a5-love-chronicles.dwg

γνώριμα σιωπηλή

δεν μ' άρεσε πια όπως με διάβαζες
κι έτσι δεν έβρισκα το νόημα
να παραμένω σε αυτήν την ιστορία

έμεινα γνώριμα σιωπηλή την υπόλοιπη μέρα
λευκή στο χρώμα του πάγου

ξύπνησες κάτι μέσα μου χωρίς να το ζητήσω

τώρα αυτό που άνοιξες δεν μπορώ να κλείσω

κυριακή γιορτή

το δέρμα μου μυρίζει καμένο από τον ήλιο

μιλάμε ξαπλωμένα στα γρασίδια

περιμένοντας την να τελειώσει

5 λεπτά ακόμα - 5 δικά της λεπτά

να φύγουμε αυτή κάθεται πίσω στον κύκλο

έχει γύρει πάνω στη φίλη της

και ζηλεύει τα φτερά και τις στολές τους

κι εμείς χαζεύουμε άλλες φυλές να χοροπηδάνε

μοιάζουν μεθυσμένα και δεν είναι καν δώδεκα

σε άλλη γειτονιά σε άλλα πάρκα που δεν ξέρουμε

σκεφτόμαστε πως θα παίζαμε αν ήμασταν μικρά

κι όταν αποφασίζει να ρθει και ξεκινάμε για πίσω

έχει πάλι κάποια φαϊνή ιδέα και καταλήγουμε

να περπατάμε την λένορμαν κι ο δρόμος πίσω

γίνεται ένα κάποιο σαφάρι που της θυμίζει

25^η μαρτίου αλλά είναι απλά αλκυονίδα κυριακή

post-bed-talk

τελετές λήξης

Οι φίλες φύγανε

Φάγαμε τα τελευταία κομμάτια βασιλόπιτας στο κρεβάτι

Αρνούμαστε να μαζέψουμε ακόμα

Τελευταίος ύπνος όπως μας αξίζει

revival

η θέση των παπουτσιών της απ' τη δευτέρα

άνοιξα στην φίλη μου την ν
είπα επικρατεί χαμούλης
α καλά όπως πάντα μου είπε

στο δωμάτιο μου ζούμε σίγουρα τρεις
συχνά τέσσερις άνθρωποι
αυτή τη στιγμή

η φίλη μου η ρ μου πε χτες
ότι το χει παρατραβήξει με τα πράγματα
που αφήνει στο δωμάτιο μου
της είπα δεν με πειράζουν τα πράγματα
οι κούπες με πειράζουν

η ρ έφυγε σήμερα για κάποιο *αρκετό* καιρό
//δυσκολευόμουν να μην της κάνω μούτρα

όπως μπήκα τώρα στο δωμάτιο μου
χάζεψα τα αφημένα της πράγματα τριγύρω
λείπαν τα καινούργια της παπούτσια
που μάζεψε πριν φύγει
απ΄τη κυριολεκτική μέση του πατώματος
όπου ήταν αφημένα για μέρες

μου έλειπαν τόσο που πήγα και τα έφερα
απ'το δωμάτιο της
τα ξαναέβαλα πίσω στην κυριολεκτική μέση
και τα έβγαλα φωτογραφία

από τότε που μένουμε μαζί
έγινε πολύ δύσκολο το να είμαι δωματιάκιας

με το που μπαίνει συνήθως στο σπίτι
αφήνει τα πραγματά της στο δωμάτιο μου
και στρογγυλοκάθεται

λείπει μόνο μερικές ώρες

έγινα επιτέλους έστω για λίγο
δωματιάκιας

//βγάζω φωτογραφίες τα παπούτσια της

εσύ σαν χώρος

i miss my bus friend

Σάββατο βράδυ

click me

πράγματα που δεν λέω σε κανένα

bed diagramms #1

map of early birds

υ.γ. ο χάρτης είναι ανοιχτός για όποιο θέλει να σημειώσει αποσπάσματα της πρωινής ρουτίνας του

όταν γυρίζω σπίτι μόνη

με ότι ψυχραιμία έχει απομείνει στο ντεπόζιτο μου
εγκαθιστώ τεχνητή παρέα στα αυτιά μου
που με πιάνει απ' το χέρι
και με ρωτά
how was your day my dear

μέχρι να διαλυθεί η μπλε καραμέλα στο στόμα μου
και να φάω την επόμενη
ελπίζοντας ότι αυτή τη φορά
θα πετύχω μία με κόκκινη γεύση