Κυριακή 1 Απριλίου 2018

ερωτας στα χρονια του μεσσεντζερ

Ε οταν ξυπνησεις και δεις τις ωρες που εχω να συνδεθω ονλαιν και συμπερανεις οτι ηταν καπου στις 5.30 το πρωι να ξερεις οτι μπηκα για να δω αν παραδοθηκε το μηνυμα μου και ποσες ωρες εχεις να μπεις

Τρίτη 27 Μαρτίου 2018

έμφυλη παρεολογία

ερωτευόμαστε παρέες από το λύκειο
την πρώτη φορά που το πάθαμε δεν άντεχε ο οργανισμός μας να μην τους βρούμε έστω και για λίγο μια μέρα κι όταν δεν ήμασταν μαζί τους μόνο μιλάγαμε γι'αυτούς μεγαλώνοντας βρήκαμε κι άλλες παρέες που ερωτευτήκαμε και ο χρόνος που μασταν όλοι ον σ'αυτόν τον ενθουσιασμό ήταν ο καλύτερος η ιωάννα πάντα είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις αγοροπαρέες ενώ εγώ στις κοριτσοπαρέες κι έτσι τώρα σε αυτήν τη φάση παρόλο που τους λάτρευα και τους γούσταρα σχεδόν όλους δεν μου ταν τόσο εύκολο να συμμετέχω ενεργά και στην αρχή πίστευα πως ήταν που ναι μεγάλη παρέα κι ότι δεν το χω να διεκδικώ χώρο στα μεγάλα σχήματα αλλά σύντομα άρχισα να προσδιορίζω τη δυσφορία μου σχετικά με ένα είδος μέτα-περφορμινγκ-σεξιστικών αστείων πέρα από τα κοκορίστικα άτιντιουντς που συμβαίναν συχνά πυκνά που ήταν και άλυτο θέμα όποτε πήγαινα να το συζητήσω ουάν του ουάν ή ουάν του του και βρισκόμουν αντιμέτωπη με πιστεύω σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης ή του χιούμορ σαν πράγμα να αποφορτίζεις τις λέξεις ή τις σημασίες ή ότι στην τελική μεταξύ μας τα λέμε ξερουμε ποιοι είμαστε δεν θα κάναμε αυτά τα αστεία μπροστά σε τρίτους ή σε παιδάκια που με κάναν να απελπίζομαι που δεν καταλαβαίνουν ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ
κι έτσι όταν μετά τις πενθήμερες διακοπές γυρνόντας σπίτι βρήκα τις φίλες μου να αράζουν στο κρεβάτι χέστηκα απ'την χαρά μου με την βόλτα με το αμάξι με τελικό προορισμό κάποιο σημείο με θέα κοντά στον τρίλοφο σαν να το χα πολύ ανάγκη
κι ύστερα όταν είπα στην ιωάννα ότι είχα ανάγκη τα άλλα 1-2 κορίτσια της παρέας που δεν ήρθαν στις διακοπές γιατί θα παίζαν ρόλο στις ισορροπίες της ματσίλας καταλήξαμε να τσακωνόμαστε θολωμένες με βασικό άξονα το επιχείρημα της ότι δεν συμφωνεί με αυτό που λέω γιατί κι αυτό είναι σεξιστικό που αναπαράγω στερεότυπα σχετικά με τα φύλα αλλά δεν τον λογαριάζουμε και πολύ αυτόν τον τσακωμό γιατί όπως είπαμε ήμασταν θολωμένες γιατί υπήρχαν κι άλλα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας που πίεζαν σπασμωδικές λέξεις να βγουν μπροστά

όταν γνώρισα την παρέα σου σας ζήλεψα τόσο πολύ για το πως μιλάγατε για την βόλτα σας έξω καφές ήλιος άραγμα διάβασμα και ενθουσιαζόμουν που μπαίνοντας στο δωμάτιο μου όλοι χαζεύαν προσεκτικά την βιβλιοθήκη μου ειδικά αυτός που όταν τον ρώτησα αν μπήκαν να χορέψουν μέσα μου πε ότι μπήκαν πριν μην φανταστώ όσο μπορεί να χορέψει μια ντροπαλή αρρενωπότητα σε ένα τέτοιο χώρο με αρκετή συνειδητότητα κι έβγαλα καρδούλες απ'τα μάτια μου κι ύστερα τον παρακολουθούσα να δυσφορεί με το χιπ χοπ που χόντραινε και ταυτίστηκα ήμουν μόνη τότε μαζί σας χωρίς την ιωάννα κι ένιωθα ωραία που ανακάλυπτα παρέες που μου ταίριαζαν περισσότερο

αυτό που δεν περίμενα και έτριβα τα μάτια μου με περηφάνια ήταν ότι όντως πες πες στην παρέα που μαστε όλοι ερωτευμένοι τώρα είχαμε αρχίσει να αλλάζουμε όλοι και γινόντουσαν τρελάα βήματα τα αστεία τώρα γινόντουσαν περφόρμινγκ-σημειωτικά όποτε κάποιος εντόπιζε σεξιστικές υπόνοιες κάνοντας με να νιώθω --->  :))))
και μπορεί να είναι ιδέα μου αλλά νομίζω ότι κι εγώ γίνομαι λίγο περισσότερο ενεργή στην συμμετοχή μου

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018

ερμηνευτικό σχήμα 10 σχέσεων

σχέση 1η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 2η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 3η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 4η: μάλλον μετανεωτερικά υποκείμενα
σχέση 5η: μετανεωτερικό εσύ νεωτερικό εγώ
σχέση 6η: μετανεωτερικό εγώ νεωτερικό εσύ
σχέση 7η: νεωτερικό βίωμα - αλλά είχα εντοπίσει την μετανεωτερικότητα μου
σχέση 8η: πιο μετανεωτερικό εσύ νεωτερικό εγώ
σχέση 9η: νεωτερικό εσύ μετανεωτερικό εγώ
σχέση 10η: νεωτερικό εσύ μετανεωτερικό εγώ
_____________________________________

(δεν ξέρω τι ακριβώς μας λέει αυτό το σχήμα)
(πλέον κάνουμε έλεγχο συμβατότητας απ'την αρχή)
(κρίμα που μαι ασύμβατη με το old school loving σου)

:|

Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018

από δευτέρα θα γίνουμε καλύτεροι


τα δάχτυλα που με κατηγορούν για τη σιωπή μου πληθύναν τελευταία
τα πιπιλάω μέχρι να αποφασίσω αν ήρθε ο καιρός να ανοίξω το στόμα μου


Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2018

θα στα κόψω τα βρε χαζό


έπεσες και χτύπησες το πόδι σου κι εγώ δεν νοιάστηκα ποτέ να σε ρωτήσω πως είναι αν είναι καλά
μου είχες πει νωρίτερα πως δεν είσαι καλά σε είχε πιάσει ένα άγχος σαν αυτό στα δεκαέξι σου αλλά
ούτε σε αυτό έδωσα πολύ σημασία την επόμενη μέρα που ξυπνήσαμε κι οι δυο ζοχαδιασμένοι
νευρίαζα για λόγους όπως το ότι είχες κατεβάσει τα πατζούρια και παρακοιμηθηκαμε και περάσαμε
τη μέρα επιδιώκοντας την ελάχιστη επαφή παρόλο που αράζαμε στο ίδιο δωμάτιο γνωρίζοντας ότι
γνωρίζουμε κι οι 2 σαν λόουνερς που είμαστε την ανάγκη να θέλει κανείς το χώρο του κι έτσι δεν
ανησυχούσα όπως δεν ανησυχώ γενικότερα για το πως μπορεί να νιώθεις όπως λες και δεν είναι ότι
δεν με απασχολεί αλλά όταν δεν ξέρω τι θέλω να κάνω και δεν με χωράει ο τόπος η παρουσία σου
δεν με βοηθάει το αντίθετο θα έλεγα όταν νιώθω απελπισία δεν μπορώ να νιώσω συμπόνια  μόνο
αργότερα όταν έχω ηρεμήσει λίγο ειδικά αργότερα όταν μου είπες ότι με φοβάσαι ειδικά αργότερα
που μου θύμισες το προηγούμενο βράδυ που δεν σκέφτηκα καν την επόμενη  απορροφημένη απ'τα
νεύρα μου για το τι ζούσες εσύ μέσα σου την ίδια αποφράδα μέρα που δεν επρόκειτο να ήταν η
τελευταία και σοζ αλλά τώρα που το σκέφτομαι αμφιβάλλω για το πόσο θα μπορούσα να σε
βοηθήσω ούτως ή άλλως αν ήξερα εκείνη τη μέρα τι σκέφτεσαι και προβληματίζομαι με τη
συμπεριφορά μου και την παράξενη σχέση μας κι όμως μου βγάζει νόημα είμαστε σκληρές μαζί σου
και σου φερόμαστε σαν να σαι ο πιο σκληρόπετσος αλλά δεν είναι ότι ξεχνάμε ότι είσαι ένα μαλακό
 πλασματάκι είναι που ποτέ μας δεν είχαμε άλλη σχέση με άνθρωπο τόσο διεκδικιτικό  σαν να ναι το
 πιο αυτονόητο πράγμα του κόσμου ότι θα γίνει ότι θέλεις καθώς δεν μπορείς να χωνέψεις πως οι
άλλοι δεν βλέπουν την αλήθεια σου κι είμαστε οι πιο άβουλες θα μιλήσω για τον εαυτό μου είμαι η
πιο άβουλη κι εσύ ο πιο βουλεμένος και πρέπει εμείς οι δύο να βγάλουμε μια άκρη τώρα
δεν είναι ότι δεν βγάζει νόημα η συμπεριφορά μου οι αντοχές μου δεν είναι όπως ήτανε δεν μπορώ
να ξοδέψω πολλές μέρες στο κρεβάτι ισχυρόβουλο χταποδάκι σ'αγαπώ, αλλά φτάνει τόσο
ωραία γαμιόμαστε αλλά έχουμε και δουλειές

Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018

sunday late night wishes

όταν οι φίλοι μου με ρωτάγανε πως πήγε το ραντεβού μας
τους έλεγα δεν ξεκολλάγαμε
μου πήρε ώρες να καταφέρω να ντυθώ και να περάσω την πόρτα

τώρα μου λείπεις

τελευταία όλο πέφτω σε κουρασμένα αγόρια
που κατσιάζουν εύκολα

σκέφτομαι
δεν έχω χειρότερο απ'το να μαι προσεχτική στον ύπνο μου

θέλω
ένα ζεστό κορμάκι να χαϊδευόμαστε μέχρι να κοιμηθούμε

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2018

πόσα χρόνια είχα να δω αυτή την μυτούλα από τόσο κοντά

έπρεπε μετά να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα μαζί
να κάνουμε reinstall την φιλία μας

Παρασκευή 12 Ιανουαρίου 2018

ερευνητικός χρόνος

αναμασάω τους διαλόγους μας
γυρνάω στις τελευταίες νύχτες

μου λείπει η μητρική μου γλώσσα αυτή των αναρθρων κραυγών και των νιαουρισμάτων
γύρισα στην πολιτισμένη μου βάση 
εδώ διαβάζουμε, δουλεύουμε, είμαστε κυρίες

σαμποτάρω τον οργανισμό μου είμαι άρρωστη και πήγα και χτύπησα το μικρό μου δαχτηλάκι στην πόρτα τώρα κουτσαίνω δεν μπορώ να απομακρυνθώ πολύ από το τετράγωνο
με βγάζω κουτσή βόλτα να λιαστώ στον τελευταίο συνεφιασμένο ήλιο
περνάω την διάβαση αργά ένα σκυλί μου γαβγίζει
του λέω τι είναι ρε
συνεχίζει να σκαλώνει
κάθομαι στο κοντινότερο ελεύθερο παγκάκι
στέκομαι ακίνητη
δεν καπνίζω γιατί υποφέρει ο λαιμός μου
απλά στέκομαι ακίνητη και χαζεύω τον ασπρουλιάρικο ορίζοντα

είμαστε σε ένα άλλο μέρος τώρα
το καταλαβαίνουμε κυρίως ως διάφορο αυτουνού που ήμασταν 
μακριά από      τους φίλους μας

πως το κάναμε όλο αυτόν τον καιρό πριν
κλείνομαι στο δωμάτιο μου και σφίγγομαι να ζωγραφίσω πράγματα
να βρω το μυαλό μου και την φωνή μου

μία μία ανεβαίνουμε και η τελευταία
θέλω να κουνηθώ απ'την θέση μου
γιατί πιστεύω πως η στάλα θα απελπιστεί να με ξαναβρεί στη ίδια τρελή μου θέση
κλεισμένη στο δωμάτιο μου ανάμεσα σε στίβες από Α3
να κάνω αυτό που έκανα πριν κατεβούμε

αλλά εγώ αυτό κάνω στικ του δε αρτιστικ πλαν
απλά κάπως αναρωτιέμαι πως πίστευα ότι θα τα κατάφερνα
χωρίς σεξ στη ζωή μου

η καθηγήτρια μου με παραπέμπει στην tracy emin
τρελαίνομαι
βρίσκω την φωνή μου
βλέπω τον εαυτό μου την γραφή μου


και πάλι αναμασάω τους διαλόγους μας
τα σώματά μας το σεξ μας

δεν γίνεται να δείξω αυτά τα πράγματα στην τάξη
χάλασαν κι οι μαρκαδόροι μου

η ιωάννα έρχεται και φεύγει 
και ξαναέρχεται εγώ στην ίδια θέση
σκαλίζει τα χαρτιά μου βλέπει
τα σχέδια μου αναγνωρίζει σε τι αναφέρονται οι ατάκες
εγώ ντρέπομαι λέω ουπς με έπιασες
πάλι αυτός

τα νέα μου απ΄τις ώρες που έλειπες
είναι επισόδεια σε χαρτί


παίζω το μουνί μου όποτε θέλω να ξεκλάσω
σκέφτομαι κάθε καλλιτεχνης πρέπει να παίζει το μουνί του
πλέον έχω εικόνες να διαλέξω 
αλλά και πάλι δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ
δοκιμάζω να σκεφτώ σχήματα και γραφές
τα χω παίξει και προσπαθώ να τελείωσω
να σηκωθώ να συνεχίσω

δεν θα αντέξω πολύ χωρίς την μητρική μου γλώσσα
δεν πάω πουθενά άμα παίζω μόνη μου

ας ζωγραφίσω ξανά ότι μου λείπει
όταν ανοίγω τα τενεκεδάκια μου
είναι σαν να μαι σε πάρτυ


Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2017

το πρόβλημά μου είναι


ότι δεν ντρέπομαι απλά
υποφέρω κι από second-hand embarrassment


Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου 2017

just before the new year resolutions



wishlist
θέλω να κάνω στην άκρη τις τούφες που πέφτουν στο πρόσωπο σου

to do list
να θυμηθώ να μη ξανακοιμηθώ μαζί σου αφού δεν μπορώ να αντισταθώ στα χάδια σου
(το γιατί να το κάνω αυτό δεν μου ναι ακόμα ξεκάθαρο)

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017

οι μέρες της μυστικοποίησης

θεωρία


η αγαπημένη μου λέξη αυτήν την περίοδο είναι η λέξη "μυστικοποιημένο"
διαβάζω φωναχτά αποσπάσματα στην ιωάννα φροντίζοντας να κάνω ξεκάθαρο το ότι μας πετάω σπόντες
Πραγματικές ρίζες της “δυστυχισμένης συνείδησης” βρίσκονται στην προβολή των ανθρωπίνων επιθυμιών σε κάποια αδύνατη αναζήτηση εφησυχασμού στο Αφηρημένο 
2 κείμενα έχω μέχρι στιγμής στη βίβλο του κουράγιου μου
τον μύθο του μηδενός του lukacs και το εγκώμιο της βεβήλωσης του agamben




(άλλες αγαπημένες λέξεις: ιεροπρέπεια, ιερό και βέβηλο, στιγμές, καταστάσεις, μη-καθημερινό)
____________________________________
ασκήσεις

κλείνω τα μάτια για να φτιάξω κι άλλα μυστικά
ξαπλώνει δίπλα στις δηλητηριώδεις λέξεις μου στο κομοδίνο

είπαμε πως δεν θα το ξανακάνουμε παρά μόνο με τα μάτια ανοιχτά
σε χαιρόμουν μόνο όταν δεν κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον
όταν περπατάγαμε ή όταν πίναμε καφέ στο μπαλκόνι

άμα απαγορεύεται το αφηρημένο 
όλα τα χνουδάκια κρύβονται κάτω απ'τα έπιπλα
δεν υπάρχει κάτι να δεις στο δωμάτιο
τα μάγουλά σου μας φωτίζουν όλους

άμα απαγορεύεται το εφήμερο
δεν φτάνουν οι λόγοι για να ζήσουμε


------------------------------------------------------------------
09:38
ανακαλύπτω την διάσταση της ναζιάρικης φωνής σου
διαμαρτύρεσαι που πρέπει να σηκωθώ απ'το κρεβάτι
μπερδεύομαι για το αν με νευριάζεις ή το βρίσκω γλυκό
κοιμάμαι 5 λεπτά ακόμα

κυριακή 
έτσι όπως ψηνόμαστε στον ήλιο
είμαστε εκεί από που ξεκινήσαμε
είσαι σαν γατούλης έτσι όπως έχεις τα μάτια μισόκλειστα
αλλά αυτό είναι το μόνο που σου χω πει μέχρι τώρα
------------------------------------------------------------------


όλα κονταροχτυπιούνται(μετριούνται) με την απουσία
τεντώνω τα αυτιά να μ'ακούσω να ψιθυρίζω
μόνο έτσι μπορεί να πιάσω κάτι από τις επιθυμίες μου

δεν γουστάρω πια
μόνο ξέρω πότε δεν γουστάρω
αλλά πρέπει να κάνω ησυχία για να το ακούσω


λύνω τα μυστικά σε χαρτάκια 
φτιάχνω χρωματιστούς φακέλους και τα κλείνω μέσα
έπειτα τα αφήνω πεταμένα στο γραφείο μου
ή τα κολλάω στον τοίχο



έχω πιο πολύ χώρο μέσα μου
και πάω δοκιμάζοντας  τι θα τον κάνω

δεν είναι κενό είναι αρνητικός χώρος

τσιμπάω λαθραίες σκέψεις απ'το σκοτάδι

για το φως δεν χρειάζεται να μιλήσεις

 





μερακλωμένη απ'τον ήλιο
ανεβαίνω άσκοπες πεζογέφυρες





Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017

ετεροχρονίζομαι

τώρα που δεν έχω προσωπικό καθρέφτη
πρέπει να καθαρίζω μόνη μου το είδωλό μου
απ'τα μάτια που το λεκιάζουν

γιατί σοκάρομαι μικροαστικά απ'τον εαυτό μου;
συγκεντρώνω ανθολογίες απολογιών
δίπλα στο κομοδίνο μου

εντοιχισμένες διαδικασίες
για την εξωτερική πολιτική μου

μια αναχρονισμένη κυριακάτικη εκπομπή
με κάνει να αναρωτιέμαι για την ευκολία
αλλά ποτέ δεν πίστεψα ότι θα πρεπε να ναι δύσκολο

βραχυπρόθεσμες αλήθειες
εναντίον μακροπρόθεσμης ηθικής
μιλένιαλς με ρομαντικές νεωτερικές αξίες


περνάω ένα σαββατοκύριακο με τον λεφέβρ μιλάμε και βλέπουμε πόσο αλλάξαμε όλο αυτόν τον καιρό που χαμε να βρεθούμε σκαλίζω τις παλιές μας αλήθειες
και για λίγο ανάμεσα στα χαρτιά μας βρίσκω μικροκάψουλες που με ανακουφίζουν απ'την αστάθεια μου χαιδεύει τα μαλλιά μου είναι απλά αλλοτρίωση μου λέει
χαίρω πολύ του λέω           το σώμα μου λέει, μην ξεχνάς να ακούς το σώμα

γυρίζω πλευρό   λέω φχαριστώ παπούλη
κι αποκοιμιέμαι με μαρξιστικά παραμύθια

Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017

το χεις ; να συνεχίσουμε;


με τα μάτια κλειστά παριστάνοντας τους μισοκοιμισμένους
δεν μετράει τίποτα από όλα αυτά δεν μετράει
κι αν πας να πεις κάτι θα σου πούμε ότι το είδες στον ύπνο σου

καλυπτόμαστε με ένα μικρό κουβερτάκι που νομίζουμε ότι μας κάνει αόρατους

δεν θα μιλήσουμε γι'αυτό έξω από εδώ
γυρίζουμε σπίτι το πρωί
μιλάω μπερδεμένα
αλλά τουλάχιστον μιλάμε
για πρώτη φορά

κοιτάμε ίσια μπροστά
δεν έχουμε τίποτα ακόμα
μόνο την ιπποκράτους

προσπαθώ να μην κοιτάζω πίσω
αλλά τόσο καιρό συνήθισε το μάτι μου
τώρα βλέπω μόνο το μοτίβο

μπαίνουμε στο ψιλικατζίδικο κάτω απ'το παλιό σου σπίτι
νιώθω ότι βεβηλώνω την ιστορία μας

γιατί να υπάρχει αυτή η πλευρά σου
που αρνιόμουν τόσο καιρό να συμπεριλάβω

κόβω το πάνω χέρι μου
σταματάω να σου κάνω σκιά
πρέπει να βρεις το νόημα στον ήλιο

κι εγώ τι πρέπει να κάνω;
θα ρωτήσω τις φίλες μου

Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017

βρίσκουμε λέξεις


κάποιοι φίλοι μας είναι μοντέρνοι κάποιοι μεταμοντέρνοι
και γω πάντα ήθελα να γράψουμε μανιφέστο αλλά ποτέ δεν τα καταφέραμε

σ'ακούω να αναστενάζεις καθώς τεντώνεσαι και κρατάω τ'αυτιά μου
να μείνουν στη θέση τους γιατί πάνε να ξεκολλήσουνε να τρέξουν
να σε βρουν μέσα απ'τους τοίχους να κολλήσουν στην κοιλιά σου σαν βεντούζες
τα ζω πλατωνικά και μόνο τα μάτια μας επιτρέπω να ερωτοτροπούν
τρώω βιαστικά και παίζω το μουνί μου βιαστικά
σαν να μην τελειώνει ποτέ η προκοπή που πρέπει να φέρω εις πέρας
με την μπουκιά και την καύλα στο στόμα 2 βδομάδες απ'οταν φύγατε
καταπίνω φλέματα ασταμάτητα γιατί δεν μπορώ να φτύσω στην τάξη
ούτε στον διάδρομο ούτε στη δουλειά ούτε στο λεωφορείο
όλοι μου λένε φτύστο φτύστο (και για κείνα τα δευτερόλεπτα μου λείπει η μαμά μου)
απ'όλες τι συμβουλές που μου δώσανε κρατάω το να πίνω πολλά υγρά
γιατί είναι η πιο εύκολη (μου την έδωσε η πιο σικ φίλη μου)

μου λείπει η μαμά μου όπως μου λείπει  το σάββατο πρωί
το σποτάκι του μελωδία fm  ηλεκτρική σκούπα
και τα αντικείμενα του σπιτιού αναστατωμένα

αλλά γύρω απ'τη καινούργια μας φωτιά μπορούμε να ακούμε αττίκ
και να καπνίζουμε να ζωγραφίζουμε ή να κοιτάμε το ταβάνι
(ζούμε όλες μαζί γι'αυτό ποτέ δεν προλαβαίνω να νιώσω μόνη)

απόψε ακούμε ζωή φυτούση
ποτέ πια η απελπισία μου δεν θα ναι όπως παλιά

ο κόσμος μου γίνεται όλο και πιο συνεκτικός
τώρα που μεγαλώσαμε και μάθαμε 5 πράγματα
που τόσο καιρό μας κρύβανε



Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2017

κι άλλα χιλιόμετρα για την ενηλικίωση


δενόμαστε με λεπτά σκοινάκια
με τραβάτε πάνω - με τραβάτε κάτω

περπατάω σε δρόμους που μου ναι όλοι ξένοι
πεταμένα στενά ίδια μεταξύ τους για τα άπειρα μάτια μου

ανατολικά πιο ανατολικά
καινούργιοι κόσμοι
και δυτικά με τα πόδια
συζητήσεις για την πλευρά σου

συζητήσεις για την πλευρά μου
βοηθήστε με κορίτσια
να σκεφτώ καθαρά


ευθύνες
υπεύθυνες σχέσεις
φυγοπονία
οπισθοχώρηση
και σπασμωδικές εκρήξεις

τρέχω φωνάζοντας ότι δεν θα κάνω πίσω
πριν προλάβω να ακούσω

κουράστηκα κορίτσια

μου λέει στο τηλέφωνο
μήπως γι'αυτό είσαι καλά
ε ναι του λέω
νο γούμαν νο κράι

χαιρόμαστε με τις μαλακίες μας


μου λέει στο μπάρ
δεν μπορείς να είσαι ελεύθερο πουλί
του λέω μπορώ να είμαι τώρα που θέλω για λίγο;
μου λέει κακό τάιμινγκ
του λέω χεχ




τώρα μένω με ένα ελεύθερο πουλί ακόμα

μου λέει στη φωλιά
πως γίνεται να παραδέχεσαι
ότι έχεις μαζοχιστικό σύνδρομο
και να μην κάνεις κάτι να τ' αλλάξεις
χεχ
_______________________________

λέμε στο σπίτι
για τους χειριστικούς ανθρώπους
αυτές τις μέρες

ουέ κι αλοίμονό του έτσι και βρεθεί κανείς στον δρόμο μας

κι απ΄την άλλη έχουμε και την άλλη πλευρά
δεν χρειάζεται να μαστε μαλάκες

η λέξη που με τσιγκλάει τις τελευταίες μέρες: ωριμότητα

πως θα ξεμάθω να θέλω απλά να εξαφανιστώ από τη γη;
_________________________________________________

τα κορίτσια μου λένε πως αντιδρώ υπερβολικά με την μάνα μου
τώρα μέσα απ'τα μάτια τους βλέπω
πως δεν χρειάζεται να επαναστατώ
όποτε πάνε να μου ασκήσουν εξουσία οι δικοί μου
απ'τη στιγμή που μέσα μου εγώ νιώθω ανεξάρτητη

ούτε αυτό μου ταν ξεκάθαρο μέχρι τώρα
_______________________________________

έχω τα κορίτσια μου δεμένα με λεπτά σκοινάκια
και για πολύ καιρό τώρα
το μόνο που με νοιάζει
είναι εμείς και το υφαντό μας
______________________________________

εφηβεία; ποιος περνάει εφηβεία;
σηκώνουμε όλες τα χέρια μας