τελετές λήξης

Οι φίλες φύγανε

Φάγαμε τα τελευταία κομμάτια βασιλόπιτας στο κρεβάτι

Αρνούμαστε να μαζέψουμε ακόμα

Τελευταίος ύπνος όπως μας αξίζει

revival

η θέση των παπουτσιών της απ' τη δευτέρα

άνοιξα στην φίλη μου την ν
είπα επικρατεί χαμούλης
α καλά όπως πάντα μου είπε

στο δωμάτιο μου ζούμε σίγουρα τρεις
συχνά τέσσερις άνθρωποι
αυτή τη στιγμή

η φίλη μου η ρ μου πε χτες
ότι το χει παρατραβήξει με τα πράγματα
που αφήνει στο δωμάτιο μου
της είπα δεν με πειράζουν τα πράγματα
οι κούπες με πειράζουν

η ρ έφυγε σήμερα για κάποιο *αρκετό* καιρό
//δυσκολευόμουν να μην της κάνω μούτρα

όπως μπήκα τώρα στο δωμάτιο μου
χάζεψα τα αφημένα της πράγματα τριγύρω
λείπαν τα καινούργια της παπούτσια
που μάζεψε πριν φύγει
απ΄τη κυριολεκτική μέση του πατώματος
όπου ήταν αφημένα για μέρες

μου έλειπαν τόσο που πήγα και τα έφερα
απ'το δωμάτιο της
τα ξαναέβαλα πίσω στην κυριολεκτική μέση
και τα έβγαλα φωτογραφία

από τότε που μένουμε μαζί
έγινε πολύ δύσκολο το να είμαι δωματιάκιας

με το που μπαίνει συνήθως στο σπίτι
αφήνει τα πραγματά της στο δωμάτιο μου
και στρογγυλοκάθεται

λείπει μόνο μερικές ώρες

έγινα επιτέλους έστω για λίγο
δωματιάκιας

//βγάζω φωτογραφίες τα παπούτσια της

εσύ σαν χώρος

i miss my bus friend

Σάββατο βράδυ

click me

πράγματα που δεν λέω σε κανένα

bed diagramms #1

map of early birds

υ.γ. ο χάρτης είναι ανοιχτός για όποιο θέλει να σημειώσει αποσπάσματα της πρωινής ρουτίνας του

όταν γυρίζω σπίτι μόνη

με ότι ψυχραιμία έχει απομείνει στο ντεπόζιτο μου
εγκαθιστώ τεχνητή παρέα στα αυτιά μου
που με πιάνει απ' το χέρι
και με ρωτά
how was your day my dear

μέχρι να διαλυθεί η μπλε καραμέλα στο στόμα μου
και να φάω την επόμενη
ελπίζοντας ότι αυτή τη φορά
θα πετύχω μία με κόκκινη γεύση

άλλα είδη κρούσεων

 εμείς:                                                                             

τελευταία:                                                                       

μου χεις μάθει χίλια κόλπα

δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα 

απ'το να διαβάζουμε ξαπλωμένες το ημερολόγιο σου

i'm finally ready to let you go

Έκλαψα αλλά εκατσα

η καθυστερημένη μου περίοδος έσκασε σαν ρουκέτα
πηγαίνω με τα μάτια πρησμένα στη δουλειά όχι τόσο επειδή κοιμήθηκα ελάχιστα
αλλά γιατί όταν πέφτω για ύπνο το βράδυ στο παιδικό μου δωμάτιο
όλο και θα κλάψω τη μοίρα μου που κοιμάται η μάνα μου στο στρώμα στο πάτωμα
και δεν μπορώ να κάνω ούτε ένα τσιγάρο όταν φτάνω σπίτι μου μετά τη δουλειά
και η φράση της βιρτζίνια κουδουνίζει στα αυτιά μου a room of one's own a room of one's own
χωρίς ποτέ να το χω διαβάσει αλλά έχω ήδη αγαπήσει
κι έτσι αρθρώνεται το παράπονο
η ελάχιστη απαίτηση που έχω απ'τη ζωή είναι να έχω ένα χωράκο να κάτσω στην ησυχία μου
κι έτσι όποιες αμφιβολίες έχω αν έκανα καλά που χώθηκα με τα μούτρα
διαλύονται στην ιδέα ότι πλησίαζω στην έξοδο
για να μου τα σκάσουν ξανά το επόμενο βράδυ
που γυρνάω σπίτι κλαμμένη
-από το άλσος και μετά -είπαμε-
επειδή με μάλωσε πάλι η αφεντικίνα στο κλείσιμο
το χειρότερό μου - η παράδοση ταμείου
που υπάρχει αναντιστοιχία του ποσού και των χαρτακίων
και δεν καταλαβαίνω που το χασα
δεν είναι τα λάθη στις πράξεις που (όντως ) έκανα
ούτε τα ποτά που μπέρδεψα για το πότε τα γράφουμε
και πότε δεν κόβουμε αποδείξεις στους φίλους του μαγαζιού
μου χαλάει όλη η διάθεση φεύγοντας με την ουρά στα σκέλια που έκανα λάθος
και κλαψουρίζω που με μαλώνουνε που δεν παιρνάω καλά
κι αναρωτιέμαι αν η γιαπωνέζικη μου φύση
το ότι είμαι τόσο ήσυχη και ευγενική
το ότι έχω τόσο μέσα μου την ιστορία για αυτό το γιαπωνεζάκι
που στείλανε παραγιό στην αμερική
η ταύτισή μου με το κορίτσι του τσανκινγκ εξπρές
δεν είναι αρκετά για να μαι κάνουν ικανή σερβιτόρα
και το γεγονός πως είμαι ονειροπόλα  αφηρημένη
με καθιστά ανίκανη για αυτή την δουλειά
κι ίσως να μην μου αξίζει να μην περνάω τόσο καλά
αλλά γρήγορα θυμάμαι πως αν είμαι κάτι σίγουρα
αυτό είναι φτωχιά - που λένε και οι φίλοι μου
κι έτσι σκέφτομαι όσους φίλους μου ξέρω να δουλεύουν σέρβις
σκέφτομαι το μπάρμαν που ξυπνάει στις 7 για να πάει τη γυναίκα του στη δουλειά
και να μαγειρέψει για τα παιδιά
και συνέρχομαι δεν είναι και τόσο χάλια η δουλειά γενικά
και έχει και τα καλά της η νύχτα όπως το ότι έχω την 5AM δική μου πάλι
όταν δεν κοιμάται η μαμά στο στρώμα βέβαια
κι όταν δεν πιάνω 10 το πρώι όπως αύριο
την πέφτω αγκαλιά με τις μελλοντικές μου 5ΑΜ
a time of one's own
αλληλέγγυες καληνύχτες σ'όλουες τουις σερβιτουόρες

καλοκαιρινή βουβαμάρα

_

έτσι όπως με τραντάζει το ντάτσουν του πατέρα σου
και χαζεύω τα χρυσά χνουδωτά βουνά του νησιού σου απ'το παράθυρο
νιώθω τη βουβαμάρα μου να με σκεπάζει και να με νανουρίζει
στα πόδια μου κλωσάω τη σακούλα με τα αυγά που πήραμε
από κάποιο τυροκόμο στη μέση του πουθενά
μαζί με ένα κιλό σημερινή μυζήθρα ικανή να σε κρατήσει
ευτυχισμένο για τις 3 επόμενες μέρες να φαντασιώνεσαι
πίτες και τάρτες και όλες τις δυνατότητες που σου ανοίγονται
μ'αυτήν την άσπρη μπάλα που κρατάω στα πόδια μου
και το μόνο που ακούγεται
ολαρία όλαρα χιόνι πέφτει από ψηλά
χιόνι πέφτει και σκεπάζει την αυλή μας
το μυαλό μου φτερουγίζει μακριά 

κυλιέμαι σε χωράφια μεσημεριανής ντάγκλας
βουτάω και ξαναβουτάω να βεβαιωθώ
πως είναι η καλή σιωπή αυτή
πως είναι η αγαπημένη μου
μόνο οι κραδασμοί των αυγών στα πόδια μου με επαναφέρουν
και σου ρίχνω κλεφτές ματιές να δω αν ανησύχησες
αλλά η προσοχή σου φαίνεται να ναι στραμμένη στις στροφές
κι έτσι μπορώ να γουργουρίσω δίπλα σου από ευχαρίστηση
ΔΕΝ ΕΧΩ ΗΧΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΗΧΟ 
ΔΕΝ ΕΧΩ ΥΛΙΚΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΗΧΟ

_

σαν σήμερα πέρσι έγραφα για την αγαπημένη μέρα του καλοκαιριού μου
την άφησα αποθηκευμένη στα πρόχειρα 13/08/17
τις επόμενες μέρες που έφυγα ένιωθα σαν να μου χαν γίνει κάποιου είδους μάγια
κι έμενα έξτρα σιωπηλή όπου με ακουμπούσανε
στο είπα αυτό φέτος μια μέρα που μίλαγα
όλα καλά δεν ενεργοποιήσαμε κάποιο ξόρκι
απ'τις πολλές επαναλήψεις του ίδιου σιντι εκείνες τις μέρες
με το που απομακρύνθηκα απ'τα αστικά σκηνικά και φέτος
έπιασα τον εαυτό μου να αποχαυνώνεται κοιτώντας το υπερπέραν
3 κιλά βιβλία που κουβαλούσα στο σάκο μου με κορόιδευαν που τα πήγαινα βόλτες
δεν γαμιόντουσαν; δεν χόρταινα να χύνω το μυαλό μου στον ορίζοντα
_

ένας κύκλος για να μου υπογράψει μια παλιά εγκύκλιο
είμαι το παιδί που κάθεται στα βράχια