τα σλιπόβερ στην μπότσαρη

βράδυ 7ο
κοιμάμαι καλά δίπλα σου στον καναπέ η φίλη μας μας φρόντισε και σεντόνι και κουβερτα
εγώ πήρα το καλό μαξιλάρι και σου άφησα τα μικρά γιατί είμαι γαιδούρα και βάζουμε κάποιο ανιμέισιον για τον ύπνο κι εγκαταλείπουμε πρώτα η μία και μετά η άλλη  μεστον ύπνο μου ξυπνάω και σου φιλάω τα χέρια ύστερα γυρίζω πλευρό και βολεύομαι πάλι να συνεχίσω το όνειρο από κει που το άφησα και ξυπνάω χαρούμενη στις μύτες των ποδιών μου πηγαίνω γραμμή στην κουζίνα να μην ξυπνήσω καμία ανοίγω το ντουλάπι της βλέπω τα άπειρα βάζα της νουτέλας παίρνω αυτό που ναι για τη ζάχαρη φτιάχνω καφέ ξυπνάει μου λέει καλημέρα και μου δείχνει πιο βάζο είναι το καλό γιατί είναι κι άλλο ένα ανοιγμένο αλλα μυρίζει μπαγιάτικο κι έτσι αλοίφω πρώτη φέτα τσιγάρο ύστερα δεύτερη τσιγάρο στην τρίτη έχεις ξυπνήσει κι εσύ σέρνεις τα πατούσια σου στο πάτωμα και τα μάτια σου είναι ακόμα μισάνοιχτα και φτιάχνεις νες ναι ζεστό γιατί έχεις λυσσάξει να ρθει ο χειμώνας και χύνεις το κορμί σου στην καρέκλα και τσιγάρο προσπαθείς να προσγειωθείς στη γη
σας ρωτάω αν είδατε όνειρα γιατί εγώ είδα δεν θυμάμαι τι αλλά είδα

βράδυ 8ο
το βράδυ μετά το τελευταίο θερινό είχες όρεξη για ένα ποτάκι λες κορίτσια ένα ποτάκι και μας κοιτάς μία μία στα μάτια αλλά όλες διαλύουμε για σπίτια και τελικά λες να μην πας κι εσύ μόνη σου και παίρνεις λεωφορείο με τις άλλες εγώ περπατάω και νιώθω πάλι γαιδούρα που βρήκα αφορμή το κρύο και βιάστηκα να γυρίσω σπίτι να χουχουλιάσω ειδικά τώρα που θυμήθηκα πως τελείωσες κι όλο το game of thrones σε 3 μέρες και όλοι ξέρουμε πως τα βράδια είναι δύσκολα ούτως ή άλλως
ένα ποτό ήθελε το φιλαράκι μου κι εγώ δεν του κανα το χατίρι

είναι που κοιμόμαστε όλες μαζί σαν να προσέχουμε η μία την άλλη

διακοποάγχη

άνθρωποι που γνώρισα: 5-6

άνθρωποι που αντιπάθησα : πριτένσιους ξερόλας με άτιτιουντ που όταν άνοιγε το στόμα του συνήθως                                              ένιωθα σέκοντ χάντ ιμπάρασμεντ και γύρναγα το κεφάλι μου ελπίζοντας 

                                            ότι κάποιος άλλος θα ασχοληθεί μαζί του 

άνθρωπος που συμπάθησα : γλυκούλης μαυριδερός που έμπαινε στον κόπο να του απαντήσει 

                                             (κυρίως για το γέλιο του - συνεχόμενο αυθορμητοπαιδικό)

                                                  (και για τον τρόπο που χειρίστηκε τον εσκο και τον ενδεχόμενο                                                               τραμπουκισμό του- ο τύπος δεν ψηνόταν για ματσίλες)

τον έσκο τελικά αποφάσισα πως τον συμπαθώ : ανεξάρτητα από το τι κάνει -νομίζω υπερισχύει για                                                                                  μένα το ότι διαταράσσει τον καθωσπρεπισμό της                                                                               συζήτησης - οπότε πάντα περνάω καλά όταν βρίσκεται τριγύρω

ο γείτονας: έβαζε τέλεια μουσική από την πρώτη μέρα 

                   και φωνάζαμε απ'το σκηνοσαλόνι μας 

                    να του πούμε να ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ

από την δεύτερη κιόλας μέρα είχα ήδη συζητήσει τόσο πολύ τα υπαρξιακά μας με όποιον τύχαινε να βρίσκεται δίπλα μου / κυρίως με τους λυκειακούς μας φίλους τα σαντ μπόιζ απ'το παγκράτι

καθόμασταν γύρω απ΄το τραπέζι ξεχειλωμένοι απ'τα τέσσερα χρόνια που περάσανε από την τελευταία φορά που καθήσαμε μαζί σε ταβέρνα

μετά την δεύτερη μέρα δεν ξαναμίλησα για υπαρξιακά καθώς ένιωθα πως είχα εξαντλήσει το θέμα

(και μέρες τώρα ένιωθα εξαντλημένη)

(κάπως όλοι ηρεμήσαμε κάπως τις επόμενες ημέρες)

ακόμα και το κατσίκι που χαμε μαζί μας που σιχαινόταν τον ήλιο και τη θάλασσα και διαχειριζόταν την κατάσταση σκαρφαλώνοντας σε βράχια και ψάχνοντας για μονοπάτια φάνηκε να χαλαρώνει τόσο

που κολύμπησε με την κουλούρα για ώρες κι ύστερα μας ανακοίνωσε ότι ήταν το αγαπημένο του νησί και σίγουρα θα ξαναρχόταν του χρόνου για να ανέβει τον μεγάλο βράχο

το ήξερα πως χρειαζόμασταν χρόνο το ήξερα από την πρώτη μέρα που έλιωσα στον ήλιο κι απολάμβανα το άραγμα μου μέχρι που μου τα σκασε πάλι ένα κύμα υπαρξιακών και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να το διακόψει γιατί τίποτα δεν χρειαζόταν να κάνω που να διακόψει ή να αναβάλλει τις σκέψεις μου για αργότερα

ένιωσα την επιθυμία να διαβάσω κάποιο βιβλίο για να απασχολήσω το μυαλό μου αλλά ήταν βαθιά κάπου μέσα στη σκηνή και τα σκορπισμένα κορμιά που έπρεπε να διασχίσω για να το φτάσω πολλά

γύρισα δίπλα μου στην ιωάννα που λαγοκοιμότανε κι ήμουν σίγουρη ότι αυτή τη στιγμή απολάμβανε το ντειντρίμινγκ της ένιωσα την επιθυμία να της πω μια ιστορία για κάποια περιπέτεια δυο φίλων σαν κι εμάς αλλά ντράπηκα να αρχίσω  όπως κάνω συνήθως

ΜΟΥ ΠΗΡΕ ΜΕΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΠΩ ΤΩΡΑ ΝΑΙ ΤΩΡΑ ΗΡΕΜΗΣΑ

ήταν όταν παγώναμε την μπίρα μας στα βραχάκια

ο συνδυασμός της παρέας ήταν περίεργος γιατί αυτό ήταν το καλοκαίρι της διάλυσης πιστεύω το ξέρουμε όλοι 

αν η ζωή μας ήταν ταινιά -η ιδέα συνθετικός κρίκος αυτής της παρέας (δεν θα σχολιάσω πάνω σ'αυτό)-αυτό θα ήταν το κομμάτι που αποσπασματικά βλέπουμε τους ήρωες μόνο του ξεχωριστά να προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός με κάποιο μελαγχολικό τραγούδι στο μπαγκράουντ)

γιαυτό κι ο καθένας έκανε τα κουμάντα του με το ανθρώπινο δυναμικό που διέθετε

ξέρω πολύ χειριστική διατύπωση αλλά το θέμα του ΠΟΙΟΙ ΠΑΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ αρκετά φλέγον

έτσι λοιπόν ο συνδυασμός της παρέας ήταν αρκετά θα λέγαμε πειραματικός

ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Α

ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Β

ΙΩΑΝΝΑ

ΕΓΩ

____________

Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ

ΤΟ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΤΗΣ

Η ΠΑΝΤΟΤΙΝΗΣ ΚΟΛΛΗΤΗ

Η ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 4-5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗ (?)

κι έπαιζε το άγχος του συντονισμού αυτών των ετερογενών παραγόντων

που θεωρητικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εξαιρετικά υπό ιδανικές συνθήκες

άλλα όλοι είχαμε τα δικά μας για να το επιδιώξουμε

τελικά τα καταφέραμε όταν ο γείτονας με ρώτησε στο πλοίο του γυρισμού ποια ήταν η αγαπημένη μου μέρα είπα εκείνη που παίξαμε αμπάριζα και κερδίσαμε γιατί η παρέα των μικρών είπε πως ήμαστε πολύ πιο νέοι από αυτούς με όλα αυτά που παίζουμε και κάνουμε και πίνουμε     που να ξεραν

ο γείτονας είπε ότι όλο κοιμόμασταν αλλά αυτός είπε ήταν που ήθελε να τα σπάσει επειδή δούλευε τον υπόλοιπο χρόνο εμείς βέβαια τι ανάγκη έχουμε    που να ξερε

δεν τα σπάσαμε τελικά 

όταν σου πα ότι θα χει πάρα πολύ κόσμο με αποδοκιμασία μου πες εσένα αυτό θα σε καθησύχαζε

κι έτσι άρχισα να σκέφτομαι γιατί εγώ δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να ψήνεται να γνωρίσει κόσμο

έτσι μου σκασε Ο ΛΑΚΑΝ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ που δανείστηκα πάλι κρυφά απ΄τον ξαδερφό μου

(το γύρισα πίσω αλήθεια είναι στη θέση του) κι η σελίδα με το μωρό και το συνεφάκι πάνω απ΄το κεφάλι του που λέει πόσο θέλει να γίνει αυτό που επιθυμεί η μητέρα του και σκέφτηκα ότι στην οικογένεια μου πάντα επιδοκιμαζόταν η εσωστρέφεια 

κανείς μας (εκτός απ΄την ιωάννα που πάντα είναι) δεν ήταν σε μουντ να γνωρίσει κόσμο

και η ψυχαγωγία μας έπρεπε να εφευρίσκεται κάθε φορά γύρω από τις πρώτες ύλες που διαθέταμε:

ούζο λεμονάδα παλιόκρασα και μπίρες

ο γείτονας μου ζήταγε να του μιλήσω για τη ζωή μου και γω του δωσα απρόθυμα μια γενική επισκόπηση της κατάστασης ο τόνος της φωνής μου ήταν πάλι αποδοκιμαστικός κι αυτός μου πε σιγά βρε παιδί μου  αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψω τη φάση μου χωρίς ένα τόνο κόπωσης 

ο ξάδερφος μου λέει ότι ποτέ δεν μιλάω με ενθουσιασμό γιαυτά που μου συμβαίνουν και μάλλον ισχύει

ο γείτονας με ρώτησε αν είμαι συναισθηματικό παιδάκι κι εγώ του πα ναι κι αυτός μου πε πως είναι μάλλον αναίσθητος 

του πα γιαυτην την σκέψη που έκανα ενώ ξεκλείδωνα μια μέρα για να μπω στο σπίτι

ότι όσο ήμουν μικρή ταύτιζα τα υπαρξιακά μου με τα ερωτικά μου - έγραφα ποιηματα για τις συναισθηματικές μου καταστάσεις

κι ότι όσο μεγαλώνω μαθαίνω ότι τα υπαρξιακά μου είναι κάτι πέρα από το ερωτικό μου αντικείμενο

κι ότι προσπαθώ να καλύψω το νοηματικό κενό που αφήνει πίσω της αυτή η ιδέα με τρόμο

΄

δεν ήταν πολλές μέρες πριν που έκλαιγα πάλι με απελπισία κι απόγνωση που ένιωθα τόσο ευάλωτη και μετέωρη θυμάμαι καθαρά να σκέφτομαι πόσο θέλω να πιαστώ από κάτι σταθερό στο χρόνο κάτι που θα χει σχέση με τον προσδιορισμό μου σαν άτομο θυμάμαι να σκέφτομαι ότι θέλω να στείλω μήνυμα στη φίλη μου τη γιώτα γιώτα με κάνουν τάσο *όπου τάσος φιλόδοξος νεαρός αφιερωμένος στην κοινωνική του ζωή και καριέρα που δηλωμένα δεν επενδύει σε σχέσεις * καταλαβαίνετε πιστεύω όλοι για ποιο είδος ανθρώπου μιλάω 

ο γείτονας μου είπε ότι θα πρεπε να μαι αερικό σ'αυτήν την ηλικία και γω κούνησα το κεφάλι μου με κόπωση και δεν ξαναείπα τίποτα είχε ήδη μιλήσει για παρτούζες στην παραλία που ξεκινάνε από μασαζ αλλήλους όποτε πρέπει να ένιωσε αρκετά άβολα και ρώτησε αν ακούγεται πολύ περίεργος και πήγε να βρει τους φίλους του μετά από λίγο

συνέχισα να σκέφτομαι την συζήτηση μας κουβαλώντας το ζυγό μου στη διάβαση των πεζών στο λιμάνι στον ήλιο στο μετρό στην ανηφόρα

σκεφτόμουν ότι το σκεφτόμουν κι ότι με είχε αναστατώσει μια συζήτηση με έναν άγνωστο

κατέληγα σε μερικά συμπεράσματα:

α)σημαντικό ήταν το γεγονός ότι συμπύκνωσα άλλη μια αναπαράσταση της φάσης που είμαι

β)ένας εξωτερικός παρατηρητής με διαφορετικά βιώματα (αλλά πόοοσο διαφορετικα;εγώ λέω όχι τόσο) είχε να πει κάτι πάνω σ'αυτά

γ)σκέφτηκα τον υπαρξιακό μου φίλο που έλεγε ότι τον βοηθάει να χάνεται μέσα στους άλλους όσο τους ακούει να μιλάνε

δ)για κάποιο λόγο μου ρθε ο ανθρώπινος πύραυλος που χα σχεδιάσει μια μέρα στην παραλία 

το ξέρω ότι αυτά δεν είναι συμπεράσματα αλλά είναι παρατηρήσεις και λέω να κλείσω μ'αυτές το σημερινό επισόδειο

παρεολογία ΙΙΙ - το μίσιον

την στιγμή που φεύγανε μου σκαγε παλι η εικονα να έρχονται κι η σκηνή -αυτοί και το ασανσέρ- έκλεισε σαν σάντουιτς αυτή τη βδομάδα συγκατοίκησης
τέλειο ζευγάρι πιθανότατα το αγαπημένο μου έβερ
έχει αυτήν την ποιότητα του ερωτοκεντρικού ανθρώπου που μένει για πάντα έφηβος που ξέρετε πόσο πολύ εκτιμάω
τέλεια εμπειρία οf brainstorming together - κοινά ενδιαφέροντα-συμφωνία στον τρόπο που προσεγγίζει ένα ολοκληρωμένο έργο- αυτό που συνδέεται με κάποιο τρόπο με την πραγματικότητα
το βρήκα πάρα πολυ δύσκολο στην αρχή να προσπαθώ να επικοινωνήσω τις παρορμητικές μου σκέψεις στα αγγλικά
παρορμητικές μου σκέψεις--->θεωρητικοπολιτικές που προέρχονται από αποσπασματικές έννοιες που έχω έρθει σε επαφή  που έχω συνδέσει με την εμπειρία και τις ανησυχίες μου
πόσο δύσκολο να καταλάβουν αυτό που εννοώ όταν ούτε εγω η ίδια δεν ξέρω τι είναι αυτό που εννοώ αφού προέρχεται από struggle θεματικών που χάνονται πίσω σολαυτα τα χρόνια
θυμάμαι να σκέφτομαι ότι αυτό που μου το κάνει πιο δύσκολο είναι ότι μιλάω για αναγνώσεις του περιβάλλοντος μου που συνεχώς ξεχνάω ότι απέχουν από αυτές του συνομιλητή μου (άσχετα που deep inside πιστεύω ότι δεν διαφέρουν τόσο τελικά από άποψη βιωμάτων) κι ότι θα ταν πιο εύκολο να προσπαθήσω να τα ενσωματώσω σαν στοιχεία του γραφικού εαυτού μου ωστέ να μπορεί ο άλλος να τα καταλάβει καλύτερα

για παράδειγμα αντί να λέω ότι νιώθω πως  τα άτομα σχηματίζουν ομάδες μονάδων για την ψυχική ικανοποίηση,τη συναισθηματική κάλυψη και  λιμπιντικού τύπου επενδύσεις τους  
( ~   τσουκαλά/στην πραγματικότητα απλά τραυλίζω σκόρπιες λέξεις)

μπορώ να μιλήσω για το πως νιώθω ότι σε μένα αναδύθηκε με αυτόν τον τρόπο μετά τα εσωστρεφή έτη στο σπίτι κι έτσι καταλήξαμε ότι όντως ισχύει ότι είμαστε η γενιά που μένει σπίτι περισσότερο

θυμάμαι να γυρνάω αθήνα κάποιες διακοπές στο πιο κόζι σπίτι των φίλων μου και να με ρωτάνε πως πάει δεν φαίνεσαι πολύ καλά και γω να ξεσπάω σε κλάματα γιατί θυμάμαι την ιωάννα να μου λέει πως με νοιώθει μόνη μου και να τους λέω ότι δεν είναι ότι δεν έχω φίλους αλλά οι φίλοι μου είναι ο ταδε , η τάδε , τα κορίτσια και η άλλη τάδε και βλέπω τον καθένα ξεχωριστά δεν υπάρχει αυτό της παρέας που έχω στην αθήνα και τότε ο βρωμανός μου είπε και γιατί δεν κάνεις αυτό που έκανα εγώ τότε;γιατί δεν φτιάχνεις μια αγέλη; και από τότε ήξερα ότι αυτό έπρεπε να κάνω

ΤΖΑΜΚΑΤ
είμαστε στο πιερό στα κλεισίματα η φίλη μου η κ λέει γιαυτήν την σκέψη που έκανε σήμερα αλλά δεν είναι σίγουρη αν ισχύει πως όλη της η συμπεριφορά αυτό το εξάμηνο η σχέση της με την σχολή/το γιολάρισμα έξω μπορεί να ερμηνευτεί απ'την προσπάθεια της να βρει τον έρωτα

την λατρεύω και προσπαθώ να σκεφτώ εγώ τι έκανα αυτό το εξάμηνο
σκέφτομαι ότι μάλλον είναι η προσπάθεια μου για τον σχηματισμό παρέας

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΟΜΑΔΕΣ
σηκώνω τα μάτια και βλέπω την μαρία απέναντι να ζωγραφίζει λέω να και με την μαρία το συζητάγαμε και νιώθουμε το ίδιο πράγμα

_________________________________________________________________________________

από την περίοδο της ενεργοποίησης μου
(την περίοδο που είχα εξαργυρώσει όλους μου τους πόντους πίστωσης σχετικά με την εκπλήρωση όλων αυτών των πρότζεκτ που είχαμε πει ότι θα κάναμε και έπρεπε να αρχίσω να τα κάνω επιτέλους αφού δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει κανείς)

μπορεί να χαμε σούπερ-ενθουσιαστεί με τα μελλοντικά μας κοινά σχέδια αλλά ένιωθα ότι καμιά φορά χτύπαγα σε τοίχο που μπορεί να χει να κάνει ότι μάλλον εγώ είμαι λίγο πιο πορωμένη με τα πράγματα που έχω στο κεφάλι μου για μας


εε δεν ξέρω ήταν τέλεια μαυτούς*  συντονιζόμασταν αμέσως στο ίδιο μήκος κύματος και το να συζητάμε για παράδειγμα για την εργασία μου στη σχολή ήταν ακριβώς ο τρόπος που κυλάει για μένα μια ιδανική συνεργασία

χρησιμοποιούσαν πολύ την λέξη μίσιον το μίσιον του τέλειου κοκτέιλ πχ
επόμενη εξέλιξη της λέξης πρότζεκτ - εννοούσε τη δράση για αυτό

δηλαδή μέχρι στιγμής έχουμε

κόνσεπτ    -    πρότζεκτ   -  μίσιον

αστικά παιχνίδια - BUX DELUXE

το background story

παίζανε αυτό το παιχνίδι από τότε που τους γνωρίσαμε - αυτοί το χαν μάθει από κάτι γερμανούς στο πλοίο για πάρο ή κάτι τέτοιο νομίζω 

ήταν η περίοδος που πηγαίναμε στο schoolwave - γνωστές μούρες και φορείς αυτοί -στο τέλος καταλήγαμε πολύς κόσμος παρέα και φρέσκο αίμα εθελοντών στο θησείο (1)

εκεί οι μυούνταν επιτόπου καθώς και οποιοιδήποτε περαστικοί εκδήλωναν αντίστοιχο ενδιαφέρον

κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού φωνάζαμε και ωρυόμασταν χωρίς να το σκεφτόμαστε πολύ ή να περνάει απ'το μυαλό μας ότι ενοχλούμε - ήμασταν πολλοί κι ο χώρος μας άνηκε για όσο αποφασίζαμε ότι θέλαμε να παίζουμε ακόμα 

για μένα τουλάχιστον είναι χαρακτηριστικό το αίσθημα του να μην με νοιάζει ή να αισθάνομαι απειλή τα βλέμματα των περαστικών που σταματούσαν παρακολουθούσαν σχολίαζαν στεκόντουσαν ή προσπερνούσαν καθώς ένιωθα περηφάνια για το θέαμα που προσφέραμε σαν παράδειγμα πιο ανορθόδοξης χρήσης του δημόσιου χώρου

*σχετικά πρόσφατα πληροφορηθήκαμε από ψυχικιώτες που έτυχε να συμμετέχουν εκείνη τη μέρα στο παιχνίδι ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στο ψυχικό με τη διαφορά ότι αυτοί το αποκαλούν beer-baseball και η απόσταση μεταξύ των ομάδων αισθητά μεγαλύτερη

πως παίζεται

υλικά:

1 κλειστή μπίρα/άτομο

2 μισογεμισμένα πλαστικά μπουκάλια

προετοιμασία

οι παίκτες χωρίζονται σε 2 όσο το δυνατόν ισάριθμες ομάδες

και στέκονται σε 2 ευθείες γραμμές αντικριστά σε σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ τους

στη μέση της απόστασης τοποθετείται όρθιο το ένα πλαστικό μπουκάλι

ενώ το άλλο αλλάζει χέρια εναλλάξ

εκτέλεση

1. ο πρώτος παίκτης της ομάδας Α από το σημείο που στέκεται προσπαθεί να πετύχει με το μπουκάλι που κρατά το μπουκάλι στο κέντρο

2.ΑΝ τα καταφέρει τότε οι παίκτες της ομάδας του αρχίζουν να πίνουν την μπίρα τους ο καθένας

3.ο απέναντι παίκτης της ομάδας Β τρέχει στο κέντρο και ξανατοποθετεί όρθιο το πεσμένο μπουκάλι κι επιστρέφει πίσω στη θέση του

4.τη στιγμή που περνάει την νοητή γραμμή που βρίσκεται στοιχισμένη η ομάδα του,οι παίκτες της ομάδας Β φωνάζουν ΣΤΟΠ και η ομάδα Α πρεπει να σταματήσει να πίνει και να ξανατοποθετήσει τα μπουκάλια μπροστά της

5.είναι σειρά της ομάδας Β τώρα να προσπαθήσει να πετύχει το μπουκάλι στο κέντρο αντιστοίχως

ΑΝ ΔΕΝ καταφέρει ο παίκτης να στοχεύσει το μπουκάλι,τότε σειρά έχει ο επόμενος παίκτης της αντίπαλης ομάδας κ.ο.κ.

κάθε παίκτης που αδειάζει το μπουκάλι της μπίρας του αποχωρεί και συνεχίζουν οι υπόλοιποι.

νικήτρια είναι η ομάδα που θα τελειώσει πρώτη όλες τις μπίρες της

για μεγαλύτερη απόλαυση του παιχνιδιού ενδείκνυνται οι δυνατές φωνασκίες,οι επιδοκιμασίες κι οι πανηγυρισμοί καθώς και η αποδοκιμασία και το γιουχάρισμα της αντίπαλης ομάδας 

παρεολογία ΙΙ

όλα πήγαιναν καλά μέχρι που φρικάραμε πάλι

σεληνιαστήκαμε θέλαμε να βγάλουμε το δέρμα μας δεν μπορούσαμε να ησυχάσουμε

τα συμπτώματα μας ήταν ίδια - η κάθε μια με τις δικές της αφετηρίες βέβαια

δεν μας χωρούσε ο τόπος   προσπαθούσα απεγνωσμένα να βρω τρόπο να διασκεδάσω τον εαυτό μου

συνειδητοποιούσα πως έπαιζε πάλι ρόλο το ξύσιμο που χει πέσει αυτό το εξάμηνο

κλάσσικ ενόχικ μι  δεν μπορώ να ηρεμήσω όταν υπάρχουν πράγματα 

                               που θα πρεπε να κάνω αυτή τη στιγμή

λίγο αυτό λίγο η έλλειψη ερωτικού ενδιαφέροντος το ήξερα ότι έφταιγε κι αυτό

του ματς ένερτζι χωρίς διοχέτευση      δουλειές σκούπα ηλεκτρική ούτε αυτό διάβασμα τουμπερλέκι 

                                                             βόλτες πάνω κάτω στη ναυαρίνου παγωτά προσπερνάμε

                                                             πολλές παρέες που τραγουδάνε στο δρόμο ζέστη ανθισμένα

                                                             μπουτάκια έχουν όλα καεί πριν τις πασχαλιάτικες διακοπές

                                                             ακόμα κι οι φρικαρισμένες αρχιτεκτόνισσες καμία όρεξη για

                                                             δουλειά ταπεράκια με φράουλες και τσιλιμπουρδίσματα

                                                             παρέες που ενώνονται και βρίσκουν τα ταίρια τους

                                                             όρεξη για σαχλαμάρες και κάτι πρέπει να κάνουμε με τα 

                                                             κορμιά μας κάτι πόδια ανεξέλενκτα δεν σταματάνε μπαίνουν

                                                             πίσω απ'τα αυτιά δένονται κόμπος ρειβάρουν καθόμαστε κάτω 

                                                             στα πεζούλια καθόλου λεφτά διαχείριση φαγητό στη λέσχη

                                                             ενοχικά πρωινά ξυπνήματα για σχολή πολύ μεγάλη μέρα

                                                             μπροστά τι να κάνεις για να περάσει να ρθει το βράδυ να

                                                             ηρεμήσεις είναι τετάρτη πέμπτη είναι παρασκευή το μόνο

                                                             που θα θελα να ταν όλοι κάπου έξω σε μια πλατεία να περάσω

                                                             έρχεται το βράδυ ναι επιτέλους βρίσκω τα κορίτσια

                                                             σαχλαμαρίζουμε γελάμε τερματίζουμε αστεία επιτέλους

                                                             την παλεύουμε   ενωνόμαστε με τον κόσμο    αστικό και

καταλήγουμε σε πάρτυ γενεθλίων πάρτυ με ύψιλον παλαιάς κοπής τρανσο-30-φευγά-δων  με λάιβ των κρουσαίων και τι δεν έχει πάνω το αντί σκηνο που χουν στήσει σε Π τα όργανα έχουν στη σειρά τα μπόγκοζ και άλλα τόσα με μπογκονομάτα που μου αράδιασε η ε και ντράμς που παίζουν στριμωγμένοι από πίσω 2 2   η αγαπημένη μου διάταξη σαν τον τρόπο που δουλεύουν στριμωγμένα πίσω απ΄τον πάγκο τα παιδιά απ'το φαλαφελάδικο που όλο πειράζουν τους πελάτες έτσι σας έλεγα να είναι το μιλκσεικάδικο μας πόσο μάλλον αντί για πίσω από πάγκο πίσω από όργανα

 μέχρι που κουραστήκαμε κι είπαμε να την κάνουμε πρώτα τα κορίτσια ύστερα κι εμείς είπαμε μήπως προς πανεπιστήμια πρώτα πάρτι γρασίδια σου λέει μας κάνει πια έντονη η διαφορά με το νέξτ τζενερέισιον τραπίλα και τουμόροουλαντ λέει η μ το σκεφτόμαστε λίγο γυρνάμε να βρούμε τα κορίτσια στο σπίτι να αράξουμε συναντάμε γνωστούς της  πάνε πανεπιστήμια και αντιφα χιπ χοπ λάιβ κοντοστέκεται η ε μηπως να βγούμε νιώθει ότι όλοι είναι έξω αλλά εγώ ήδη κρατάω κοτομπέικον μαρούλι το τρώω και πάμε αράζουμε λέει θέλει να ζωγραφίσει και ψάχνουμε τις σημειώσεις των ισπανικών της λ να χρησιμοποιήσουμε για χαρτιά και όντως το κάνουμε πάντα το κάναμε αμέσως με την ε ότι μας ερχόταν εκείνη τη στιγμή σανγκριές πειραματισμούς με καφέδες σκηνές βόλτες μπανιέρες πάρτι για τις 2 μας ταξίδια πίρσινγκ κρουστά μου χε λείψει αυτή η άμεση δράση

παρεολογία Ι

βγαίνουμε απ'τα σπίτια

                                                                     τηλεφωνιόμαστε


                                                                      συναντιόμαστε σε γωνίες

                                         

                          περπατάμε με φασαρία στα νυχτερινά στενά

                          σε δυάδες

                          τριάδες     τετράδες

                          πότε στη σειρά ο ένας πίσω απ'τον άλλο

                          μιλάς με όποιον κάτσει να ναι δίπλα σου
     
                          περιμένεις τους πιο πίσω

                          να τζοϊνάρεις σε πιο αναμένες συζητήσεις



                        μαζευτήκαμε πολλές που ξεμυτάμε τώρα
                                     

                                                                                       απ'τις χειμέριες νάρκες μας

                                                                                      (είπαμε ο χειμώνας δεν μας πάει πολύ
                                                                                      -συναντιόμαστε κυρίως την άνοιξη)


βρίσκουμε τα κοινά μας τα πράγματα που άλλαξαν όλο αυτό το διάστημα


σκέφτομαι πολλά πράγματα χωρίς να τα σκέφτομαι πραγματικά   συσωρεύονται και σκάνε κι είναι όλα για καλό έχει ήλιο και τα βρίσκω πάλι με τους ανθρώπους και έχω όρεξη και μαζί με μένα νιώθω και τους άλλους να νιώθουν καλύτερα σαν κανείς να μην μπορεί το αντίθετο με τέτοιο καιρό  ανατρέχω στα πάσχα πέρσι προπερσι αντιπρόπερσι ήταν όλα φωτεινά

ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω σε 2 βδομάδες που κατεβαίνω αθήνα
ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω μέχρι τότε εδώ πέρα
κι είναι γλυκιά η ζωούλα και σε τίποτα δεν υστερεί της αθηναίας
κουνάω την ουρά μου με τον ίδιο τρόπο όλο χαρά όσο γυρνάω στην γειτονιά
δεν γίνεται να μην νιώθεις τη διαφορά  κ α λ ο κ α ι ρ ι ν ο   α π ο γ ε υ μ α
αξίες σαν κι αυτές είναι οικουμενικές

καταρχάς δεν θες να σαπίσεις σπίτι και προτιμάς να σαπίσεις έξω
και    έ ξ ω   σ υ μ β α ί ν ο υ ν   π ρ ά γ μ α τ α


πράγματα που μοιάζουν προφανή μπορεί να μην είναι για μια φοιτήτρια 4οετή σε άλλη πόλη απ'την αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην ίδια --> αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην πόλη τους --> θεσσαλονίκη και διαφορετικά για τους φίλους μου από μικρές πόλεις που ήρθαν θεσσαλονίκη ή αθήνα αντίστοιχα

μου λεγε η ιωάννα για τον συγκάτοικο του διονύση στο άμστερνταμ ότι δυσκολευόταν να προσδιορίσει την ηλικία του κι όταν έμαθε ότι είναι 27 της φάνηκε περίεργο που δεν φαινόταν
καθόλου τσακισμένος απ΄τη ζωή όπως οι 27άρηδες που είχε στο μυαλό της

αναρωτηθήκαμε αν αυτό έχει σχέση με το περιβάλλον στον οποίο βρισκόμαστε και καταλήξαμε πως σίγουρα έχει σχέση με την κατάσταση ελληνική πραγματικότητα

θυμήθηκα τα βερολινεζάκια που μας φιλοξένησαν στο πρώτο έτος
γλυκά κι αθώα μαζεύανε λεφτά να κάνουν μεγάλα ταξίδια
κι ύστερα του χρόνου ίσως ξεκινούσαν κάποια σχολή δεν ήταν σίγουρα ακόμα
και μας μας πέφταν τα σαγόνια χριστέ μου τι αίσθηση του χρόνου


αυτό που λέω είναι πως κάτι συμβαίνει εδώ πέρα κάτι δεν λειτουργεί όπως θα πρεπε να λειτουργεί
και μας τρώει   υπάρχει ένα πλεόνασμα ενέργειας και συναισθημάτων που θέλω να σου εκφράσω
                         και δεν ξέρω πως θέλω να παίξω μαζί σου να σε δω να αλλάζει το προσωπό σου
                         να σε δω να έχεις την προσοχή σου σε μένα σε κάτι που κάνουμε εδώ μαζί θέλω να
                         σε δω να γελάς  σκέφτομαι ίσως οι ρίμες να ταν αυτό που ψάχνω αλλά πάντα μου
                         φαίνεται αδύνατο να ξεκινήσω να το κάνω όπως η νατ στο σάιλεντ πάρτυ στο
                         χιπστεροεκτυπωτάδικο δεν μπορούσε να πάει να πάρει κι αυτή ακουστικά να τζοϊνάρει
                       όσο τέλεια κι αν φαινόταν να περνούσαμε οι υπόλοιπες που ρεϊβάραμε με τα
                       ακουστικά στα σκαλάκια της πολυκατοικίας
                     

                       αυτό το κοινωνικό σφίξιμο που κάνει τις φωνές μας να ακούγονται φάλτσες


                      αυτό δεν ξέρω πως να το ξεπεράσω μόνο να κάνω βλακείες μου ρχετε βλακείες
                      χωρίς νόημα έναν άνθρωπο χρειάζομαι να γελάει με το πόσο αποτυχημένα είναι τα  
                      αστεία μου να με κοροϊδέψει να γελάσω να νιώσω ναι αυτή είμαι τώρα μπορώ να
                      λέω βλακείες κι έτσι να μπορώ να αρθρώνω άναρθρες κραυγές σαν εκείνη τη μέρα
                      που βελάζαμε απ'το δωμάτιο και την κουζίνα να μπορώ να σου μουγκρίσω το πως
                     νιώθω ίσως αυτό να μπορούσα να σου κάνω ένα βέλασμα όταν έψαχνα για ρίμες κι
                     ίσως κι η νατ να μπορούσε να βελάσει να πει μαααα να χωθεί κι αυτή στην αγέλη
                     γιατί είναι ζεστά και άνετα και λέμε βλακείες και να μην το ξανασκεφτούμε ποτέ
                     περισσότερο ή ποτέ για κείνο το βράδυ ή έστω για λίγο;για τόσο δα λιγουλάκι

τι είπαμε με την ιωάννα στις 28/03

ήθελα να το ακούσω γιατί μου χε κολλήσει από τότε που το άκουσα στο ξυπνητήρι της
αδερφής μου βρρρρρρυυξξξξξεελες έτσι ήταν που ένιωθα την εμπειρία της λέξης βρρρξξξ
και το βάλαμε κι ύστερα η ιωάννα είπε λες να αρχίσω κι εγώ να κάνω λάικ και της είπα
προτείνω αγαπημένα αξίζει τον χρόνο σου και μου πε ναι αλλά άλλο είναι το λάικ συμμετέχεις
σ'αυτό με κάποιο τρόπο και με εντυπωσίασε πάλι που ένιωσα τον ηθικό και δίκαιο εαυτό της
και εμένα που σκέφτηκα την πάρτη μου να έχεις το τραγούδι να μην το χάσεις μετά τα 200
επόμενα (που εξαφανίζονται όταν τα χεις κάνει λάικ σε αντίθεση με το προσθήκη στα αγαπημένα)
και με έπιασε εκείνο το ντιπαρτμεντ των υπαρξιακών περί παθητικότητας κι ότι τόσο καιρό
κάθομαι και θρηνώ για το ισοπέδωμα που υπέστη απ΄την κενωνία που μου διέλυσε τα πιστεύω
μου ενώ είπαμε το νόημα είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε και
να καταπιεστούμε όσο λιγότερο γίνεται χωρίς να σκέφτομαι καιρό τώρα τι πρακτικά θα σήμαινε
αυτό και το έχω ανάγκη πολύ να καταλήξω κάποια ακόμα κι ελάχιστα πράγματα στο μυαλό μου
σαν σταθερές για να πάω παρακάτω γιατί πολύ κολλήσαμε εδώ πέρα και της είπα ότι μίλησα με την αδερφή μου σήμερα δυσκολευόμουν να προφέρω τα συναισθήματα που τις προκάλεσα στις
βρρρρυξξξξξελες (και γενικά τον τελευταίο καιρό) την πιάσανε κι αυτή τα ψυχολογικά της
την άκουγα πολύ ευάλωτη απ'το τηλέφωνο μου λεγε ότι νιώθει πως όλοι γύρω της δεν είναι
στα καλύτερα τους κι ότι μάλλον αυτό συμβαίνει όσο μεγαλώνεις δεν γίνονται πιο απλά τα
πράγματα ταραγμένη κι από την κουβέντα με την φίλη της που έχει λέει κατάθλιψη και ο
γιατρός της είπε ότι πρέπει να πάρει αντικαταθληπτικά-χάπια και το μόνο που ήθελα να της
πω ήταν ότι όχι δεν είναι έτσι κι εγώ στα ίδια είμαι αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι
απαραίτητα έτσι στη συνέχεια ότι έτσι όπως το βλέπω τώρα είναι αδύνατο να μην περάσεις
κρίση σ'αυτήν την ηλικία αλλά μετά μάλλον επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν ξέρω
σε μένα προσωπικά αναδύονται ξανά απ'τα ερείπια dreams that keep returning

και σκεφτόμουν τι μαλάκες που μαστε όλοι στο περιβάλλον της που επιτρέπουμε να νιώθει τόσο ευάλωτο

το αδερφάκι μου   μου λεγε για την δασκάλα του χορού της που τους βάζει στο τέλος να ευχαριστούνε ο ένας

τον άλλον την αίθουσα το πάτωμα και σκεφτόταν τη μέρα που λείπαμε απ'το μπιγκ ιβέντ ότι λείπουμε ότι ήθελε

 να βρίσκεται κοντά στην κ γιατί ένιωθε ότι έφτιαχνε το κλίμα και τα πάντα γύρω της και σημείωνε στον εαυτό 

της πόσο βάζουν όλοι το λιθαράκι τους στην ατμόσφαιρα γύρω μας κι ήμουν σίγουρη πάλι ότι θα τα βρούμε όλα 

τώρα ειδικά που μιλάγαμε και τα βρίσκαμε πάλι κι ότι γενικά το κόνσεπτ είναι όσο πιο δραστήριος είσαι τόσο 

λιγότερο μπαντριπάρεις και περνάει κι η κατάθλιψη μωρέ  και έλεγα στην ιωάννα πόσο δεν εμπιστεύομαι 

καθόλου πλέον τον εαυτό μου να το ψάχνει μόνος του χυμένος μέστο σπίτι και αυτή μου πε για την μέρα που

της έστειλα ότι νιώθω ότι περνάει στιγμές solitude εκεί στο αμστερνταμ και το γκούγκλαρε και όντως ένιωθε

ότι ήταν μόνη αλλά ότι με κάποιο τρόπο δεν ήταν γιατί είχε μαζί της τους φίλους της σαν αίσθηση ότι ήταν

μαζί της   και κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε αυτό ακριβώς συμβαίνει και με μας απ'την πρώτη κιόλας στιγμή 

με ενημέρωσες ότι με σκεφτόσουν κι άρχισα και γω να σε σκέφτομαι κι από τότε δεν έχει περάσει μια μέρα που

 δεν σκεφτόμαστε η μία την άλλη πάνω σ'αυτό βασίστηκε όλη η σχέση μας ακόμα κι αν δεν μιλάγαμε ξέραμε ότι

σκεφτόμαστε η μία την άλλη          και δεν είναι λίγο πράγμα αυτό

ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε

μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω  να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη

την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια

ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν  π α ρ έ α

κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό

       η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
       μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
       της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
       μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε

η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή

ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
 ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ



κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει  αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9

οι καλεσμένοι 3547291

κλείσαμε τις κουρτίνες και πέσανε να κοιμηθούνε
δύο στο δωμάτιο δυο στο σαλόνι

(σιωπή)
αρχίσαν να φωνάζουν ο ενας το όνομα του άλλου
ου ου ε  τι;  κοιμάσαι ; ναι ; στα αρχίδια μου
στα τι εννοίδια μου
ου ου ε
εσύ; κι εσύ;
πάμε ένα ζιπ ποινγκ;
ζιπ
ζιπ
ποινγκ
ζιπ
στα αρχίδια μου
γέλια

(σιωπή)

η άλλη παρέα

η πιο ντροπαλή ορχήστρα που είδα ποτέ

μετακινήθηκα προς το σαλόνι

είπα εγώ πάω και προς τους άλλους

πολυ καυλωμένη και κλασμένη για να συνεχίσω να κάθομαι σε κείνο το τραπέζι

αρκετή ώρα τώρα έχασα στο πόκερ

το μόνο που ήθελα ήταν να κάνω την γκόμενα που κάθεται στην καρέκλα τους
πάνω απ'τα κεφάλια τους

πήγα και κάθισα στην άκρη του χαλιού
όλοι φάνηκε να ενοχλούνται απ'την παρουσία μου
πρώτη φορά ένιωθα τους μουσικούς να ντρέπονται
συνειδητοποίησα ότι όλοι είχαν πιάσει από ένα όργανο που βρισκόταν σ'αυτό το σπίτι
και τζαμάρανε το χτίζανε με προσπάθεια εδώ και ώρα
κι ήμουν η μόνη ακροατής σκέτη εκεί πέρα
το παίξιμο τους σφίχτηκε για λίγο
ένιωσα ο εισβολέας παρατηρητής
χαμήλωνα το βλέμμα μου να μην τους ενοχλεί


ήταν ανακουφιστικό για λίγο να είμαι με την   άλλη    παρέα
πιο συνομίληκοι μου πιο της γειτονιάς μου πιο ξένοιαστοι 

και μετά


θα την ξαναπώ πάλι αυτήν την ιστορία
γιατί περιγράφει ακριβώς πως νιώθω
σχετικά με
δεν ξέρω

βγήκαμε απ'το σπίτι στο χολαργό
κι αρχίσαμε να κατηφορίζουμε τον τεράστιο δρόμο να πάρουμε το πρωινό μετρό
γλυκούλικα σπιτάκια και προσοχή σκύλος και νερατζιές κι απ΄τις δυο πλευρές
δεν ξέρω πως ξεκίνησε
ξαφνικά αρχίσαν να πετάνε νεράτζια ο ένας στον άλλο
και να τρέχουν κατηφορίζοντας
κι εγώ
περπάταγα πιο μπροστά
κοιτάζοντας πίσω μην φάω καμία ξώφαλτση
με τα χέρια στις τσέπες
μην ξέροντας τι να κάνω
να συνεχίσω να περπατάω;
να πάω να κόψω κι εγώ νεράτζια να πετάξω;

για κάποιο λόγο που αγνοώ αλλά νιώθω πολύ οικείο
μου ήταν αδύνατο
να παίξω κι εγώ με τα άλλα παιδιά

το lower your eyelids to die with the sun εμφανίζεται συνέχεια στα related

οι δύο μικροί μας ήρωες περνάνε μακριά ο ένας απ'τον άλλο τον προσωπικό τους υπαρξιακό γολγοθά

σε εκστατικές καταστάσεις απελπισίας  θυμού κι απόγνωσης 

αναρωτιέμαι αν ο μικρός μου ήρωας σηκώνει το βλέμμα στο νυχτερινό ουρανό

αναρωτιέμαι αν έφτασε στα αυτιά του ότι έχει πανσέληνο τα χριστούγεννα κι αυτό συμβαίνει κάθε δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρόνια

ασήμαντη πληροφορία αλλά ταιριάζει επειδή είναι χριστούγεννα και είμαστε μακριά όπως πέρσι

(           l  u  s  t             c h r i s t m a s          i           g  a  v  e            y o u            m y          h  e  a  r  t            )

το φεγγάρι είναι το μόνο πράγμα που ξέρουμε ότι βλέπουμε κι οι δύο  

(  αν  υποθέσουμε ότι δεν έχει συννεφιά  )

κι επιπλέον επιδράει κάπως στο φαντασιακό μου η μεταφυσική πεποίθηση της μάνας μου όταν την ακούω από μέσα να λέει οτι την πιάνει της μέρες που χει πανσέληνο το χει παρατηρήσει

(ε κάτι η πανσέληνος  η φήμη ότι παλιά η γυναίκες είχαν περίοδο με το φεγγάρι  άτομα σε κρίση  που απαγορευόταν η είσοδος στους αρχαίους ναούς ετεροτοπίες φουκώ και τέτοια )

εντυπωσιακά πράγματα σε σχέση μ'αυτό

είπα στην πηγή όταν μου πε ότι ήταν άσχετο τώρα αυτό που πε μ'αυτό που λέγαμε

και χάρηκε τόσο πολύ ενθουσιάστηκε

είπε θα το λέει από δω και πέρα για να συνδέει τα πράγματα στις συζητήσεις

μιλάμε με παρόμοιο τρόπο

απολογούμαστε όλη την ώρα γι'αυτό που λέμε εκείνη την στιγμή το λογοκρίνουμε

καθόμασταν στον βράχο στο καλλιμάρμαρο λέγαμε για τις ωραίες βόλτες στην αθήνα που βλέπαμε μπροστά μας και ευχόμουν να φορούσα φακούς να βλεπα καθαρά 

της είπα ότι είμαστε πολύ αυστηρές με τους εαυτούς μας ότι τους κρίνουμε πολύ αυστηρά

της είπα για τα υπαρξιακά μου 

για την αδυναμία μου να χωνέψω την απουσία νοήματος σε όλα αυτά

σοκαρίστηκα απ'το λεξιλόγιο της 

μιλήσαμε με σχήματα με τη δομή του ατόμου

 τον πυρήνα πραγματική ζωή 

τις ιδέες ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω απ'τον πυρήνα 

τα πολιτικά συστήματα έλεγε αυτή 

η σφαίρα της γης κι η ατμόσφαιρα κι η ιδεόσφαιρα έλεγα εγώ 

και με πιανε αναγούλα και μόνο που σκεφτόμουν κύκλους  

λες και κάποτε πίστευα πως είμαι ευθεία γραμμή 

της είπα για τα πράγματα που πιστεύω πως ξαναγυρίζω συνέχεια σ'αυτά σαν αξίες 

πως ταρακουνιούνται κι αυτά και δεν ξέρω τι να πιστέψω

για τις συζητήσεις μας που με γεμίζουν αμφιβολίες

γιατί πιστεύω ότι μας ταρακουνάνε περισσότερο τα πράγματα που φοβόμαστε πως ισχύουν

της είπα πως μου είπες  ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ; ΘΕΣ ΝΑ ΣΥΝΔΕΕΣΑΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙ;

μου είπε ότι ήταν πολύ σκληρό πράγμα να πει κανείς

μου πε παραπονιάρικα κατεριιινααα μηην τον ακούυυυς

κι ένιωσα πως με λογίκευσε κι ύστερα το μόνο που ήθελα να κάνω όταν γύρισα σπίτι ήταν να ακούσω ωραία χαρωπή μουσική να κάνω πράκτις στο τουμπερλέκι μου

ή να βάψω τα νύχια των ποδιών μου για παράδειγμα 

γιατί μια τέτοια συμπεριφορά ήταν που ένιωθα βαθιά μέσα μου ότι θα έπρεπε να αρμόζει μετά από την χτεσινή νύχτα 

ΣΦΓΔΛΓΚ

ήρθε ξανά μετά από τρια χρόνια και μας περιέλαβε  για τα καλά
μικρά κοριτσάκια ήμασταν τότε άβγαλτα
μετά από καιρό απουσίας (πτυχία/στρατοι/σχέσεις/καταθλίψεις)
είχε χάσει κάποιες εξελίξεις
τραβούσε τα μαλλιά του απηυδισμένος (ω μια λεξη με ηυ ) πως γίνεται να μιλάμε και να συνενοούμαστε έτσι
μέχρι που έκπληκτος συνειδητοποίησε πως γράφω έτσι γιατί μιλάω έτσι και μιλάω έτσι γιατί σκέφτομαι έτσι
προσπάθησε να ασχοληθεί και με τις δυο μας μαζί και ξεχωριστά
-εξαιρετικά σκιλς στο συντονισμό της συζήτησης
-εξαιρετικές ικανότητες και στο ριφρέιζινγκ
το καθεστώς των ημερών ήταν  είναι ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ
και ίσχυε ΓΙΑΤΙ ΟΝΤΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ   προβλήματα έκφρασης       είναι γνωστό αυτό
-εξαιρετικά σκιλς στο πείραγμα σχετικά μ'αυτό με αποτέλεσμα -- ιδανικές συνθήκες για embracement
αν είναι να μιλήσει η κατεριιινααα πάει __________________  (ακολουθεί αναφορικό αστείο - που ναι πραγματικά αστείο)
(και γελάς)(γιατί ισχύει)
και η κατερίνα που μιλάει έτσι γελάει με τον εαυτό της
κι όλα είναι τόσο αστεία όλα τα δράματα μπουρδουκλωμένης σκέψης είναι τόσο αστεία
και γελάω  ο μπουκουβ*λ*ς είναι ξανά στην ζωή μας νιώθουμε όπως νιώθαμε τρία χρόνια πριν
όλο το τετραήμερο κουρνιάζω κάπου ανάμεσα τους μισοπαρακολουθώ μισοείμαι στην κοσμάρα μου
κάθομαι και παρακολουθώ όλη την τυπική συμπτωματολογία καραμπινάτου crush (επιπέδου 3 χρόνια πριν) που οφείλεται πιθανότατα στο ίδιο το crush αλλά με εκφάνσεις προς όλες τις κατευθύνσεις  ατελείωτο ονειροπόλημα μειωμένη διάθεση για λεκτική επικοινωνία  όξυνση των συναισθημάτων
γαμημένο κλίμα δηλαδή για αποδοτική επικοινωνία
αλλά μετά τα εντατικά βιωματικά εργαστήρια κάπως καλύτερα φαίνεται να πάνε τα πράγματα
σίγουρα όσο είναι ακόμα εδώ  σκεφτόμαστε να τον προσλάβουμε για οικονόμο του σπιτιού μας
με ξυπνάει το πρωί για να πάω στη σχολή μου

είμαι η κατερίνα η μπλόγκερ που μιλάει έτσι και μόλις τελείωσα ένα γρήγορο ποστ με το τελευταίο τσιγάρο πριν κοιμηθώ

over and out


5 AM ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ