Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Μόνο φουσκάλες

spiatza 836
και θα βγούμε πάλι από ανάγκη
και γω θα του κάνω την καμπόση 
για να ευχαριστήσω το πλαδαρό μου μυαλό
κι αυτός θα με πει σκατόψυχη
και γω θα γελάσω
κι αυτός θα με τραβολογάει πάλι
και γω θα αφεθώ,γιατί πάντα αφήνομαι
και θα περπατάμε μέχρι να με χτυπήσουν τα παπούτσια μου
τόσο που ούτε που θα ξέρω πια πόση ώρα περπατάμε
ούτε που πάμε,ούτε που είμαστε
ούτε γιατί τον ακολουθώ
κι ούτε θα χω λεφτά πάλι
μα όλα θα 'ναι απλά εντάξει κι αυτή τη φορά.

1 σχόλιο:

melissa lli είπε...

σωστό, μερικές σχέσεις δεν μας αφήνουν τίποτα άλλο παρά μόνο φουσκάλες στα πόδια...ε πονάνε λίγο, αλλά γιατρεύονται εύκολα...απλά φουσκάλες είναι