ανώφελο φορτίο

το ψοφίμι βρακί που κουβαλάω μεστην τσάντα μου
έζησε διπλα σου στον αγχωμένο ύπνο μου
την επόμενη μέρα απαλλάχτηκα απ'αυτό
το πέταξα στο μπροστινό τσεπάκι
κι έκτοτε το σέρνω ακόμα στα λεωφορεία στις βόλτες στην σχολή
ξεχασμένο με άλλα απορρίμματα εισιτήρια τρίμματα αποδείξεις
μπαγιάτικα αποστάγματα μιας Χ μέρας

κανονικολαγνεία

κίνητρα και κινητήρες
το τραπεζικό υπόλοιπο 0,62
62 ασφυκτικά λεπτά
γάμα την τσέπη
η ζώνη είναι που με σφίγγει
τα κουμπιά μου έτοιμα να εξισφενδονιστούν προς όλες τις κατευθύνσεις
υπάρχουν 2-3 βασικοί άξονες που ορίζουν τις συντεταγμένες τους σε τυχαία στιγμιότυπα
της δυνητικής θέσης της ιδυνητικής ιδανικής ηδονικής δαγκωνικής

απ'τα διαγράμματα παρατηρούμε

συμπτώματα επιθυμίας για:
_______________________________________________________________________
καθαρές κουζίνες σπιτικό φαγητό ήχους σπιτικών μηχανών πλυντήριο 
καφετιέρα ελληνικό καφέ ραδιόφωνο καθαρά σεντόνια μαλακτικό ρούχων 
τηλεφωνήματα τσατ παρέα μπίρα σε μαγαζί ποτό χορό πιασμένοι μύες 
ημερολόγια καλαμπούρια με τον περιπτερά
_________________________________________________
από τι πάσχω;


σαν να χαζεύω τις πρωτοχρονιάτικες γαλοπούλες στις φωτεινές οθόνες στα μπαλκόνια
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
χαϊδεύω το πρόσωπο και την αγκαλιά μου με το πιστολάκι των μαλλιών
(τίποτα το πονηρό)

στην κρεαταγορά

                                                                                             (3 χρόνια μετά)                                                                                                                  

τι μου λείπει περισσότερο ήδη από την πρώτη μέρα που δεν το χω

1. η σωματικότητα: να νιώθω το σώμα σου πάνω στο δικό μου / βλ. απαλότητα,θερμότητα
2. η ανοικτότητα : να νιώθω το σώμα μου ενεργοποιημένο ανοιχτό σε αναπάντεχα αγγίγματα / βλ. επεκτατικότητα
3. οι τέλειες στάσεις ύπνου : όπου τα σώματα κουμπώνουν τέλεια /κανένα μέρος δεν μουδιάζει /κανένα χέρι δεν αγωνιά να βρει που να τρυπώσει /τα σώματα κολλάνε κι αντιμετωπίζουν μαζί τα παγωμένα σκεπάσματα / τα παραμιλητά του μισο-ύπνου /η ζεστασιά το πρωί που κάνει ακόμα πιο δύσκολο το να σηκωθείς απ'το κρεβάτι

πρόγραμμα αποκατάστασης στρατιώτη

      μαύρη παρασκευή                                                                                                                             
ζω σ'αυτήν την εποχή που δεν προσπαθείς περισσότερο με τους ανθρώπους γιατί ξέρεις 
ότι δικά σου θέματα είναι αυτά που σε κινητοποιούν να το κάνεις
οι πιο βασικές έννοιες έχουν αντιστραφεί κι ακόμα δεν μπορείς να το χωνέψω
πότε θα το κανω επιτέλους embrace που λεει κι ο ρωμανός
                                                        |
                                                        |------->Μεταφράσεις του embrace

ουσιαστικό
	εναγκαλισμός		embrace
	περίπτυξη		embrace
ρήμα
	αγκαλιάζω		embrace, hug, cuddle, clasp, enfold
	εναγκαλίζομαι		embrace                                                                                             [draft1]

                                                                      σάββατο                                                                              

8:44-9:05
μετά από επανηλειλημενες αποτυχημένες προσπάθειες να γράψω ή να ζωγραφίσω ή οτιδήποτε και μετά από πολλές ώρες πήξιμο στο σπίτι εξαιτίας της ασθένειας μου το γκουκλ λέει το έντερο διαμαρτύρεται για κάτι χωρίς να θέλω να του δώσω κάποια μεταφυσική διάσταση αλλά ξέρω πολλούς ανθρώπους γύρω μου που τους βγαίνουν όλα στο στομάχι θα μπορούσε να είναι και σ'αυτήν την περίπτωση ψυχοσωματικό δεν ξέρω αλλά δεν βοήθησε και πολύ αυτο το ταιμινγ με το στομαχάκι πυρετό καμένα μάτια κι υπερευαισθησία στα δάκρυα κάθε άλλο θα λεγα ήταν ότι χειρότερο μπορεί να μου συμβεί να αναγκαστώ να κάτσω σπίτι άλλη μια μέρα και καθόμουν έτσι οριζόντια -βοηθάει λεει το γκουγκλ- όλη μέρα σε μια κατάσταση θρήνου για αυτήν την γενικευμένη απώλεια που λένε οι ψυχολόγοι και λεω ωχ μανούλα μου πάει έχω κατάθλιψη δεν εξηγείται δεν είναι όμως κατάθλιψη ακριβώς έχει και κάτι από θυμό που μου είναι τόσο δύσκολο να ανταποκριθώ στα στάνταρτς μου και στα επίπεδα ζωντανότητας που επιθυμώ να βρεθώ αλλά δυστυχώς τσακώθηκα και με την μανούλα για τη σχολή κι ύστερα το μικρό σπιουνάκι μου πε οτι συζητάγανε μειώσεις στους (ελάχιστους) πόρους μου κι έτσι αισθάνομαι σε όλα αυτα κι αποκομένη από την οικογένεια σ'αυτές τις δύσκολες στιγμές κι αντι να πάρω τηλέφωνο την μανούλα να της πω μαμά είμαι χεστρούλα τι να κάνω κάθομαι τυλιγμένη με κουβέρτες και πέρνω το ένα ντεπόν μετά το άλλο  και φαντασιώνομαι ότι η μαμα είναι στην κουζίνα και μου φτιάχνει ρυζάκι κι εγώ παρακολουθώ κάτι αδιάφορο στην τηλεόραση δυστυχώς κάπου εδώ πρέπει να σταματήσω να γράφω κρίμα που μένω σ'αυτην την αξιολύπητη εικόνα αλλά αυτό ήταν το κονσεπτ εξ αρχής μία έτσι στα γρήγορα πριν το αντιψειρικό μου καίει το κεφάλι και θα πρέπει να πάω να το ξεβγάλω         ήθελα να κάνω κάτι δράστικό μέσα σ'όλη αυτήν την αδράνεια

                                                                                                                       κυριακή                              
κάποιος χτύπησε το κουδούνι και πετάχτηκα δεν απάντησε κανείς πίσω στο κρεβάτι στο κινητό δίπλα στο μαξιλάρι κάποιος ακόμα άνθρωπος με είχε εγκαταλήψει ήδη απ'το βράδυ ξημέρωμα καλό ξημέρωμα μου είπε πετάχτηκα ξανά απ'τα σκεπάσματα σηκώθηκα ο τελευταίος καφές που ήπια ήταν την πέμπτη 8/10 - έτσι άρχισα πάλι να καθαρίζω αυτο το κωλόσπιτο που μόνο να βρωμίζει το ροζ βετέξ γινόταν μπλε απ'την σκόνη πολύ σλοπ ποπ σκέφτηκα μου άρεσε να το ξεβγάζω ύστερα σφουγγάρισα το μπαλκόνι σκέφτηκα τους γείτονες να γελάνε αλλά αμέσως έδωσε το καθαρό μπαλκόνι κρέμασα καινούργιο σκοινί (που μας άφησε ο μανώλης που το χε φέρει για να απλώσει τα ρουχα που πλυνε στην αθήνα κι έφερε βρεγμένα στη θεσσαλονίκη) απ'το κάγκελο που συνορεύει με την τρελή που μακάρι να της είχαμε βγάλει κάποιο άλλο παρατσούκλι για να την ξεχωρίζουμε από τους άλλους τρελούς της οικοδομής (έτσι αποκαλεί την πολυκατοικία η άλλη τρελή -η διαχειρίστρια-άλλου είδους τρελή αυτή) αλλά ναι και για να είμαστε πιο πολιτικλι κορέκτ ααχ ένιωσα λίγο μικροαστή τώρα καλά πάμε ναι κι έτσι που λες σήμερα λέρωσα πολύ τα χέρια μου αυτό σημαίνει ότι υπάρχω όπως λένε κι υπαρξιστές και πήγα όλο χαρά να κάνω εργασία στο σπίτι της συναδέλφου ύστερα γύρισα σπίτι μου νωρίς γιατί θα ξυπνήσω αύριο στις 8 κι αποφάσισα να κρατάω ημερολογιο γιατί δεν πάνε πολύ καλά αυτά τα μουντ σουιγκς και έτσι όπως γράφω με παίρνει η ιωάννα τηλέφωνα που ναι με την ματάκια σε ενα μαγαζί στη βαλαωρίτου δίπλα στο πλαν μπι (!) λεντιζ ναιτ τσάμπα ποτά για τα κορίτσια και λέω να περάσω να πιω κι εγώ ένα ποτάκι

ΤΟ ΚΑΠΩΣ ΣΤΗΣΙΜΟ

ΠΡΑΞΗ 1Η


ενα μεγαλο κεφαλαιο θεματικη ερχεται εχει ηδη σκασει        κατω απ την ομπρελα του βιωματος
(εσβησα ολους τους καταλαθος τονους - συνολικη δαπανη ενεργειας - το χειρωνακτικόο)

αντίο κόσμε που έχω προσδοκίες να
καταλάβεις αυτό ακριβώς που εννοώ (;;)               ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ
                                                                                  (παρακολουθώ την αν
                                                                                  τιληψή μου να μετασχ
                                                                                 ηματίζεται πάλι το πολ
                                                                                                             ιτισμικό πλαίσιο ας πο
                                                                                                           _τα εικονίδια των συνομιλιών στο φέισμπουκ-η ατμόσφαιρα_
                                                                                 ας πούμε (παρένθεση)
εκπέμπω σήμα                                                                               φσσττ σπίρτο και φωτιά
μη ανταποκρίσιμο δίκτυο                                                            (παρένθεση) και φωτιά
                                                                                                        φλογίτσες στον ουρανό το πάσχα
   (        )*                                                                                      ξέρετε τι σημαίνει εξάχνωση ε;
                                                                                                                    σπρώχνει τα γυαλιά στη μύτη
οχι οχι ολα καλα
αυτα που βλεπω εγω δηλαδη
καλα ειναι  γυρω μου
κι ολα πιο απλα
και βηματακια
όλα πιο

κυλάω με το κανό μου στη στιγμή

στρουλιμπουρο                       στρουλιμπουρι

ΠΡΑΞΗ 2Η

(κλικ)

αυτό που έφταιγε σαν να λέμε ήταν μια στιγμή

που γυρνάς πρώτη φορά απ'το πρωί στο σπίτι 

πριν βγεις πάλι σύντομα και λες ωραία 

λίγο χρόνο έχω ας αράξω λίγο έτσι εδώ να κάτσω 

να κάνω κανα τσιγάρο να ρίξω καμια ματιά στο ταβάνι

και λες αααχ αυτή είναι ζωή τώρα είμαι φυσιολογικός άνθρωπος

έτσι με την σχολή μου τις μπιρες μου με τα όλα μου

κι έτσι όπως κάθομαι συνειδητοποιώ ότι μες την μέρα μου κάνω όλα

όσα θα ήθελα να κάνω και αντιμετωπίζω όλα τα άγχη μου περί ζωής

κι ότι όλα αρχίσανε να γίνονται πιο υποφερτά ως και ενδιαφέροντα

έτσι άμα κομμάτιαζα τη ζωή σε μικρές μπουκίτσες

ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣΑΣ ΚΑΛΑ

κλαπκλαπ κλαπ κλαπ κλαπ

(αλλαγή κασέτας)

κι αυτές τις πομπώδης εκφράσεις τις μασουλάω σαν τσιπς

-εννοούσα ποπ κορν-

ΠΡΑΞΗ 3Η

ΠΕΙΝΑΜΕ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ

ΞΑΝΑ

*τι είναι αυτός ο χώρος;

can't talk right now

αποφάσισα να γράφω περισσότερες ημερομηνίες

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

να σημειώσω ποιές είναι οι μέρες που περνάνε

τα πρωινά + τα βράδια

(τα μεσημέρια ούτως η άλλως δεν υπάρχουν)

ψηλά και μακριά από --

living in the powder keg

                     

                

*  *

||

 >    επιδερμίδα    <

ω

|

|

Δ

||

||

DO THE BAMBI

ξυραφάκι

το στιλ αχ το στιλ

πιγουνάκι

ready to QQ?

safe  flight  mode

partners

$$$

(αεροπλανάκι)

__________________________________________________________________________________________________

(σχεδιάγραμμα αίσθησης μιας άνω τελείας)

Μερα κατσαριδα

Die motherfucking day dieeeeee

η δική μου τελετή κάθαρσης;

δεν έχω χειρότερο από τη μέρα που φεύγω
και τις μια δυο προηγούμενες

πήγε κλιμακωτά
η τεχνική της απώθησης το σπαθί μου
η καλύτερη επίθεση η άμυνα

φορτώνομαι όλο το βιός μου
ζυγίζει όσο δυο πτώματα μαζί
κρεμασμένα στους ώμους μου μπροστά και πίσω - αυξάνεται ο όγκος μου
εγώ συν το διπλάσιο
3 ο αγαπημένος σου συνδυασμός
το βάρος με καρφώνει στη γη
μπαίνω στην άσφαλτο μέχρι τα μπατζάκια

μισογεμάτη πατησίων
εξαρτάται πως το βλέπεις

πάλι πίσω απ΄τα παρασκήνια της πόλης
αφίξεις αναχωρήσεις στεναχωρήσεις

μισοάδεια η πατησίων

μια ζωή liminality

In anthropology, liminality (from the Latin word līmen, meaning "a threshold"^[1]) is the quality of ambiguity or disorientation that occurs in the middle stage of rituals, when participants no longer hold their pre-ritual status but have not yet begun the transition to the status they will hold when the ritual is complete. During a ritual's liminal stage, participants "stand at the threshold"^{[citation needed]} between their previous way of structuring their identity, time, or community, and a new way, which the ritual establishes.

υπήρξα επιπλοκή στην τελετή κάθαρσης σου
οι ώμοι μου είναι ακόμα ασήκωτοι
και το κεφάλι σου 10 πόντους ελαφρύτερο

έτοιμη για ολοκλήρωση

είμαι μπροστά στα τελευταία στάδια μύησης σου στην κανονική ζωή
σε βλέπω στον δρόμο σε βλέπω να γελάς σε βλέπω να βλέπεις τους φίλους σου
γελάω κι εγώ 6 ώρες στην αθήνα ακόμα  χαρισμένες χάιδεμα στον εαυτό μου
6 ώρες κλεμένες απ΄την κανονική ζωή
6 ευρώ απ'το μηνιάτικο ένα τζιν + ταξί + λεφτά για ότι χρειαστεί   χάιδεμα
με πάγο
5 ώρες ευφορία ταμπούρλα και τζέμπε για την ηρωική μου έξοδο
4 ώρες ακόμα τσεκάρω
2 ώρες παίζει το τραγούδι μας σε ψάχνω

ανασηκώνω τους ώμους ποιος ξέρει
είσαι κάπου εδώ  είναι απόλαυση είναι χάιδεμα είναι η ζωή μου

είσαι κάπου εδώ
πάνω απ όλα
πάνω απόλα ψήλά είμαι δυνατή
είμαι ψηλά πάνω απ'το πλήθος είσαι στο χώρο σε αισθάνομαι
η κανονική ζωή είναι μαρτυρική

είμαι κάτω κρυμμένη ανάμεσα στο πλήθος σου
στο κανονικό πλήθος σου

είχαμε επιπλοκές
δεν θα πρεπε δεν υπολογίζαμε ότι θα μαι εκεί

1 ώρα κοντεύεις να ολοκληρωθείς
έτοιμη για αύριο

μισή ώρα οι επιλοκές μπερδέψαν τα περιεχόμενα
τα υπόψην την ιστορία το τέλος την τελευταία γεύση
μια πικρίλα κάτω απτα μαλλιά μου κρύβεται το χείλος μου που τρέμει

είναι κι αυτό αυτό που φοβόμασταν που κάναμε πως δεν υπάρχει
κάπως κιτς εκ μέρους μας

είναι κι αυτό πάρτο στη μούρη μου κάθε φορά που σε ψάχνω
είναι κι αυτό   η τελετή σου ολοκληρώνεται
είσαι καθαρή
ελεύθερη
καθηκόντων

ολοκληρώθηκε με επιτυχία

σειρά έχει τώρα ο γυρισμός μου
σειρά μου
με πάνε με το αυτοκίνητο
σε ένα τέταρτο ξεκινάει
η τελετή μου
σου σφίγγω το χέρι  είμαι ψηλά πάνω απόλα
αφού δεν πέθανα και σήμερα
είμαι ψηλά
κρέμομαι
απ΄το ανεκφραστό σου χέρι μέσα στο δικό μου

εσύ τελείωσες κι εγώ ακόμα δεν άρχισα
την απαραίτητη διαδικασία


το χέρι σου είναι παγωμένο κι αναρωτιέμαι μήπως είμαι μαζοχίστρια
στο μυαλό παίζει η σκηνή με την συγκάτοικο να μου χαιδεύει τα μαλλιά
να μου λέει γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου

γιατί μου αξίζει
αυτό είναι η μαρτυρική κανονική ζωή που διάλεξα

στο τσιμέντο μέχρι τα γόνατα δεν λέει να ανοίξει η γη να με καταπιει να κυλιστώ στο οισοφάγο της
να με χωνέψει να με ξεβράσει πίσω στη θεσσαλονίκη κάτω απ΄τα σκεπάσματα μου

δεν λέει να ανοίξει μια τρύπα να με πετάξει απ΄την κωλοτρυπίδα της πίσω στην τρύπα μου

πηδάω έξω απ'το αυτοκίνητο
ξημερώνει
ας συντομεύουμε παρακαλώ

παραληρήματα | summer hit compilation

#1
τα πρώτα συναισθήματα
ανακουφιστικοί δρόμοι της αθήνας

προστατευομαι γλυκά και χάνομαι στην ανωνυμία

επιτέλους περπατάω απλά κι ελεύθερα

οι δρόμοι είναι δικοί μου δικοί μου μυστικά

ερειπωμένοι σαλεμένοι και νεογέννητα μωρά

χαζεύω φαλάκρες κι εντεχνοπενηντάρες

φιλιππινέζους μπιμπερ και κουστουμάτους που γυρνάν απτη δουλειά

εεε παππού το ξέρουν οι δικοί σου ότι καπνίζεις;

ισοπεδωμένα περιστέρια έξω από κυριλέ εστιατόρια

ει τι εμ - ο καθένας με την καβάτζα του

όλα καλά μέχρι εδώ
βόλτες και τυχαίες συναντήσεις
έρωτες του γυμνασίου και παλιοι συμμαθητες
παρέα της γειτονιάς
όλα όπως τα άφησες
καινούργιες προσθήκες ατόμων στην παραδοσιακή παρέα
ω τι που ήσουν τόσο καιρό - μιλάμε την ίδια γλώσσα!
είσαι σπίτι
όλα αυτά τα πράγματα που απολαμβάνω σαν σκυλί δεμένο στο κτήμα που του βγάζουν την αλυσίδα
και τρέχει πάνω κάτω κουνώντας ηλίθια την ουρά του
είμαι σπίτι

με κοροιδεύω ξέρω ότι δεν θα ταν το ίδιο άμα έμενα εδώ
ξέρω ότι τα εξιδανικεύω στο μυαλό μου

προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό ακριβώς που μου προκαλεί τόσο άγχος κι αγωνία
στη ζωή μου στη θεσσαλονίκη
ποιο φαντασιακό μου ψιθυρίζει πως δεν είμαι ικανοποιημένη με την ζωή μου εκεί
ποιες προυποθέσεις που έχω ορίσει ως ιδανικές δεν πληρούνται

σίγουρα φταίει ο χρόνος
έτσι λέω κάθε φορά
σίγουρα φταίει ότι στην αθήνα απλά είμαι ενώ στη θεσσαλονίκη είμαι έχοντας ζήσει τα 3 απ'τα 6 χρόνια της παραμονής μου εκεί
υπάρχει ένα ντεντλάιν που τρέχει
και πρέπει να τρέξω κι εγώ να προλάβω να ζήσω όλα αυτά που θέλω να ζήσω εκεί πριν φύγω
προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτά τα πράγματα που θέλω να ζήσω
πως συνδέονται με το πακέτο φοιτητής που μου βάλαν στο σακίδιο να κουβαλάω μαζί με το κολατσιό μου






#2
μετέπειτα συναισθήματα
κι ύστερα εδω πέρα
σέρνομαι από παρέα σε παρέα που αποφασίζει για το μελλον της βραδιάς
όχι ψιλά για ποτό και η νηφαλιότητα δεν βοηθάει στην άσκοπη μεταφορά μου
δεν έχω προσδοκίες
υποτίθεται ήρθα να κάνω διακοπές να απαλλαχτώ από την σκοπιμότητα
δεν ξέρω τι μου συμβαίνει αλλά δεν μπορώ να ησυχάσω
μέσα στα διαφορετικά μου περιβάλλοντα παρακολουθώ με δεμένα τα χέρια τις καταστάσεις


ξύπνησα το πρωί με κάποιο αόριστο άγχος
το σπίτι μου δεν νιώθω σπίτι
ούτε στην αθήνα την παλεύω τι έχω πάθει
ισοπεδώνομαι


 το σκάω χωρίς να χαιρετήσω
δεν θα απαντήσω
διαγράφω μέρη που θελω να αποφύγω να ξαναπατήσω



#3
το πρώτο ραντεβού με την ψι του στο τασάκι μου

#5
i now its late ελληνικα μπλουπριντ
οθονη / ηλιος     /    οθόνη / ηλιος

απεναντι πολυκατοικια βρωμικια πολυκατοικί λουσμενη
στον ηλιο εδρες και κοφτερές ακμές και σκοτεινές έδρες
__________________________________________
ο ηλιος δεν φτάνει μέχρι το πεζοδρόμιο
­___________________________________________
προνομιούχοι πεμπτου εκτου
η πλάτη μας σου κρύβει τον ήλιο
βλέπεις ίσια μπροστά τα μάτια σου πέφτουν στον ήλιο
κι αυτός σ κ ά ε ι στο μάγουλό σου
πίσω
πίσω στο μαγουλό σου
ένα σκαστό φιλί τώρα που δεν κοιτάζεις
δεν μπορείς να με δεις μεστην σκια μου
τι είναι πιο φωτεινό κάτω απ΄τα κλειστά μου βλέφαρα
το μαγουλό σου ετερόφωτο σωμα

#9

η βιργινία κι ο λουκάς το πιο γκανγκστα ζευγάρι του σχολείου περνάνε κάτω απ'το μπαλκόνι μου

έχουνε και σκύλο

μου ζητήσαν αναπτήρα μια μέρα στο άλσος

δεν με αναγνωρίσαν προφανώς

#9,5

μια μελισσα έρχεται κάθε μέρα στις 7.30 το απόγευμα και μας ενοχλει

κι αλλοτε τρέχουμε πάλι μεστο σπίτι υστερικά

άλλοτε κοκαλώνουμε στη θέση μας όπως μας έχουν δασκαλέψει

και την παρακολουθούμε παγωμένοι να γυροφέρνει τα μπούτια μας

μέχρι τις 8 παρά 

που φεύγει γιατί έχει κανονίσει

δεν ακούω μουσική γιατί δεν θέλω να χαζέψω

τζιτζιτζιτζιτζιτζιτζιτζιτζιτζιτζι  τζι                     τζι

ΤΕΖΑ

2 μέρες πριν τον 15αυγουστο

όσο πάει και πλησιάζω στην καλοκαιρινή μου φαντασίωση στην αθήνα

κάθε μέρα κι ένας λιγότερος

10 μικροί νέγροι

αστράφτουν τα μάτια μου

να ψάξω στην αποθήκη να τους βρω

με κάτι τέτοιους μικρούς σκοπούς επιβιώνω

χαρμάνα και αγκάθα

#10

έχω ένα νεροχύτη βουλωμένο που μπλοκάρει όλες τις διαδικασίες τακτοποίησης του σπιτιού

η μάνα μου πανικόβλητη είπε θέλει υδραυλικό τώρα αυτό

της είπα νταααξει μωρέ θα πάρω τουμποφλό

αλλά πήρα τουμποφλό και δεν είχε κανένα αποτέλεσμα

τώρα σαπίζουν τα πιάτα μεστην βρώμικη σαπουνάδα τους

δεν πρόλαβα ποτέ να τα ξεβγάλω

δεν τον θέλω τον υδραυλικό της γειτονιάς μας

μου τη δίνει η φάτσα του και το βρωμοσκυλό του που το χει κλειδωμένο όλη μέρα κι ολη νύχτα μόνο του στο μαγαζί

#11

    μιλάει στο τηλέφωνο με τον μπαμπά της

#12

παίζω ξανά και ξανά το ίδιο άλμπουμ δυνατά με ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες στην ήσυχη γειτονιά

όλα είναι ήσυχα 

κι όταν βγαίνω έξω είναι σαν να φοράω τις πιτζάμες μου

είμαι ένα μπλοκαρισμένο άτομο και το γράψιμό μου ακόμα είναι μπλοκαρισμένο και τα συναισθήματα μου είναι μπλοκαρισμένα κι η σεξουαλικότητα μου είναι μπλοκαρισμένη 

η ύπαρξη μου η ίδια

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΣΑΣ

τα τζιτζίκια εδώ βαράνε και το βράδυ

άμα σε σκέφτομαι    απλά χωρίς να το επικοινωνήσω   μετράει

έτσι αποφάσισα

ΜΕΤΡΑΕΙ

για μένα και την εξιλέωσή μου μετράει

ΑΝΑΒΩ ΤΟΝ ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΑ  ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΟΥ ΤΟ ΖΗΤΑΝΕ

δυο γοητευτικές κυρίες με παίρνουν αγκαζέ 

με οδηγούνε σε μια πύλη που γράφει από πάνω

ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ

κι απο κάτω μια ταμπέλα ΠΡΟΣΟΧΗ - ΚΡΑΤΕΙΣΤΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ    - ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

με ξεναγούνε 

 μπορώ να έχω ότι θελήσω απ'όλα αυτά αρκεί να πιστέψω ΣΑΥΤΟ

ποιος κανει κουμάντο εδώ;αφήστε με θέλω να μιλήσω με τον υπεύθυνο

λυπάμαι δεν υπάρχει κάτι στο νούμερο σας στο παιδικό τμήμα θα πρέπει να ανεβείτε στον τρίτο TRF   

made in morocco

ααα ωραίο το μαρόκο

#13

δεν γίνεται να πιστεύεις σε ένα σύστημα σκέψης μερικώς είπε

αν όντως πιστεύει στην αστρική προβολή αυτό σημαίνει πως ανα πάσα στιγμή κάποιος μπορεί να είναι στο δωμάτιο της και να την παρακολουθεί

τα πατζούρια απέναντι ανοίγουν μια φορά την ημέρα

στο δωμάτιο που υποθέτω ότι είναι η κουζίνα

τα δικά μου ειναι ορθάνοιχτα 

κυκλοφορώ γυμνή γιατί είμαστε γυμνοί

τα χω καταφέρει μέχρι το σημείο  

που ρίχνω μόνο κλεφτές ματιές όταν φιλιόμαστε να δω αν είναι ανοιχτά τα πατζούρια

δεν ξέρω αν θα καταφέρω ποτέ να πάω παραπέρα

η κυρα μάρθα συμβολίζει την γενικότερη απειλή της γειτονιάς

όλων των κυρηγμάτων για διακριτικότητα που έχουν εσωτερικευτεί μέσα μου

δεν τα φοβάμαι τα κλειστά πατζούρια

στις 13/8 γύρω στις πέντε το απόγευμα άνοιξαν τα πατζούρια κι οι μπαλκονόπορτες

το μόνο που μπορείς να δεις είναι ένας γκρι τοίχος κι ένα πιο σκούρο γκρι φωτιστικό

μια κοπέλα με ένα ροζ φλοράλ φόρεμα βγαίνει κι ακουμπάει στο κάγκελο

ύστερα βγαίνει κι ένας τύπος με σκληρή φάτσα και μούσια

κάθονται στις 2 καρέκλες σκηνοθέτη που υπάρχουν στο μπαλκόνι-αυτές τίποτα άλλο

κι η κοπέλα παίζει με τα μαλλιά της και γέρνει προς το μέρος του άντρα

έπειτα σηκώνονται μπαίνουν μέσα

η κοπέλα ξαναβγαίνει κι ακουμπάει πάλι στο κάγκελο 

εγώ κάθομαι στα αυγά μου συνεχίζω αδιάφορα να πληκτρολογω

κοιταζόμαστε με προσοχή να μην διασταυρωθούνε τα βλέμματά μας

ύστερα μπαίνει πάλι μέσα στρώνει το βρακί της πάνω από το φουστάνι της κι εξαφανίζεται 

βγαίνει ο άντρας μου ρίχνει ένα σκληρό βλέμμα και κλείνει τα πατζούρια

καλά ούτε καν κουφωτά

μάλλον θα χουν κλιματιστικό δεν εξηγείται αλλιώς

δεν τα φοβάμαι τα κλειστά πατζούρια

είναι κι αυτά φοβικά 

#14

η απόσταση κάνει καλό

στην συγκεκριμένη περίπτωση

κρατάω τα καλά

κι ανασκουμπώνομαι    

                                                      είμαι έτοιμη να κάνω τον κόπο

                                                      που θα χρειαστεί

δεν τιθεται θέμα έντασης

έντασης της φωνής μου                           μαζί σου

σημαντικό

κι όλα αυτά που σε ασχήμαιναν

                                                                 διαλύθηκαν δεν τα βλέπω πια

                                                                 αξίζει τον κόπο

                                                                 

                          κάνει καλό η απόσταση

μου χει λείψει  να τεντώνεις το χέρι σου να πιάσεις τον καπνό μου να λες μήπως μπορωωωω ναα 

να αρχίζεις να μιλάς και ταυτόχρονα να βγάζεις τον καπνό απ΄το στόμα σου

όλα αυτά που μου την σπάνε μου λείπουν τώρα

υπάρχει κι ένα συμβόλαιο ζωής κι ένα παιδί στη μέση

#15

πληκτρολογώ σβήνω δεν με ενδιαφέρει τίποτα απ'τις λέξεις που πληκτρολογώ τις ξέρω ήδη

τι με ενδιαφέρει όντως να γράψω

γιαυτήν την κοιλίτσα        που με εξέπληξε κάτω απ΄το φως  φουστάνι

                                            που σηκώθηκε λες κι αυτό την κράταγε απ΄το

                                            να βουτήξει στην (οικογενειακά) ζεστή θάλασσα                                          ΚΟΙΛΙΤΣΑ

                                            όχι με το κεφάλι                                       νυφίτσα

                                            ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΣΟΥ ΜΑΓΙΩ ΦΕΓΓΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΤΟ ΝΕΡΟ 

                                            τι;                                                                                                                        ΝΕΡΟ

                                            τίποτα λέω φωτίζεταιηκοιλιτσασουμεασπροφως                                            

                                            α      π      ό                                κ        ά       τ      ώ 

                                          

                        *αφού έχω ψείρες κι εσύ τέτοια μαλλιά ναι αμέ τα                                       

                                            είδαμε κι από τη δεξιά πλευρά κι απ΄την αριστερή                                       ΜΑΛΛΙΑ

                                            και στο νερό και στον αέρα κι υποθέτω θα ναι ωραία

                                            και πασπαλισμένα με πάγο κρίμα τα μαλλιά να εδώ

                                            θα κάτσω να ακουμπάω τα μάγουλά μου φρόνιμα*                                  ΚΟΙΛΙΤΣΑ

ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΕΓΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΜΟΥ ΘΕΛΩ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΦΗΣΕΙ ΕΧΩ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΝΑ ΚΑΝΩ 

αποφάσισα να πάω στη ραφίνα εσύ θα κανες παρτυ με τους φίλους σου που και να μουν εδώ δεν θα νιωθα ανετα να ρθω αλλά χάρηκα που συνέβη κάτι ωραίο εδώ χτες ίσως να φταίει η αλληλεγγύη του δεκαπεντάυγουστου

                                αν έβαζα τα φουστάνια που φοράς στα πάρτι σας

                                θα με προσλάμβανες για βοηθό στα ταχυδακτιλουργικά σου;

                                θα σου έφερνα τα σύνεργα σε δίσκο και θα σχολίαζα πίσω απ'τον ώμο σου

                                ήταν ένα καλοκαίρι του '98 τη στιγμή που θα λεγες τότε που ήταν μέρι εν δε μπόι

                                                                                                                  μιλκσεικ             στα στρέιτ πάρτι 

                                                                                                                   απόλυτη εχεμύθεια 

                                                                                                                   συμπεριλαμβάνεται στο πακέτο

                                                                                                                   + feat. όλα τα έλα τώρα που ήθελες

                                                                       τα καλά έλα τώρα

                                                                                                                   εγώ είμαι το πακέτο

                                                                                                                   θα μπεις μέσα στα ρούχα μου

                                                                                                                   να σε τυλίξω;



#15,5

#16
το σκοτάδι ειναι το χειρότερο για την μυωπία νιώθεις αποκλεισμένος στο σώμα σου* κι όλα γύρω είναι θολά και προκαλούν μια δυσφορία ειδικά αν είναι μια απ'αυτές τις καλύτερες ώρες της ημέρας που απαρίθμησες** ουρανός σούρουπο σουπένιος και φώτα στο νερό πολλές γυαλιστερές επιφάνειες που υποψιάζεσαι πως στην όχι μυωπική πραγματικότητα δίνουν στην αίσθηση της ποιότητας της ανάλυσης της εικόνας φουλ χάιντεφινισιον   σηκώνομαι       βλαμμένο φως αυτού του σπιτιού μόνη την λάμπα απ'το σπίτι στον τέταρτο εμπιστεύομαι    λάμπα-γύαλινο καπέλο-βάζο ξύλινη βάση λεπτό καλώδιο διπλό φινετσάτο παλιός διακόπτης  η αδερφή μου δεν το συμπαθεί  το φωτιστικό του κομοδίνου της γιαγιάς δεν έχει καταλάβει ότι ανήκει στην ίδια οικογένια με το φως στο εξόχικο - τύπου λάμπα πετρελαίου αλλά με ρεύμα που υπάρχει πριν από τις φωτογραφίες που υπάρχουν με τους γονείς μου και τους νονούς της στο παλιό σπίτι που υπήρχε πριν ντυθεί με το τώρα εξοχικό***   άτιμη οικογένεια δεν ξέρω τι σημαίνεις δένεις με νοσταλγία την μία γενιά με την επόμενη-------------------------------------------->  τώρα τι κάνουμε
μ'αρέσουν τα ρεμπέτικα κ  η ουλή απ'την εγχείρηση της σκωλικοειδίτιδας της αδερφής σου
__________________________________________________________________________

* που αν δεν μπορείς να κάνεις κι αλλιώς καλύτερα να το χωνέψεις και να το απολαύσεις
   -έτσι κι αλλιώς η συνείδηση του σώματος χρειάζεται για να επιβιώσεις σ'αυτόν τον κόσμο-

** σχεδόν όλες εκτός απ'τις 3 το μεσημέρι



***ντάξει μπορεί και να το χει καταλάβει και να μην την ψήνει ούτως ή άλλως

#17
νομίζω πως άκουσα τα πρώτα ροδάκια βαλίτσας χτες βράδυ στο δρόμο πορτ παγκάζ να κλείνουν και ήσυχες φωνές να λένε τα απαραίτητα
γυρίζετε κουφάλες

είναι ένας τύπος πιο πάνω στο παλιό ψιλικατζίδικο που μεταβίας θυμάμαι ανοιχτό
στη γειτονιά λένε ότι χώρισε κι έφερε όλα του τα πράγματα κι έστησε το μικρό του βασίλειο
στο μαγαζί κι όλο περνάμε και ρίχνουμε κλεφτές ματιές στη τζαμαρία έχει ένα σωρό περίεργα πράγματα να δεις ένα σωρό παράξενα πράγματα ειναι το σπίτι του σε μια βιτρίνα

#18



#19

#20

ένα κάποιο αντίο 

γυρίζω κι εγώ

  

το θλιμμένο καρπούζι

όποτε ανοίγω το ψυγείο βλέπω το εγκαταλειλημένο στη τύχη του καρπούζι   με πιάνει μια θλίψη

γιατί να μην είχα ένα μεγάλο μαχαίρι εξαρχής να το κόβαμε όπως του έπρεπε

γιατί να γαμιέται έτσι το ψυγείο και να μην στέκεται στο ύψος του ως  υπεύθυνος για την   συντήρηση 

γιατί να μην έχω ακατανίκητη επιθυμία για καρπούζι   να το φάω όλο  μονομιάς

να πω γεια σου ρε μωράκι με τα ωραία σου ήταν αυτό που χρειαζόμουν αυτή την στιγμή

αντί γι'αυτό στέκεται μόνο του καλυμένο με το αξιολύπητο του ζελοφάν κατσουφιασμένο

με τα πρώτα σημαδάκια μούχλας πάνω του και πονάει η καρδιά μου  να το πετάξω     να μην το βλέπω

Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ

-με κατηγορεί για όλα τα πρότζεκτς που είχαμε πει ότι θα κάναμε και δεν κάναμε ποτέ
-δεν πειράζει τέκνον μου είπε ο θεος
-even concepts are haecceities and events themselves πετάχτηκαν κι ο ντελέζ με τον γκουαταρι