείπουμε πρώτα η μία και μετά η άλλη  μεστον ύπνο μου ξυπνάω και σου φιλάω τα χέρια ύστερα γυρίζω πλευρό και βολεύομαι πάλι να συνεχίσω το όνειρο από κει που το άφησα και ξυπνάω χαρούμενη στις μύτες των ποδιών μου πηγαίνω γραμμή στην κουζίνα να μην ξυπνήσω καμία ανοίγω το ντουλάπι της βλέπω τα άπειρα βάζα της νουτέλας παίρνω αυτό που ναι για τη ζάχαρη φτιάχνω καφέ ξυπνάει μου λέει καλημέρα και μου δείχνει πιο βάζο είναι το καλό γιατί είναι κι άλλο ένα ανοιγμένο αλλα μυρίζει μπαγιάτικο κι έτσι αλοίφω πρώτη φέτα τσιγάρο ύστερα δεύτερη τσιγάρο στην τρίτη έχεις ξυπνήσει κι εσύ σέρνεις τα πατούσια σου στο πάτωμα και τα μάτια σου είναι ακόμα μισάνοιχτα και φτιάχνεις νες ναι ζεστό γιατί έχεις λυσσάξει να ρθει ο χειμώνας και χύνεις το κορμί σου στην καρέκλα και τσιγάρο προσπαθείς να προσγειωθείς στη γη
σας ρωτάω αν είδατε όνειρα γιατί εγώ είδα δεν θυμάμαι τι αλλά είδα

βράδυ 8ο
το βράδυ μετά το τελευταίο θερινό είχες όρεξη για ένα ποτάκι λες κορίτσια ένα ποτάκι και μας κοιτάς μία μία στα μάτια αλλά όλες διαλύουμε για σπίτια και τελικά λες να μην πας κι εσύ μόνη σου και παίρνεις λεωφορείο με τις άλλες εγώ περπατάω και νιώθω πάλι γαιδούρα που βρήκα αφορμή το κρύο και βιάστηκα να γυρίσω σπίτι να χουχουλιάσω ειδικά τώρα που θυμήθηκα πως τελείωσες κι όλο το game of thrones σε 3 μέρες και όλοι ξέρουμε πως τα βράδια είναι δύσκολα ούτως ή άλλως
ένα ποτό ήθελε το φιλαράκι μου κι εγώ δεν του κανα το χατίρι

είναι που κοιμόμαστε όλες μαζί σαν να προσέχουμε η μία την άλλη

προσωρινά νοικοκυριά

οι μέρες θυμίζουν όλες κυριακή και ποδαράκια ακούγονται να διασχίζουν το σαλόνι
πόρτα βηματάκια πόρτα του μπάνιου κι αντίστροφα
γύρω απ'το κρεβάτι σχηματίζονται μικροί σκουπιδότοποι  απ'την ικανοποίηση των βασικών αναγκών μας
κούπες / πιάτα / συσκευασίες /τασάκια κ.ο.κ

κατσαριδοτρίπς

μόνη στο σπίτι με τις κατσαρίδες και το παιδί που μένει όλη μέρα μόνο του και βαριέται
πρέπει να μαζέψω το σπίτι για να έρθει η γειτόνισσα
να φαίνεται καθαρό  να στέκει που φταίει η παλιά οικοδομή και η πόλη
όλοι το λένε ειναι θεσσαλονικιό είδος
ακόμα κι ο γάτος τα χει παρατήσει κι ήλπιζα σ'αυτόν σα ζωή που γυρνάει στο χώρο και τις φοβίζει
η αδερφή μου χτύπαγε την πόρτα του μπάνιου πριν μπει κι άναβε το φως πριν ανοίξει την πόρτα

το μπέιμπι είπε ότι διάβασε κάπου ότι εκρίνουν αντισηπτικό σάλιο γύρω από το σώμα τους και γιαυτό αντέχουν να πηγαίνουν σε πολύ βρώμικα πράγματα

αυτό με καθησύχασε λίγο αλλά και καθόλου γιατί όσο να πεις είναι δυσάρεστο θέαμα
πέρα από το ότι έχουν ανατραπεί η ιεραρχίες σε αυτό το σπίτι που στον κόσμο μας το ενοίκιο που πληρώνουμε ορίζει δικαιούχους
πρέπει να επανακαταλάβουμε το σπίτι μας

πρέπει να μην ευνοήσω απαξίωση απ΄την γειτόνισσα το κλίμα είναι ήδη περίεργο ιεραρχικά (το πα)

έχουμε τουλάχιστον 2 τμ μπουκάλια και πρέπει να τα διαιρέσω δια του δέκα να δω πόσες φορές πρέπει να πάω σουπερμάρκετ πριν έρθουν οι γονείς μου στις 28

περίεργο τρυπάκι η δουλειά
έπιασα τον εαυτό μουν να ανησυχεί μήπως στο γραφείο παρατήρησαν τις κάλτσες του μπέιμπι που φορούσα δεύτερη μέρα (έχουν φωσφοριζέ σχεδιάκια)

κι επίσης πως θα φέρω το λάπτοπ μου αύριο και δει την τρύπα που σχηματίστηκε στην πλάτη του όταν έλιωσε από ένα κεράκι που χα πίσω της στο πρώτο έτος;
σίγουρα θα τρομάξει που το πισι του είναι στα χέρια μου

δεν προλαβαίνω να γίνω άνθρωπος μέχρι αύριο

γείτονες

g

γενέθλειος χάρτης σκέψεων

με ρώτησε τι θα έκανα την κυριακή κι ήταν πέμπτη είχα χρόνο να το σκεφτώ σκεφτόμουν να πω στα κορίτσια να περάσουν απ'το σπίτι να αράξουμε όλη η μουνοθύελα αλλά απ΄την άλλη βαριόμουν και να κανονίσω να αναλάβω ευθύνη για το ότιδήποτε να πάρω οποιαδήποτε πρωτοβουλία για το ότιδήποτε κάπου το σάββατο βούλιαξα βαθιά στο σπίτι έκανα λίγο εργασία να μην την περάσω σήμερα σαν σκλάβα της σχολής όπως πρόπερσι σου φτιαξα και κοτοπουλάκια από πλαστελίνη και κάπου 12 παρά με έπιασα να κοιτάω το τηλέφωνο να περιμένω το τηλ της μαμάς μου με πήρε βγήκε έξω λέει άκου εκεί βγήκε έξω γιατί ήταν στο σποράκι λέει κι είχε φασαρία ήταν με την παλιοπαρέα

τιι φάααση δεν με εχει σίγουρα συνηθίσει σε τέτοια ντάξει σίγουρα έφταιγε και το ότι άκουσε τη φωνή μου να σπάει όταν απαντούσα ναι καλά είμαι και προσπαθούσε να με ανεβάσει μισομεθυσμένη

ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά

πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
                                                  περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
                                                  την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
                                                  και μας τελείωσε έτσι απλά
                                                  δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
                                                  ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
                                               
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα


της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει  θα έκανα ότι μου πει     απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι




έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ

σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε  κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου

πήγα και πήρα κρασιά και μπίρες κι ήμουν έτοιμη μόνο τη μουσική δεν είχα βρει μεγάλο τέλμα αυτές τις μέρες έψαξα ατσούμπαλα άλμπουμ κι έστριψα το πρώτο καθυστέρησα να τους πω ναι ξεκινήστε εσείς που θέλετε άραξα στο άδειο χαλί κι απόλαυσα την αναμονή ενός μελλοντικού γεγονότος υπήρξαν πολλά λεπτά συνεχόμενα που δεν σκέφτηκα καθόλου το παρελθόν κι ήταν τέλειο

είχα μια μυστική επιθυμία να έχω ξεμπερδέψει με πολλές εκρεμμότητες μέχρι την κυριακή των 22

δεν ήμουν ικανοποιημένη αλλά με ικανοποιούσε που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχα κάπως ξεμπερδέψει

ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε

μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω  να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη

την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια

ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν  π α ρ έ α

κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό

       η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
       μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
       της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
       μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε

η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή

ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
 ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ



κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει  αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9

απ'τον υπαρξισμό στην οικιακή οικονομία

μολις έμαθα ότι απολύσαν τον μπαμπά
σκατά κι απόσκατα
δεν ξέρω πόσοι πλανήτες πέσανε πάνω στα οικονομικά μου σήμερα
αλλά απ'το πρωί σκέφτομαι ότι πρέπει να βρω δουλειά
απ'την εκδρομή που δεν μπορώ να πάω
μέχρι το πόσο ενοχλητικά νηφάλια ένιωθα χτες που δεν είχα λεφτά για ποτό

το πρωί είχα πάει σουπερμάρκετ ενθουσιασμένη που μου βαλε λεφτα η μάνα μου μετά από δυο μέρες δανεικών / είχαμε συμφωνήσει αυτην την περίοδο της εξεταστικής να παίρνουμε πράγματα που μπορούν να φαγωθούν σε σαλάτα /λόγω χρόνου και λόγω να χουμε τίποτα στο ψυγείο αφού θα μαστε σπίτι (η συνηθέστερη κατάσταση του ψυγείου είναι η άδεια) /ενθουσιάστηκα με την ιδέα να πάρω ψωμί να βάλουμε στην κατάψηξη να υπάρχει πάντα κάτι που να μπορεί να φαγωθεί

όταν πηγαίνω στο σούπερμάρκετ μαρέσει να παίζω το παιχνίδι του μίνιμουμ μπάτζετ:
μαρούλι 60 λεπτά/κρεμμύδια 45 λεπτά/μακαρόνια 45 λεπτά /πουμαρό το μικρό 35 λεπτά /αυγά 1,99 η δωδεκάδα

έχω ψηθεί να φτιάξω φοιτικό τσελεμεντέ

με είχε σκαλώσει πολύ όταν η κομπέιν πρότεινε στην κική στο πακέτο της συγκατοτοίκησης   :   ένα γέμισμα ψυγείου

ήμουν σε φάση ώπα κάτσε τι εννοεί αυτή γέμισμα ψυγείου
και μου σκασε η αμηχανία του πρώτου έτους στο σουπερμάρκετ με την ιωάννα που δεν ξέραμε τι υποτίθεται ότι πρέπει να πάρουμε και καταλήγαμε με κορνφλέικς και κονσέρβες με ρίζες μπαμπού

και ήθελα κάτι τέτοιο να μπει στο έντυπο που θέλουμε να βγάλουμε
μια ανατομία του γεμισμένου ψυγείου        
εμένα πάντως μου ακούγεται βοηθητικό

είμαι διαρκώς συντονισμένη σε μία συχνότητα εντοπισμού των αναγκαίων για την κατοίκηση πραγμάτων

π.χ.
αδειάζω τη σακούλα του κάδου τη βάζω σε σακούλα σκουπιδιών
βλέπω ότι τελειώνουν κι οτι θα πρέπει να αγοράσω
γιατι ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ είναι απαραίτητο για να διευκολύνει την ποιότητα της ζωής σου ειδικά με τον τρόπο που ζούμε σ'αυτό το ΣΠΙΤΙ

όσο τρώγαμε όλοι μαζί στο μπαλκόνι το απόγευμα αναρωτήθηκα αν είναι ζήτημα στην ψυχανάλυση ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι τα λεφτά
σκέφτηκα ότι μάλλον όχι

κι ύστερα μου ρθε εκείνος ο τύπος που έκραζε τον υπαρξισμό σαν σύμπτωμα των αστών διανοουμένων
(αυτό απ το οποίο σου έλεγα οτι πάσχω)
και σκέφτηκα χεχε

αργά το βράδυ στο κρεβάτι με το λάπτοπ σκέφτηκα να δω τι είναι αυτό το λινκντ ιν
σίγουρη ότι θα με κοροιδέψουν οι φίλοι μου

δεν κατάφερα και πολλά και κατέληξα να σκρολάρω στο αγγελιόπολις
μου μίλησε η αδερφή μου στο φέισμπουκ - είχα πάρα πολύ καιρό να τις μιλήσω
μου πε τα μαθες της λεω ποια  να μην τα πολυλογώ τα μαθα τελικά

σκατά είναι ότι χειρότερο φοβόταν αυτή η οικογενεια και το κάθε μέλος της ξεχωριστά
τέλος πάντων θα προσπεράσω εδώ τα συναισθήματα
δεν είχα όρεξη για μυξοκλαματα εκείνη την στιγμή και δεν προλαβα να το πάρω κατάκαρδα
άλλο είναι που σκέφτομαι συνεχώς τον τελευταίο καιρό
στα πλαίσια του τι-έχει-κάνει-πάνω-μου-αυτη-η-κωλοκενωνία-και-νιώθω-με-αυτόν-τον-τρόπο
έκανα λίγο πίσω κι είδα ότι όολα αυτά τα πράγματα είναι εντυπωμένα πάνω μου
και για κάποιο λόγο όταν προσπαθώ να σκεφτώ πιθανές εξελίξεις για την γενιά μας πάντα νιώθω με κάποιο τρόπο ότι αφού υποφέρω απ'την επίδραση της κοινωνίας κι άλλα άτομα εκεί έξω υποφέρουν με παρόμοιο τρόπο

δεν μπορώ να σας κρύψω ότι αισθάνομαι μια πολύ μικρή ηδονή που το πρόβλημα αυτή την φορά είναι απόλυτα ρεαλιστικό και υπαρκτό.

θρήνοι στα θεματικά πάρκα

μεσημέρι στη θέση ισορροπίας μεταξύ των δύο άκρων ταλάντωσης

τη μία έτσι την άλλη γιουβέτσι
κι όταν γιουβέτσι καταπίνομαι με τα ρούχα μου
καταπιάνομαι με το φάγωμα
τρώω και τρώγομαι
πληγώνω και πληγώνομαι
αχόρταγα
περιφέρομαι
σχηματίζω τρίγωνα και τετράγωνα στην αγίου δημητρίου

μου μαθαίνει να ζω
στη λαϊκή τον ακολουθώ
με στέλνει για ψωμί και γιαούρτι

ένα τετράγωνο πιο πάνω εσύ πεθαίνεις
στην κασσάνδρου που μένεις το πρωί είναι όλα ζωηρά
χασάπικο μανάβικο φούρνος απορρυπαντικά
αναρωτιέμαι εσύ πόσα μαγαζιά μπορείς να θυμηθείς στη σειρά

ανοίγω την πόρτα με τα ξύλινα κρουσάν για πόμολα σε μια γριά
μου λέει άστην άστην της λέω καλά
στα ράφια δεν βλέπω πουθενά αυτό το ρώσικο ψωμί
που ναι σα λαγάνα
έχει αλλά τόσα ιδια ψωμιά
παραγγέλνω ενα καρβέλι
έτσι θυμάμαι να το λέω στον δικό μας στη γειτονιά
την επόμενη μέρα θα μάθαινα και την μπομπότα

το ήξερα πως είναι τόσο κανονικός δρόμος το πρωί
(το βράδυ συχνάζουν επίδοξοι βιαστές)
το ήξερα απ'την πρώτη φορά που βγήκα απ'το σπίτι σου μη κανονική
περπατούσα κανονικά στον κανονικό δρόμο ένα μη κανονικό πρωί

αναρωτήθηκα αν ξέρεις αυτό το φούρνο με τα ξύλινα κρουασαν
αν είναι ο ίδιος με αυτόν που παίρνεις πρωινό τα χαράματα
διασχίζω τον δρόμο βιαστικά
βλέπω έφηβες που στρίβουν στη κασσάνδρου
μόλις σχόλασαν υποθέτω τις έστειλε η μάνα τους για ψωμί
πέρασαν 10 χρόνια απ'την πρώτη γυμνασίου είπαμε σήμερα

πίσω στο δωμάτιο σου
έχουμε φάει κι είμαστε βαριοί
κανείς μας δεν κοιμάται το μεσημέρι
αλλά μαζί
λέω να μη δούμε τίποτα
μήπως να διαβάσουμε τίποτα
μου πετάς πράγματα απ'τη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ποιος ξέρει τι είναι αυτό σκέφτεσαι
όταν τα ξεσφινώνεις

πίνουμε όπιο κι είμαστε βαριοί
κοιτιόμαστε και πετάμε ξανά τα πράγματα που διαβάζουμε
λέμε τι λέει αυτός ρε

κουρνιάζουμε και βολευόμαστε
χαχανίζουμε ενθουσιασμένοι που το ξαναέχουμε
σου πιάνω την κοιλιά
απολαμβάνω αυτό το προνόμιο
δεν αφήνεις κανένα
όλα όσα έχω υπομείνει
όλο το παρακάλι
(απ'την αρχή σε διεκδικούσα με βία)

όλα αυτά αξίζουνε
(μου έμαθες να μην απαιτώ)
γιατί σε ξαναμαθαίνω να μη φοβάσαι να σ'αγγίζουνε






λίγο πιο πάνω εσύ πέθαινες
κάποιος θα έλεγε ότι δεν πέθαινες
ότι διάβαζες για την εξεταστική
δεν φτάνει να ξεκινήσεις τώρα για τη νομική  έχω ακούσει να λένε
εγώ θα έλεγα ότι πέθαινες

με τον τρόπο που πέθαινα εγω εχτές
και προχτές και παραπροχτές
κάποιες από αυτές τις μέρες πεθαίναμε και οι δυο
ξεχωριστά η κάθε μία στο κελί της

σε σκέφτομαι και σε αποφεύγω όπως τον ίδιο μου τον εαυτό
δεν ξέρω γιατί δεν ανηφορίζω προς το σπίτι σου
σου γλιστράω έτσι έχω μάθει
(γιατί απ΄την αρχή με διεκδικούσες με βία)

θέλω να σε δω αλλά      στο μεταξύ παρεμβάλλονται όλα αυτά  (πάντα αυτά)
εκείνη τα λέει πια κατερινίστικα εγώ τα λέω η ζωή      τα λένε και καθημερινότητα

• πέμπτη βράδυ
• παρασκευή πρωί
• παρασκευή απόγευμα
• παρασκευή βράδυ
• σάββατο μεσημέρι
• φεύγω

τι λέει αυτό για μας;
για μας δεν λέει τίποτα


εσύ επιθυμείς να περάσεις το βράδυ μαζί μου
εγώ επιθυμώ να περάσω το βράδυ μ'αυτόν που επιθυμεί να περάσει το βράδυ με την άλλη
(απ'την αρχή τον διεκδικούσα με βία προς τον εαυτό μου -με αυταπάρνηση)

έχεις ακούσει να μιλώ γι'αυτόν

επιθυμώ να περάσω το βράδυ μου μαζί σου
επιθυμώ να ξέρεις ποιος είναι αυτός όταν μιλάω γι'αυτόν

επιθυμώ να ξέρεις τα πάντα για τη ζωή μου
γιατί επιθυμώ να μπορώ να σου μιλήσω για τα πάντα

επιθυμώ να είσαι μέσα στη ζωή μου
να μπορώ να σου πω ειμαι εδώ παρασκευή μεσημέρι να έρχεσαι να σε βλέπω
να σταματήσει να ναι τόσο άκαμπτη η σχέση μας
να περνάμε το απόγευμα να βγαίνουμε το βράδυ να βρίσκουμε κι άλλους ανθρώπους
να γελάμε και να λέμε αστεία
να πειραζόμαστε ευτυχισμένοι που γνωριζόμαστε τόσο καλά
να νιώθουμε ότι έχουμε ο ένας τον άλλο ότι είμαστε σε καλά χέρια  ότι για όλο αυτό αξίζει τον κόπο
να παίζουμε και να βγάζουμε φωνές που δεν ξέραμε ότι είχαμε
να σερνόμαστε στο πάτωμα να βάζουμε παγάκια στις μασχάλες μας

αυτό είναι που ξέρω κι αυτό είναι το μόνο που ξέρεις
πως αρκεί για να νιώσεις για λίγο ότι όλα έχουν νόημα και πάλι
λες και βγάζανε νόημα τόσο κάποτε που τώρα έχουμε πια ξεχάσει

αυτό ξέρω κι αυτό επιθυμώ
να περάσουμε μια μέρα μαζί

ένα βράδυ /  ένα ξημέρωμα / ένα πρωί / ένα μεσημέρι απόγευμα     να κάνουμε φάρσες  ξαπλωμένες μετά το φαΐ

μπορεί να μην βλέπω όνειρα αλλά

απωθώ όλες τις δραματικές σκέψεις
αυτά τα υπαρξιακά που λέμε
τα πράγματα που προτιμώ να σκέφτομαι είναι πως θα καρφώσω το κουρτινόξυλο με το μπλακεντέκερ
ή οι θερμομονώσεις η θερμότητα που εκλύουν οι ηλεκτρικές συσκευές και τα ανθρώπινα σώματα
και ξετρελαίνομαι με σχολιάκια τύπου γι'αυτό να μαζεύετε τους φίλους σας στο σπίτι το χειμώνα για να σας το ζεσταίνουν
κάθε βράδυ βγάζω την ρόμπα μου μπαίνω κάτω απ'τα σκεπάσματα
γυρνάω το διακόπτη στο 1 και τοποθετούμαι στο κέντρο που βρίσκεται η μονή μου ηλεκτρική κουβέρτα
(που μου πήρε η μαμά)

χαζεύω σκύλους δαλματίας να χέζουν περπατάω στις 8 το πρωι με θολούς φακούς χ ημερών όσους ρώτησα τους βγαζουν κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν συμφωνούσαμε να τους βγάζουμε κι εμείς να πλένουμε τα δόντια μας πριν πέσουμε ουτε τους έβγαλα ποτέ ούτε κοιμήθηκα τα μάτια μου με κόβουν σαν διαμάντια για κόψιμο
ερείπιο το ανεβάζει ερείπιο το κατεβάζει δεν γίνεται να χτίσουμε πάνω σ'αυτό ακόμα και να το υποστηρίξουμε  με τα τρυπάνια και το εργοτάξιο  θα πέσει   να το διαλύσουμε και να το ξαναφτιάξουμε ούτε κουβέντα ποιο το νόημα  κανόνας 1 από 4 στον πόκετ σάιζ εγχειρίδιο ιδιότητες μνημείου
πρωτοτυπία ή γνησιότηττα    κάθε μνημείο είναι προιόν ανθρώπινης δραστηριότητας σε μια δεδομένη χρονική στιγμή   στη δημιουργία του πολλοί παράγοντες μπλα μπλα μπλα   όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν συντεθεί μεταξύ τους με τρόπο μοναδικό κι ανεπανάληπτο  σ'αυτήν ακριβώς τη μοναδικότητα στηρίζεται η πρωτοτυπία ή γνησιότητα του κάθε μνημείου που το καθιστά ανεπανάληπτο έστω κι αν αντιγραφεί πιστά σε μια άλλη χρονική στιγμή  
καμία καταγραφική μηχανή στα χέρια μου
μπαινοβγαίνω στο σπίτι  ποτέ δεν μου ταν ευκολότερο να περάσω την εξώπορτα
βγάζω την ρόμπα βάζω το μπουφάν κι είμαι ήδη έξω
είμαι απέναντι είμαι στην τράπεζα είμαι στα πανεπιστήμια
είμαι έτοιμη να ξεκινήσω 304 χλμ μακριά,2 ημέρες πριν τελευταία σύνδεση
ο δρόμος δεν καταλήγει πια σπίτι σου
καταλήγει σπίτι σου αλλά εσύ δεν είσαι πια εκεί
ένα κτίσμα στηρίζεται στο κατώφλι σου πάνω από τη λευκή ταμπέλα στο κουδούνι σου μπαζώθηκε και το πιο κοντά που μπορεί κανείς να φτάσει είναι το κουμπί στο κουδούνι σου το πιο κοντά που μπορεί να δει είναι το κυκλάκι της κάμερας που δεν συνδέεται με καμιά άλλη πλευρά ο συμπαγης όγκος στηρίζεται πάνω στα μνημεία πάνω στην κολώνα που σου γραψα κάποια φορά που ήρθα πάλι για προσκύνημα παραλίγο να μην δεις ποτέ αυτό που σου έλεγα αυτό που ήδη ξέρεις δεν καταλαβαίνω ποιο το νόημα να αποφασίσεις όλα αυτα τα πράγματα αφού ξέρουμε  δεν καταλαβαίνω καταλαβαίνω άμα θες αλλά δεν μπορώ να εμπιστευτώ το κεφάλι μου δεν ξέρει πως να σκεφτεί όλα γύρω φαίνονται ίδια αλλά έχουν αλλάξει  χωρίς να μπορώ να δω τις διαφορές χαζεύω σκύλους δαλματίας να χέζουν  και το μάτι μου πέφτει στα κωλόχαρτα τις μπροστινής στην ουρά του ταμείου
μου φαίνεται παιδαριώδες αλλά τα  πράγματα που μου κάνουν εντύπωση σήμερα έχουν σχέση με σκατά

το ζ(ε)ιν καλοκαίρι στο σπίτι




αντικείμενο LE156

χμμ κατάλαβα γιατί την πετάξαν τετοια καρέκλα οι γείτονες
τώρα όλη την πέφτω      όλο και πιο χαμηλά ολη την ώρα πέ

μετράω την ώρα με την θέση των χεριών μου σε σχέση με το γραφείο
δεν έχω μετρήσει πόσα λεπτά διαρκεί μέχρι να φτάσεις στο επίπεδο 5 (?) χρονου

την ξανανεβάζω 11:16 μμ  
σήμερα στο δρόμο για τη σχολή απ'το ραδιόφωνο μου λέγανε
remember the fifth of november
έτσι όπως συμπεραίνω απ'την συμπτωματολογία της είναι μια τυπική μέρα νοέμβρη
επιτελώ την χειμωνιάτικη βερσιόν μου
γιαυτό θα κουκουλωθώ να πάω στην κουζίνα να φτιάξω ένα χαμομήλι  .

το χαμομήλι

το χαμομίλι δεν αποτελεί στοιχείο 

της χειμωνιάτικης επιτέλεσης μου 

παρόλαυτα είναι στενά συνδεδεμένο με το τσάι

 -πολυαγαπημένο παυσίπονο νοσταλγίας 

πάσχα 2014

-καινούργιο έμβλημα της τελευταίας μας μέρας -αθήνα

είναι το καινούργιο νοηματοδοτημένο αντικείμενο 

που προστίθεται στο γαλαξία από άπειρα μικροαντικείμενα και τελετουργίες

που περιστρέφονται γύρω μου υπό την έλξη 

ποια έλξη - την τάση του νήματος με το οποίο τα έχω δέσει πάνω μου

(ακούστηκε κάτι που έμοιαζε με κλανιά του πατέρα μου)

11:52 μμ

τυπικό δείγμα αίσθησης της απώλειας των προηγούμενων λεπτών - απορία για το τι έγινε όλα αυτά τα λεπτά είχα πει θα πάω για χαμομήλι                                           α ναι          ΧΑΜΟΜΗΛΙ ΜΠΙΤΣΙΖ

κανονικολαγνεία

κίνητρα και κινητήρες
το τραπεζικό υπόλοιπο 0,62
62 ασφυκτικά λεπτά
γάμα την τσέπη
η ζώνη είναι που με σφίγγει
τα κουμπιά μου έτοιμα να εξισφενδονιστούν προς όλες τις κατευθύνσεις
υπάρχουν 2-3 βασικοί άξονες που ορίζουν τις συντεταγμένες τους σε τυχαία στιγμιότυπα
της δυνητικής θέσης της ιδυνητικής ιδανικής ηδονικής δαγκωνικής

απ'τα διαγράμματα παρατηρούμε

συμπτώματα επιθυμίας για:
_______________________________________________________________________
καθαρές κουζίνες σπιτικό φαγητό ήχους σπιτικών μηχανών πλυντήριο 
καφετιέρα ελληνικό καφέ ραδιόφωνο καθαρά σεντόνια μαλακτικό ρούχων 
τηλεφωνήματα τσατ παρέα μπίρα σε μαγαζί ποτό χορό πιασμένοι μύες 
ημερολόγια καλαμπούρια με τον περιπτερά
_________________________________________________
από τι πάσχω;


σαν να χαζεύω τις πρωτοχρονιάτικες γαλοπούλες στις φωτεινές οθόνες στα μπαλκόνια
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
χαϊδεύω το πρόσωπο και την αγκαλιά μου με το πιστολάκι των μαλλιών
(τίποτα το πονηρό)

πρόγραμμα αποκατάστασης στρατιώτη

      μαύρη παρασκευή                                                                                                                             
ζω σ'αυτήν την εποχή που δεν προσπαθείς περισσότερο με τους ανθρώπους γιατί ξέρεις 
ότι δικά σου θέματα είναι αυτά που σε κινητοποιούν να το κάνεις
οι πιο βασικές έννοιες έχουν αντιστραφεί κι ακόμα δεν μπορείς να το χωνέψω
πότε θα το κανω επιτέλους embrace που λεει κι ο ρωμανός
                                                        |
                                                        |------->Μεταφράσεις του embrace

ουσιαστικό
	εναγκαλισμός		embrace
	περίπτυξη		embrace
ρήμα
	αγκαλιάζω		embrace, hug, cuddle, clasp, enfold
	εναγκαλίζομαι		embrace                                                                                             [draft1]

                                                                      σάββατο                                                                              

8:44-9:05
μετά από επανηλειλημενες αποτυχημένες προσπάθειες να γράψω ή να ζωγραφίσω ή οτιδήποτε και μετά από πολλές ώρες πήξιμο στο σπίτι εξαιτίας της ασθένειας μου το γκουκλ λέει το έντερο διαμαρτύρεται για κάτι χωρίς να θέλω να του δώσω κάποια μεταφυσική διάσταση αλλά ξέρω πολλούς ανθρώπους γύρω μου που τους βγαίνουν όλα στο στομάχι θα μπορούσε να είναι και σ'αυτήν την περίπτωση ψυχοσωματικό δεν ξέρω αλλά δεν βοήθησε και πολύ αυτο το ταιμινγ με το στομαχάκι πυρετό καμένα μάτια κι υπερευαισθησία στα δάκρυα κάθε άλλο θα λεγα ήταν ότι χειρότερο μπορεί να μου συμβεί να αναγκαστώ να κάτσω σπίτι άλλη μια μέρα και καθόμουν έτσι οριζόντια -βοηθάει λεει το γκουγκλ- όλη μέρα σε μια κατάσταση θρήνου για αυτήν την γενικευμένη απώλεια που λένε οι ψυχολόγοι και λεω ωχ μανούλα μου πάει έχω κατάθλιψη δεν εξηγείται δεν είναι όμως κατάθλιψη ακριβώς έχει και κάτι από θυμό που μου είναι τόσο δύσκολο να ανταποκριθώ στα στάνταρτς μου και στα επίπεδα ζωντανότητας που επιθυμώ να βρεθώ αλλά δυστυχώς τσακώθηκα και με την μανούλα για τη σχολή κι ύστερα το μικρό σπιουνάκι μου πε οτι συζητάγανε μειώσεις στους (ελάχιστους) πόρους μου κι έτσι αισθάνομαι σε όλα αυτα κι αποκομένη από την οικογένεια σ'αυτές τις δύσκολες στιγμές κι αντι να πάρω τηλέφωνο την μανούλα να της πω μαμά είμαι χεστρούλα τι να κάνω κάθομαι τυλιγμένη με κουβέρτες και πέρνω το ένα ντεπόν μετά το άλλο  και φαντασιώνομαι ότι η μαμα είναι στην κουζίνα και μου φτιάχνει ρυζάκι κι εγώ παρακολουθώ κάτι αδιάφορο στην τηλεόραση δυστυχώς κάπου εδώ πρέπει να σταματήσω να γράφω κρίμα που μένω σ'αυτην την αξιολύπητη εικόνα αλλά αυτό ήταν το κονσεπτ εξ αρχής μία έτσι στα γρήγορα πριν το αντιψειρικό μου καίει το κεφάλι και θα πρέπει να πάω να το ξεβγάλω         ήθελα να κάνω κάτι δράστικό μέσα σ'όλη αυτήν την αδράνεια

                                                                                                                       κυριακή                              
κάποιος χτύπησε το κουδούνι και πετάχτηκα δεν απάντησε κανείς πίσω στο κρεβάτι στο κινητό δίπλα στο μαξιλάρι κάποιος ακόμα άνθρωπος με είχε εγκαταλήψει ήδη απ'το βράδυ ξημέρωμα καλό ξημέρωμα μου είπε πετάχτηκα ξανά απ'τα σκεπάσματα σηκώθηκα ο τελευταίος καφές που ήπια ήταν την πέμπτη 8/10 - έτσι άρχισα πάλι να καθαρίζω αυτο το κωλόσπιτο που μόνο να βρωμίζει το ροζ βετέξ γινόταν μπλε απ'την σκόνη πολύ σλοπ ποπ σκέφτηκα μου άρεσε να το ξεβγάζω ύστερα σφουγγάρισα το μπαλκόνι σκέφτηκα τους γείτονες να γελάνε αλλά αμέσως έδωσε το καθαρό μπαλκόνι κρέμασα καινούργιο σκοινί (που μας άφησε ο μανώλης που το χε φέρει για να απλώσει τα ρουχα που πλυνε στην αθήνα κι έφερε βρεγμένα στη θεσσαλονίκη) απ'το κάγκελο που συνορεύει με την τρελή που μακάρι να της είχαμε βγάλει κάποιο άλλο παρατσούκλι για να την ξεχωρίζουμε από τους άλλους τρελούς της οικοδομής (έτσι αποκαλεί την πολυκατοικία η άλλη τρελή -η διαχειρίστρια-άλλου είδους τρελή αυτή) αλλά ναι και για να είμαστε πιο πολιτικλι κορέκτ ααχ ένιωσα λίγο μικροαστή τώρα καλά πάμε ναι κι έτσι που λες σήμερα λέρωσα πολύ τα χέρια μου αυτό σημαίνει ότι υπάρχω όπως λένε κι υπαρξιστές και πήγα όλο χαρά να κάνω εργασία στο σπίτι της συναδέλφου ύστερα γύρισα σπίτι μου νωρίς γιατί θα ξυπνήσω αύριο στις 8 κι αποφάσισα να κρατάω ημερολογιο γιατί δεν πάνε πολύ καλά αυτά τα μουντ σουιγκς και έτσι όπως γράφω με παίρνει η ιωάννα τηλέφωνα που ναι με την ματάκια σε ενα μαγαζί στη βαλαωρίτου δίπλα στο πλαν μπι (!) λεντιζ ναιτ τσάμπα ποτά για τα κορίτσια και λέω να περάσω να πιω κι εγώ ένα ποτάκι

ΤΟ ΚΑΠΩΣ ΣΤΗΣΙΜΟ

ΠΡΑΞΗ 1Η


ενα μεγαλο κεφαλαιο θεματικη ερχεται εχει ηδη σκασει        κατω απ την ομπρελα του βιωματος
(εσβησα ολους τους καταλαθος τονους - συνολικη δαπανη ενεργειας - το χειρωνακτικόο)

αντίο κόσμε που έχω προσδοκίες να
καταλάβεις αυτό ακριβώς που εννοώ (;;)               ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ
                                                                                  (παρακολουθώ την αν
                                                                                  τιληψή μου να μετασχ
                                                                                 ηματίζεται πάλι το πολ
                                                                                                             ιτισμικό πλαίσιο ας πο
                                                                                                           _τα εικονίδια των συνομιλιών στο φέισμπουκ-η ατμόσφαιρα_
                                                                                 ας πούμε (παρένθεση)
εκπέμπω σήμα                                                                               φσσττ σπίρτο και φωτιά
μη ανταποκρίσιμο δίκτυο                                                            (παρένθεση) και φωτιά
                                                                                                        φλογίτσες στον ουρανό το πάσχα
   (        )*                                                                                      ξέρετε τι σημαίνει εξάχνωση ε;
                                                                                                                    σπρώχνει τα γυαλιά στη μύτη
οχι οχι ολα καλα
αυτα που βλεπω εγω δηλαδη
καλα ειναι  γυρω μου
κι ολα πιο απλα
και βηματακια
όλα πιο

κυλάω με το κανό μου στη στιγμή

στρουλιμπουρο                       στρουλιμπουρι

ΠΡΑΞΗ 2Η

(κλικ)

αυτό που έφταιγε σαν να λέμε ήταν μια στιγμή

που γυρνάς πρώτη φορά απ'το πρωί στο σπίτι 

πριν βγεις πάλι σύντομα και λες ωραία 

λίγο χρόνο έχω ας αράξω λίγο έτσι εδώ να κάτσω 

να κάνω κανα τσιγάρο να ρίξω καμια ματιά στο ταβάνι

και λες αααχ αυτή είναι ζωή τώρα είμαι φυσιολογικός άνθρωπος

έτσι με την σχολή μου τις μπιρες μου με τα όλα μου

κι έτσι όπως κάθομαι συνειδητοποιώ ότι μες την μέρα μου κάνω όλα

όσα θα ήθελα να κάνω και αντιμετωπίζω όλα τα άγχη μου περί ζωής

κι ότι όλα αρχίσανε να γίνονται πιο υποφερτά ως και ενδιαφέροντα

έτσι άμα κομμάτιαζα τη ζωή σε μικρές μπουκίτσες

ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣΑΣ ΚΑΛΑ

κλαπκλαπ κλαπ κλαπ κλαπ

(αλλαγή κασέτας)

κι αυτές τις πομπώδης εκφράσεις τις μασουλάω σαν τσιπς

-εννοούσα ποπ κορν-

ΠΡΑΞΗ 3Η

ΠΕΙΝΑΜΕ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ

ΞΑΝΑ

*τι είναι αυτός ο χώρος;