Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

με χαλαρούς τους μύες


bday 164
Δεν θα πάρει πολύ
θα μου σφίξεις λίγο τα χέρια
και θα σου πω με πονάς
ύστερα θα ελευθερώσεις τους καρπούς μου
κι η δουλειά σου θα 'χει γίνει
θα σου πω κάνε ότι θες
ξεφορτώσου μόνο το σκυλί που κλαψουρίζει στην πόρτα μου
δεν θα θέλω να ξέρω τίποτα παραπάνω
γιατί δεν σου απευθύνω το λόγο
τίποτα απ'όλα αυτά δεν είναι για σένα.
δεν θυμάμαι να χω νιώσει πιο αδύναμη
θα πέσω στο πάτωμα
με τα χέρια να κλείνουν τα αυτιά μου
και θα προσπαθώ να κολλήσω στον εαυτό μου ένα τραγούδι
για να ξεκολλήσω απ'το παλιό
να μη σ'ακούω που τριβελίζεις το μυαλό μου
γιατί το ξέρω θα βάλεις τη μουσική σου
θα πετάξεις τα πράγματά σου
θα απλωθείς στον χώρο
και θα απορήσεις όταν σε κλειδώσω έξω
για να σε τιμωρήσω
για κάποιο λόγο που δεν θα χω εύκαιρο εκείνη την ώρα
μόνο και μόνο για να σου ανοίξω τρία λεπτά αργότερα
και να σε μπάσω μέσα
και μετά πάλι απ'την αρχή
μέχρι να πάρεις αυτό που θέλεις και να φύγεις
ή να βαρεθείς να πέφτεις με γδούπο στην πόρτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: