κι έτσι όπως καθόμουν άρχισαν να πέφτουν κέρματα απ'τις τσέπες μου
όχι όλα μαζί
ένα κάθε τέταρτο περίπου
σαν να πρεπε να βάλω ψιλά στο τζουκμποξ για να συνεχίσει να παίζει
σαν να έπρεπε να πληρώσω για τα ανέμελα λεπτά που περνούσαν
να νοικιάσω ένα προιόν ανακουφιστικό για τις ανάγκες μου
που όμως στην τελική ήταν όσο δραστικό μπορούσε να αντέξει η τσέπη μου
πολύ μπέιζικ δηλαδή

μετά έβγαλα τελείως το παντελόνι με τις τσέπες
με την θέληση μου
δεν παίζανε ψιλά πια γιατί δεν παίζανε κι ανάγκες

ξέρεις καθαρές αποστειρωμένες στιγμές τύπου πλένεις τα δόντια σου και πλένεις τα δόντια σου σκέτο
τίποτα άλλο


κι έπειτα μετά από κάμποσες πεντακάθαρες στιγμές και πεντακάθαρα δόντια
έκλαψα
μια φορά ακόμα
δεν ξέρω αν έκλαψα και βρώμισε ή αν βρώμισε και γι'αυτό έκλαψα
λίγο αργότερα σκεφτόμουν πως έκλαψα επειδή ήταν ανυπόφορα καθαρή στιγμή
όπως όταν είμαι κλασμένη και σου λέω ότι είμαι πιο διαυγής από ποτέ κι εσύ μου λες πως λέω μαλακίες
πολύ μπέιζικ δηλαδή


όταν ήμασταν μικρές έλεγε και το πίστευε πραγματικά
ότι το να γίνει κανείς πλούσιος είναι από τα ευκολότερα πράγματα του κόσμου
αρκεί ξέρεις,να θες πραγματικά


ε λοιπόν πολύ αργότερα σκεφτόμουν πως ένιωθα
σαν εκείνη την πλούσια φίλη που είπε γάμα τα λεφτά,δεν είναι εκεί το πρόβλημα
κι έτσι έκλαψα
μια φορά ακόμα
και γύρισα απ'την άλλη
κι ύστερα γύρισες κι εσύ απ'την άλλη
κι ήμασταν κι οι δυο γυρισμένοι απ'την άλλη
κι ύστερα εγώ γύρισα απ΄την δική σου άλλη
κι ήμασταν γυρισμένη απ'την άλλη σου
κι εσύ έβλεπες το τοίχο
κι εγώ την πλάτη σου
και δεν μπορούσα να πω τίποτα
δεν υπάρχει κάτι να πεις στον άνθρωπο που τα ξέρει όλα ήδη
μόνο πλησίασα πιο κοντά στην πλάτη σου
μήπως κρυφακούσω κάτι απ'το κεφάλι σου
και μάθω και γω κάτι από αυτά που ξέρεις
αλλά δεν πήρε τίποτα το αυτί μου
και κοιμήθηκα ανήσυχα μέσα στην άγνοια

την επόμενη μέρα αποφάσισα να γίνω πλούσια
πιο πλούσια
για να αντέχει περισσότερα η τσέπη μου

υπάρχει μια φωνή στο μυαλό που δεν μ'αφήνει να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτα.ξέρεις ποιανού να ναι;

ισως αυτή τη φορά να δοκίμαζα κάτι άλλο.
ίσως αυτή τη φορά να δοκίμαζα τις περισσότερες λέξεις για να περιγράψω το τίποτα
αντί για λίγες για να περιγράψω τα πάντα.φοβάμαι να εκθέσω όλους μου τους φόβους.φοβάμαι να δωθώ ολόκληρη.φοβάμαι μη με χτυπήσετε.όλοι εσείς που με χτυπάτε με την ίδια μου τη γλώσσα.όλοι εσείς που με κοιτάται με τα ίδια μου μάτια που προσπαθώ απεγνωσμένα να κλείσω.για να χορέψω ελεύθερα έστω και ποντικίσια όσο δεν θα βλέπει η γάτα.όσο δεν θα βλέπει αυτή η τεράστια μεγάλη γάτα που κοιτάει τα πάντα.
αλλά φοβάμαι.και παραμένω ένα ποντίκι που δεν χορεύει.ένα ποντίκι σκέτο.


που πάει ένα σκέτο ποντίκι;


είμαι ένας τυφλοπόντικας που παραμένει κρυμμένος στο λαγούμι του και περιμένει να δει το

φώς.

σκουίκ
σκουί
ουι
ναι
ναι
είμαι ένας τυφλοπόντικας!γιοο-χοο!


δεν έχω να κοιτάξω κάποιον στα μάτια
γι'αυτό κοιτάω πότε εμένα
πότε το γάτο
το μεγάλο γάτο που κοιτάει τα πάντα
τον κοιτάω κι εγώ

θα σου πω φίλε μου πως φαίνεται το μέλλον

τρομακτικό

δεν τρομάζω/δεν σκέφτομαι/δεν αφήνω τον εαυτό μου στιγμή/δεν τον πιάνω καλύτερα

δεν τον αγγίζω

ούτε στιγμή

ούτε στιγμή από τότε που έφυγα

κι είναι πολλές στιγμές από τότε μέχρι τώρα

δεν σταματάω ούτε στιγμή

να με προλάβει

πας καλά;

είμαι από μέσα

είμαι σε αυτή την εποχή

από μέσα της

δεν φαίνεται να με υπολογίζει

αλλά εγώ είμαι μέσα της

είμαι μέσα της 

αλλά στην πραγματικότητα

είμαι απ'έξω της

είμαι απ'εξω 

στην πραγματικότητα

από την πραγματικότητα

είμαι έξω από σένα

κι εσένα

κι εσένα 

κι εσένα

κι εσένα 

κι εσένα

είμαι μέσα από εμένα

είμαι εγκλωβισμένη μέσα από μένα κι έξω από σένα

είμαι μία και μόνη μου

και μπαίνω μέσα

στην εποχή

δεν την φοβάμαι

την πάω

γιατί είμαι μέσα

κι όλη αυτή η νοσταλγία για το τότε

που τα πράγματα ήταν καθαρά και μεγάλα

που εσύ ήσουν μικρός κι αμόλυντος

που σε κάνει να απορείς για το πως έγινες

για το που πήγαν όλα αυτά

πόσο έχεις απομακρυνθεί από τον καθαρό εαυτό σου

γιατί δεν νιώθεις πια τίποτα όπως τότε

δεν με απασχολεί πια

τότε ήταν τότε και τώρα είναι τώρα

και τώρα είναι πιο τώρα από ποτέ

πιο απαλλαγμένο από τότε απ' ότι ποτέ

τώρα τίποτα

δεν θυμάμαι αν το κανα σωστά
δεν θυμάμαι γιατί πήγε λάθος
και μου καψε τα χείλη
από μέσα
πως τα λένε τα χείλη από μέσα;
ξέρεις πιο μέσα εκεί που δεν είναι πια χείλη
που είναι πάνω απ'τα δόντια σου και κάτω απ'τη μύτη σου
και θεε μου μπορείς να βάλεις τη γλώσσα σου πάνω από τα δόντια σου και να φτάσεις μέχρι τους πρόποδες της μύτης σου
ξέρεις από μέσα
και μετά μπορείς να στρίψεις αριστερά ή δεξιά κι η γλώσσα σου να φτάσει μέχρι το κέντρο του μάγουλου σου
μπορείς να παραμορφώσεις της επιφάνεια του προσώπου σου

αν είχα πιο μακριά γλώσσα
μπορεί να φτανα και το μάτι μου με τη γλώσσα μου
από μέσα
θα έγλειφα τα μάτια μου να επουλωθούν
γιατί θολώσανε σήμερα απ'το πρωί
δηλαδή αρκετές ώρες τώρα
ποιος ξέρει
αν είχα μεγαλύτερη γλώσσα κι από αυτό
να μπορούσα να βγάλω τη γλώσσα μου απ'το μάτι μου
να άνοιγαν τα βλέφαρά μου και να βγαινε η άκρη της γλώσσας μου
και να μουν στο λεωφορείο
κι έτσι όπως με κοιτάζανε όλοι
οι αυτοί που με κοιτάζανε τελοσπάντων
με την άκρη του ματιού τους
να άνοιγα τα μάτια μου και να τους κοίταγα με την άκρη της γλώσσας μου
από το ένα μάτι δηλαδή
δεν θα γινόταν κι απ'τα δύο
ακόμα κι αν έκοβα τη γλώσσα μου στα δύο
δεν θα μπορούσα να τη μοιράσω και στα δύο μάτια
αλλά δεν γίνομαι αχάριστη
όχι
ας είναι στο ένα μάτι
και τότε θα μπορούσα να σε κοιτάω με το ένα μάτι
και με το άλλο
πως το λένε αυτό που γλείφεις τον αέρα με την άκρη της γλώσσας σου;
η άκρη της γλώσσας μου θα κουνιόταν χαρωπά σαν σκυλοουρά από την έκσταση
και
τα μάτια θέλουν να δουν
η γλώσσα να γλείψει
θα έγλειφα τον αέρα που μας χωρίζει
που χωρίζει την γλώσσα μου από τη γλώσσα σου
από το πρόσωπο σου
από το

θα έγλειφα την εικόνα σου
αν και δεν νομίζω να ήθελες ποτέ να φιλήσεις το μάτι μου
όχι με την γλώσσα μέσα του τουλάχιστον

θα ήθελες να φιλήσεις το στόμα μου με τη γλώσσα στη θέση της άραγε;

θα μπορούσαμε να φύγουμε αμέσως το πρωί
για να αποφύγουμε την αμήχανη σιωπή
θα μπορούσαμε
αλλά η στιγμή που πίναμε καφέ σιωπηλές
ήταν μια ειλικρινής στιγμή του τι ήμασταν
όλες μαζί κι η κάθε μία ξεχωριστά

αυτή δεν είναι μια μεταβατική περίοδος

η βραδιά θα μένει πάντα ατελείωτη γιατί δεν την βλέπεις
δεν θα μπορεί να σε πάρει ο ύπνος γιατί την σκέφτεσαι
αλλά η αλήθεια είναι ότι ποτέ δε σε έπαιρνε ο ύπνος εύκολα

γεμίζω το μονό μου στρώμα
ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά

υπάρχει ένα πέπλο που συγκρατεί το μυαλό μου
και κάνει τις σκέψεις μου να ανακλούνται πίσω
να μου θυμίσουν πως
είμαι ρεαλίστρια
όποτε τολμάω να περάσω απ'την άλλη το μυαλό μου φοβάται
γιατί πέφτει με τόσο ιλιγγιώδη ταχύτητα που με πιάνει ναυτία
κι αμέσως τρέχει να κρυφτεί κάτω από την ρεαλιστική του κουβερτούλα

απότομες πτώσεις και μεγάλες εκπτώσεις
καλώς σας βρήκα

ξέρω πως πάνε αυτά
είμαι μεγάλο κορίτσι
στην αρχή είναι μόνο δύσκολο και μετά συνηθίζεις
κρατάς τον εαυτό σου απασχολημένο
με λίγη προσπάθεια θα καταφέρεις να το απωθήσεις τόσο μακριά που δεν θα σε αγγίζει πια
δεν θα σε αγγίζει τίποτα
δεν θα σε φτάνει τίποτα
δεν θα νιώθεις τίποτα

όλα θα πάνε καλά

μπαστούνια για μαγκούρες

τώρα ξέρεις στα σίγουρα πως σε διαβάζω
τοποθετήθηκα στο ακροατήριο σου
όταν σηκώνεις το βλέμμα από το πληκτρολόγιο θα μαι εκεί
φαντάζομαι το ήξερες ήδη
αλλά αλλιώς να στέκομαι εκεί όρθια με το μπαστούνι μου
δεν είπαμε ποτέ γι'αυτό το πράγμα
κάνω και γω ότι μου κάνανε
ήταν αλλιώς τα πράγματα όταν ξεκίνησα
όταν ξεκινήσαμε όλοι εμείς
κάποιοι καταφέρανε να το διατηρήσουν
αγνό μακριά απ'την κανονική τους ζωή
αυτό δεν θέλαμε;
γι'αυτό δεν το κάναμε άλλωστε;
αλλά ήταν αλλιώς τα πράγματα τότε
εμείς ήμασταν αλλιώς
επιτρέψτε μου να τοποθετήσω τον εαυτό μου στους παλιούς
εσείς οι πιο παλιοί επιτρέψτε μου να τοποθετηθώ στους λιγότερο παλιούς
αλλά και πολύ λιγότερο καινούργιους
επιτρέψτε μου να κρατήσω το μπαστούνι μου
δεν είναι ένα πολύ παλιό μπαστούνι
αλλά αρκετά παλιό με τον τρόπο του
είναι ένα δικό μου μπαστούνι
αλλιώτικο από τα άλλα
μόνο και μόνο για να αθωωθεί
από την μετρήσιμη παλαιότητα του
στο κάτω κάτω
ένα μπαστούνι είναι ένα μπαστούνι
από μόνο του
δεν είναι μαγκούρα κατάπτωσης
είναι μπαστούνι σοφίας
είναι σαν μαγκούρα πρακτικά αλλά πιο ψηλό
όχι πολύ ψηλό για να μην το κατηγορήσουν για έπαρση
γιατί είναι σοφό μπαστούνι
είναι όσο ψηλό αντέχεις να κουβαλάς
το δικό μου θα έλεγα πως φτάνει στο ύψος των ματιών μου
ναι νομίζω ότι θα τολμούσα να κρατάω ένα τόσο ψηλό μπαστούνι
τόσο σοφό μπαστούνι
όχι τόσο πολύ
τόσο σκέτο
τόσο όσο που λένε
είναι τόσο ψηλό μπαστούνι όσο και σοφό
εμείς οι παλιοί με τα μπαστούνια μας λοιπόν
χωρίς να έχει σημασία αν οι άλλοι της συνωμοταξίας μου θέλουν να κρατάνε μπαστούνι
μιλάω για εμάς που κρατάμε
μιλάω για εμένα που κρατάω
και δεν αποκλείω την ύπαρξη άλλων
ένας είναι ήδη αρκετός για το είδος του άλλωστε

digital μίσος ταξικό

από εσάς
για εμάς
από εμάς για εσάς
εμένα για εσάς
εσάς για μένα
για αυτό
για αυτούς
για εκείνους
για εμάς
για εσένα
από εμένα για εμένα

γεννάς - δημοσιεύεις - εγκαταλείπεις

γεννάς για πάντα
και θα γεννάς για
για να

digital μωρά
digital κλανιές

digital for ever







Digital data, in information theory and information systems, are discrete, discontinuous representations of information or works, as contrasted with continuous, or analog signals which behave in a continuous manner, or represent information using a continuous function.
The word digital comes from the same source as the words digit and digitus (the Latin word for finger), as fingers are often used for discrete counting.

εκείνη τη μέρα κανείς δεν έμαθε τι έγιναν τα διγενάκια
τα πατζούρια τους μείναν όλη μέρα
κλειστά
και τα κινητά τους το ίδιο
και κανείς δεν άνοιξε όσο κι αν χτυπούσε το κουδούνι
απ'έξω

μέσα
πιο μέσα δεν κουνιόταν φύλλο
στον εγκέφαλό μου
δεν έπεφτε καρφίτσα
πυκνός σαν τσιμέντο
δεν τον διαπερνούσε τίποτα
δηλαδή

καθήσαμε στο μπαλκόνι και κοιτούσαμε κάτω στο δρόμο
πετάγαμε τσόφλια στους περαστικούς
και τα μάτια μας δεν θυμόντουσαν
να ανοιγοκλείσουν

δεν άκουσα τίποτα θα έλεγα αν με ρωτούσαν

οι κουρτίνες ήταν κλειστές-δεν τις διαπερνούσε τίποτα
κλειστές
όλες
οι κουρτίνες
όλες
και στα παράθυρα που δεν είχαμε
κρεμάσαμε σεντόνια

οι τέντες ήταν πάντα κατεβασμένες
δεν παρατήρησα καμία περίεργη δραστηριότητα

βέβαια,εμένα μου χε πει το προηγούμενο βράδυ
πως όλα τρέχανε πολύ γρήγορα για τα γούστα της
για τα γούστα της είπε

εμένα πάλι μου είπε
πως μετά που ξύπνησε
νόμιζε πως ήταν ήδη Κυριακή

εμένα δεν μου πε τίποτα εκείνη τη μέρα
μου στειλε μόνο στο τέλος της
σήμερα δεν μ'αγαπάς γιατί δεν υπάρχω
στο τέλος ποιανής;
δεν ξέρω,δεν είπε τίποτα
κι εσύ τι έκανες;
γέλασα
ναι γέλασα εντάξει;
γελάω μαζί της συχνά
κι αυτή το ίδιο νομίζω
γελάει κι αυτή μαζί της όπως γελάει και μαζί μου.
γιατί γελάει μαζί μου συχνά.

εμένα η δικιά μου δεν γελάει ποτέ.
είναι πάντα σοβαρή.
γελάει σοβαρά.

όπως και να χει
την άλλη μέρα το πρωί
τα μαλλιά της μίας είχαν γίνει γκρί
και της άλλης λιλά

και τα σόγια που τους άνοικε ένα εξοχικό

γίναν οικογένειες που τους άνοικε ένα αυτοκίνητο

που γίναν άτομα που τους άνοικε ένας υπολογιστής

το διαδίκτυο είναι μια άλλη πραγματικότητα παράλληλη με την πραγματικότητα οφ λαιν

ο καθένας μπορεί να τριγυρίζει σ'αυτήν την διάσταση 

να πάει από σημείο σε σημείο

ο καθένας πλέον έχει τη δικιά του ιδιοκτησία

ένα χώρο από τα χαρακτηριστικά του οποίου συγκροτείται η διαδικτυακή του ύπαρξη ως περσόνα

η απόκτηση μεγαλύτερης έκτασης στην διαδικτυακή διάσταση 

δεν γίνεται με κάποιο

ανταλλακτικό μέσο

ο καθένας δικαιούται όση έκταση πιστεύει ότι χρειάζεται

ο καθένας λοιπόν μπορεί να έχει ανάλογα με τις ανάγκες του

ένα σπίτι (facebook)

διάφορα εξοχικά (twitter,blogspot,tumblr)

οχήματα για τις μετακινήσεις του (youtube,google,vimeo)

πύλη για την είσοδο σου στην διαδικτυακή διάσταση είναι ο υπολογιστής σου

ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί και καταφύγιο για την περσόνα σου οφλαιν

είναι το ορμητήριο

ας πάρουμε σαν δεδομένο ότι το λάπτοπ τοποθετείται στο τραπέζι του σπιτιού σου

και το σμαρτφοουν στην τσέπη σου

ας πάρουμε τώρα την μάνα μου

η μάνα μου αν και έχει δίπλωμα οδήγησης (youtube,google) ποτέ δεν παίρνει το αυτοκίνητο

έχει ένα σπίτι στην ιδιοκτησία της (facebook)

και ποτέ δεν έχει βγει από τη χώρα

ο δε υπολογιστής της βρίσκεται πάντα στο τραπέζι της κουζίνας

η αδερφή μου κι εγώ

σαν παιδιά της γενιάς μας

 έχουμε ένα λάπτοπ κι ένα σμάρτφοουν

κι άρκετά πολλά διαδικτυακά ακίνητα και κινητά στο όνομα μας

η μόνη διαφορά που έχουμε είναι ότι εγώ

φεύγοντας από το πατρικό πήρα το λάπτοπ μου

και το τοποθέτησα στο νέο μου σπίτι

ενώ αυτή έχει ακόμα το ορμητήριο της στο πατρικό

ο πατέρας μου όμως

δεν έχει λάπτοπ στην ιδιοκτησία του

έχει ένα σμάρτφοουν

δηλαδή έχει την διαδικτυακή του περιουσία στην τσέπη του

πράγμα που κάνει τον πατέρα μου νομά

φαντασμική

ήταν τόσο ευγενική ύπαρξη

κι η παρουσία της στον κόσμο τόσο απαλή

που λέγαμε πως αιωρούνταν λίγα εκατοστά πάνω απ'το έδαφος

κι όπου ακουμπούσε

το κανε τόσο ανάλαφρα

που ποτέ δε γνωρίσαμε άλλον άνθρωπο

τόσο φιλικό προς το περιβάλλον του

δε γυρίζω πίσω
αποχαιρέτα με κάθε φορά

μια φορά για να πεις κάτι
και μετά ποτέ ξανά
δεν υπάρχει πια λόγος
μόνο για να εξηγήσεις τι συνέβη και κατέληξες στο επόμενο
και το επόμενο μία φορά
και μετά ποτέ ξανά
δεν υπάρχει χρόνος για δεύτερη
δεν υπάρχει χρόνος
όλα όσα ξέρω είναι παρελθόν
που πρέπει να προλάβεις
να τρέξεις πιο γρήγορα
έχουμε και μια ζωή να ζήσουμε
πιο γρήγορα
πρέπει να καταλάβεις τι συμβαίνει
πρέπει να καταλάβεις τι συμβαίνει
πρέπει να αρνηθείς το παρελθόν
πρέπει να ξεσκεπάσεις τα πρέπει
πρέπει να δουλέψεις για την ζωή σου
πρέπει να δουλέψεις τώρα για να ζήσεις αργότερα
για να είναι πιο ελεύθερο το επόμενο δευτερόλεπτο
και θα ανταμειφτείς για τους κόπους σου

αυτός ο κόσμος με στενεύει
θα σας γαμήσω όλους

εδώ εκθέτω τη γιαγιά μου

αναρωτιέμαι αν θα έρθει η εποχή που δεν θα γνωρίζω πια καινούργιο κόσμο
κι αν δεν θα με νοιάζει να το κάνω
αν τότε θα θεωρώ τον εαυτό μου τελειωμένο

αναρωτιέμαι αν της είπανε ότι ερχόμαστε απ'τις μαιμούδες
είναι χριστιανή βλέπεις

αναρωτιέμαι αν η γιαγιά μου γνωρίζει ότι η γη είναι πλανήτης
αναρωτιέμαι αν πλησίασε ποτέ σε μια τέτοια συζήτηση
βέβαια είναι και το φεγγάρι
αποκλείεται να μην της μίλησε ποτέ κανείς για το φεγγάρι
αν και δεν αποκλείεται
δεν αποκλείεται το φεγγάρι να ναι η τρύπα του αφαλού
κι ο ουρανός τα εσωτερικά τοιχώματα του στομαχιού
αυτού του τέρατος

αναρωτιέμαι αν της είπανε ότι ερχόμαστε απ'τις μαιμούδες
είναι χριστιανή βλέπεις

μουνιά και gentrification

το μουνί προκαλεί
το μουνί προκαλεί ακόμα
πούτσα μου
πούτσα μου
πούτσα μου
μουνί μου
μόλις πριν λίγα χρόνια ανακαλύψαμε την γυναικεία εκσπερμάτωση
την ονομάσαμε γυναικεία εκσπερμάτωση
δηλαδή αν είναι δυνατ
όχι
φύγε
περιμένω να σταματήσει να με απασχολεί το φύλο
βιάζομαι να το ξεπεράσω
μαλακία
ας μιλήσουμε για κάτι άλλο
για το gentrification για παράδειγμα
το gentrification λοιπόν

το gentrification εκφράζει τη διαδικασία, κατά την οποία οι φτωχές εργατικές συνοικίες στο κέντρο της πόλης αναμορφώνονται μέσω της δράσης του κτηματικού κεφαλαίου, των μεσοαστών αγοραστών και ενοικιαστών ακινήτων και των ιδιοκτητών γης και κατοικιών. Η διαδικασία συνοδεύεται από την αλλαγή της κοινωνικής σύνθεσης των περιοχών αυτών. Όπως επισημαίνει ο Ρ. Marcuse “η απομάκρυνση (dislocation) συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων είναι στόχος του εξευγενισμού, όχι μια παρενέργεια”. Ωστόσο, ανώδυνες περιγραφές του φαινομένου περιλαμβάνουν τους όρους «ανακύκλωση της γειτονιάς», «αναβάθμιση», «αναγέννηση». 

πούτσα μου
μυρίζω το μουνί μου από δω πάνω
πούτσα μου
μπορώ να μιλήσω για το μουνί μου
μπορώ να μιλήσω για το μουνί σου
δεν μπορώ
όχι πραγματικά
όχι πούτσα μου
γι'αυτό ας μιλήσουμε για το gentrification.
όχι γι'αυτό
γιατί πρέπει να σταματήσω να ασχολούμαι
να πάψω;
να κάνω παύση στην ενασχόλησή μου;
όχι
να μου περάσει
με κανες να ντρέπομαι που χρησιμοποιώ τη λέξη φύλο
είναι ήδη τόσο πασέ
ας ασχοληθούμε με το gentrification

λοιπόν

περί οράσεως ΙΙ

.
το λεωφορείο ήρθε κι οι πόρτες του άνοιξαν διάπλατα ακριβώς μπροστά μου
στο κάγκελο που καθόμουν και κάπνιζα μέχρι να περάσουν και τα υπόλοιπα τρία λεπτά
στο κατώφλι του λεωφορείου στεκόταν
με το χέρι της ψηλά να κρατιέται απ'τη θηλιά
τα ακουστικά να κρέμονται απ'τα αυτιά της
και το βλέμμα της καρφωμένο ίσιο μπροστά
λες και δεν σταμάτησε ποτέ
λες και δεν άνοιξε η πόρτα
λες κι ακόμα χάζευε τις πολυκατοικίες να εναλλάσονται μπροστά της
τόσο απορροφημένη από αυτό που έβλεπε
που δεν χαμήλωσε το βλέμμα της ούτε όταν οι πόρτες κλείσαν
ούτε όταν το λεωφορείο ξεκίνησε
δεν με είδε ποτέ
πως γίνεται να μην με είδε ποτέ;


.
με κοιτάς στα μάτια
κάνω πως τρίβω το ένα μου μάτι
προσπαθώ να προστατευτώ από την επιθετική σου εικόνα
περιορίζω την είσοδό σου
στον εγκέφαλό μου
τώρα η πραγματικότητα δεν είναι παρά μια απ'τις οθόνες στο κεντρικό σύστημα ελέγχου