Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημόσιος χώρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημόσιος χώρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016

για το να περπατάς μόνος

δεν ξέρω για σας αλλά εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου να λέει στον εαυτό μου ότι μου αρέσει να πηγαίνω βόλτες μόνη μου ότι δεν θα πρεπε να το ξεχνάω αλλά να το κάνω συχνότερα   θυμάμαι να περπατάω και να πληκτρολογώ στις σημειώσεις συνθηματικά για ιδέες που θέλω να θυμάμαι αργότερα  θυμάμαι τον εαυτό μου να του είναι πρακτικά δύσκολο από το πόσα θέλει να σημειώσει και να μην σκουντουφλάει ταυτόχρονα  θυμάμαι τον εαυτό μου να ηχογραφεί αυτά που θέλει να πει στο δρόμο κάνοντας ότι μιλάει στο τηλέφωνο

από τότε που μου είπες για αυτό που λέει ο παπαιωάννου σε μια συνεντευξή του που τώρα δεν μπορώ να βρω πως όταν είναι κανείς πιεσμένος συναισθηματικά/πραγματικά/σχέσεις/δουλειά αρκεί να έχει το κουράγιο να τρέξει [τόσα-δεν θυμάμαι πόσα λέει] χιλιόμετρα τότε θα αισθανόταν τελείως διαφορετικά γιατί το σώμα μας έχει λύσεις μετά το τρέξιμο θα νιώθεις αυτήν την ψυχοσωματική ολότητα πως εσύ όλος από την κορυφή ως τα νύχια μπορείτε να αποφασίσετε το καλύτερο για σένα και τον εαυτόοργανισμό σου

χτές το πρωί έβγαλα επιτέλους λεφτά πήγα να εκτυπώσω τους χάρτες μου και το pdf του practise of everyday life του certeau του τύπου που λέει για τις αφηγήσεις που εξιστορούμε εμείς για τον εαυτό μας προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στα βιώματα μας και να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς το αστικό περιβάλλον στο οποίο είμαστε ενταγμένοι κι ονομάζει αυτήν την διαδικασία "ψίθυρο της κρυφής δημιουργικότητας" και λέει πως είναι συνεχής και πηγάζει από τις προσπάθειες των ατόμων να προσδώσουν συγκεκριμένα νοήματα στις σχέσεις τους με τον/τους κόσμο/υς που τους περιβάλλει/ουν

μετά πήγα πλαίσιο να πάρω χαρτοταινία και ποστιτ που τα είδα απ'τη μαρία και ζήλεψα και τα δικά μας είχαν τελειώσει

στο δρόμο έπιασα τον εαυτό μου να τραγουδάει a girl is walking with a cause  a girl with a cause is walking

αποφάσισα πως μου αξίζει και φραπές και κάπου να κάτσω να χαζέψω τα καινουργια μου παιχνίδια

απ'την τσιμισκή είδα ένα κλασσικό φουλ πράσινο στενό στα έβερεστ που έχει κρεμασμένα κατα μήκος άπειρα χρωματιστά κορδελάκια και δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω τους   εκεί   ήθελα να πάω αλλά ήμουν απ΄την άλλη πλευρά κι αναγκάστηκα να το προσπεράσω μέχρι το επόμενο φανάρι (#φλώρος)(#χοντρή)  ε και από κει και μετά δεν είχε ένα μέρος να κάτσεις με την ησυχία σου και την δροσιά σου και κατέληξα στο λιμάνι που προφανώς οι ελάχιστες σκιές ντάλα μεσημέρι ήταν πιασμένες και πήγα μέχρι τέρμα στη μύτη βρήκα σποτάκι που να νιώθω άνετα στη διάταξη του χώρου και τα ανθρώπινα στοιχεία (2 κοπέλες που τα λέγανε + μετά και ένας άλλος που καβάλησε τον γερανό και διάβαζε δυνατά (μάλλον) τα λόγια του) και τα άνοιξα όλα και προσπάθησα να οργανώσω κατηγοριοποιήσω τις σκέψεις μου με ποστ ιτ και γενικά ήταν φουλ άνετο yes working outside aha I recommend it και τις ιδεούλες μου είχα και καλά vibes είχα και γενικά ήμουν σε πλήρη κατάσταση solitude



το που
το τι
το ποιο σώμα





SOLITUDE
η λέξη με είχε ενθουσιάσει μικρη όταν την έμαθα στα αγγλικά ένιωθα ότι περιέγραφε ακριβώς μια τέλεια σχέση με τον κόσμο κάπως ζεν και σε αρμονία
αυτό που θέλω να καταλήξω είναι ότι το περπάτημα έχει το δικό του χάι και προσωπικά βρίσκω αντάξιο του μπάφου αλλά μόνο με τα καλά του στοιχεία

Κυριακή 29 Μαΐου 2016

αστικά παιχνίδια - BUX DELUXE


το background story
παίζανε αυτό το παιχνίδι από τότε που τους γνωρίσαμε - αυτοί το χαν μάθει από κάτι γερμανούς στο πλοίο για πάρο ή κάτι τέτοιο νομίζω 
ήταν η περίοδος που πηγαίναμε στο schoolwave - γνωστές μούρες και φορείς αυτοί -στο τέλος καταλήγαμε πολύς κόσμος παρέα και φρέσκο αίμα εθελοντών στο θησείο (1)

εκεί οι μυούνταν επιτόπου καθώς και οποιοιδήποτε περαστικοί εκδήλωναν αντίστοιχο ενδιαφέρον
κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού φωνάζαμε και ωρυόμασταν χωρίς να το σκεφτόμαστε πολύ ή να περνάει απ'το μυαλό μας ότι ενοχλούμε - ήμασταν πολλοί κι ο χώρος μας άνηκε για όσο αποφασίζαμε ότι θέλαμε να παίζουμε ακόμα 
για μένα τουλάχιστον είναι χαρακτηριστικό το αίσθημα του να μην με νοιάζει ή να αισθάνομαι απειλή τα βλέμματα των περαστικών που σταματούσαν παρακολουθούσαν σχολίαζαν στεκόντουσαν ή προσπερνούσαν καθώς ένιωθα περηφάνια για το θέαμα που προσφέραμε σαν παράδειγμα πιο ανορθόδοξης χρήσης του δημόσιου χώρου

*σχετικά πρόσφατα πληροφορηθήκαμε από ψυχικιώτες που έτυχε να συμμετέχουν εκείνη τη μέρα στο παιχνίδι ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στο ψυχικό με τη διαφορά ότι αυτοί το αποκαλούν beer-baseball και η απόσταση μεταξύ των ομάδων αισθητά μεγαλύτερη



πως παίζεται

υλικά:
1 κλειστή μπίρα/άτομο
2 μισογεμισμένα πλαστικά μπουκάλια


προετοιμασία
οι παίκτες χωρίζονται σε 2 όσο το δυνατόν ισάριθμες ομάδες
και στέκονται σε 2 ευθείες γραμμές αντικριστά σε σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ τους
στη μέση της απόστασης τοποθετείται όρθιο το ένα πλαστικό μπουκάλι
ενώ το άλλο αλλάζει χέρια εναλλάξ

εκτέλεση
1. ο πρώτος παίκτης της ομάδας Α από το σημείο που στέκεται προσπαθεί να πετύχει με το μπουκάλι που κρατά το μπουκάλι στο κέντρο
2.ΑΝ τα καταφέρει τότε οι παίκτες της ομάδας του αρχίζουν να πίνουν την μπίρα τους ο καθένας
3.ο απέναντι παίκτης της ομάδας Β τρέχει στο κέντρο και ξανατοποθετεί όρθιο το πεσμένο μπουκάλι κι επιστρέφει πίσω στη θέση του
4.τη στιγμή που περνάει την νοητή γραμμή που βρίσκεται στοιχισμένη η ομάδα του,οι παίκτες της ομάδας Β φωνάζουν ΣΤΟΠ και η ομάδα Α πρεπει να σταματήσει να πίνει και να ξανατοποθετήσει τα μπουκάλια μπροστά της
5.είναι σειρά της ομάδας Β τώρα να προσπαθήσει να πετύχει το μπουκάλι στο κέντρο αντιστοίχως

ΑΝ ΔΕΝ καταφέρει ο παίκτης να στοχεύσει το μπουκάλι,τότε σειρά έχει ο επόμενος παίκτης της αντίπαλης ομάδας κ.ο.κ.

κάθε παίκτης που αδειάζει το μπουκάλι της μπίρας του αποχωρεί και συνεχίζουν οι υπόλοιποι.
νικήτρια είναι η ομάδα που θα τελειώσει πρώτη όλες τις μπίρες της

για μεγαλύτερη απόλαυση του παιχνιδιού ενδείκνυνται οι δυνατές φωνασκίες,οι επιδοκιμασίες κι οι πανηγυρισμοί καθώς και η αποδοκιμασία και το γιουχάρισμα της αντίπαλης ομάδας 

Τρίτη 17 Μαΐου 2016

το μονοπώλιο του κήπου




κάθε εκκλησία εδώ έχει τον προσωπικό της κήπο περιποιημένο και κλειδωμένο τα βράδια να προστατέψει τις παραδεισένιες γλάστρες της από τα νεαρά τέκνα της που κατουράνε κι αφήνουν τις γόπες τους παντού στο πέρασμά τους

σύντομα τα μάτια μας μάθανε να βλέπουν οάσεις όπου συναντούσαν κάγκελα
καλομάθαμε να αράζουμε στους προσωπικούς μας κήπους
όσο πιο ψηλά τόσο πιο προσωπικά

το κάστρο στην αγία σοφίας είχε κάποιες μέρες τώρα που είχε πέσει
από τους παρ-όμοιους μας της ικτίνου
πολλοί σε αριθμό και δυνατοί
κανένας δεν μπορούσε να τους σταματήσει

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016

γενέθλειος χάρτης σκέψεων

με ρώτησε τι θα έκανα την κυριακή κι ήταν πέμπτη είχα χρόνο να το σκεφτώ σκεφτόμουν να πω στα κορίτσια να περάσουν απ'το σπίτι να αράξουμε όλη η μουνοθύελα αλλά απ΄την άλλη βαριόμουν και να κανονίσω να αναλάβω ευθύνη για το ότιδήποτε να πάρω οποιαδήποτε πρωτοβουλία για το ότιδήποτε κάπου το σάββατο βούλιαξα βαθιά στο σπίτι έκανα λίγο εργασία να μην την περάσω σήμερα σαν σκλάβα της σχολής όπως πρόπερσι σου φτιαξα και κοτοπουλάκια από πλαστελίνη και κάπου 12 παρά με έπιασα να κοιτάω το τηλέφωνο να περιμένω το τηλ της μαμάς μου με πήρε βγήκε έξω λέει άκου εκεί βγήκε έξω γιατί ήταν στο σποράκι λέει κι είχε φασαρία ήταν με την παλιοπαρέα
τιι φάααση δεν με εχει σίγουρα συνηθίσει σε τέτοια ντάξει σίγουρα έφταιγε και το ότι άκουσε τη φωνή μου να σπάει όταν απαντούσα ναι καλά είμαι και προσπαθούσε να με ανεβάσει μισομεθυσμένη

ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά

πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
                                                  περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
                                                  την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
                                                  και μας τελείωσε έτσι απλά
                                                  δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
                                                  ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
                                               
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα


της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει  θα έκανα ότι μου πει     απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι




έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ

σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε  κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου
πήγα και πήρα κρασιά και μπίρες κι ήμουν έτοιμη μόνο τη μουσική δεν είχα βρει μεγάλο τέλμα αυτές τις μέρες έψαξα ατσούμπαλα άλμπουμ κι έστριψα το πρώτο καθυστέρησα να τους πω ναι ξεκινήστε εσείς που θέλετε άραξα στο άδειο χαλί κι απόλαυσα την αναμονή ενός μελλοντικού γεγονότος υπήρξαν πολλά λεπτά συνεχόμενα που δεν σκέφτηκα καθόλου το παρελθόν κι ήταν τέλειο
είχα μια μυστική επιθυμία να έχω ξεμπερδέψει με πολλές εκρεμμότητες μέχρι την κυριακή των 22
δεν ήμουν ικανοποιημένη αλλά με ικανοποιούσε που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχα κάπως ξεμπερδέψει


Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε

μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω  να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη

την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια

ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν  π α ρ έ α

κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό

       η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
       μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
       της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
       μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε

η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή

ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
 ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ



κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει  αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9