διακοποάγχη

άνθρωποι που γνώρισα: 5-6

άνθρωποι που αντιπάθησα : πριτένσιους ξερόλας με άτιτιουντ που όταν άνοιγε το στόμα του συνήθως                                              ένιωθα σέκοντ χάντ ιμπάρασμεντ και γύρναγα το κεφάλι μου ελπίζοντας 

                                            ότι κάποιος άλλος θα ασχοληθεί μαζί του 

άνθρωπος που συμπάθησα : γλυκούλης μαυριδερός που έμπαινε στον κόπο να του απαντήσει 

                                             (κυρίως για το γέλιο του - συνεχόμενο αυθορμητοπαιδικό)

                                                  (και για τον τρόπο που χειρίστηκε τον εσκο και τον ενδεχόμενο                                                               τραμπουκισμό του- ο τύπος δεν ψηνόταν για ματσίλες)

τον έσκο τελικά αποφάσισα πως τον συμπαθώ : ανεξάρτητα από το τι κάνει -νομίζω υπερισχύει για                                                                                  μένα το ότι διαταράσσει τον καθωσπρεπισμό της                                                                               συζήτησης - οπότε πάντα περνάω καλά όταν βρίσκεται τριγύρω

ο γείτονας: έβαζε τέλεια μουσική από την πρώτη μέρα 

                   και φωνάζαμε απ'το σκηνοσαλόνι μας 

                    να του πούμε να ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ

από την δεύτερη κιόλας μέρα είχα ήδη συζητήσει τόσο πολύ τα υπαρξιακά μας με όποιον τύχαινε να βρίσκεται δίπλα μου / κυρίως με τους λυκειακούς μας φίλους τα σαντ μπόιζ απ'το παγκράτι

καθόμασταν γύρω απ΄το τραπέζι ξεχειλωμένοι απ'τα τέσσερα χρόνια που περάσανε από την τελευταία φορά που καθήσαμε μαζί σε ταβέρνα

μετά την δεύτερη μέρα δεν ξαναμίλησα για υπαρξιακά καθώς ένιωθα πως είχα εξαντλήσει το θέμα

(και μέρες τώρα ένιωθα εξαντλημένη)

(κάπως όλοι ηρεμήσαμε κάπως τις επόμενες ημέρες)

ακόμα και το κατσίκι που χαμε μαζί μας που σιχαινόταν τον ήλιο και τη θάλασσα και διαχειριζόταν την κατάσταση σκαρφαλώνοντας σε βράχια και ψάχνοντας για μονοπάτια φάνηκε να χαλαρώνει τόσο

που κολύμπησε με την κουλούρα για ώρες κι ύστερα μας ανακοίνωσε ότι ήταν το αγαπημένο του νησί και σίγουρα θα ξαναρχόταν του χρόνου για να ανέβει τον μεγάλο βράχο

το ήξερα πως χρειαζόμασταν χρόνο το ήξερα από την πρώτη μέρα που έλιωσα στον ήλιο κι απολάμβανα το άραγμα μου μέχρι που μου τα σκασε πάλι ένα κύμα υπαρξιακών και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να το διακόψει γιατί τίποτα δεν χρειαζόταν να κάνω που να διακόψει ή να αναβάλλει τις σκέψεις μου για αργότερα

ένιωσα την επιθυμία να διαβάσω κάποιο βιβλίο για να απασχολήσω το μυαλό μου αλλά ήταν βαθιά κάπου μέσα στη σκηνή και τα σκορπισμένα κορμιά που έπρεπε να διασχίσω για να το φτάσω πολλά

γύρισα δίπλα μου στην ιωάννα που λαγοκοιμότανε κι ήμουν σίγουρη ότι αυτή τη στιγμή απολάμβανε το ντειντρίμινγκ της ένιωσα την επιθυμία να της πω μια ιστορία για κάποια περιπέτεια δυο φίλων σαν κι εμάς αλλά ντράπηκα να αρχίσω  όπως κάνω συνήθως

ΜΟΥ ΠΗΡΕ ΜΕΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΠΩ ΤΩΡΑ ΝΑΙ ΤΩΡΑ ΗΡΕΜΗΣΑ

ήταν όταν παγώναμε την μπίρα μας στα βραχάκια

ο συνδυασμός της παρέας ήταν περίεργος γιατί αυτό ήταν το καλοκαίρι της διάλυσης πιστεύω το ξέρουμε όλοι 

αν η ζωή μας ήταν ταινιά -η ιδέα συνθετικός κρίκος αυτής της παρέας (δεν θα σχολιάσω πάνω σ'αυτό)-αυτό θα ήταν το κομμάτι που αποσπασματικά βλέπουμε τους ήρωες μόνο του ξεχωριστά να προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός με κάποιο μελαγχολικό τραγούδι στο μπαγκράουντ)

γιαυτό κι ο καθένας έκανε τα κουμάντα του με το ανθρώπινο δυναμικό που διέθετε

ξέρω πολύ χειριστική διατύπωση αλλά το θέμα του ΠΟΙΟΙ ΠΑΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ αρκετά φλέγον

έτσι λοιπόν ο συνδυασμός της παρέας ήταν αρκετά θα λέγαμε πειραματικός

ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Α

ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Β

ΙΩΑΝΝΑ

ΕΓΩ

____________

Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ

ΤΟ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΤΗΣ

Η ΠΑΝΤΟΤΙΝΗΣ ΚΟΛΛΗΤΗ

Η ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 4-5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗ (?)

κι έπαιζε το άγχος του συντονισμού αυτών των ετερογενών παραγόντων

που θεωρητικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εξαιρετικά υπό ιδανικές συνθήκες

άλλα όλοι είχαμε τα δικά μας για να το επιδιώξουμε

τελικά τα καταφέραμε όταν ο γείτονας με ρώτησε στο πλοίο του γυρισμού ποια ήταν η αγαπημένη μου μέρα είπα εκείνη που παίξαμε αμπάριζα και κερδίσαμε γιατί η παρέα των μικρών είπε πως ήμαστε πολύ πιο νέοι από αυτούς με όλα αυτά που παίζουμε και κάνουμε και πίνουμε     που να ξεραν

ο γείτονας είπε ότι όλο κοιμόμασταν αλλά αυτός είπε ήταν που ήθελε να τα σπάσει επειδή δούλευε τον υπόλοιπο χρόνο εμείς βέβαια τι ανάγκη έχουμε    που να ξερε

δεν τα σπάσαμε τελικά 

όταν σου πα ότι θα χει πάρα πολύ κόσμο με αποδοκιμασία μου πες εσένα αυτό θα σε καθησύχαζε

κι έτσι άρχισα να σκέφτομαι γιατί εγώ δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να ψήνεται να γνωρίσει κόσμο

έτσι μου σκασε Ο ΛΑΚΑΝ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ που δανείστηκα πάλι κρυφά απ΄τον ξαδερφό μου

(το γύρισα πίσω αλήθεια είναι στη θέση του) κι η σελίδα με το μωρό και το συνεφάκι πάνω απ΄το κεφάλι του που λέει πόσο θέλει να γίνει αυτό που επιθυμεί η μητέρα του και σκέφτηκα ότι στην οικογένεια μου πάντα επιδοκιμαζόταν η εσωστρέφεια 

κανείς μας (εκτός απ΄την ιωάννα που πάντα είναι) δεν ήταν σε μουντ να γνωρίσει κόσμο

και η ψυχαγωγία μας έπρεπε να εφευρίσκεται κάθε φορά γύρω από τις πρώτες ύλες που διαθέταμε:

ούζο λεμονάδα παλιόκρασα και μπίρες

ο γείτονας μου ζήταγε να του μιλήσω για τη ζωή μου και γω του δωσα απρόθυμα μια γενική επισκόπηση της κατάστασης ο τόνος της φωνής μου ήταν πάλι αποδοκιμαστικός κι αυτός μου πε σιγά βρε παιδί μου  αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψω τη φάση μου χωρίς ένα τόνο κόπωσης 

ο ξάδερφος μου λέει ότι ποτέ δεν μιλάω με ενθουσιασμό γιαυτά που μου συμβαίνουν και μάλλον ισχύει

ο γείτονας με ρώτησε αν είμαι συναισθηματικό παιδάκι κι εγώ του πα ναι κι αυτός μου πε πως είναι μάλλον αναίσθητος 

του πα γιαυτην την σκέψη που έκανα ενώ ξεκλείδωνα μια μέρα για να μπω στο σπίτι

ότι όσο ήμουν μικρή ταύτιζα τα υπαρξιακά μου με τα ερωτικά μου - έγραφα ποιηματα για τις συναισθηματικές μου καταστάσεις

κι ότι όσο μεγαλώνω μαθαίνω ότι τα υπαρξιακά μου είναι κάτι πέρα από το ερωτικό μου αντικείμενο

κι ότι προσπαθώ να καλύψω το νοηματικό κενό που αφήνει πίσω της αυτή η ιδέα με τρόμο

΄

δεν ήταν πολλές μέρες πριν που έκλαιγα πάλι με απελπισία κι απόγνωση που ένιωθα τόσο ευάλωτη και μετέωρη θυμάμαι καθαρά να σκέφτομαι πόσο θέλω να πιαστώ από κάτι σταθερό στο χρόνο κάτι που θα χει σχέση με τον προσδιορισμό μου σαν άτομο θυμάμαι να σκέφτομαι ότι θέλω να στείλω μήνυμα στη φίλη μου τη γιώτα γιώτα με κάνουν τάσο *όπου τάσος φιλόδοξος νεαρός αφιερωμένος στην κοινωνική του ζωή και καριέρα που δηλωμένα δεν επενδύει σε σχέσεις * καταλαβαίνετε πιστεύω όλοι για ποιο είδος ανθρώπου μιλάω 

ο γείτονας μου είπε ότι θα πρεπε να μαι αερικό σ'αυτήν την ηλικία και γω κούνησα το κεφάλι μου με κόπωση και δεν ξαναείπα τίποτα είχε ήδη μιλήσει για παρτούζες στην παραλία που ξεκινάνε από μασαζ αλλήλους όποτε πρέπει να ένιωσε αρκετά άβολα και ρώτησε αν ακούγεται πολύ περίεργος και πήγε να βρει τους φίλους του μετά από λίγο

συνέχισα να σκέφτομαι την συζήτηση μας κουβαλώντας το ζυγό μου στη διάβαση των πεζών στο λιμάνι στον ήλιο στο μετρό στην ανηφόρα

σκεφτόμουν ότι το σκεφτόμουν κι ότι με είχε αναστατώσει μια συζήτηση με έναν άγνωστο

κατέληγα σε μερικά συμπεράσματα:

α)σημαντικό ήταν το γεγονός ότι συμπύκνωσα άλλη μια αναπαράσταση της φάσης που είμαι

β)ένας εξωτερικός παρατηρητής με διαφορετικά βιώματα (αλλά πόοοσο διαφορετικα;εγώ λέω όχι τόσο) είχε να πει κάτι πάνω σ'αυτά

γ)σκέφτηκα τον υπαρξιακό μου φίλο που έλεγε ότι τον βοηθάει να χάνεται μέσα στους άλλους όσο τους ακούει να μιλάνε

δ)για κάποιο λόγο μου ρθε ο ανθρώπινος πύραυλος που χα σχεδιάσει μια μέρα στην παραλία 

το ξέρω ότι αυτά δεν είναι συμπεράσματα αλλά είναι παρατηρήσεις και λέω να κλείσω μ'αυτές το σημερινό επισόδειο

Κριση 7841

Απολυτη συνειδηση κι ελεγχος της καταστασης.
η κριση ειναι ηδη πολυμελετημενη υπαρχει βιβλιογραφια κι εμπειρια.
εμπειρια κυριως μιας επομενης μερας π η κριση φαινεται πισω μακρια μυωπικη και αυτομπουρδουκλωτικη.την ενιωθα οτι πλησιαζει την περιμενα με ψυχραιμια.τα πρωτα συμπτωματα εχουν σχεση με σενα και κλιμακωνεται με την επαφη μου μαζι σου σε αλλο ενα ξεσπασμα που βλασφημει καποιο θεο για το ανυμπορο της καταστασης μας ενω ο εμπειρος εαυτος μου προσπαθει να αναλαβει τα ηνια προσοαθει να με ηρεμησει ας σκεφτουμε λογικα γιατι τωρα αυτο;τι σου συμβαινει;η δυσφορια π μου προκαλει το ανυμπορο της καταστασης μου ειναι ολοκληρωτικη και σωματοποιειται με ενταση και σπασμους.καπου εκει σκαει η εννοια της μοναξιας που δεν συνηθιζω να την καλω στο στομα μου σαν εννοια.ευτυχως εχω εσενα να προσωποποιησω την αγωνια μου ευτυχως νιωθω εσενα σαν πηγη του πονου μου και προσφατη την αισθηση της χριστουγεννιατικης ανασφαλειας ωστε να σε ταυτισω μετην αγωνια κ την θλιψη μου.αν βαλω το χερι μου και σε καλυψω τα υπολοιπα στον χαρτη φαινεται να βαινουν καλως ωριμα κι εμπειρα χωρις πολλα πολλα δραματα.καταλαβαινω πως δεν ισχυει πως εισαι η πηγη του πονου μου ειναι σαν να ειχα την δομη για την υποδοχη του ουτως η αλλως , αλλα δεν μπορω να αγνοησω την ενταση και το μπερδεμα μιξντ φιλινγκς και ενταση δεν ξερω αν ειπα ενταση εκει θα τ αφησω γιατι μιλαω λογικα που νιωθω οταν παω να σε σκεφτω.οποτε με την λογικη μ σκεφτομαι οτι κατι αλλο ειναι κατι αλλο μου λειπει.
Μιλαμε κι οσο μιλαμε ολα στις θεσεις τους.
Κι υστερα ερχεται η ιωαννα κ αραζουμε τελεια κ κοιμαται διπλα μου κι εγω την κοιταω κι ακουω μουσικη απτο ραδιοφωνο κι ειμαι τοσο ανακουφισμενη και πληρης που λεω να δεις που αυτο θα ναι αυτο μου λειπει.μου το ψιθυριζει κι ο εμπειρος εαυτος στ αυτι.ενταξει τι να κανουμε μπορει σαν πλασμα κι εγω να χω το σκαλωμα οτι εχω αναγκη απο κατι οικειο και συντροφικο να συνυπαρχουμε για να νιωθω καλα με την υπαρξη μου στον κοσμο.δεν ξερω.αλλα θα μπορουσα να τ δεχτω να το βαφτισω για να ηρεμησω κ να ξεμπερδευω με τις υποτροπιασεις μου.

θρήνοι στα θεματικά πάρκα

μπορεί να μην βλέπω όνειρα αλλά

απωθώ όλες τις δραματικές σκέψεις
αυτά τα υπαρξιακά που λέμε
τα πράγματα που προτιμώ να σκέφτομαι είναι πως θα καρφώσω το κουρτινόξυλο με το μπλακεντέκερ
ή οι θερμομονώσεις η θερμότητα που εκλύουν οι ηλεκτρικές συσκευές και τα ανθρώπινα σώματα
και ξετρελαίνομαι με σχολιάκια τύπου γι'αυτό να μαζεύετε τους φίλους σας στο σπίτι το χειμώνα για να σας το ζεσταίνουν
κάθε βράδυ βγάζω την ρόμπα μου μπαίνω κάτω απ'τα σκεπάσματα
γυρνάω το διακόπτη στο 1 και τοποθετούμαι στο κέντρο που βρίσκεται η μονή μου ηλεκτρική κουβέρτα
(που μου πήρε η μαμά)

i live in peace now
έφτασα σε κάποιο ενοχικό πάτο
στο πιάτο της θλίψης
το σκεύος άδειασε κι έμεινα μόνη μου
κι ήμουν ένα τσίγγινο κατσαρολάκι

μετά το πρώτο σοκ που
εγώ ήμουν ένα τσίγγινο κατσαρολάκι
άρχισαν όλα να κυλάνε γύρω μου
άκουγα ραδιόφωνο στο δρόμο για την καμάρα
και βγαίνοντας απ'την εξώπορτα
πλησίαζα τους ώμους μου στα αυτιά
pretty christmas huh ελεγα την στιγμή που πέρναγα απ'τις ζωγραφισμένες βιτρίνες
pizza romea και κίνηση στους δρόμους απόγευμα νύχτα

ναι ήμουν ένα τσίγγινο κατσαρολάκι
και κοιλούσα στο δρόμο χαρωπά να βρω το καπάκι μου

στο 424

                              τα 24ωρα περνάνε και ακόμα δεν έχω βρει πως να αναπνεύσω

                                                                                                                                                                  
έχω τερματίσει την βαρεμάρα μου δεν ξέρω τι να κάνω βαριέμαι να κουνηθώ και να πάρω τα πόδια μου να πάω οπουδήποτε θα μπορούσα να σε πάρω τηλέφωνο να πάμε μια βόλτα ωραία αλλά βρίσκω χίλιους λόγους να το καθυστερήσω με πιο σημαντικό τα μαλλιά μου που ναι βρεγμένα και μου την σπάει να τα στεγνώνω με το μπιστολάκι κι έτσι κάθομαι κι άλλο στο σπίτι ίσως αν με είχες νευριάσει λίγο αν είχα τσιτώσει να μην με χωρούσε ο τόπος πάλι και να θελα να βγω απ'το σπίτι απεγνωσμένα αλλά ούτε αυτήν την απόλαυση μου έδωσες κι έτσι το σπίτι με χωράει κι η καρέκλα μου με χωράει ταιριάζει τέλεια στον κώλο μου κι έτσι αντικαθιστώ τα πόδια μου με ροδάκια που δεν μπορούν να κατέβουν τις σκάλες ούτε να με πάνε μέχρι την τουαλέτα που κατουριέμαι κι έτσι με βλέπω να συνεχίζω να κάθομαι εδώ μέχρι το πακέτο βοήθειας να ανέβει απ΄την αθήνα χωρίς να χρειαστεί να κάνω τίποτα μεχρι το τελευταίο μου φιλτράκι που θα με αναγκάσει να βάλω παπούτσια να κατέβω μέχρι τον περιπτερά να ανταλλάξουμε καναν αστειισμό κι ίσως τότε να κατρακυλήσω προς τον κέντρο
θα θελα πολύ να μην γράφω για τις βαρελίσιες σκέψεις μου μα είναι ότι έχω γράφω για την απουσία οποιασδήποτε επιθυμίας ότι ξεκινάω να κάνω δεν με ικανοποιεί αλλά τουλάχιστον συνειδητοποιώ ότι είμαι ένα βαρέλι κι έτσι όπως έχω πάρει φόρα και πληκτρολογω γρήγορα σου στέλνω στο φεισμπουκ αν θες να πάμε βόλτα χωρίς να το σκεφτώ πολύ γιατί ποιος με γαμάει δεν με νοιάζει τι θα πω αααααχ ιωαννααα που είσαιιι

                                                                                                                (αόρατο πενάκι)                                  


fosba #1 (*)

κάθε περίοδος και δύσκολη αυτή ήταν πολύ νηφάλια έλεγα απλά παρατηρούσα τον εαυτό μου από απόσταση να μην είναι καλά και προσπαθούσα να με ηρεμήσω μέχρι χτες που η ανία έπιασε κόκκινο
η συνειδητοποίηση βασικά ότι αυτή την στιγμή σκοτώνω τον χρόνο μου με ώθησε πάλι στην απελπισία προσπάθησα να βρω μια διέξοδο απέτυχα να βγω μόνη μου να πάω να δω το a girl walks home alone at night ζήτησα υποστήριξη και βγήκα με το μπουκάλι οξυγόνου μου έξω ακολουθώντας τα φασαία υβρίδια στην κραυγαλαία βόλτα τους στην πόλη συμμετείχα στη περίηγηση δίνοντας ότι είχα στις τσέπες μου από ψίχουλα για τα χιπστέρικα δάχτηλά τους που σημειώνουν τους στόχους τους  το  πάρτι   των  εθελοντών  στη  αποθήκη  Γ   που τους παρακολουθούσα χαιρέκακα να απογοητεύονται γιατί δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες τους ήταν σαν γαμήλιο πάρτυ και δεν είχε τόσους ανθρώπους σαν κι αυτούς και  η τελευταία ελπίδα το  coo  που κι αυτό δεν ήταν όπως περίμεναν είχε φώτα κι ανθρώπους να κάθονται σε τραπεζάκια χαμηλό επίπεδο κινητικότητας και ενέργειας εξόδου  αλλά τουλάχιστον ήταν ο αγαπημένος τους αθηναίος dj που γι'αυτόν άλλωστε ανέβηκαν πάνω (κραυγαλαία γέλια) αλλά αυτός δεν τους πίστευε και μετά συζητήσεις για ηχοσυστήματα και κάπου εκεί άφησα την συζήτηση να έρθω να σε βρω κι ήταν τόσο ανάλαφρη αυτή η διαδρομή βαλαωρίτου ρωμαική αγορά τοσο ανάλαφρη και ταυτόχρονα έτοιμη να βάλω τα κλάματα όχι εκείνη την στιγμή αλλά όταν γύρναγα σπίτι μου σίγουρα θα συνέβαινε και κουβαλούσα αυτήν την μελλοντική στιγμή μέσα μου όπως διέσχιζα την πλατεία δικαστηρίων ααααχ η γλυκούλα μου είναι τόσο τέλεια εγκατάσταση η δικά όταν είναι υγρή και γίνεται τεράστια γυαλιστερά φύλλα επιφάνειες συνδεδεμένες μεταξύ τους με στήλους σαν το χρυσό και το ασημένιο και το διαμαντένιο δάσος μαζί που περνούσαν οι 12 βασιλοπούλες για να πάνε στο μέρος που τελικά λιώναν τα παπούτσια τους στην εικονογράφηση του μικρού εκδοτικού που δούλευε η μαμά μου εκείνη την περίοδο τέλος πάντων πήρα την αδερφή μου να κλαψουρίσω στο δρόμο ένιωσα τόσο ασφαλής με την αδερφή μου στ αυτί μιλήσαμε για τη μαμά και τον μπαμπά εκεί που στάθηκα στο βραχάκι στα αρχαία να ξεκουραστώ τώρα κάποιο ποίημα μου θύμισα κάποιο από την νεοελληνική λογοτεχνία στο λύκειο μεχρι που σε περίμενα απέναντι απ΄το σπίτι του κι ανεβήκαμε προς το στέκι #1 τον επίσημο κήπο μας και άρχισα να φτύνω μίρλες κι έσυ τρόμαξες λίγο ήταν κάπως διαφορετική η φωνή μου σήμερα σου πα δεν μιλάω εγώ μιλάει η περίοδος κι ήταν όλα τόσο φθινοπωρινά δεν είχε γαρδένιες αλλά είχε πορτοκαλί περικοκλάδες βερικοκί και πάνω απ΄τα κεφάλια μας κάποιος τράβαγε το καζανάκι κι έπλενε τα χέρια του και πάνω απ΄τα κεφάλια μας έβγαινε μωβ καπνός από τζάκι καταλήξαμε και φορούσες την ζακέτα σου με το προβατέ από μέσα να ακουμπάει τον λαιμό σου

και μετά αφού τελειώσαν οι μίρλες αρχισαν οι λύσεις κι όλα συνδέονταν και λύνονταν ξαφνικά σέρνοντας το ένα το άλλο στην σωστή τους θέση εκεί που όλα έχουν νόημα
ξεκινώντας το βράδυ με το να ενώσουμε τις παρέες μια ομάδα αντιμετώπισης της βραδυνής εξόδου
την επιθυμία μου να αναλύσω τερματισμένα αυτήν την πόλη πριν φύγω i won't leave that motherfucking place if i don't know everyfucking inch of it
πως αυτό που χρειαζόμαστε είναι να βγαίνουμε να παίζουμε όλοι μαζί
επίσης τη μείωση του τσιγάρου μου από την κατάσταση καπνίζω φουλ στην καπνίζω αποκλειστικά κοινωνικά αφού συνειδητοποιησα οτι ειναι ο κυριος λογος που δεν μπορω να το σταματήσω
τις στιγμές που καυλώνω στο δημόσιο χώρο με κάποιο κοιλιακό ή πλατιαίο δέρμα που εμφανίστηκε από κάποιο τέντωμα ή απλά στις στιγμές που θέλω να μην είμαι εκεί για λίγο γιατί χρειάζεται να μειώσω τα έξοδο αφού δεν μπορώ να αυξήσω τα έσοδα

όλα υπο έλεγχο ολα ρολινγκ










* I hope this protects me from mum

Yesterday was dramatic - today is ok

Καμια κατοσταρια υποκειμενα χτυπιουνται και τραγουδανε my loneliness is killing me

Γυρισα σπιτι και τα βρηκα με τον γατο μου που μου κραταγε μουτρα τελευταια
Υστερα αυτος καυλωσε κι αρχισε να κανει σεξ στην κουβερτα μου κι εγω ξεκινησα να προσπαθω να κοιμηθω ελπιζοντας οι επενδυσεις μου σε αλκοολ να κανουν την δουλεια τους
Τελος τεταρτης 11/10/15

κανονικολαγνεία

κίνητρα και κινητήρες
το τραπεζικό υπόλοιπο 0,62
62 ασφυκτικά λεπτά
γάμα την τσέπη
η ζώνη είναι που με σφίγγει
τα κουμπιά μου έτοιμα να εξισφενδονιστούν προς όλες τις κατευθύνσεις
υπάρχουν 2-3 βασικοί άξονες που ορίζουν τις συντεταγμένες τους σε τυχαία στιγμιότυπα
της δυνητικής θέσης της ιδυνητικής ιδανικής ηδονικής δαγκωνικής

απ'τα διαγράμματα παρατηρούμε

συμπτώματα επιθυμίας για:
_______________________________________________________________________
καθαρές κουζίνες σπιτικό φαγητό ήχους σπιτικών μηχανών πλυντήριο 
καφετιέρα ελληνικό καφέ ραδιόφωνο καθαρά σεντόνια μαλακτικό ρούχων 
τηλεφωνήματα τσατ παρέα μπίρα σε μαγαζί ποτό χορό πιασμένοι μύες 
ημερολόγια καλαμπούρια με τον περιπτερά
_________________________________________________
από τι πάσχω;


σαν να χαζεύω τις πρωτοχρονιάτικες γαλοπούλες στις φωτεινές οθόνες στα μπαλκόνια
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
χαϊδεύω το πρόσωπο και την αγκαλιά μου με το πιστολάκι των μαλλιών
(τίποτα το πονηρό)

πρόγραμμα αποκατάστασης στρατιώτη

      μαύρη παρασκευή                                                                                                                             
ζω σ'αυτήν την εποχή που δεν προσπαθείς περισσότερο με τους ανθρώπους γιατί ξέρεις 
ότι δικά σου θέματα είναι αυτά που σε κινητοποιούν να το κάνεις
οι πιο βασικές έννοιες έχουν αντιστραφεί κι ακόμα δεν μπορείς να το χωνέψω
πότε θα το κανω επιτέλους embrace που λεει κι ο ρωμανός
                                                        |
                                                        |------->Μεταφράσεις του embrace

ουσιαστικό
	εναγκαλισμός		embrace
	περίπτυξη		embrace
ρήμα
	αγκαλιάζω		embrace, hug, cuddle, clasp, enfold
	εναγκαλίζομαι		embrace                                                                                             [draft1]

                                                                      σάββατο                                                                              

8:44-9:05
μετά από επανηλειλημενες αποτυχημένες προσπάθειες να γράψω ή να ζωγραφίσω ή οτιδήποτε και μετά από πολλές ώρες πήξιμο στο σπίτι εξαιτίας της ασθένειας μου το γκουκλ λέει το έντερο διαμαρτύρεται για κάτι χωρίς να θέλω να του δώσω κάποια μεταφυσική διάσταση αλλά ξέρω πολλούς ανθρώπους γύρω μου που τους βγαίνουν όλα στο στομάχι θα μπορούσε να είναι και σ'αυτήν την περίπτωση ψυχοσωματικό δεν ξέρω αλλά δεν βοήθησε και πολύ αυτο το ταιμινγ με το στομαχάκι πυρετό καμένα μάτια κι υπερευαισθησία στα δάκρυα κάθε άλλο θα λεγα ήταν ότι χειρότερο μπορεί να μου συμβεί να αναγκαστώ να κάτσω σπίτι άλλη μια μέρα και καθόμουν έτσι οριζόντια -βοηθάει λεει το γκουγκλ- όλη μέρα σε μια κατάσταση θρήνου για αυτήν την γενικευμένη απώλεια που λένε οι ψυχολόγοι και λεω ωχ μανούλα μου πάει έχω κατάθλιψη δεν εξηγείται δεν είναι όμως κατάθλιψη ακριβώς έχει και κάτι από θυμό που μου είναι τόσο δύσκολο να ανταποκριθώ στα στάνταρτς μου και στα επίπεδα ζωντανότητας που επιθυμώ να βρεθώ αλλά δυστυχώς τσακώθηκα και με την μανούλα για τη σχολή κι ύστερα το μικρό σπιουνάκι μου πε οτι συζητάγανε μειώσεις στους (ελάχιστους) πόρους μου κι έτσι αισθάνομαι σε όλα αυτα κι αποκομένη από την οικογένεια σ'αυτές τις δύσκολες στιγμές κι αντι να πάρω τηλέφωνο την μανούλα να της πω μαμά είμαι χεστρούλα τι να κάνω κάθομαι τυλιγμένη με κουβέρτες και πέρνω το ένα ντεπόν μετά το άλλο  και φαντασιώνομαι ότι η μαμα είναι στην κουζίνα και μου φτιάχνει ρυζάκι κι εγώ παρακολουθώ κάτι αδιάφορο στην τηλεόραση δυστυχώς κάπου εδώ πρέπει να σταματήσω να γράφω κρίμα που μένω σ'αυτην την αξιολύπητη εικόνα αλλά αυτό ήταν το κονσεπτ εξ αρχής μία έτσι στα γρήγορα πριν το αντιψειρικό μου καίει το κεφάλι και θα πρέπει να πάω να το ξεβγάλω         ήθελα να κάνω κάτι δράστικό μέσα σ'όλη αυτήν την αδράνεια

                                                                                                                       κυριακή                              
κάποιος χτύπησε το κουδούνι και πετάχτηκα δεν απάντησε κανείς πίσω στο κρεβάτι στο κινητό δίπλα στο μαξιλάρι κάποιος ακόμα άνθρωπος με είχε εγκαταλήψει ήδη απ'το βράδυ ξημέρωμα καλό ξημέρωμα μου είπε πετάχτηκα ξανά απ'τα σκεπάσματα σηκώθηκα ο τελευταίος καφές που ήπια ήταν την πέμπτη 8/10 - έτσι άρχισα πάλι να καθαρίζω αυτο το κωλόσπιτο που μόνο να βρωμίζει το ροζ βετέξ γινόταν μπλε απ'την σκόνη πολύ σλοπ ποπ σκέφτηκα μου άρεσε να το ξεβγάζω ύστερα σφουγγάρισα το μπαλκόνι σκέφτηκα τους γείτονες να γελάνε αλλά αμέσως έδωσε το καθαρό μπαλκόνι κρέμασα καινούργιο σκοινί (που μας άφησε ο μανώλης που το χε φέρει για να απλώσει τα ρουχα που πλυνε στην αθήνα κι έφερε βρεγμένα στη θεσσαλονίκη) απ'το κάγκελο που συνορεύει με την τρελή που μακάρι να της είχαμε βγάλει κάποιο άλλο παρατσούκλι για να την ξεχωρίζουμε από τους άλλους τρελούς της οικοδομής (έτσι αποκαλεί την πολυκατοικία η άλλη τρελή -η διαχειρίστρια-άλλου είδους τρελή αυτή) αλλά ναι και για να είμαστε πιο πολιτικλι κορέκτ ααχ ένιωσα λίγο μικροαστή τώρα καλά πάμε ναι κι έτσι που λες σήμερα λέρωσα πολύ τα χέρια μου αυτό σημαίνει ότι υπάρχω όπως λένε κι υπαρξιστές και πήγα όλο χαρά να κάνω εργασία στο σπίτι της συναδέλφου ύστερα γύρισα σπίτι μου νωρίς γιατί θα ξυπνήσω αύριο στις 8 κι αποφάσισα να κρατάω ημερολογιο γιατί δεν πάνε πολύ καλά αυτά τα μουντ σουιγκς και έτσι όπως γράφω με παίρνει η ιωάννα τηλέφωνα που ναι με την ματάκια σε ενα μαγαζί στη βαλαωρίτου δίπλα στο πλαν μπι (!) λεντιζ ναιτ τσάμπα ποτά για τα κορίτσια και λέω να περάσω να πιω κι εγώ ένα ποτάκι