Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

καμία αποκάλυψη ακόμα

εσωτερικές λειτουργίες
ένας πονοκέφαλος
σουβλιές στο κρανίο
και τα μάτια πονάγαν όταν ανοίγαν
όχι τα μάτια όσο η θέση τους στο κρανίο
επιβιβαστήκαμε
κι οι μέρες απ'την πέμπτη μέχρι την δευτέρα τρέξανε από δίπλα μας
σκοτάδι μηδένιζε
και ξημέρωμα πάταγε παύση
οι ώρες φαγωθήκανε με βουλιμία
κρουασάν φαγωθήκανε απ'τα ράφια 24ωρου μίνιμάρκετ
βενζίνη κάηκε σε μυστικές διαδρομές σε δρόμους που προορίζονταν για δράση
σε φλέβες που ξεκινούσαν απ'την καρδιά του πλάσματος που δημιουργήσαμε
όταν ενώσαμε τις ζωές μας προσωρινά και τις κλείσαμε στο σκοτεινό καταφύγιο
και φτάναν μέχρι τα υπόλοιπα για την επιβίωση μας όργανα
πήραμε μερίδιο απ'την βροχή που έριξε στην πόλη που φιλοξενούσε τις ζωές μας
υπήρξαμε ένα ακόμα αυτοκίνητο που περνάει δίπλα απ'τα αυτοκίνητα των άλλων
χωρίς αποσκευές
αφήσαμε τα πράγματα μας πίσω
όλες οι καταγραφικές μηχανές δεν πέρασαν τον έλεγχο
καμία απόδειξη δεν δημιουργήθηκε εκούσια
ανάμεσα στα κομμάτια μας σκορπισμένοι καπνοί και τελειωμένα χαρτάκια
πολλά δάχτυλα ψαχούλεψαν ψιχουλακια καπνών
περιπτεράδες είδαν κομμάτια μας
κάποια απ'τα κομμάτια μας
ανταλλάξαμε λεφτά όχι πολλά αλλά υπήρξαμε μέρος της ημερίσιας μπάζας τους
συνδυάσαμε τα κομμάτια μας με όσους τρόπους είχαμε εύκαιρους
υποδυθήκαμε ιδιότητες πολλές ταυτόχρονα
απασχοληθήκαμε με πραγματικότητες άλλες
με λόγια σκόπιμα και άσκοπα
στο φως του υπολογιστή
κουνήσαμε τα κεφάλια μας ολντ-σκουλ-χιπχοπικα
και λίγο τα πόδια μας κλωτσώντας μπάλες μπαλίτσες
στην άκρη της πόλης πριν τη θάλασσα



πιο εσωτερικές λειτουργίες
αίμα υπήρξε χωρίς την γνώση των άλλων κομματιών
και δάκρυα σημειώθηκαν παρομοίως
δάκρυα ακέραια κι ανεξάρτητα σκουπίστηκαν απ'το πάπλωμα
σιωπηλές απογνώσεις βγήκαν απ'τα στόματα και διαλύθηκαν στον αέρα
κύκλωσαν τα σώματα με αέρα περιέκτικότητας 70% όγκο προς όγκο
μουσούδια κόλλησαν σε λαιμούς προσπαθώντας να αναπνεύσουν καθαρό αέρα
καλύφτηκαν με παπλώματα να προστατεύτουν απ'την απόγνωση
μαλακά δέρματα τρίφτηκαν μεταξύ τους
χωρίς ποτέ να βρουν άκρη


1 σχόλιο:

Elizabeth είπε...

Δική μου πιο εσωτερική λειτουργία, εκφράζοντας την με μια λέξη: νοσταλγία.
Υπέροχο κείμενο!