δεν ξέρω πότε ξεκίνησα να εξαφανίζομαι

δεν κοίταζα πολύ ψηλά

δεν μου άρεσε να βλέπω

το βλέμμα μου χαμήλωνε 

και χάζευε το δρόμο

και να που άμα συγκεντρωθείς

γίνεται πιο εύκολη η διαδρομή

κι ύστερα ποιο εύκολα κρατάς το νου σου στο δρόμο

μετράς τα πλακάκια 

τα βήματα τις τσίχλες

και περπατάς

και σέρνεται στην άσφαλτο το λουράκι σου

τι ωραία που περπατάω

ένα βήμα κι ένα ακόμα

και κοίτα πόσο περπάτησα ούτε που το κατάλαβα

θέλω να μιλάς

σκάσε και μίλα

τις νύχτες φοβάμαι

δεν θυμάμαι πόσος καιρός πάει που έφυγες

τουτ τουτ ο φούρνος μικροκυμάτων τουτ τουτ
ο καφές μου είναι έτοιμος
το σπίτι μου απροετοίμαστο
εεει σπίτι είσαι χάλια
δεν σαγαπώ σήμερα
σήμερα είμαι έτοιμη
παίρνω τον καφέ μου και φεύγω
να είσαι φρόνιμο μέχρι να γυρίσω
η μαμά έχει δουλειά
θα παίξει μαζί σου άλλη φορά

την άκουσα που μουρμούριζε κάτι μέσα απ'τα δόντια της
μου πε μην στέκεσαι στην πόρτα πέρνα
και μπήκα δειλά μην μπορώντας να πάρω τα μάτια μου από τους τοίχους και τα πράγματά της
και κάθησα σταυροπόδι πάνω στο κρεβάτι της
κι ο γάτος της ήρθε και θρονιάστηκε πάνω μου
πάνω από δέκα κιλά με ακινητοποίησαν
κι ήταν όλα τόσο παράξενα που δεν ήξερα τι να πρωτοκοιτάξω
άρχισε να μιλάει και γω πίεζα τον εαυτό μου να συγκεντρωθεί στα λόγια της μα
οι λέξεις γλιστράγαν τόσο γρήγορα η μία μετά την άλλη
και σκορπίζαν στο δωμάτιο
κι άντε να τις βρεις μέσα σ'αυτό το χάος
που τίποτα δεν είχε συνοχή μεταξύ του
και πέρασαν ώρες πολλές έτσι
μέχρι να καταλάβω πως δεν νιώθω τα πόδια μου
κι όταν προσπάθησα να τα κουνήσω να ξεμουδιάσουν
συνειδητοποίησα ότι δεν είχα πια πόδια
μου τα χε ροκανίσει ο γάτος της
κι όταν την κοίταξα τρομαγμένη
αυτή έριξε πίσω το κεφάλι της κι άρχισε να γελάει τόσο δυνατά
που πόναγε το κεφάλι μου
και μείναμε έτσι
ούτε κι εγώ δεν θυμάμαι πόσο
αυτή να γελά
και γω να μην ξέρω πως να αντιδράσω σε ένα τέτοιο κόσμο.

γιατί κοιμάσαι συνέχεια;
ο ύπνος είναι για τους αδύναμος
γιατί αποφεύγεις αυτήν την πραγματικότητα τελευταία;
εσύ;
εγώ;
ποιά απ'τις δυο μας έχει λάθος;
αυτή τη φορά;
αυτή τη φορά τι;
πρόκειται για μια φορά απ'τις χιλιάδες
πρόκειται για τον αγώνα μας ολόκληρο
ποιά τρέχει γρηγορότερα στο αγώνισμά μας;
ποιά παίρνει την ζωή πιο σοβαρά;
τρέχω
τρέχω μ'όλη μου την δύναμη
μ'αρέσει να τρέχω
εσένα;
τρέχω γρήγορα και τόσο αργά
σημασία έχει να τρέχεις μ'όλη σου την δύναμη
ε;
σημασία έχεις εσύ
έχω εγώ
έχουν όλα
καμία σημασία
κι αυτό σου επιστεί όλη σου την δύναμη
δεν μπορείς να σταματήσεις να τρέχεις
γι'αυτό να τρέχεις γρήγορα

είσαι τόσο σκληρή κι απρόσιτη

που νιώθω γλυκιά και μικρή

με κάνεις γλυκιά και μικρή

επειδή είσαι τόσο σκληρή κι απρόσιτη

μου αρέσει να μαι γλυκιά και μικρή

επειδή μου αρέσουν οι σκληροί κι απρόσιτοι άνθρωποι

είμαι τόσο γλυκιά και μικρή

απ'την λατρεία μου για τα σκληρά κι απρόσιτα άτομα

δεν με πειράζει που γίνομαι γλυκιά και μικρή

γιατί σκληρά κι απρόσιτα πλάσματα σας λατρεύω

νατο συμβαίνει πάλι

ξαναερωτεύομαι όλο τον κόσμο

έφυγες και γύρισα

είμαι εγώ που λατρεύω όλο τον κόσμο

αυτή είμαι

τι σκεφτόμουν όσο εσύ διέλυες την ντουλάπα σου στα συνθετικά της μέρη

δεν θα βρεις άλλο σπίτι με τέτοιο μπαλκόνι
βλέπω παιδάκια να περνάνε το δρόμο
θέλω να κάνω παιδιά αυτές τις μέρες
τα παιδιά μου θα ξέρουνε ότι κι οι μαμάδες κλαίνε
βλέπω τους τύπους στο γυμναστήριο του 4ου ορόφου
όλη η γειτονιά ακούει πόσα ακόμα σετ πρέπει να κάνουν
βάζεις μουσική
τώρα βγαίνει κι ο δικός μας ήχος στην γειτονιά
είμαστε κι εμείς εδώ
δεν μιλάμε
το ψιλόμεσο τζιν της μάνας μου με στενεύει
θα το βγαζα αλλά δεν μπορώ να ανεχτώ να με κοιτάνε οι τύποι απ'το κεθεα απέναντι
ξέρω μαλακία μου
αλλα τι να κάνω
ο ήλιος χτυπάει αλύπητα το μπαλκόνι σας
το δέρμα μου καίει
ξέρεις πως μυρίζει το καμένο απ'τον ήλιο δέρμα;
οι μασχάλες μου βρωμάνε
δεν αναρωτιέσαι τι γράφω
θα το δεις σε λίγες ώρες άμα μπεις στο μπλόγκ μου
δεν ξέρω γιατί μου βγαίνει τόση επιθετικότητα
μου τη δίνει που δεν καταλαβαίνεις
θα φύγεις την παρασκευή
είναι καλό να σκέφτεσαι-έρχεσαι κοντά με τον εαυτό σου
είναι καλό να γράφεις-σε κάνει να σκέφτεσαι
είναι καλό να πίνεις μπάφους-σε κάνει να σκέφτεσαι και να θες να γράψεις μην ξεχάσεις
δεν το πιστεύω ότι μου λες ότι ξεχνάω
δεν ξεχνάω,δεν θέλω να ξεχνάω
δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να την αιχμαλωτίσω
δεν μπορεί να μην ενθουσιάζεσαι από αυτά που συμβαίνουν
δεν μπορεί να μην στεναχωριέσαι για τα δευτερόλεπτα που περνούν
πως γίνεται να μην σε νοιάζει
όλα γίνονται παρελθόν
δεν μπορεί να μην νιώθεις τη ζωή που φεύγει
δεν μπορεί να μην φοβάσαι που σαι ήδη 21 χρονών
αγωνιώ/αγωνιώ
καπνίζω το τσιγάρο μου στο μπαλκόνι σου
που θα καπνίζω το τσιγάρο μου σε 1 χρόνο από τώρα;
δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις τι εννοώ
όταν λέω απίστευτο και κοιτάζω σαν χάνος
είχα διαβάσει στο εγχειρίδιο βλακείας
ότι οι βλάκες σοκάρονται από τα πάντα
ότι βλέπουν τα πάντα για πρώτη φορά
ότι δεν τα περιμεναν
δεν ξέρω νιώθω σαν έναν βλάκα που τον πέταξε ξαφνικά το μουνί της μάνας του στην ζωή
αισθάνομαι βλάκας να σου αποκαλύπτω τι μικρά πράγματα σκέφτομαι
θα θελα πολύ να τα κρατάω όλα για τον εαυτό μου
αλλά δεν μπορώ
συγνώμη δεν έχω την δύναμη να τα κρατάω μέσα μου
με γελοιποιείς στους φίλους σου
νιώθω την κριτική σου συνεχώς πάνω μου
αλλά νιώθω πιο βλάκας όταν περιορίζω τις σκέψεις και τις δράσεις μου εξαιτίας της κριτικής σου
δεν είμαι βλάκας
δεν είμαι βλάκας
δεν καταλαβαίνεις
με κάνεις και κλαίω
τα κρεμασμένα σιντί για τα περιστέρια αντανακλούν το φως στην απέναντι πολυκατοικία
βρωμάνε οι μασχάλες μου το γραψα;
φεύγω πάω να διαβάσω για το πολεοδομικό σύστημα στα ελληνιστικά χρόνια
έχω και μια ρηχή ζωή να συνεχίσω όσο θα λείπεις

.

και τη μία γουλιά μπίρα μετά την άλλη

και το ένα τσιγάρο μετά το επόμενο

και το βλέμμα να πλανάται αδιάφορα μακριά απ'το τραπέζι στους περαστικούς

να κάνω κάτι να μετριέται η ώρα

καρφωμένη στις καρέκλες του στεκιού τους

να ουμε να ουμε να ουμε να ουμε

και στο πίσω τραπέζι ο τυπάς λέει στους φίλους του για την καργιόλα του

αφού του φέρεται έτσι θα της φέρεται έτσι κι αυτός

κι η πρεζοσερβιτόρα πηγαινοφέρνει παγωμένα ποτήρια και μιλάει για κάτι μαθήματα ξενάγησης

ο σκληρός τριαντάρης με ρώτησε αν είδα αυτό κι έδειξε τα πόδια του

κοίταξα κάτω απ'το τραπέζι κι είδα ένα λούντρινο κουτάβι

τον ρώτησα γιατί 

μου πε το πήρε με την κοπέλα του να το μεγαλώσουν 

αλλά μετά από δυο μέρες η κοπέλα του έφυγε και μεινε ο σκύλος

ο σκληρός τριαντάρης κάπνιζε κάτι τσιγάρα αλλιώτικα με μπορντό φιλτράκι

ο μαλακός τριαντάρης είπε φυτρώνουν στους θάμνους

ο σκληρός είπε τα παιρνε ένα ευρώ το πακέτο

έστριψα κι άλλο κι άλλο κι άλλο τσιγάρο

παρατηρώντας κάθε φορά τα λεπτά αδύνατα δάχτυλα του μαλακού τριαντάρη που πλαισιώνονταν απ΄την παντόφλα του

ο σκληρός τριαντάρης ασχολιόταν με το ψάρεμα ένα διάστημα

είχε και φορτηγό το πήρε επτά χιλιάρικα το πούλησε τεσσεράμισι

αργότερα όταν θα είχαμε πιει και τα τσίπουρα και θα χε ψηθεί να μιλήσει λίγο παραπάνω

θα μάθαινα πως στην ηλικία μου ήταν κλόουν σε παιδικά πάρτι

τον ρώτησα αν είχε σχέδια για το μέλλον μου πε σκόπευε να κανονίσει να βγάλει σύνταξη

γέλασα

απορίας μου είπε

το εννοούσε

ο μαλακός τριαντάρης βιδώθηκε

είπε κάτι για όλους τους έλληνες που ναι ίδιοι

γιαυτό δεν πάμε μπροστά είπε

ο σκληρός τον ρώτησε αν τον πείραζε να του δίνει ένα σεντ το μήνα για να είναι αυτός καλά

ο μαλακός είπε ναι με πειράζει

κι έπειτα το ξανασκέφτηκε είπε εντάξει

για σένα που σαι φιλαράκι μου ναι ρε μαλάκα

αλλά για κανέναν άλλον μόνο επειδή είσαι εσύ

εγώ έβγαζα τα κουκούτσια απ'τις ελιές με τα χέρια

ο μαλακός μου πε πως τρως έτσι είσαι κι αθηναία

του πα σωστά

ο σκληρός είπε τι λες το κορίτσι μια χαρά είναι

ο μαλακός απάντησε πως με πείραζε για να δει πως θα αντιδράσω

και καλά ξηγιέμαι για αθηναία

του χωσα μια σφαλιάρα
κι οι τριαντάρηδες γελάσανε

δεν είχα λάπτοπ

κι έτσι άνοιξα το ράδιο

για να επικοινωνήσω με τον έξω κόσμο

ρύθμισα και την ώρα που χε μείνει κολλημένη στις 5.13 το πρωί

και το καλό μου ραδιόφωνο έπαιξε το perfect day

κι o έξω κόσμος με παρηγορούσε απαλά

You self destructive,
Little girl.
Pick yourself up,
Don't blame the world.
So you screwed up,
But you're gonna be okay.

η μαμά όταν γυρνούσε απ'τη δουλειά καθόταν στον καθρέφτη και καθάριζε το πρόσωπο της με βαμβάκι και κρέμα ντεμακιγιάζ κι ύστερα πέταγε τα μπαμπάκια στο καλάθι του μπάνιου αλλά εγώ τα έβλεπα που ήταν μαύρα απ'το καυσαέριο
η μαμά πήγαινε για δουλειά με το μηχανάκι στο κέντρο της αθήνας
γυρνούσε σπίτι
κατουρούσε
 κι έτριβε τη δουλειά από το προσωπό της
και η δουλειά ήταν μαύρη
και δεν ήθελε να την δούμε με την δουλειά στο προσωπό της

της έλεγε
για μια νέα σύσταση μολότοφ
που χρησιμοποιούν στην αίγυπτο
και σκάει σαν μίνι ναπάλμ
γιατί πρώτα γίνεται η έκρηξη
και μετά σκάει η φωτιά
και βάζουνε κροτίδες
γύρω γύρω και καλά
δεν έχει καταλάβει
γιατί
δεν ξέρει
από ένα σημείο και μετά δεν πρόσεχε

πόσα άλογα είναι το αυτοκίνητό μου;
πόσα απίδια πιάνει ο σάκος σου;
πόσες λέξεις μπορείς να λες το λεπτό;
είμαι πιο μεγάλη από εκείνη τη φωτογραφία
είμαι πιο μεγάλη από αυτήν την πρόταση είμαι πιο μεγάλη κάθε δευτερόλεπτο
είμαι πιο μικρή από την απόσταση μεταξύ δυο τελείων
μπορώ να δω μέσα απ'τις λέξεις που γράφεις
σε βλέπω ανάμεσα στα γράμματα
θρηνώ τις σκέψεις που ξέχασα
δεσμε εδώ κι εδώ κι εδώ
με δένω σε φωτογραφίες
δεν υπάρχει πια εκείνο το δευτερόλεπτο
δεν υπάρχω πια εκείνο το δευτερόλεπτο
είμαι πιο έξυπνη από εκείνη την πρόταση
θέλω να το ξέρεις αυτό
είμαι πιο ήρεμη
από το πλυντήριο
λίγο πιο ζωηρή από το ψυγείο
πάτησε με λίγο
δάγκωσέ μου το δέρμα
έτσι σε νιώθω
είμαι πιο βρώμικη από χτες
τα υγρά της μέρας
στάζω
μάζεψε με
χύνομαι
προσωπική συνεδρίαση
όλοι στο κέντρο ελέγχου
που βαδίζουμε;
ο δρόμος δεν με πάει μέχρι το σπίτι σου
κι εγώ μόνη μου μέχρι που να φτάσω
περιορίζω την κυκλοφορία του αίματος μου με σηλοτέηπ
δεν είμαστε για σπατάλες
δεν βγαίνουμε
που να πάμε
αδειάζουμε και τα τελευταία αποθέματα
τώρα μάλιστα
τώρα δεν υπάρχει τίποτα
μπορώ να κάνω τίποτα
μόνο απλά να αναπνέω
.......................................
λες άμα χορέψω να βγω εκτός προϋπολογισμού;

τα δάχτυλα των ποδιών μου κουλουριάζονται
συγκεντρώσου
που;
εκεί
κι άλλο
λίγο ακόμα