Ακούω στοιχήματα

πόσο λέτε να μου πάρει να το συνειδητοποιήσω;

Δεν μπορώ να χωνέψω τον γάιδαρο και δεν χωράει η ουρά ή γιατί ο εγκέφαλός μου έχει ατροφήσει ή απάντηση γιατί απέτυχα στις πανελλήνιες ή γιατί όταν θα πάω να γράψω δεν θα χω άγχος -γιατί πολύ απλά δεν με νοιάζει ή να πως οι μαλακίες που σκέφτομαι βρήκαν αφορμή να βγουν στην επιφάνεια ή μπορει και να βαριέστε περισσότερο από μένα αν μετά από αυτό τον τίτλο εξακολουθείτε να θέλετε να διαβάσετε και το υπόλοιπο ή αναρωτιέμαι δεν υπάρχει όριο στις λέξεις που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για τίτλο; να θυμηθώ να το αξιοποιήσω κάποια στιγμή

Κατασπάραξα τις καρέκλες,ξέσκισα το χαλι με τα νυχια μου,έσπασα τον καθρέπτη στη ράχη της βιβλιοθήκης,γκρέμισα όλα τα βιβλία από τα ράφια τους,τράβηξα το τραπεζομάντηλο από το τραπέζι και κλώτσησα τα θραύσματα των πιάτων ανακατεμένων με μακαρόνια και σαλάτα από το πάτωμα,τράβηξα το λαμπατέρ από τη μπρίζα και το πέταξα στο κλειστό παράθυρο,έσκισα τα ρούχα μου με μανία,χτύπησα με μπουνιές την κοιλιά μου,ούρλιαξα κι όμως ακόμα δεν κατάφερα να νιώσω καλύτερα.

Βαρέθηκα.Βαρέθηκα όσο δεν πάει.Βαρέθηκα όσο δεν πάει άλλο.Βαρέθηκα όσο δεν πάει άλλο να τριγυρίζω σαν φάντασμα.Βαρέθηκα όσο δεν πάει άλλο να τριγυρίζω σαν φάντασμα στο σπίτι.Βαρέθηκα όσο δεν πάει άλλο να τριγυρίζω σαν φάντασμα στο σπίτι και να σκάβω μονοπάτια στο ξύλινο πάτωμα.Βαρέθηκα όσο δεν πάει άλλο να τριγυρίζω σαν φάντασμα στο σπίτι και να σκάβω μονοπάτια στο ξύλινο πάτωμα μέχρι να γίνουν τόσο βαθιά σαν χαρακώματα.Ξέρετε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήταν ένα πλήγμα για την ανθρωπότητα εξαιτίας του τεράστιου αριθμού των νεκρών του.Ο πρώτος όμως ήταν αυτός που άφησε τα μεγαλύτερα ψυχολογικά προβλήματα στους ανθρώπους.Κι αυτό γιατί αναγκάστηκαν να ζουν σε χαρακώματα.Τι έλεγα;Α ναι!Βαρέθηκα να αυτομαστιγώνομαι γιατί σκέφτομαι άλλα πράγματα από αυτά που θα ΄πρεπε να σκέφτομαι.Και περισσότερο βαρέθηκα να αναθεωρώ την άποψή μου ότι δεν γίνεται να βαρεθώ περισσότερο.

Τα καλά της ανεργίας

Δεν το πιστεύω ότι η μάνα μου έμαθε να μαγειρεύει.
Σήμερα μάλιστα έφτιαξε ρεβυθοκεφτέδες.
Ο κόσμος φαίνεται να αλλάζει.

Ελεύθερη πολιορκημένη

Ευτυχώς που έχω κουρτίνες να εμποδίζουν το πολύ φως να μπεί στο δωμάτιο

αλλά και το μάτι μου να βγει έξω απ'το παράθυρο.

Αναπάντητα ερωτήματα

Και ξαφνικά,με ρώτησε αν κατάλαβα.
Γύρισα και τον κοίταξα.
Τον ρώτησα τι εννοούσε.
Εκείνη τη στιγμή άρχισε και σωπάσαμε ξανά.
Αναρωτιόμουν τι εννοούσε.
Τσαντίστηκα που δεν με είχε ικανή να καταλάβω.
Κι αν δεν εννοούσε όμως αυτό;
Αν δεν ήταν κάτι τόσο προφανές κι όντως δεν είχα καταλάβει;

Μερικοί το προτιμούν νιανιά

Ο Πετάρντο (που αγαπά την Ντολόρες) πλακώθηκε με τον Φελίππε (τον πατέρα της Κλαούντια) γιατί τον κατηγόρησε πως έκλεψε στα χαρτιά.Έπειτα ο Πάουλο (που χε το καφενείο στο οποίο παίζανε και μαζεύονταν τα πρωινά) τους ανάγκασε να φιλιώσουν (τόσα χρόνια ήταν φίλοι).Έτσι ο Φελίππε (ο πατέρας της Κλαούντια που τον πλάκωσε ο Πετάρντο) για να δείξει πως δεν κρατάει κακία στον Πετάρντο(που πλάκωσε τον Φελίππε κι αγαπά την Ντολόρες) αποφάσισε να τον παντρέψει με την κόρη του (την Κλαούντια).Ο Πετάρντο (που δεν μπορούσε να πει όχι στον φίλο του τον Φελίππε που ήταν τόσα χρόνια φίλοι κι επιπλέον μόλις τον είχε πλακώσει,παρόλο που αγαπά την Ντολόρες) δέχτηκε.
Ο Πετάρντο έχει τώρα τρεις γιους και τη στιγμή που μιλάμε κάνει να χουφτώσει τη γυναίκα του που βάζει ηλεκτρική,και οσονούπω θα φάει σκαμπίλι γιατί όλη μέρα σιδερώνει πλένει και ταϊζει, ενώ αυτός κάθεται.
Ο Φελίππε είναι στο γηροκομείο.
Και η Ντολόρες είναι βελονίστρια σε κάποιο ενεργειακό κέντρο.
Αυτά πάνω κάτω.

Αναρωτιόμουν αν έκανες πρόβα αυτά που θα μου λεγες πριν έρθεις να με βρεις.

Αν έπαιξες με τα μαλλιά σου στον καθρέπτη,αν έπλυνες τα δόντια σου,αν έλεγχες τι μορφασμούς θα κανεις,αν μίλησες δυνατά μεσα στο άδειο δωμάτιο να ακούσεις πως θα ακουγόταν ο τόνος της φωνής σου.

Αναρωτιόμουν αν έψαχνες να βρεις τις κατάλληλες λέξεις,αν ανησυχούσες για την εντύπωση που θα σχηματίσω για σένα.

Αναρωτιόμουν αν βγήκες από το σπίτι σου αποφασισμένος και σίγουρος για τον εαυτό σου ή ήλπιζες να σκεφτείς κάτι στο δρόμο.

Αν τελικά είπες αυτά που σχεδίαζες να πεις ή αν τα ξέχασες όταν με είδες.

Αν δεν σου βγαιναν και πάσχιζες να βρεις την αυτοκυριαρχία σου.

Αν παραδέχτηκες πως σε νοιάζει.

Βασανίζομαι

Θέλω να γεμίσω την μπανιέρα με νερό,αλλά η οικολογική μου συνείδηση με γεμίζει ηθικές αναστολές.
Θα μπορούσα βέβαια να τις κάνω να σκάσουν και να απολαύσω αυτήν την πολυτέλεια,αλλά δεν βρίσκω και την τάπα της μπανιέρας.
Κι εσύ παλιοκοπρόσκυλο μάλλον κοιμάσαι ακόμα και δεν μου απαντάς που θέλω να 'ρθω να χρησιμοποιήσουμε την τάπα σου.

Κυκλικό σχήμα

Είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου.
Απ'την κουζίνα μυρίζει σπανακόπιτα.
Αχ να χα λίγη σπανακόπιτα εδώ δίπλα μου.
Το στομάχι μου είναι άδειο.
Σαν την κεφάλα σου.
Σκέφτομαι καμιά ώρα να την παραγεμίσω με άχυρα.
Να μην είναι διαμπερές και παίρνουν τα μυαλά σου αέρα απ'τα αυτιά.
Αλλά απ'την άλλη και τα άχυρα είναι εύφλεκτα.
Θυμάστε πως είχε γίνει η μισή Ελλάδα με τις φωτιές.
Σκεφτόμουν τι θα έπαιρνα βιαστικά από το σπίτι μου αν έπαιρνε φωτιά.
Μάλλον το αρκουδάκι μου και τη φωτογραφική μου μηχανή.
Αλλά πως θα έτρεχα να σωθώ απ'τη φωτιά κουβαλώντας όλα αυτά;
Ίσως να τα 'χωνα  στο κεφάλι σου.
Αλλά μετά αυτό θα σήμαινε πως θα πρέπει να σε τραβάω απ' το χέρι.
Καλύτερα άστο.Δεν θα 'παιρνα  τίποτα.
Γι'αυτό να μην πετάτε τα τσιγάρα σας στα ξερά χορτάρια.

Υπαρξιακά

πως να εμπιστευτώ τις αισθήσεις μου σε ένα κόσμο που οι φράουλες έχουν σχήμα μήλου και γεύση τυριού;

βίβα λα ρεβολουθιόν

Τα γέλια από ευγένεια βιάζουν το πρόσωπό μου.
Κάτω τα ευγενικά γέλια!
Κάτω οι φασίστες που σ'αναγκάζουν να γελάσεις!
Κάτω τα ηχογραφημένα γέλια!
Κάτω τα sitcoms,οι αμερικάνικες σειρές!



Η αυλαία πέφτει.Ακούγονται χειροκροτήματα.



Όχι ψέματα.Μ'αρέσουν τα φιλαράκια.C:

Ψευδαισθήματα

Διάβαζα το μπλόγκ του.

Μου άρεσαν τόσο πολύ αυτά που έγραφε.

Μου άρεσε τόσο πολύ ο τρόπος που σκεφτόταν.

Μου άρεσε τόσο αυτός που ήταν στις ιστορίες του.

Που για μια στιγμή μου μπήκαν ιδέες.

Από αυτές που απαγορεύεις στον εαυτό σου.

Αλλά αυτή ακριβώς η ένταση που δημιουργήθηκε με έκανε να το σκέφτομαι πιο πολύ.

Κι αν τον ερωτευόμουν;

Όταν πλέον άρχισα να γράφω αυτές τις λέξεις,ήξερα πως ήταν πολύ αργά.

Δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω.

Ενηλικίωση

Περιεργο πράμα.
Για δες καιρό που διάλεξε.
Θυμαμαι προσπαθούσα να χωρέσω τα πάντα σε δυο λέξεις.
Τώρα από το τίποτα προσπαθώ να φτιάξω κάτι.
Τώρα από το τίποτα δεν καταφέρνω τίποτα.
Μιλάμε στο τηλέφωνο.
Νευρικές λέξεις σκόρπιες.
Ποντάρω στον αντίπαλο.
Έχουμε ήδη χάσει δεν βλέπεις;
Πότε θα ρθει επιτέλους η μέρα που δεν θα ξαναχρησιμοποιήσω τις φράσεις κριτική σκέψη,ανθρωπιστική παιδεία,θρίαμβος του νόμου του ισχυροτέρου,αλλοτρίωση;
Βραχνάς.
Σίγουρα βραχνάς.
Έιμαστε μπανάλ πια.
Γεράσαμε ξαφνικά.
Μόνο το τραγούδι σιγοβράζει το αίμα μας.
Iου.Αηδίασα πάλι.Χαρούμενα γενέθλια.

Απολογισμός ή απολογία.

Έκλεισα τα μάτια μου.
Τα ξανάνοιξα κι ήταν Μάρτιος.
Και δεν μου άρεσε αυτό που είχα γίνει στο μεταξύ.
Σε μια προσπάθεια μου για αυτοπροσδιορισμό,άρχισα να κάνω απογραφή:
Αυτά είναι τα χέρια μου.
Αυτά τα πόδια μου.
Τα μάτια μου.
Η μύτη μου.
Η κοιλιά μου.
Η λίστα μου σταμάτησε εκεί.
Ούτε οι κινήσεις,ούτε τα αστεία,ούτε οι χειρονομίες,ούτε οι λέξεις μου ανήκουν.
Ούτε καν οι σκέψεις μου.
Έχω καιρό να αντιληφθώ την ύπαρξη τους,σημάδι πως με έχουν αφήσει από καιρό.
Δεν είμαι παρά ένα μίγμα των 5-6 ανθρώπων που συναναστρέφομαι τους τελευταίους μήνες.
Αι τραγικαί συνέπειαι των πανελληνίων.

Πως την ανέχεσαι μου λές?

Είναι τόσο ανόητη και σπαζαρχίδω.

Απορώ πως την αφήνεις και σ'ακουμπάει.

Μπούζι

Τα πατούσια μου πάγωσαν τόσο πολύ

που έσπασα τα δαχτυλάκια μου

και τα μοίρασα στις φίλες μου

να με θυμούνται.

Άκου πως έχουν τα πράματα

Σήμερα μίλαγα με τον Γιωργάκη.
Ξέρεις γι'αυτά που οι άνθρωποι λένε πολιτικά.
Και μια γιαγιά πέρασε και κοντοστάθηκε να ακούσει τι λέγαμε.
Είχε μάλιστα και το θράσος να πει και την άποψη της.
Αλλά καταπώς φαίνεται πήρε θάρρος από την μαλθακή μου όψη,κι άρχισε να μιλάει χωρίς σταματημό.
Γι'αυτό και γω της άνοιξα το γυάλινο μπουκάλι της κοκα κόλας που κρατούσα στο κεφάλι.
Σωριάστηκε κάτω κι άρχισαν να τρέχουν αίματα.Αλλά μπορεί να ταν και κοκα κόλα.
Για να μάθει να με σέβεται η παλιόγρια.

Χιονόμυαλα

Και ξέρεις ποιο είναι το προβλημά μου?

Οι λέξεις έχουν κατακάτσει στον πυθμένα του εγκεφάλου μου.

Και ταρακουνάω το κεφάλι μου για να τις βάλω σε κίνηση μπας και καταφέρουν να σχηματίσουν σκέψεις.

Αλλα πού.

Το χειρότερο πράγμα είναι οι άνθρωποι που λένε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια,
κι αυτό είναι κάτι που λέω απ'τα 13 μου.

Τις προάλλες είπα πως το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί είναι να πεθάνεις.
Αμέσως όλοι πασχίσανε να με πείσουνε πως το χειρότερο είναι να πεθάνει κάποιο πολυαγαπημένο σου πρόσωπο.
Προφανώς δεν καταλαβαίνουν τι θέλω να πω.
Όπως τότε που η Ι. έλεγε πως αν δεν υπήρχε Χριστός,δεν θα υπήρχαν Χριστούγεννα.
Και μεις κάναμε πλιτς πλιτς με τα μάτια μας.
Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.