τα μπούτια μας κολλάνε απ'τον ιδρώτα μεταξύ τους
βαριόμαστε να τεντωθούμε να σβήσουμε τα τσιγάρα στο τασάκι
πάλι μιλάμε για τα ίδια πράγματα
ο ανεμιστήρας της οροφής κάνει φασαρία
βαριόμαστε να σηκωθούμε να πάμε σπίτι μας να κάνουμε μπάνιο
πάλι αυτοκαταναλώνω τον εαυτό μου για να τους δώσω να καταλάβουν
τα μυαλά τους ζεσταίνονται απ'την κλεισούρα
πάλι τα αγόρια είναι αγόρια
και τα κορίτσια κορίτσια

είχα υπερένταση
οι σαγιονάρες μου χτυπούσαν νευρικά το βρεγμένο τσιμέντο της αυλής
η αδερφή μου διάβαζε στην αιώρα
η μάνα μου κοίταζε επίμονα στο κενό
η γιαγιά μου ανοιγόκλεινε το στόμα της και σημείωνε τα δευτερόλεπτα με τον ήχο του σάλιου της
ο μπαμπάς έκανε λίστα με τα πράγματα που θέλανε
ρώτησε ποιός έχει όρεξη να τον συνοδέψει
είπα εγώ έχω όρεξη για βόλτα με το αυτοκίνητο
μου πε θα πήγαινε μόνο μέχρι το μπακάλικο δίπλα
συνέχισα να κουνάω νευρικά τα πόδια μου
κάποιος με πήρε τηλέφωνο και βγήκα απ'το σπίτι για να μιλήσω
γύρισα και μάζεψα τα πράγματά μου για να την κάνω για τον μώλο
μόλις βγήκα άκουσα την γιαγιά των διδύμων να μιλάει κάπου κοντά μου
δεν είχα καμία όρεξη να με ζουμπήξει στα βυζιά της και να με με φιλάει με βία στο μέτωπο
βρώμαγε χωριατίλα κι εδώ που τα λέμε με φόβιζε και λίγο
περπάτησα γρήγορα σέρνοντας τάχα αδιάφορα τις σαγιονάρες μου στην άσφαλτο
προσπέρασα δύο αγοράκια που φώναζαν από μακριά ο ένας στον άλλον
τα είδα με την άκρη του ματιού μου να με ακολουθάνε μέχρι τα βράχια
κάθισα στον συνηθισμένο μας βράχο και τα αγοράκια για κάποιο λόγο έφυγαν
γύρισα την πλάτη μου στο χωριό και κοίταζα την αδιάφορη γραμμή μεταξύ ουρανού και θάλασσας
προσπάθησα να εναρμονιστώ με το περιβάλλον μου
μηδένισα την συνείδηση μου κι αύξησα την συγκέντρωση μου σ'αυτά που μου συνέβαιναν έξω μου
μπορούσα τώρα να προσανατολίσω του ήχους που έρχονταν
τα σχεδόν ακίνητα κύματα γύρω μου
κάτι φωνές απ'την οικογένεια που μένει στον παλιό μώλο πίσω μου
τον ήχο της μπάλας του μπάσκετ των παιδιών τους
ένα πριόνι από κάπου στον λόφο απέναντι
δυο τρία σκυλιά να γαβγίζουν μακριά πίσω μου
τα μεμονωμένα αυτοκίνητα που περνούσαν απ'την προβολή της θέσης μου στην ευθεία του δρόμου
και τα τζιτζίκια διάσπαρτα δεξιά μου
έβαλα τα πόδια μου στο νερό κι έστριψα τον τελευταίο μπάφο
ξάπλωσα στον βράχο για να τον πιω
κάποια στιγμή άκουσα άγνωστα βήματα που δεν τα είχα καταχωρήσει στους χαρτογραφημένους ήχους
γύρισα κι είδα την μαυρισμένη πλάτη του γυμνασμένου μεσήλικα που όπως φαινόταν άνηκε η βάρκα που μπήκαμε κρυφά χτες το βράδυ
σκέφτηκα πως ποτέ μου δεν είχα σκεφτεί ερωτικά πολύ μεγαλύτερο μου άντρα εκτός από αυτόν τον μπάροουζ μπεκρή του χωριού που σηκώθηκε να χορέψει ζεϊμπέκικο χτες στο πανηγύρι
μου φαίνονταν αδιάφοροι
αναπόφευκτα πέρασε απ'το μυαλό μου να του ζητήσω να ανέβω για βόλτα στην βάρκα του
δυστυχώς είχα ακόμα ένα μπάφο στα χέρια μου
γύρισα πίσω να κοιτάξω φοβισμένη μη φύγει
ήπια γρήγορα τον περισσότερο και πέταξα τον υπόλοιπο στη θάλασσα
σηκώθηκα και του πα να του κάνω μια ερώτηση
γύρισε ξαφνιασμένος
τον ρώτησα αν θα φευγε για ώρα
μου πε πως δεν θα φευγε καθόλου είχε έρθει μόνο για να βάλει βενζίνη
του πα αα κρίμα είχα όρεξη να πάω βόλτα με την βάρκα
είπα πως δεν πείραζε άλλη φορά
με ρώτησε τίνος είμαι
του απάντησα όπως είχα συνηθίσει να αυτοπροσδιορίζομαι στο χωριό
μου πε όχι αύριο είναι αργία από μεθαύριο αν σε πετύχω
του πα ναι ναι και γύρισα στον βράχο μου
και βόλτα δεν πήγα και έδωσα τα πλήρη στοιχεία αναλαμβάνοντας την ευθύνη των παρορμήσεων μου
ένιωσα πως ήθελα να το πω σε κάποιον
εκείνη ήταν διακοπές με τους φίλους μας κι είχαμε καιρό να μιλήσουμε καλά
εσύ δεν ξέρω δεν είχα όρεξη να σου μιλήσω για μένα
μετά από αυτά που μου πες για σένα
τον μπαμπά τον απέκλεια γιατί αυτό θα ενίσχυε τις σχέσεις εξουσίας
μεταξύ παιδιού που προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή και πατέρα
είπα γάμα το θα το γράψω κι άρχισα να γράφω
κι έγραφα
μέχρι που μετά από λίγο σκοτείνιασε και δεν έβλεπα πια
και σηκώθηκα να φύγω ανολοκλήρωτη

προσδοκώ ανάσταση νεκρών

το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.το θρόισμα των φύλλων.

το θρόισμα είναι μια λέξη που εμφανίζεται μόνο σε ζευγαράκι με τα φύλλα.

θέλω να βάλω φωτιά σ'αυτές τις λέξεις που δεν μπορώ να τις χρησιμοποιήσω από αποστροφή για την τόση γραφικότητα τους.

να τις παρακολουθήσω να ξορκίζονται και τα κακά πνεύματα που τις βαραίνουν να αναδύονται μέσα απ'τους καπνούς

για να μπορέσουν να απολυμανθούν απ'το αρχικό τους βάρος

και να μπορέσω,όντας καθαρές πλέον, να τις χρησιμοποιήσω ξανά.

θέλω τις περιθωριοποιημένες μου λέξεις πίσω στο λεξιλόγιο μου.

θέλω να καταστρέψω αυτά τα πράγματα που με κάνουν να νιώθω δυσφορία

όταν δημοσιεύω κάτι με μεγαλύτερο ρίσκο έκθεσης

θέλω να καταπολεμήσω αυτά τα πράγματα που με κάνουν να θέλω να δικαιολογηθώ στον κόσμο.

παιδιά από δω τα βυζάκια μου,βυζάκια πείτε γεια στα παιδιά

αυτά είναι τα βυζιά μου
κόσμε αυτό είναι το στήθος μου
όσοι δεν το έχετε δει ποτέ είναι κάπως έτσι
434 άνθρωποι που παρακολουθείτε αυτό το μπλογκ
που ξέρετε πως είναι τα δάχτυλα των ποδιών μου και οι τρίχες των χεριών μου
κοινό που με παρακολουθείς να εκθέτω τον εαυτό μου
υπόλοιπο ιατρικό επιτελείο,αγαπητοί ειδικευόμενοι
που παρακολουθείτε την εγκεφαλική μου εγχείρηση
ορίστε τα βυζιά του ασθενούς σας
αγαπητέ ανώνυμε που ήθελες να δείχνω βυζιά
πάρε δύο
τα δικά μου
αγαπητή μαμά και μπαμπά
αν τύχει και πέσει το μάτι σας στην φωτογραφία
αυτά είναι τα δικά μου βυζιά
ναι τρύπησα την ρώγα μου
αγαπητέ ζηλιαρούλη μπλόγκερ
που θα σχολιάσεις την αύξηση της επισκεψιμότητάς μου μετά από αυτό
σόρρυ φίλε μου
σόρρυ που ζούμε σαυτόν τον κόσμο που μυστικά διψάει για βυζιά
με τους ίδιους κανόνες παίζουμε
βγάλτα κι εσύ αν θες κι έλα να κάνουμε κόντρα
για τα θεαματικότερα βυζιά
σου κάνω diss

αποθήκευση λέξεων

τεράστια αποθήκη λέξεων

παραμένουν ανενεργές στο υπόγειο

ραδιενεργές

έκρηξη

για μερικά λεπτά η πλάση θα μείνει σιωπηλή

κι αμέσως μετά θα αρχίσει να κλαίει

γιατί κλαις πλάση;

τσέρνομπιλ

τερατογέννεση

μεταλλαγμένα παιδιά

και γιατί κλαις πλάση;

δυο μάτια είναι πάντα καλύτερα από ένα

πόσο μάλλον τα τέσσερα

έλα μη φοβάσαι το παραλήρημα θα χει πλάκα.

επανάσταση δεν ήθελες πάντα;

αυτό είναι το πιο naked under the blankets post που έχω κάνει

είναι κάτι ώρες που θέλω να μπω πίσω στην κοιλιά της μάνας μου.

όταν είμαστε στο σπίτι παλεύουμε για το πόσο κοντά είναι οκ να βρισκόμαστε
στριμωχνόμαστε στον καναπέ
παίρνουμε άνετες πόζες
ακουμπιόμαστε αναγκαστικά
όταν βγαίνουμε έξω
δεν υπάρχει τίποτα να μας οριοθετεί σκηνοθετικά
στεκόμαστε μέσα στη ζώνη μέγιστης απόστασης που επιτρέπει σε δυο ανθρώπους να ορίζονται ως δύο άνθρωποι που βγήκαν μαζί.
κι απότι φαίνεται αρχίσαμε να βγάζουμε ρίζες στο ίδιο σημείο.

Αγαπητέ μου παραλήπτη,

έφτιαξα μία εξαιρετική ομελέτα φούρνου σήμερα.

με φέτα και ντομάτα.

έβαλα το χέρι μου στο βάζο με τις ελιές του μπαμπά κι έβγαλα κάτι αηδίες.

χωρίς ελιές δηλαδή.

και βγήκε πανοστιμη κι αφράτη.

ίσως φταίει η πολύ σωστά κι υπολογισμένα τριμμένη φέτα.

δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να ναι.εγώ μια απλή ομελέτα ηθελα να φτιάξω.

δεν ξέρω τι μπορεί να είναι που βγηκε τόσο γαμάτη.αυτά είναι για σας τους μαγείρους.

εγώ ένα απλό κορίτσι είμαι.λαικό που λέμε.

ελπίζω να είστε καλά στην υγεία σας.

τους θερμούς χαιρετισμούς μου,

εγώ

βήχω του πούστη σαν φυματική
φοβάμαι ότι η ψυχή μου θέλει να μου βγει απ'το στόμα
κλειδαμπαρώνομαι στο σπίτι
κλείνω παράθυρα και πατζούρια
να κρατήσω την ψυχή μαζί μου
κι αυτή χτυπάει στο τζάμι σαν μύγα και γυρίζει πίσω και με πλακώνει

είμαι άρρωστη
στο μπαλκόνι δεν τολμώ να βγώ.
μου ξεσκίζουν το δέρμα τα κουνούπια
φοράω τα καλά ρούχα της γιαγιάς
μην μου πουν ότι σάπιζα εξαθλιωμένη

αντεπιτίθεμαι
σε βάζω στην κατήγορία των ανθρώπων
που εκδικούνται τους γονείς τους επειδή τους μεγάλωσαν με σαμπουάν όχι πια δάκρυα

το φλέμα μου ανεβαίνει στο στόμα
το διαλύω με σάλιο και το ξανακαταπίνω
δεν κάνει

χαλάω την συλλογή μου από εισητήρια

στο σπίτι όλα είναι ακίνητα
τίποτα δεν μου προκαλεί το ενδιαφέρον
έχω ξεκοκαλίσει όλα τα πράγματα που υπάρχουν στο σπίτι
όλα τα ρούχα,τα βιβλία,τις φωτογραφίες,τα γράμματα,τις κονσέρβες
δεν υπάρχει πια αφίδρομη σχέση ανακάλυψης εαυτού και σπιτιού
χορεύω σ'όλο το σπίτι
γεμίζω κάθε γωνία του σπιτιού με κίνηση
με την παρουσία μου
το σπίτι προσδιορίζει τα όρια της κινησής μου
το σπίτι είναι το σέηκερ
κι εγώ ο φραπές μέσα του
προσπαθώ να δω απέξω
να δω ποιό χέρι με εξαναγκάζει σε κίνηση

όταν καπνίζω ο βήχας μου ημερεύει
υποτάσσεται στον κύριο
ο κύριος καπνός κυριεύει το αναπνευστικό μου σύστημα
ο βήχας περιμένει να φύγει ο τύραννος
για να σηκώσει το κεφάλι ψηλά
αρχίδια επαναστάτης
ο καπνός τον ταπείνωσε
αποκάλυψε την δειλία του
και τον έφερε αντιμέτωπο με την ματαιότητα

θα κάνω τον βήχα μου βόλτα στο σπίτι μετά
θα τον ταχταρίζω και θα του χτυπάω απαλά την πλάτη
να τον ηρεμήσω που κλαίει
ο μικρούλης μου πίστευε σε κάτι
ο μικρούλης μου μεγαλώνει και μαθαίνει
του πέφτει βαρύ
το ότι δεν υπάρχει τίποτα

με πήρες τηλέφωνο να βγούμε για μπίρα χτες
βαρεμένοι τύποι που ξεμείναν στην αθήνα
γνώρισα τους φίλους σου από κοντά
έπαιξα την συμπεριφορά που είχαμε συμφωνήσει
τότε που ζούσαμε την κανονική μας ζωή
προ διακοπών
προ κρίσης
είπα τα λόγια μου
αλλά από την παράσταση έλειπε το συναίσθημα
παίζαμε κι οι δύο διεκπεραιωτικά κι αδιάφορα

ύστερα τα αγόρια πήγαν να παίξουν λολ
για να περάσει το βράδυ
κι εμένα δεν μου έμεινε τίποτα να κάνω
απ'το να γυρίσω σπίτι να τραβάω τις γραμμούλες μου στον τοίχο

πασαλείφτηκα με το άρωμα της αδερφής μου
τώρα όλο με πιάνει αναγούλα

462.022 σε είδανε.από τους οποίους οι 5.302  σου κάναν λάικ. από τους οποίους οι 1.343 σου κάνανε σαμπσγκράιμπ.

ντάξει αναγκαστικά μπήκα στους  462.022. αλλά δεν ξέρω σε ποιούς από τους 5.302  θέλω να είμαι.

τα βράδια που ξεμένεις από σχέδια

όταν αποφασίσω να μείνω μόνη μου σπίτι είμαι ολόκληρη
ικανοποιώ την μία και μοναδική
ικανή κι αναγκαία συνθήκη
που προϋποθέτει το σχέδιο μου

όταν έρχεσαι ανατρέπεις τα σχεδιά μου
όταν φεύγεις ξαφνικά
ανατρέπεις τους ρυθμούς για τους οποίους χάλασαν τα σχέδια μου
τους ρυθμούς (σου) που δέχτηκα αδιαπραγμάτευτα να διαταράξουν το σχέδιο (μου)
όταν φεύγεις ξαφνικά δεν είμαι ολόκληρη
είμαι διαλυμένη και χωρίς κανένα σχέδιο στα σκαριά

και τώρα τι;

είχα τον βασιλιά στον σπίτι μου για ποτό τις προάλλες
η οικονόμος τρόμαξε
είπε ο βασιλιάς δεν είναι νεκρός
η φουκαριάρα γέρασε πολύ και ξεχνάει
πάει καιρός που ήρθες τελευταία φορά άλλωστε

αλλά δεν σου πηγαίνω κόντρα καταλαβαίνω

μερικές φορές αναρωτιέμαι
τι παίρνουν οι άνθρωποι στο σουπερμαρκετ;
ποιο σχεδιο έχουν στο μυαλό τους ενώ ψωνίζουν;

τι ψωνίζεις στο σουπερμάρκετ;
τι μπορεί κανείς να αγοράσει στο σούπερμάρκετ;
σε ρωτάω.
συμβουλεψέ με.τι πρέπει να πάρω στο σουπερμάρκετ;

για ποιόν μαγειρεύεις τώρα που έφυγα;
τι σχέδιο ακολουθείς στο μυαλό σου αν δεν απαιτώ να βάλεις πέστο;
πως μπορείς να δημιουργείς χωρίς εμένα;
πως νιώθεις να παραβαίνεις τις αρχές σου για να ζήσεις στην πραγματική ζωή;

δεν θυμάμαι ποτέ το βλέμμα μου να ναι τόσο αδιάφορο

σιδερένιες καρέκλες,τραπέζια,μεγάφωνα

πλαστικοί καναπέδες

ιδρωμένο σώμα περιτυλιγμένο από πλαστικό σλιπιγκ μπαγκ

ανοιχτή τηλεόραση

κρεμασμένα φύλλα φυτών εσωτερικού χώρου

βαμμένα νύχια

λιωμένα πάνινα παπούτσια περιμένουν δίπλα στο αφεντικό

κοιμισμένοι άνθρωποι πάλλονται στους ρυθμούς της μεγάλης μηχανής

γυρίζω πίσω από όπου ξεκίνησα

μόνο οι μελανιές στο σώμα μου αλλάξανε θέση

αφόρετα ρούχα

αφόρετα βιβλία

λευκό κορμί 

πρησμένα μάτια

το μέλλον μου φτάνει μέχρι το κανονισμένο σινεμά

κι ύστερα ο ήλιος εμφανίζεται

και τα λευκά φώτα παίρνουν τα αρχίδια του

αλλά πως να εμπιστευτείς τον ήλιο;
δεν μας κατηγορώ είπε
κι όμως μας κατηγορούσε
το μπράτσο μου τρέμει από χτες
λες και το αίμα μου μέσα έχει κενά αέρος
τα πόδια μου τρέμουν νευρικά
τα δαχτυλά σου ίσα για να μην μπορείς να στρίψεις τσιγάρο
μικροί προδότες
λες πως είσαι κόπανος
πως καταφέρνεις να κάνεις πάντα τα μάτια σου να λάμπουν;
κι όμως είμαι ακίνητη
κι όμως το μυαλό μου είναι ακίνητο.
τι πλάκα που έχουν οι λέξεις που ντύνουν τις σκέψεις μου
τι πλάκα που έχει όταν φοράνε ότι βρουν μπροστά τους
απ'τη γλωσσική μου γκαρνταρόμπα
τι φοράς πάλι;
μην ξεγελιέσαι
ξερω πια καλά το αγαπημένο σου παντελόνι-συνείδηση
τα παπούτσια-λύσσα
την μπλούζα-άρνηση
το καπελάκι-βία
δεν στο πήρα εγώ στο ορκίζομαι
αλλά μην ταράζεσαι που ξέρω
πως στο σπίτι κυκλοφορείς γυμνός
και δεν σ'αρέσει το σώμα σου

συμπλήρωσα 5 στα 5
έμαθα ότι είμαι πάσιβ αγκρέσιβ
έμαθα ότι έχω ωροσκόπο δίδυμο
και Δία στον σκορπιό
μου παν αυτό σημαίνει
χάλια μέσα μου
κι εγώ κούνησα το κεφάλι μου

φυσάει σεξουαλική ενέργεια
οι ανεμογεννήτριες μας κουνάνε τα πτερύγια τους χαρωπά

και κοπέλες με σανδάλια κι άρωμα καρύδα
κι άγρια παιδιά το 2008
λυπούμαστε οδόφραγμα  αναγκαστική προσγείωση στο κολωνάκι και τι μακριά που είναι η ασπροκόκκινη κορδέλα σας και έχει κάτι το μάτι σας;γιατί το τρίβετε;την δουλειά μας κάνουμε κυρία μου και τι ωραία εσάρπα κανει ψυχρούλα σήμερα ε;
σφυρίγματα κι άδειοι δρόμοι.
κάτι άκουσα για χαλάζι.
τι πορεία;
εγώ πάω στο πάρτι του σακκά αφήστε με να περάσω.
λίγος κόσμος και πολλά σουβλάκια είχες δίκιο.
δεν ντρέπομαι πια για το σμαρτφοουν μου.
κοσμος στο περιγραμμα της συνταγματος και κούφιο μέσα.
ταξί και μακντόναλτς.
αμερικάνοι και κλούβες στην ερμου.
κινησιολογία περιπάτου.
σκοντάφτω στον πεζόδρομο.
ωχ κι εγώ εδώ;δεν με πρόσεξα.ναι θα πάω διακοπές.φεύγω το σαββατο.
χειροκροτήματα.
let me show you how black people dance.
how white people dance.how chinese people dance.how greek people dance.
αφρικάνοι και θεάματα.
πάω να νιώσω θεά για λίγο.
μπουτ απ.
για λίγο μόνο.
κάγκουρες κυνηγάνε κοριτσάκια.
βούλωστο και πάρτον πούλο πριν σε πάρει αυτός.καλά τρελή ατάκα δικιά μου.
τρελή ευκαιρία να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους.
χαχανα επιτυχίας.
περφόρμανς στον ηλεκτρικό
κι αγριεμένα βλέμματα
και το βαγόνι γέρνει προς την μία πλευρά.
εγώ αγοράζω εισητήριο.
μπαινει πολύς κόσμος.πνίγει την φωνή.
πλήθος διανθισμένο με ένα δύο συμπαθητικά μουτράκια.-όποτε χρησιμοποιώ την λέξη διάνθισμα στην αφιερώνω
μικρή έλεγα επανάσταση είναι να σαι ευγενικός.
η γέμιση του βαγονιού ανανεώνεται.
νέες μούρες στα σωθικά του.
κιθάρα και πακιστανός να παίζει μαχαιρίτσα
κι ο ηλεκτρικός έγινε φορτηγό που πάει εκδρομη με την κόρη μου τη σοσιαλίστρια.