γιακ

Έχει πλάκα να σκέφτομαι τι φαντάζεσαι πως κάνω μακριά σου.

Νομίζεις θα πηδηχτώ με τον μισό πλανήτη.

Δεν έχω καμία όρεξη όμως αγαπητέ.

Σε σοκάρει έτσι;

Σε καταλαβαίνω,ούτε εγώ το περίμενα.

Είναι που όταν βλέπω ζευγαράκια να σαλιαρίζουν,μου φέρνουν,πως να στο πω,μια αηδία.

Μπορείς να το προσμετρήσεις κι αυτό στις προσωπικές σου νίκες,μα να ξέρεις πως έπεσες έξω όταν μου έλεγες θα το μετανιώσω.Τίποτα δεν μετάνιωσα.Ίσα ίσα που όταν σε ξαναείδα βεβαιώθηκα για την απόφασή μου.

Μόνο που φοβάμαι κι εγώ η ίδια τον εαυτό μου.

Πως αυτή η σιγουριά θα γίνει προκατάληψη.

Και θα με στοιχειώνει ξανά και ξανά στις μετέπειτα συναναστροφές μου.

Είναι αστείο που δεν μπορώ να μιλήσω πια για έρωτα.Μόνο για προδοσία.

Παρατηρώ τις λέξεις που εγκαταλείπουν μία μία το λεξιλόγιο μου με ένα τρόμο που με παγώνει.

Μουδιάζει το μυαλό μου και δεν μπορώ να αντιδράσω.Να παλέψω να τις κρατήσω στην άκρη της γλώσσας μου.

Πάλι δεν μπορώ να αρθρώσω.

Πάλι δεν υπακούν στις εντολές του εγκεφάλου μου.

Πάλι δεν με βοηθούν τη στιγμή που τις χρειάζομαι περισσότερο.

Γαμημένες.

Ήμασταν 10 νομίζω.

αυτός είχε μακριά μαλλιά για αγόρι.

εγώ μάλλον κοντά για κορίτσι.

είχαμε σχεδόν το ίδιο κούρεμα.

το θεώρησα καλό.

έπειτα θα μου έλεγε πως η κοπέλα του είχε καστανόξανθα μαλλιά μέχρι την πλάτη.

φυσική ομορφιά θα έλεγε.

Ήρθε με τον πατέρα του στο σπίτι μας.

ο δικός μου πατέρας μου πε να φτιάξω καφέ.

σίγουρα έκανε κάποιο ειρωνικό σχόλιο,αλλά δεν το θυμάμαι.

μάλλον δεν θα ταν πολύ σημαντικό.

ο πατέρας του μου πε να βγάλω το καπέλο που φορούσα να βλέπουνε το πρόσωπό μου,μα εγώ δεν ήθελα γιατί το φόραγα απ'το μεσημέρι που ο ήλιος έκαιγε και μετά από πέντε ώρες κρυφτό τα μαλλιά μου είχαν πατικωθεί.

Τους έκανα το χατίρι.

αλλά το ξανάβαλα αμέσως.

έπειτα είπε στον γιο του και σε μένα να πάμε να παίξουμε έξω.

παίξαμε μήλα.

χτυπούσε με δύναμη κι ελισσόταν με ταχύτητα.

όλα τα κορίτσια τον αγαπούσαν.

αλλά εγώ τον γνώρισα πρώτη.

Κολοκυθιά

Δεν καταλαβαίνει πως γίνεται να λέω ότι δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να λέει ότι δεν καταλαβαίνει πως γίνεται να λέω ότι δεν είμαι σε θέση να σκεφτώ αυτόν τον καιρό.

Το μόνο που θέλει είναι να πάρω θέση επιτέλους.

Το μόνο που θέλω είναι να περνάω τον χρόνο μου τόσο εποικοδομητικά

όσο ο Μιγιάγκι όταν έπιανε μύγες με τα τσόπστικς.

Κι όμως αναρωτιέμαι αν έχω γίνει σκληρή σαν την Αθήνα,μα υποθέτω πως είναι καλό σημάδι για σένα που το σκέφτηκα.

Λυπάμαι δεν φταίω εγώ,τα τσιρότα φταίνε

Μα τι περίεργο που ναι να σου κολλάνε με τσιρότα τις αρθρώσεις σου
ώστε να μην μπορείς να κουνηθείς χωρίς να νιώσεις τον πόνο από τις κολλημένες τρίχες σου που ξεριζώνονται.

Αναμφισβήτητα είναι μια πολύ αποτελεσματική τεχνική.
Κανείς δεν μπορεί να τρέξει,να χορέψει,να χτυπήσει παλαμάκια,να παίξει κοκορομαχίες.
Κανείς δεν μπορεί να κάνει ποδήλατο,να παίξει με τον σκύλο του,να σκάψει το χώμα,να κάνει σκοινάκι.
Κανείς δεν μπορει να ανεβεί στα δέντρα,να παίξει ξύλο,να τεντωθεί.
Δεν θα 'πρεπε όμως να προκαλεί δυσαρέσκεια.Δεν είναι δα και κάτι το σπουδαίο.
Αργά ή γρήγορα,όλα τα συνηθίζεις.

Μου φάνηκε πως είδα μια κόκκινη γυναίκα τις προάλλες,καθώς γυρνούσα σπίτι με το αυτοκίνητο.
Την είδα ξανά χτες,να περπατάει στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Την ακολούθησα αλλάζοντας τελείως κατεύθυνση από κει που δεν θυμάμαι πως ήθελα να πάω.
Περπατούσε ανέμελη στις μύτες των ποδιών της.
Δεν είμαι σίγουρη αν πατούσε στο έδαφος.
Την ακολούθησα υπνωτισμένη.
Στο φανάρι χώθηκε στο πλήθος.
Την έχασα για λίγο.
Την εντόπισα γρήγορα χάρη στο χρώμα της.
Έφτασα πίσω της και της τράβηξα το χέρι.
Γύρισε ξαφνιασμένη.
Έβγαλε τα ακουστικά απ'τα αυτιά της.
Είσαι κόκκινη,της είπα.
Έσμιξε τα φρύδια της και με ρώτησε τι λέω.
Είσαι κόκκινη, επανέλαβα.
Όχι δεν είμαι.Σίγουρα δεν είμαι.Θα το 'χα προσέξει.
Μα είσαι,επέμεινα.
Αν είμαι κόκκινη,τότε κι εσύ είσαι κόκκινη,είπε.
Μα εγώ δεν είμαι,ενώ εσύ είσαι.
Γούρλωσε τα μάτια της,μου φώναξε να κοιτάω τη δουλειά μου,με δάγκωσε κι έφυγε.
Τώρα ήμουν εγώ αυτή που έμεινε με τα μάτια γουρλωμένα εμβρόντητη.
Μέχρι που ξεράθηκαν απ' τον αέρα κι αναγκάστηκα να τα ανοιγοκλείσω.
Συνέχισα να περπατάω μέχρι που έφτασα σπίτι,έφαγα σπανακόριζο κι έπεσα για ύπνο.

Αναρωτιόμουν αν έκανες πρόβα αυτά που θα μου λεγες πριν έρθεις να με βρεις.

Αν έπαιξες με τα μαλλιά σου στον καθρέπτη,αν έπλυνες τα δόντια σου,αν έλεγχες τι μορφασμούς θα κανεις,αν μίλησες δυνατά μεσα στο άδειο δωμάτιο να ακούσεις πως θα ακουγόταν ο τόνος της φωνής σου.

Αναρωτιόμουν αν έψαχνες να βρεις τις κατάλληλες λέξεις,αν ανησυχούσες για την εντύπωση που θα σχηματίσω για σένα.

Αναρωτιόμουν αν βγήκες από το σπίτι σου αποφασισμένος και σίγουρος για τον εαυτό σου ή ήλπιζες να σκεφτείς κάτι στο δρόμο.

Αν τελικά είπες αυτά που σχεδίαζες να πεις ή αν τα ξέχασες όταν με είδες.

Αν δεν σου βγαιναν και πάσχιζες να βρεις την αυτοκυριαρχία σου.

Αν παραδέχτηκες πως σε νοιάζει.

Η δύναμη της συνήθειας

Σε εκμεταλεύομαι.Εκμεταλλεύεσαι την κατάσταση.

Σωστό.

Λάθος.

Σωστό.

Δεν είμαι σίγουρη αν πιο πολύ αγαπώ εσένα ή εμένα όταν είμαι μαζί σου.

Μου πε είχε ξεκάθαρους τους λόγους το πρωί.

Το βράδυ ήταν ένα άλλο θέμα.

Εγώ.

Εσύ.

Εγώ.

Σίγουρα εγώ.

Νίκησα αυτή τη φορά.Έχω τον έλεγχο.

βίβα λα ρεβολουθιόν

Τα γέλια από ευγένεια βιάζουν το πρόσωπό μου.
Κάτω τα ευγενικά γέλια!
Κάτω οι φασίστες που σ'αναγκάζουν να γελάσεις!
Κάτω τα ηχογραφημένα γέλια!
Κάτω τα sitcoms,οι αμερικάνικες σειρές!



Η αυλαία πέφτει.Ακούγονται χειροκροτήματα.



Όχι ψέματα.Μ'αρέσουν τα φιλαράκια.C:

Τις προάλλες είπα πως το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί είναι να πεθάνεις.
Αμέσως όλοι πασχίσανε να με πείσουνε πως το χειρότερο είναι να πεθάνει κάποιο πολυαγαπημένο σου πρόσωπο.
Προφανώς δεν καταλαβαίνουν τι θέλω να πω.
Όπως τότε που η Ι. έλεγε πως αν δεν υπήρχε Χριστός,δεν θα υπήρχαν Χριστούγεννα.
Και μεις κάναμε πλιτς πλιτς με τα μάτια μας.
Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.

σεξιμηνες

Θα σε πηγαίνω στο πάρκο να λιαζόμαστε και να ταΐζουμε τα περιστέρια.Θα στήνουμε το αντίσκηνο μας και δεν θα γκρινιάζω που ξεχνάς τα βρεγμένα μεσ' τη σκηνή.Θα πίνουμε κρασί και θα σου παίζω φυσαρμόνικα.Θα 'χω ένα μικρό γατί,ένα στρώμα κι ένα ψυγείο.Θα σου λέω πάμε να φύγουμε και θα μπαίνουμε στο αμάξι σου και θα φεύγουμε.Και θα σταματάμε στο πουθενά.Θα πετάμε τα φρούτα στη θάλασσα για να τα πλύνουμε.
Θα λέω φεύγω,τα λέμε.Και δεν θα λές τίποτα.Και θα φεύγω.και θα ξαναβρισκόμαστε μετά από καιρό και θα με ρωτάς πεινάς?Και θα σου λέω ναι,και θα τρώμε στη πλατεία κρεμμυδοτηγανιές.Και θα σου λέω ωραίο καιρό κάνει σήμερα,σ'αγαπώ.
Και θα μου λες ναι,τι κάνει το γατί σου?

Η μυρωδιά των φρεσκοπλυμμένων μαλλιών μου.

Η γλυκιά δροσιά της νύχτας που μπαίνει απο τις ανοιχτές μπαλκονόπορτες.
Μετά την φασαρία της ημέρας,απόλυτη ησυχία.

Αυτήν την χρονιά θα λαμβάνω πληροφορίες και δεδομένα απο το περιβάλλον και θα παράγω έλαχιστα.
Περισσότερο θα αναπαράγω,αυτά που έμαθα.
H Κατερίνα ως σύστημα δεν θα βρίσκεται σε ισορροπία,γιατί οι εισροές δεν θα είναι ανάλογες με τις εκροές.
Κι αυτό μπορώ ήδη να το καταλάβω μέσω του μηχανισμού ελέγχου ανατροφοδότησης (feedback).
Κι ίσως αυτό να προκαλέσει διαταραχή της ομοιόστασης μου,γι'αυτό θα πρέπει να έχω προετοιμάσει τους αμυντικούς μηχανισμούς μου.Πάντως ο παθογόνος μικροοργανισμός που λέγεται πανελλήνιες,έχει ήδη εισχωρήσει μέσα μου σε μικρή ποσότητα και μπορώ να πω πως αρχίζω να φτιάχνω αντισώματα.

Και κάπου εκεί αρχίζουν να ξεφεύγουν οι συνειρμοί μου.Καταλαβαίνω πως νυστάζω.Το βιβλίο μου γλυστρά απ'τα χέρια.
Το ΑΟΔΕ και η Βιολογία φαντάζουν απόμακρα,κι εγώ ελπίζω πως δεν θα παραβιάσουν και τα όνειρα μου.
Τουλάχιστον όσο κοιμάμαι,και το υποσυνειδητο μου αναλαμβάνει το τιμόνι,θα βρούνε κλειστή την πόρτα του μυαλού μου και εμένα μέσα να περνάω πολύ καλά για να τους ακούσω που χτυπάνε.
Θαρρω πως τα χω παίξει.Δεν υπάρχει πια καμία συννοχη.

*Καληνύχτες!

Ζεστή καλοκαιρινή βραδιά.
Η υγρασία κάνει τα κορμιά μας να κολλάνε.
Στην πλατεία,ο κόσμος σμήνος που βουίζει ανέμελα.
Μες την ελαφρότητα της νύχτας,οι ιδρώτες μας ανακατεύτηκαν.
Μπορώ να σε μυρίζω στους ώμους μου.

Είναι αυτή η γλυκια αναμονή πριν τη συναυλια/παρτυ/ραντεβου.
Όλη η μέρα είναι μια αντίστροφη μέτρηση για την ώρα που θα συμβεί.
Θα πάω στους Nouvelle Vague σε λίγες ώρες.
Ελπίζω να με καταλαβαίνετε.
Ελπίζω να με πιστεύετε.
Tι?
Όχι!Δεν βρηκα αφορμή για να σου πω "Ι just can't get enough"!
Σσστ!

Όταν ήτανε μικρός,πίστευε ότι οι άνθρωποι κάναν έρωτα τρίβοντας τις κοιλιές τους μεταξύ τους.
Το 'χε δοκιμάσει μάλιστα και με την συμμαθήτρια του στο νηπιαγωγείο.

It's nice meeting your friends again after a while,and feeling like you never left.

Εις τας εξοχας

να σου μπηξω τα νυχια βαθια με μανια.
το κεντρι μου
μεχρι να κυλα στις φλεβες σου το δηλητηριο μου.
να σκοτεινιασει το μυαλο σου και γω να σου προσφερω σπιρτα.
Να αναψεις το καντηλι μου στα σπλαχνα σου.
Τωρα οταν φυσαει,θα σε σκεπάζω να μη σβησει το μπολιασμα μου μεσα σου.
Συγνωμη,ηταν πικροι οι καρποι σου και μου ματωνανε τα χειλη.
γι'αυτο τωρα αφουγκραζομαι,
ξαπλωμενη πανω στο μαλακο σου χωμα,
να ακουσω τους βλαστους μου να ξεμυτιζουν απο μεσα σου.
Ελπίζοντας πως έπιασε.

Εχω ενα φιλο.Του αρεσει να ποζαρει με γυαλιά ηλίου και τα μαλλιά σηκωμένα πάνω.
Σφίγγει τα μπράτσα και δείχνει τα δόντια.
Κι όταν οι άλλοι μιλάνε,αυτός ζωγραφίζει σπαθιά και παπάκια.

Αγαπητο αερακι,
Παρακαλώ πολύ να μην χτυπας τις πορτες οσο κάνω μπάνιο,γιατί παίρνουν τα μυαλά μου αέρα και νομιζω οτι παίζω στο Ψυχώ.

Και αφου εισαι τοσο ομορφο οσο λες,γιατι στρωνεις τραπεζι για δυο στο αδειο σου σπιτι?
Δεν καταλαβαινεις.Ο ηχος των γυμνων μου ποδιων στο πατωμα οταν φευγω αθορυβα για να μην σε ξυπνησω, ειναι ο ηχος της ανεξαρτησιας μου.
Τα μαλλια μου σταζουν στα μαγουλα σου και εσυ λες πως κρυωνεις.
Σταματα να μου μπηγεις τα νυχια σου πριν το δερμα μου γινει μαρμαρινο.

Ναι.Καλα βλεπεις.Ελληνικα φιλε μου.
Γιατι κουραστηκα να ακρωτηριαζω τον εγκεφαλο μου.
The limits of my language mean the limits of my world.
Ειμαι ατσουμπαλη και χοντροκομενη στα αγγλικα.Δεν βρισκω τις λεξεις για τις καταλληλες αποχρωσεις.
Ηταν αναποφευκτο.