17.4.16

park activity


παρεολογία ΙΙ

όλα πήγαιναν καλά μέχρι που φρικάραμε πάλι
σεληνιαστήκαμε θέλαμε να βγάλουμε το δέρμα μας δεν μπορούσαμε να ησυχάσουμε
τα συμπτώματα μας ήταν ίδια - η κάθε μια με τις δικές της αφετηρίες βέβαια
δεν μας χωρούσε ο τόπος   προσπαθούσα απεγνωσμένα να βρω τρόπο να διασκεδάσω τον εαυτό μου
συνειδητοποιούσα πως έπαιζε πάλι ρόλο το ξύσιμο που χει πέσει αυτό το εξάμηνο
κλάσσικ ενόχικ μι  δεν μπορώ να ηρεμήσω όταν υπάρχουν πράγματα 
                               που θα πρεπε να κάνω αυτή τη στιγμή
λίγο αυτό λίγο η έλλειψη ερωτικού ενδιαφέροντος το ήξερα ότι έφταιγε κι αυτό
του ματς ένερτζι χωρίς διοχέτευση      δουλειές σκούπα ηλεκτρική ούτε αυτό διάβασμα τουμπερλέκι 
                                                             βόλτες πάνω κάτω στη ναυαρίνου παγωτά προσπερνάμε
                                                             πολλές παρέες που τραγουδάνε στο δρόμο ζέστη ανθισμένα
                                                             μπουτάκια έχουν όλα καεί πριν τις πασχαλιάτικες διακοπές
                                                             ακόμα κι οι φρικαρισμένες αρχιτεκτόνισσες καμία όρεξη για
                                                             δουλειά ταπεράκια με φράουλες και τσιλιμπουρδίσματα
                                                             παρέες που ενώνονται και βρίσκουν τα ταίρια τους
                                                             όρεξη για σαχλαμάρες και κάτι πρέπει να κάνουμε με τα 
                                                             κορμιά μας κάτι πόδια ανεξέλενκτα δεν σταματάνε μπαίνουν
                                                             πίσω απ'τα αυτιά δένονται κόμπος ρειβάρουν καθόμαστε κάτω 
                                                             στα πεζούλια καθόλου λεφτά διαχείριση φαγητό στη λέσχη
                                                             ενοχικά πρωινά ξυπνήματα για σχολή πολύ μεγάλη μέρα
                                                             μπροστά τι να κάνεις για να περάσει να ρθει το βράδυ να
                                                             ηρεμήσεις είναι τετάρτη πέμπτη είναι παρασκευή το μόνο
                                                             που θα θελα να ταν όλοι κάπου έξω σε μια πλατεία να περάσω
                                                             έρχεται το βράδυ ναι επιτέλους βρίσκω τα κορίτσια
                                                             σαχλαμαρίζουμε γελάμε τερματίζουμε αστεία επιτέλους
                                                             την παλεύουμε   ενωνόμαστε με τον κόσμο    αστικό και

καταλήγουμε σε πάρτυ γενεθλίων πάρτυ με ύψιλον παλαιάς κοπής τρανσο-30-φευγά-δων  με λάιβ των κρουσαίων και τι δεν έχει πάνω το αντί σκηνο που χουν στήσει σε Π τα όργανα έχουν στη σειρά τα μπόγκοζ και άλλα τόσα με μπογκονομάτα που μου αράδιασε η ε και ντράμς που παίζουν στριμωγμένοι από πίσω 2 2   η αγαπημένη μου διάταξη σαν τον τρόπο που δουλεύουν στριμωγμένα πίσω απ΄τον πάγκο τα παιδιά απ'το φαλαφελάδικο που όλο πειράζουν τους πελάτες έτσι σας έλεγα να είναι το μιλκσεικάδικο μας πόσο μάλλον αντί για πίσω από πάγκο πίσω από όργανα





 μέχρι που κουραστήκαμε κι είπαμε να την κάνουμε πρώτα τα κορίτσια ύστερα κι εμείς είπαμε μήπως προς πανεπιστήμια πρώτα πάρτι γρασίδια σου λέει μας κάνει πια έντονη η διαφορά με το νέξτ τζενερέισιον τραπίλα και τουμόροουλαντ λέει η μ το σκεφτόμαστε λίγο γυρνάμε να βρούμε τα κορίτσια στο σπίτι να αράξουμε συναντάμε γνωστούς της  πάνε πανεπιστήμια και αντιφα χιπ χοπ λάιβ κοντοστέκεται η ε μηπως να βγούμε νιώθει ότι όλοι είναι έξω αλλά εγώ ήδη κρατάω κοτομπέικον μαρούλι το τρώω και πάμε αράζουμε λέει θέλει να ζωγραφίσει και ψάχνουμε τις σημειώσεις των ισπανικών της λ να χρησιμοποιήσουμε για χαρτιά και όντως το κάνουμε πάντα το κάναμε αμέσως με την ε ότι μας ερχόταν εκείνη τη στιγμή σανγκριές πειραματισμούς με καφέδες σκηνές βόλτες μπανιέρες πάρτι για τις 2 μας ταξίδια πίρσινγκ κρουστά μου χε λείψει αυτή η άμεση δράση




13.4.16

παρεολογία Ι




βγαίνουμε απ'τα σπίτια

                                                                     τηλεφωνιόμαστε


                                                                      συναντιόμαστε σε γωνίες

                                         

                          περπατάμε με φασαρία στα νυχτερινά στενά

                          σε δυάδες

                          τριάδες     τετράδες

                          πότε στη σειρά ο ένας πίσω απ'τον άλλο

                          μιλάς με όποιον κάτσει να ναι δίπλα σου
     
                          περιμένεις τους πιο πίσω

                          να τζοϊνάρεις σε πιο αναμένες συζητήσεις



                        μαζευτήκαμε πολλές που ξεμυτάμε τώρα
                                     

                                                                                       απ'τις χειμέριες νάρκες μας

                                                                                      (είπαμε ο χειμώνας δεν μας πάει πολύ
                                                                                      -συναντιόμαστε κυρίως την άνοιξη)


βρίσκουμε τα κοινά μας τα πράγματα που άλλαξαν όλο αυτό το διάστημα


σκέφτομαι πολλά πράγματα χωρίς να τα σκέφτομαι πραγματικά   συσωρεύονται και σκάνε κι είναι όλα για καλό έχει ήλιο και τα βρίσκω πάλι με τους ανθρώπους και έχω όρεξη και μαζί με μένα νιώθω και τους άλλους να νιώθουν καλύτερα σαν κανείς να μην μπορεί το αντίθετο με τέτοιο καιρό  ανατρέχω στα πάσχα πέρσι προπερσι αντιπρόπερσι ήταν όλα φωτεινά

ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω σε 2 βδομάδες που κατεβαίνω αθήνα
ξέρω μια ζωούλα που θα ζήσω μέχρι τότε εδώ πέρα
κι είναι γλυκιά η ζωούλα και σε τίποτα δεν υστερεί της αθηναίας
κουνάω την ουρά μου με τον ίδιο τρόπο όλο χαρά όσο γυρνάω στην γειτονιά
δεν γίνεται να μην νιώθεις τη διαφορά  κ α λ ο κ α ι ρ ι ν ο   α π ο γ ε υ μ α
αξίες σαν κι αυτές είναι οικουμενικές

καταρχάς δεν θες να σαπίσεις σπίτι και προτιμάς να σαπίσεις έξω
και    έ ξ ω   σ υ μ β α ί ν ο υ ν   π ρ ά γ μ α τ α


πράγματα που μοιάζουν προφανή μπορεί να μην είναι για μια φοιτήτρια 4οετή σε άλλη πόλη απ'την αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην ίδια --> αθήνα και διαφορετικά για τους φίλους μου που μείναν στην πόλη τους --> θεσσαλονίκη και διαφορετικά για τους φίλους μου από μικρές πόλεις που ήρθαν θεσσαλονίκη ή αθήνα αντίστοιχα

μου λεγε η ιωάννα για τον συγκάτοικο του διονύση στο άμστερνταμ ότι δυσκολευόταν να προσδιορίσει την ηλικία του κι όταν έμαθε ότι είναι 27 της φάνηκε περίεργο που δεν φαινόταν
καθόλου τσακισμένος απ΄τη ζωή όπως οι 27άρηδες που είχε στο μυαλό της

αναρωτηθήκαμε αν αυτό έχει σχέση με το περιβάλλον στον οποίο βρισκόμαστε και καταλήξαμε πως σίγουρα έχει σχέση με την κατάσταση ελληνική πραγματικότητα

θυμήθηκα τα βερολινεζάκια που μας φιλοξένησαν στο πρώτο έτος
γλυκά κι αθώα μαζεύανε λεφτά να κάνουν μεγάλα ταξίδια
κι ύστερα του χρόνου ίσως ξεκινούσαν κάποια σχολή δεν ήταν σίγουρα ακόμα
και μας μας πέφταν τα σαγόνια χριστέ μου τι αίσθηση του χρόνου


αυτό που λέω είναι πως κάτι συμβαίνει εδώ πέρα κάτι δεν λειτουργεί όπως θα πρεπε να λειτουργεί
και μας τρώει   υπάρχει ένα πλεόνασμα ενέργειας και συναισθημάτων που θέλω να σου εκφράσω
                         και δεν ξέρω πως θέλω να παίξω μαζί σου να σε δω να αλλάζει το προσωπό σου
                         να σε δω να έχεις την προσοχή σου σε μένα σε κάτι που κάνουμε εδώ μαζί θέλω να
                         σε δω να γελάς  σκέφτομαι ίσως οι ρίμες να ταν αυτό που ψάχνω αλλά πάντα μου
                         φαίνεται αδύνατο να ξεκινήσω να το κάνω όπως η νατ στο σάιλεντ πάρτυ στο
                         χιπστεροεκτυπωτάδικο δεν μπορούσε να πάει να πάρει κι αυτή ακουστικά να τζοϊνάρει
                       όσο τέλεια κι αν φαινόταν να περνούσαμε οι υπόλοιπες που ρεϊβάραμε με τα
                       ακουστικά στα σκαλάκια της πολυκατοικίας
                     

                       αυτό το κοινωνικό σφίξιμο που κάνει τις φωνές μας να ακούγονται φάλτσες


                      αυτό δεν ξέρω πως να το ξεπεράσω μόνο να κάνω βλακείες μου ρχετε βλακείες
                      χωρίς νόημα έναν άνθρωπο χρειάζομαι να γελάει με το πόσο αποτυχημένα είναι τα  
                      αστεία μου να με κοροϊδέψει να γελάσω να νιώσω ναι αυτή είμαι τώρα μπορώ να
                      λέω βλακείες κι έτσι να μπορώ να αρθρώνω άναρθρες κραυγές σαν εκείνη τη μέρα
                      που βελάζαμε απ'το δωμάτιο και την κουζίνα να μπορώ να σου μουγκρίσω το πως
                     νιώθω ίσως αυτό να μπορούσα να σου κάνω ένα βέλασμα όταν έψαχνα για ρίμες κι
                     ίσως κι η νατ να μπορούσε να βελάσει να πει μαααα να χωθεί κι αυτή στην αγέλη
                     γιατί είναι ζεστά και άνετα και λέμε βλακείες και να μην το ξανασκεφτούμε ποτέ
                     περισσότερο ή ποτέ για κείνο το βράδυ ή έστω για λίγο;για τόσο δα λιγουλάκι





29.3.16

τι είπαμε με την ιωάννα στις 28/03


ήθελα να το ακούσω γιατί μου χε κολλήσει από τότε που το άκουσα στο ξυπνητήρι της
αδερφής μου βρρρρρρυυξξξξξεελες έτσι ήταν που ένιωθα την εμπειρία της λέξης βρρρξξξ
και το βάλαμε κι ύστερα η ιωάννα είπε λες να αρχίσω κι εγώ να κάνω λάικ και της είπα
προτείνω αγαπημένα αξίζει τον χρόνο σου και μου πε ναι αλλά άλλο είναι το λάικ συμμετέχεις
σ'αυτό με κάποιο τρόπο και με εντυπωσίασε πάλι που ένιωσα τον ηθικό και δίκαιο εαυτό της
και εμένα που σκέφτηκα την πάρτη μου να έχεις το τραγούδι να μην το χάσεις μετά τα 200
επόμενα (που εξαφανίζονται όταν τα χεις κάνει λάικ σε αντίθεση με το προσθήκη στα αγαπημένα)
και με έπιασε εκείνο το ντιπαρτμεντ των υπαρξιακών περί παθητικότητας κι ότι τόσο καιρό
κάθομαι και θρηνώ για το ισοπέδωμα που υπέστη απ΄την κενωνία που μου διέλυσε τα πιστεύω
μου ενώ είπαμε το νόημα είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε και
να καταπιεστούμε όσο λιγότερο γίνεται χωρίς να σκέφτομαι καιρό τώρα τι πρακτικά θα σήμαινε
αυτό και το έχω ανάγκη πολύ να καταλήξω κάποια ακόμα κι ελάχιστα πράγματα στο μυαλό μου
σαν σταθερές για να πάω παρακάτω γιατί πολύ κολλήσαμε εδώ πέρα και της είπα ότι μίλησα με την αδερφή μου σήμερα δυσκολευόμουν να προφέρω τα συναισθήματα που τις προκάλεσα στις
βρρρρυξξξξξελες (και γενικά τον τελευταίο καιρό) την πιάσανε κι αυτή τα ψυχολογικά της
την άκουγα πολύ ευάλωτη απ'το τηλέφωνο μου λεγε ότι νιώθει πως όλοι γύρω της δεν είναι
στα καλύτερα τους κι ότι μάλλον αυτό συμβαίνει όσο μεγαλώνεις δεν γίνονται πιο απλά τα
πράγματα ταραγμένη κι από την κουβέντα με την φίλη της που έχει λέει κατάθλιψη και ο
γιατρός της είπε ότι πρέπει να πάρει αντικαταθληπτικά-χάπια και το μόνο που ήθελα να της
πω ήταν ότι όχι δεν είναι έτσι κι εγώ στα ίδια είμαι αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι
απαραίτητα έτσι στη συνέχεια ότι έτσι όπως το βλέπω τώρα είναι αδύνατο να μην περάσεις
κρίση σ'αυτήν την ηλικία αλλά μετά μάλλον επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν ξέρω
σε μένα προσωπικά αναδύονται ξανά απ'τα ερείπια dreams that keep returning
και σκεφτόμουν τι μαλάκες που μαστε όλοι στο περιβάλλον της που επιτρέπουμε να νιώθει τόσο ευάλωτο
το αδερφάκι μου   μου λεγε για την δασκάλα του χορού της που τους βάζει στο τέλος να ευχαριστούνε ο ένας
τον άλλον την αίθουσα το πάτωμα και σκεφτόταν τη μέρα που λείπαμε απ'το μπιγκ ιβέντ ότι λείπουμε ότι ήθελε
 να βρίσκεται κοντά στην κ γιατί ένιωθε ότι έφτιαχνε το κλίμα και τα πάντα γύρω της και σημείωνε στον εαυτό 
της πόσο βάζουν όλοι το λιθαράκι τους στην ατμόσφαιρα γύρω μας κι ήμουν σίγουρη πάλι ότι θα τα βρούμε όλα 
τώρα ειδικά που μιλάγαμε και τα βρίσκαμε πάλι κι ότι γενικά το κόνσεπτ είναι όσο πιο δραστήριος είσαι τόσο 
λιγότερο μπαντριπάρεις και περνάει κι η κατάθλιψη μωρέ  και έλεγα στην ιωάννα πόσο δεν εμπιστεύομαι 
καθόλου πλέον τον εαυτό μου να το ψάχνει μόνος του χυμένος μέστο σπίτι και αυτή μου πε για την μέρα που
της έστειλα ότι νιώθω ότι περνάει στιγμές solitude εκεί στο αμστερνταμ και το γκούγκλαρε και όντως ένιωθε
ότι ήταν μόνη αλλά ότι με κάποιο τρόπο δεν ήταν γιατί είχε μαζί της τους φίλους της σαν αίσθηση ότι ήταν
μαζί της   και κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε αυτό ακριβώς συμβαίνει και με μας απ'την πρώτη κιόλας στιγμή 
με ενημέρωσες ότι με σκεφτόσουν κι άρχισα και γω να σε σκέφτομαι κι από τότε δεν έχει περάσει μια μέρα που
 δεν σκεφτόμαστε η μία την άλλη πάνω σ'αυτό βασίστηκε όλη η σχέση μας ακόμα κι αν δεν μιλάγαμε ξέραμε ότι
σκεφτόμαστε η μία την άλλη          και δεν είναι λίγο πράγμα αυτό

21.3.16

γενέθλειος χάρτης σκέψεων

με ρώτησε τι θα έκανα την κυριακή κι ήταν πέμπτη είχα χρόνο να το σκεφτώ σκεφτόμουν να πω στα κορίτσια να περάσουν απ'το σπίτι να αράξουμε όλη η μουνοθύελα αλλά απ΄την άλλη βαριόμουν και να κανονίσω να αναλάβω ευθύνη για το ότιδήποτε να πάρω οποιαδήποτε πρωτοβουλία για το ότιδήποτε κάπου το σάββατο βούλιαξα βαθιά στο σπίτι έκανα λίγο εργασία να μην την περάσω σήμερα σαν σκλάβα της σχολής όπως πρόπερσι σου φτιαξα και κοτοπουλάκια από πλαστελίνη και κάπου 12 παρά με έπιασα να κοιτάω το τηλέφωνο να περιμένω το τηλ της μαμάς μου με πήρε βγήκε έξω λέει άκου εκεί βγήκε έξω γιατί ήταν στο σποράκι λέει κι είχε φασαρία ήταν με την παλιοπαρέα
τιι φάααση δεν με εχει σίγουρα συνηθίσει σε τέτοια ντάξει σίγουρα έφταιγε και το ότι άκουσε τη φωνή μου να σπάει όταν απαντούσα ναι καλά είμαι και προσπαθούσε να με ανεβάσει μισομεθυσμένη

ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά

πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
                                                  περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
                                                  την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
                                                  και μας τελείωσε έτσι απλά
                                                  δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
                                                  ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
                                                 
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα


της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει  θα έκανα ότι μου πει     απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι




έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ

σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε  κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου
πήγα και πήρα κρασιά και μπίρες κι ήμουν έτοιμη μόνο τη μουσική δεν είχα βρει μεγάλο τέλμα αυτές τις μέρες έψαξα ατσούμπαλα άλμπουμ κι έστριψα το πρώτο καθυστέρησα να τους πω ναι ξεκινήστε εσείς που θέλετε άραξα στο άδειο χαλί κι απόλαυσα την αναμονή ενός μελλοντικού γεγονότος υπήρξαν πολλά λεπτά συνεχόμενα που δεν σκέφτηκα καθόλου το παρελθόν κι ήταν τέλειο
είχα μια μυστική επιθυμία να έχω ξεμπερδέψει με πολλές εκρεμμότητες μέχρι την κυριακή των 22
δεν ήμουν ικανοποιημένη αλλά με ικανοποιούσε που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχα κάπως ξεμπερδέψει


20.3.16

τα πρωινά μπινελίκια

γιογκα και διαλόγισμός βαθιές ανάσες φιλικά χάδια να μπουν τα κομματάκια μου στη θέση τους
ηλεκτρική στο χάλι του εγκεφάλου μου να εξαφανιστούν οι κακιές εικόνες 
αν σε ρουφήξει κι εσένα κατα λάθος
σήμερα δεν με πειράζει



10.3.16

ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε

μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα  
θέλω  να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη

την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια

ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν  π α ρ έ α

κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό

       η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
       μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
       της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
       μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε

η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή

ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
 ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ



κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει  αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει  
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9






















25.2.16

το κρεβάτι και το παράθυρο

ξύπνησα και ξενέρωσα που κοιμήθηκα με τις κάλτσες
(το μολύβι είναι ότι πρέπει για να γράφεις οριζόντια)

ο 2οετής μου πε έλα τώρα μεταξύ μας ποιος κάθεται
στο κρεβάτι για να δει τη θέα;

Εγώ του είπα

έβγαλα τις κάλτσες μου και ξανασκεπάστηκα
τέντωσα τα δαχτηλάκια μου και τα έτριψα στα σεντόνια
αυτό το συναισθημάαα  - απ'τις ανακαλύψεις των ημερών
θυμάμαι ένα κορίτσι γυναίκα που ερωτεύτηκα τον 15αυγουστο
για τον τρόπο που κουνούσε τα δάχτυλα των ποδιών του
όπως άραζε στον καναπέ μας
κοίταζα τα δάχτυλά της και ηδονιζόμουν
γιατί ένιωθα τα δαχτυλάκια μου να ζηλεύουν τα τεντώματά τους
γιατί θα θελαν κι αυτά να τεντώνονταν με αυτόν τον τρόπο

σήμερα το πρωί ξύπνησα και δεν ήθελα να σηκωθώ
όλοι ξυπνήσανε και ντυνοντουσαν
χέζανε και τραγουδάγανε . κι εγώ τραγούδαγα
απ'το στρώμα τους έβλεπα απ'την ανοιχτή
πόρτα ήθελα να μαι εκεί αλλά ήθελα να μαι
στο στρώμα μου ήθελα να μείνω ακίνητη ενώ το
στρώμα μου θα τους διασχίζει θα βγαίνει στο
μπαλκόνι θα διασχίζει το στενάκι μας θα
βγαίνει στον ήλιο της αγίου δημητρίου
θα περνάει πάνω απ΄τα κεφάλια σας σ'όλη την πόλη

θα ταν ιδανικό ένα κρεβάτι που να βλέπει σε πανοραμικό παράθυρο

μερικές φορές νιώθω πως η φυσική μου κατάσταση σαν άνθρωπος
είναι να μένω ακίνητη να νιώθω τα πράγματα να με προσπερνάνε


-------> κι αυτό είναι που νιώθω ότι προσπαθώ να πολεμήσω
            φυσική ακινησία & παθητικότητα

            επιθυμία για το άλλο:
            ενεργητική συμμετοχή ,προσωπική εμπλοκή στην καθημερινή ζωή
            whatever that means


ενάντια σ'αυτό τον εαυτό πέφτω με μανία και πλακωνόμαστε
οι εαυτοί μέσα μου και τα χουμε γκρεμίσει όλα όπως σπρωχνόμαστε




(χαρακτηριστικές εικόνες ατμόσφαιρες που μου έχουν εντυπωθεί για την ιδανική συντροφική ζωή)











18.2.16

μου χει λείψει να συσχετίζομαι με την αδερφή μου


οι καλεσμένοι 3547291

κλείσαμε τις κουρτίνες και πέσανε να κοιμηθούνε
δύο στο δωμάτιο δυο στο σαλόνι

(σιωπή)
αρχίσαν να φωνάζουν ο ενας το όνομα του άλλου
ου ου ε  τι;  κοιμάσαι ; ναι ; στα αρχίδια μου
στα τι εννοίδια μου
ου ου ε
εσύ; κι εσύ;
πάμε ένα ζιπ ποινγκ;
ζιπ
ζιπ
ποινγκ
ζιπ
στα αρχίδια μου
γέλια

(σιωπή)

17.2.16

πρώτη φορά έμπαινα κρίκος σε μια αλυσίδα παραγωγής  
άλλα αντίστοιχα μου ρχονται 
το να πρέπει να καθαρίσουμε 
το εξοχικό μόλις φτάσουμε
ή να κάνουμε αλυσίδα
για το κουβάλημα των πραγμάτων
απ΄το πορτπαγκάζ στο σπίτι
ααα απ'τα αγαπημένα μας πράγματα
σαν οικογένεια νιώθω το παίρνουμε
αρκετά στα σοβαρά αντανακλαστικά
τεντωμένα και συνενοήσεις για το αν
έχει άλλα  γέλια στο ανεβοκατέβα τις σκάλας 
σαγιονάρες πατίνια στο μάρμαρο της εισόδου

ήταν τέλειο αυτό το επίπεδο δραστηριότητας ανθρώπων που συνυπάρχουν σε μερικά τετραγωνικά
χαλαρά ήρεμα και συγκεντρωμένα ο καθένας στα χέρια του
μου άρεσαν όλες οι δουλειές όταν δίπλωνα το καλό χαρτί ακριβώς -ψυχαναγκαστική ηδονή
είχα στα χέρια μου το μέλλον των εξωφύλλων
στο χοντρό χαρτί ακουαρέλα αφήνει αποτυπώματα απ'τη δύναμή σου
με το σύστημα που τα δίπλωνα σχηματιζόταν μια κούρμπα στην μια άκρη
κούρμπα που θα πιάσουν άλλα δάχτυλα σκορπισμένα στην ελλάδα μιχ τι την ήθελα τώρα την ελλάδα
στον χώρο άλλων ανθρώπων σε άλλα δωμάτια όσο περιμένουν στο δωμάτιο κάποιου θα το ανοίξουν θα το χαζεύουν ίσως γυμνοί στο κρεβάτι ενώ περιμένουν τον άλλο να γυρίσει απ΄την κουζίνα/τουαλέτα
νερό
ένα μπουκαλάκι νερό να χετε πάντα δίπλα στο κομοδίνο σας

γυρισμένες πλάτη με πλάτη σφυρίζαμε τραγουδάκια παραπονιάρικα
μου πε δεν σε πειράζει ε θα με υποστείς θα τραγουδάω
μετά ήρθε η φίλη της για διάλειμμα για τσιγάρο δεν άκουγα τι έλεγαν ακουσα όμως ότι χωρίσανε

μετά ήρθε και μου άλλαξε αρμοδιότητες να μην είμαι μόνη μου και βαριέμαι
ανησυχούσε αλλά ήδη είχα αρχίσει διαδικασία εξημέρωσης στην προηγούμενη
μου αρέσει και μου λείπει τόσο πολύ σαν διαδικασία να είσαι συντονισμένος για λίγο με τους άλλους στον ίδιο σκοπό στην ίδια συχνότητα

επιτέλους μπορούσα να συναναστραφώ άνετα στο επίπεδο που θέλω ακόμα και με το μεζεδάκι την ξαδέρφη του
κι ήταν κάτι που προσπαθούσα χρόνια


το βάζω στην ίδια κατηγορία με τ να παίζεις με τους φίλους σου μουσική ας πούμε



beats per day

you've got to fight baby you've got to fight for your right to socks 





τριγυρίζαμε στη βαλαωρίτου
στρίψαμε σε ένα στενό 
ήθελε να μου δείξει την ταράτσα που πήγανε
τότε μ'αυτόν θα μουν η πρώτη που θα την έδειχνε
της είχε πει να μην την δείξει σε άλλους
καθόλου περίεργο δεν μας φάνηκε τέτοια ώρα ανοιχτή
η είσοδος
ανεβήκαμε τέλεια 
σαν τεράστια ψηλή γέφυρα η ανω πόλη έμοιαζε κοντά και στο ύψος μας 
η βαβούρα της βαλαωρίτου σκορπιζόταν παντού 
κι έμοιαζε με πανηγύρι στο προφήτη ηλία τον 15αυγουστο
κάναμε ένα τσιγάρο είπαμε τι ωραία που θα ναι εδώ για ξημέρωμα
χαλάσαμε και μεγκαμπάιτι χαλάλι το κορίτσι θέλει να ακούσει το stars από dub fx
και μετά από λίγο κατεβήκαμε κάτω κι ήταν κλειδωμένα
κλειδαράς
οι άλλες φίλες τις που ρθαν να μας βρίζουν που μπλεξαμε πάλι
τι δουλεια είχαμε εκει πέρα
πυροσβεστική  μπάτσοι  αγουροξυπνημένη ιδιοκτητες
τι δουλεια είχαμε εκει πέρα
περαστικοί που κάνουν μαθημα σ'αυτό το κτίριο τα πρωινά
σεξιστικά σχόλια και ματσοτραμπουκισμοί
τι κάναμε εκει πέρα
και χαίρομαι έχω μια φίλη αφηρημένη και ρομαντική
που λέμε μόνο σε μας θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο
η Ν. το κραζε βέβαια αυτό το πέιπερ τράβαγε λέει
τα μαλλιά της ο τρόπος που τα χώριζε σαν παραδεί
γματα λες και δεν είναι όλα πολιτικά  νταξει καταλα
βαίνω μαζί το μισούμε αυτό το μάθημα ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΕ
ΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ 
 μου γίνανε και θεωρητικοί δεν καταλαβαίνουμε προσπαθούμε
αλλά δεν όλο αυτό το ψηφιακό που έρχεται 
βγάζει ανοικείους βγάζει μη-τόπους
έξυπνα κελύφη με αισθητήρες μετά από πειράματα προσομοιώσεις
μελέτες των μυών των κοκάλων των οργάνων των ανθρώπων των ζώων των φυτών
βγάζει προς κατανάλωση ότι μπορεί να καταναλωθεί
ακούει και συμμετέχει στις ανάγκες των ενοίκων
καθόμαστε πίσω πίσω και κράζουμε σαν ελένες λουκάδες
ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΥΣΤΕΡΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ
αλλά έτσι όπως τα ξεπέταξε αναγνώσεις του ανθρώπου και της αρχιτεκτονικής
ανά περίοδο με διευκόλυνε που βρήκα στεγνές συμπυκνωμένες φράσεις
εύκολα επικοινωνίσιμες:
η πόλη είναι ένα σύστημα συμπεριφορών και λειτουργιών που συνδέονται μεταξύ τους
με διαφορετικού τύπου και ποιότητες σχέσεων
yes i know obvs




several breakfasts




ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΜΠΙΤΣΧΑΟΥΖ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΠΟΥ ΨΑΧΝΩ ΕΝΑ ΑΛΜΠΟΥΜ ΑΝΕΜΕΛΙΑΡΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΒΡΙΣΚΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΑ ΜΠΙΤΑΚΙΑ?

ατυχήματα


πρωινά ενεργητικής μέρας

σκοτεινές ατελείωτες μέρες εργασίας














το πρώτο πράγμα που βλέπω όταν ξυπνήσω
ακόμα και να ναι κλειστά τα πατζούρια θα σηκωθώ να τ'ανοίξω
θα ξαναξαπλώσω θα κοιτάξω αυτό το κομματάκι ουρανού* 
και μετά θα σηκωθώ


*ήταν ένα κείμενο στη γλώσσα 2ας δημοτικού που λεγόταν έτσι
** ήταν κι ένα άλλο που έλεγε αυτή για το παράθυρο της που ανοίγει κάθε πρωί όταν ξυπνάει





 μερα που ξέρεις ότι θα κάνεις κοπάνα απ΄το πρωί



μιλάγαμε στον καναπέ της φίλης της μέχρι που συνειδητοποίησα ότι υπάρχει μερέντα
στο οπτικό μου πεδίο το βγαλα φωτογραφία λέω την γλυκούλα με την μερεντούλα της
πάνω απ΄το βιβλιαράκι της ύστερα είδα ότι ήταν το δεύτερο φύλο και σκέφτηκα χεχε

ατυχήματα από εξυπνάδες
έγραψα yes και no στα χέρια όπως τα τατουαζ του μουγκού παππού 
στο βιβλίο που σνόμπαρες γιατί είχες διαβάσει μια κριτική
ενός που σ'αρέσει που έκραζε τα πολλά επικοινωνιακά τερτίπια 
και στολίδια του συγγραφέα
το απόγευμα που ξύπνησα κατάλαβα ότι κοιμόμουν με το όχι στο στέρνο
τo μόνα στοιχείo που έχω για τις ώρες που προηγήθηκαν αφού δεν θυμάμαι
τα όνειρά μου καιρό τώρα




  οι πρώτες μας μπίρες μετά από καιρό

που να βρω αυτό το φιλαράκι 
είχαμε πει θα διαβάζαμε μπένγιαμιν μαζι