4.9.14

play grounds I


η θεσσαλονίκη είναι μια μεγάλη κατασκήνωση
ένα εργοστάσιο παραγωγής αυριανών πολιτών
το τι είμαι εκεί είναι διάφορο του τι είμαι εδώ
έφυγα απ'το σπίτι μου για να γίνω
είναι ο τόπος που γίνομαι
σ'αυτήν την πόλη που όλοι ήρθαν για να γίνουν
και να φύγουν
είναι δύσκολη η ζωή στη φάμπρικα
_______________________________________

-όταν ξυπνάω αναρωτιέμαι αν οι φίλοι μου έχουν ήδη ξυπνήσει
όταν κάνω ζουμ αουτ από μένα το μυαλό μου ανεβαίνει πανοραμικά
κι ύστερα αγγίζει τα διάφορα σημεία στο χάρτη που βρίσκονται οι φίλοι μου
όλα τα ενδιάμεσα μέρη τα ξέρω κι είναι δικά μας
οι κοιτώνες,η τραπεζαρία,τα πάρκα,η παραλία
η παιδική χαρά

-το σπίτι μου βλέπει σε ένα στενό δρομάκι που δεν έχει μεγάλη διαφορά από το να βλεπε στον ακάλυπτο

-το σπίτι μου είναι σκοτεινό κι όλη η θεσσαλονίκη είναι σκοτεινή και το βλέμμα μου είναι σκοτεινό
και κουτουλάει στην απέναντι πολυκατοικία
________________________________________________________________________________

βγήκα απ'το σπίτι γιατί το χρειάζονταν τα μάτια μου
πήρα έναν φρέντο εσπρέσσο που έχει 1 ευρώ αντί για φραπέ που έχει 70 λεπτά
γιατί δεν είχα πιει καφέ απ'το πρωί και πίστευα ότι μου άξιζε
με τα υπόλοιπα απ'το τελευταίο μου πεντάρικο πήρα καπνό
είδα άλλη μία μοτοπορεία μπατσων
περπάτησα την αγίου δημητρίου για να πάω να κάτσω σε κείνο το πάρκο πάνω από την ρωμαϊκή αγορά
αλλά είχε αρκετό κόσμο
αναρχικούς που κάναν βόλτα τα σκυλιά τους στο πρώτο επίπεδο
γέρους που παίζανε τάβλι στο δεύτερο
και κάτι άλλους τύπους στο τρίτο

στεναχωρήθηκα που θα περπατούσα κι άλλο αλλά δεν πείραζε γιατί χάρηκα που το πάρκο χρησιμοποιούνταν

είδα άλλη μία μοτοπορεία μπατσων
κάθησα στην πλατεία που την λένε πλατεία δικαστηρίων αλλά αμφιβάλλω αν κανείς την λέει όντως έτσι

ήταν δύσκολο να βρώ παγκάκι γιατί ήταν ώρα αιχμής κι ήταν γεμάτο αλλοδαπούς και πρεζάκια και παιδάκια αλλοδαπά που παίζαν στην παιδική χαρά προστατευμένα από την υπόλοιπη αλλοδαπή πλατεία με κάγκελα

το καλό μ'αυτήν την πλατεία είναι ότι τα παγκάκια είναι μικρά κι ατομικά

είχε αρκετή κίνηση και φωνές και γλάρους να πετάνε και να χαλάνε τον κόσμο με τις φωνές τους
και πλαστικά σκουπίδια στα γρασίδια που λαμπύριζαν απ'το φως και τη μυωπία μου
_____________________________________________________________________


_______________________________________________________________________________
όταν βγαίνεις απ΄το σπίτι πάντα κάτι θα σου συμβεί
έτσι αρχίζουν οι περιπέτειες συνήθως

όταν βγαίνω απ΄το σπίτι πάντα κάποιος θα ρθει να κάτσει μαζί μου
πάντα κάποια γρια θα μου πιάσει την κουβέντα
πάντα κάποιος θα
_________________
σκέφτηκα ότι ήταν ιδανικό μέρος για να την πιει κανείς
μια κοπέλα φτερνίστηκε κι ήθελα να της πω γείτσες
έπιασα την τσάντα μου
να βρω το κινητό μου
ένας κύριος γκριζομάλλης με φαλάκρα κοντοστάθηκε μπροστά μου
με ρώτησε αν έχω τσιγάρα του πα μόνο στριφτά
μου πε όχι εννοούσα αν πουλάς
του πα όχι
συνέχισα να ψάχνω την τσάντα μου
κι αυτός συνέχισε να στέκεται μπροστά μου
του πα δεν έχω τίποτα
μου πε μήπως κάνεις παρέα;
του πα όχι τίποτα από αυτά
μου πε να ξέρεις μερικές κοπέλες εδώ
του πα δεν είμαι απ'αυτές
κι έφυγε
_________________________________
η θεσσαλονίκη είναι η καλύτερη παιδική χαρά
με αληθινά θεματικά πάρκα
κι ανθρώπους που μοιάζουν αληθινοί άνθρωποι
αληθινά αδέσποτα
αληθινούς μανάβηδες
κι αληθινούς ντηλεράδες
αληθινούς μπάτσους και φτηνούς καφέδες
αληθινές γιαγιάδες κι αληθινά πάρκα

1.9.14

μπου

όσο θα μ'αφήνεις μόνη μου 
θα τρώω πίτσες 12 τυριά
θα τρώω μπέργκερ και κρέμες γάλακτος
θα τρώω πεπερόνι
όσο μ'αφήνεις θα τρώω για σένα
καμία για τον μπαμπά 
ούτε για την μαμά
θα τρώω μια μπουκιά για σένα
κι άλλη μία για σένα
κι άλλη μία
κι όλες για σένα
μια μπουκιά μοσχαράκι που βασανίστηκε για σένα
μια μπουκιά γουρουνάκι που πάχυνε 3 φορές το φυσιολογικό του βάρος για σένα
μια μπουκιά κοτομπουκιά
από κοτοπουλάκια που δεν είδανε ποτέ το φως του ήλιου για σένα
κεμπάπ από γέρικα άλογα ιπποδρόμου
μπιφτέκια από αλεσμένες πεταλούδες
όλες στο στομάχι μου
όλες νεκρές εξαιτίας σου

24.8.14

ναι το κάνω όντως


clarity comes after midnight είπε

προσπαθώ πολύ να βρω κι άλλες γραμματοσειρές που θα μ'αρέσουν αλλά ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω την τζόρτζια 
που ξέρω πως σιχαίνεσαι

άλλη μια φορά
πως το είχα γράψει τότε;
μερικά πράγματα πρέπει να τα κάνεις για να καταλάβεις ότι δεν έπρεπε να τα χεις κάνει;
μπα,πολύ χαζό ακούγεται ακόμα και για 3-4 χρόνια πριν

ήξερα ότι ήταν λάθος
για να σιγουρευτείς μήπως;
για να βεβαιωθείς πως ότι κάνεις είναι λάθος;
πως ότι έκανες πάντα μ'αυτήν ήταν λάθος;
το ήξερα
μου το έλεγε το ένστικτό μου απ'την πρώτη φορά που την γνώρισα
αλλά ήταν τόσο γοητευτική η πουτάνα
τόσο σίγουρη για τον εαυτό της που ήθελα πραγματικά να μάθω τι στον πούτσο ήξερε
για ποιο πράγμα ήταν τόσο σίγουρη


όλα τα πράγματα που έχασα ήταν κάτω απ'το κρεβάτι
τώρα ξέρω που είναι όλα τα πραγματά μου
μπορώ να τα μαζέψω και να φύγω
τώρα
χωρίς να ανησυχώ αν άφησα τίποτα πίσω μου

τώρα που το σκέφτομαι
δεν ήταν και κακό καλοκαίρι


αν ένα απόγευμα την βδομάδα φτιάχνω σημειωματάρια
σε πόσο καιρό θα είμαι έτοιμη να πουλήσω;


νομίζω πως ξέρουμε όλοι την απάντηση

κατέβηκα κάτω
να πάω τουαλέτα αλλά ήταν κάποια άλλη

περπάτησα στο σπίτι σου
η κολόνια σου ήταν δίπλα στη νουαζέτα
πως νιώθεις για αυτό;

μα τι λέω
κανείς δεν ξέρει αυτήν την απάντηση
εκτός


το να σε αφήσω πίσω θα σημαίνει ότι ωριμάζω
τώρα
φτάνει να αποφασίσω πόσο χρονών θέλω να μαι



όταν γύρισα σπίτι δεν σου κανα τη χάρη
δεν έκλαψα
ούτε έγραψα

περπάτησα στο χωλ
άκουσα τον πατέρα μου να ροχαλίζει

ήμουν σίγουρη πως η μάνα μου ήταν ξύπνια πως γύρισε να δει τους φωσφοριζέ δείκτες στο κομοδίνο

δεν έχει σχέση με το ότι θα το έκανε ούτως ή άλλως
ούτως ή άλλως
είχα φύγει μόλις δυο ώρες πριν από το σπίτι

και γύρισα μόλις δυο ώρες μετά

ο μπαμπάς μου
τώρα μπαμπάς αλλά όταν θα το λέει πατέρας

ο μπαμπάς μου θα μου πει η μάνα σου
πάντα η μάνα σου
αλλά πάντα η μαμά μου

ο μπαμπάς μου θα μου πει
η μάνα σου μου πε ότι γύρισες νωρίς χτες

και τι να απαντήσω σ'αυτό

δύο ώρες πριν μου πε
μπορείς και να μην πας
και του πα πρέπει να πάω
κι αυτός μου πε πρέπει
πρέπει να πας στην εκκλησία μόνο την κυριακή

δεν ήταν κακό αλλά καταλάβε λάθος πρέπει
αλλά πως να το εξηγήσω και γω
αυτό το πρέπει
που έβγαινε από μέσα μου



όλοι οι δρόμοι περνούσαν απ'αυτό
όλη η πορεία μέχρι εκεί που έφτανε το μυαλό μου
το συμπεριλάμβανε κυρίως επειδή
ήταν εκεί όταν δεν έβλεπα

κι έπρεπε
γιατί αλλιώς
θα έπρεπε να αλλάξω πορεία




κι είμαι πολύ κουρασμένη για αλλαγή ρότας


(πρέπει να σχεδιάσω ένα μέρος που θα μπορεί κανείς να συγεντρώνεται αναπόσπαστος με όλες τι ανέσεις και τα κομφορ

με θήκες για τα πράγματα τα τασάκια τα στιλό
με γλυκό φως και οπτικό σημείο φυγής
με καλή στάση σώματος)


όταν γύρισα σπίτι μου δεν έκανα το προφανές


ήμουν ο ήρωας που περπατά νευρικά και κλωτσάει τα καπάκια στο δρόμο
που κόβει τα κλαδιά απ'τα δέντρα που βρίσκονται στο δρόμο του
τα κλαδάκια τα καημένα τα κλαδάκια
ήθελα να μαι ο ήρωας που τον πιάνουν απ'τους ώμους και τον ταρακουνάνε
και του λένε τι μαλακίες κάνεις του λενε
ήμουν ο ήρωας που ήθελε να τον πιάσουν και να τον ταρακουνήσουν απ'τους ώμους
ήθελα ένα ζευγάρι χέρια να μου σφίξει τα μπράτσα και να με τραντάξει
αλλά δυστυχώς δεν ξέρω κανένα ζευγάρι χέρια που να το κάνουν αυτό
εκτός

εκεί που καθόμουν εκεί που καθόμασταν αλλά τώρα καθόμουν
κάποιος μου πε εκεί προβάλει ο προτζέκτορας ενοχλείς
ή κάτι τέτοιο τελος πάντων
του πα δεν φταίω εγώ που μαι στον τοίχο αλλά αυτός κι αυτός κι αυτός που κάθονται μπροστά απ'τον προτζέκτορα
αλλά δεν ήμουν σίγουρη ότι το άκουσε αλλά απ'την άλλη δεν είμαι και σίγουρη ότι το πα ευτυχώς



όπως και να χει σηκώθηκα

εκεί που οι άλλοι είναι όρθιοι δεν είναι ωραίο μέρος για να κάθεσαι
από πολλές απόψεις

εκεί που καθόμουν στο χαλί πάνω στο τσιμέντο
εκεί που που ήταν για να κάθεσαι
κάθησα

εκεί για μια στιγμή σκέφτηκα να ρίξω τις στάχτες απ'το τσιγάρο μου στο ποτήρι μου
να δω τι θα συνέβαινε άμα το πιω
αλλά το ποτήρι μου είχε νερό
που φερα από κάτω

και δεν ήταν καθόλου κλάσσι



γιαυτό έφυγα
όχι γιατί τσακωθήκαμε δεν τσακωθήκαμε ποτέ
ποτέ
ποτέ ποτέ
έφυγα γιατί ήρθα



μπήκα στο δωμάτιο μου
ήταν ότι έπρεπε
το παιδικό μου δωμάτιο με τους γονείς μου να κοιμούνται στο δίπλα
ότι έπρεπε
μετά από αυτή τη μέρα


αρκετά μ'αυτό το δωμάτιο
μετά από αυτό
το πρόγραμμα έχει ως εξής:
1.μεγαλώνω μία μέρα
2.μεγαλώνω δύο μέρες
3.και ούτω καθε εξής


όχι πολλές
όσες θα μου πάρει για να απομακρυνθώ αρκετά από εσένα και το παιδικό μου δωμάτιο


μπήκα στο δωμάτιο μου κι είδα το τελευταίο επισόδειο σέρλοκ
και δεν θα γραφα ούτε θα κλαιγα


μέχρι τώρα

τουλάχιστον δεν έκλαψα

έγραψα αλλά δεν έκλαψα
είμαι μεγάλο κορίτσι αύριο









17.8.14

fucking serious blogger


self explanatory

δεν μπορώ να έρθω μαζί σου στην περιπέτεια στη κωσταντινούπολη
η καρδιά μου έχει ανάγκη από μικρότερης κλίμακας συγκινήσεις
μια βόλτα με το χιπ χοπ* αυτοκίνητο στη ραφίνα
πως να φύγω αφού
εδώ πίσω στο σπίτι μας το σπίτι μας καίγεται
*αυτό το ανθρωπιστικό χιπ χοπ
αυτό το ανθρωπιστιπουτσικο χιπ χοπ
αυτό το πιτσιρικοανθρωπουτσικο χιπ χοπ


πρέπει να κοιτάξω το σπιτικό μουν
πρέπει να με κοιτάξω
θα πέσω
αν δεν με μαζέψω



και στο αιώνιο ερώτημα:

ποιό καλοκαίρι θα είμαι έτοιμη να φύγω μαζί σου να πάμε να μαζέυουμε φράουλες

εγώ:




.
εγώ τίποτα εγώ βάζω εδώ τις ερωτήσεις
να μη σε νοιάζει σε μισώ       δεν σε νοιάζει


εγώ    [script type="text/you/javascript" ]  εσένα


και θα σε μισώ για πάντα και θα τρέχω από πίσω σου σε έχω από κοντά και
είμαστε η μπόνι κι ο κλάιντ οι της καταστροφής και της δημιουργίας και θα γελάς μέχρι να σε σκοτώσω



αν είσαι φίλος μη διαβείς
κι αν είσαι εχτρός μακάρι
πό τους τόσους φίλους έχω παραλύσει
έχω κομματιαστεί και γυρίζω να με συνδέσω

κι αν είσαι ο Πικροχάροντας, άλλα παιδιά δεν έχω,
κι η δόλια η Αρετούλα μου λείπει μακριά στα ξένα.

ελευθερία του λόγου ενάντια στον εκάστοτε εραστή καλημέρα σας


σας περιμέναμε μια ζωή
να μας σώσετε από αυτό το παιχνίδι που με παίζει πια και μου χει πάρει τα σώβρακα


error 501 not found error game errorover


σε λίγες μέρες είναι ο τρύγος
τα σταφύλλια είναι ώριμα και περιμένουν να πέσουν


o blogger είναι πολύ σοβαρός για μένα
τώρα ανακατεύομαι με css html και xthml5 
διαβάζω γλώσσες που δεν καταλαβαίνω να μιλήσω αυτές με τη γλώσσα μου
this motherfucking language
always about this motherfucking language
mother fucking language
I am a mother fucking language
but this world is difficult for mothers to fuck
i would say-      difficult
difficunt i would say            i would always say
I'm a mothery cunt trying to fucking language
to fucking always and  forever




τα σταφύλλια ωριμάζουν
έτοιμα να πέσουν
και να σταματήσουν να ωριμάζουν πια


foreverrorover


30.7.14


προπορευόμουν μερικά βήματα από αυτήν
αλλά αυτή έναυσε το πυρ
και τότε ξεκίνησαν οι μετρητές να τρέχουν
και δείχνανε ότι είχαμε την ίδια ακριβώς ταχύτητα
πράγμα που σήμαινε
πως ήμασταν ακίνητες η μία για την άλλη
και μόνο ο υπόλοιπος κόσμος περνούσε γρήγορα από δίπλα μας

όπως όταν φιλιόμαστε στο φανάρι κι αυτό ανάβει πράσινο
και το αυτοκίνητο στέκεται ακόμη ακίνητο

όπως αυτές τις ιστορίες που μια μέρα συμβαίνει κάτι σε δύο τυχαίους ανθρώπους
και από τότε και μετά γίνονται αχώριστοι

20.7.14

είχαμε ένα μυστικό σχέδιο που δεν το ξέραν οι άλλοι
ήμασταν ομάδα/αυτό μπορείς να το πεις στα σίγουρα
εγώ το ξεκίνησα/μετά από αυτά που μου είπε
εγώ το ξεκίνησα κάνοντας ότι νόμιζα καλύτερο για την κατάσταση/λαμβάνοντας υπόψην όλα αυτά που μου χε πει
για τον αδερφό της/τους φίλους του/τους γονείς τους/  όλα
όλες τις πληροφορίες που είχα διαθέσιμες
κι αυτές που προσπάθησα να αποσπάσω κρινοντάς τες βοηθητικές
βοηθητικές για το σχέδιο μου/    το σχέδιο μας
γιατί γι'αυτήν τα κανα όλα αυτά
γι'αυτήν τα ξεκίνησα τουλάχιστον αν μετρήσουμε και την προσωπική απόλαυση 
που έπαιρνα
απ'το πρότζεκτ
κατακαλόκαιρο στην αθήνα
τι να κάνει κανείς
γιατί όχι;τι καλύτερο;
ήταν όλα όσα είχαμε ούτως ή άλλως

κι εγώ καιρό τώρα δυσκολευόμουν να συγκεντρωθώ στο τώρα/στο αυτή τη στιγμή
αποσπόμουν απ΄τα σχέδια της βδομάδας/του μήνα/του υπόλοιπου καλοκαιριού
πολλά σχέδια ρε φίλε αλλά τι να κάνεις
μόνο τα σχέδια είχες.και δεν ήταν και τίποτα
το σημαντικό στην τελική

φίλε
ρε φίλε


δεν είχες τίποτα.κατακαλόκαιρο στην αθήνα όλο το υλικό σου ήταν οι φίλοι.και το πεδίο δράσης.η βραδιά και το άραγμα.πως θα προχωρήσεις στο επόμενο επίπεδο.τι χρειαζόταν να ρυθμίσεις για να γίνουν ευνοικότερες οι συνθήκες.ποια ευκαιρία να αξιοποιήσεις.ποια τηλέφωνα να απαντήσεις.ποιους ανθρώπους να ανακατέψεις να    χωρίς να ξεφύγει η κατάσταση απ'τον έλεγχο η κατάσταση      πάνω απ'όλα

κατακαλόκαιρο στην αθήνα

δεν μας χέζεις κι εσύ ρε κωσταντίνε βήτα
λες και δεν ήταν πάντα έτσι


14.7.14

τι;


σέρνω το σώμα μου από δω κι από κει και τιμωρώ το κεφάλι μου
που ναι ξερό και κούφιο
τιμωρώ το κεφάλι μου το τυλίγω να μην του επιτρέψω να εκραγεί
τραβιέμαι από τις μεγαλύτερες ενοχές
σε μέρη αποκλεισμένα
κόβω τα χέρια βοήθειας
γιατί δεν μου αξίζει να με ακουμπάνε
σκύβω το κεφάλι μου κι υποκλίνομαι στα δίκια σας
ανοίγω το στόμα μου για να βγει το όχι δεν είναι αυτό
σπρώχνομαι
ποδοπατιέμαι
ξεχειλώνομαι απ'τα αυτιά
περπατάω σε νάρκες
κάνω ότι μου λέτε γιατί ξέρω πως φταίω που
η μεγαλύτερη μου αδυναμία είναι που
διάσπαση του ατόμου
υπερδυνάμεις
μία λίστα με τους ανθρώπους της ζωής σου
μία λίστα με
το κίνητό μου είναι κλειστό πάλι
δεν υπάρχει μέρος σ'αυτή τη γη που να μπορέσει να με κρύψει
βλέπω ότι μου δείχνεις γιατί βλέπω μόνο εσένα
είναι τόσα πολλά τα δάχτυλα που δεν βλέπω
δεν βλέπω ούτε εσένα ούτε τι μου δείχνεις
ούτε τι διατάζεις ούτε τι πρέπει να κάνω τι ωραία δάχτυλα
είναι όλα τους τα ωραιότερα δάχτυλα που χω δει στη ζωή μου
κλείνω τα μάτια να μην βλέπω τίποτα
τι φταίω εγώ που
δεν μου αξίζει τέτοια τιμωρία
επειδή εγώ ποτέ δεν

εγώ;
εγώ που σας αγαπάω τόσο;
εγώ που σας λατρεύω μ'όλη μου τη δύναμη;

με αγαπάς;ναι εμένα κι άλλα τρακόσια άτομα δεν έχει αξία από το στόμα σου γιατί το λες σε όλους δεν μου δίνεις μια ξεκάθαρη απάντηση απαντάς ουδέτερα πως γίνεται να ερωτεύεσαι δυο άτομα ταυτόχρονα αυτό δεν γίνεται με θες μόνο για την συλλογή σου φάση είναι θα περάσει όλοι την περάσαμε θα μεγαλώσει και θα ωριμάσει θα σοβαρευτεί και θα κατασταλάξει δεν αξίζει να σπαταλιέσαι είσαι παντού και δεν είσαι πουθενά άντε γαμήσου παιδάκι μου έβλεπα στον ύπνο μου ότι έκανες παρτούζες στα γενέθλια μου θα είσαι δυστυχισμένη πρέπει να διαλέξεις τι θέλεις δεν θέλω να ξέρω τι κάνεις εγώ θα πω σ'αγαπώ μόνο μία φορά στη ζωή μου του πα έχω σχέση αλλά δεν καταλάβαινε με έχεις πληγώσει φοβάμαι ότι θα με πληγώσεις δεν με πήρες ένα τηλέφωνο ήσουν αθήνα και δεν μου πες τίποτα καταπιέζεσαι για να βρεις το δίκιο σου μου το υποσχέθηκες μου πες ότι δεν θα χαθούμε κολ μι μειμπι σου αρέσει να με βασανίζεις ο πατέρας σου ήταν έξαλλος χτες βράδυ με έχεις απογοητεύσει πολύ μάλλον δεν με υπολογίζεις δεν σε είδαμε καθόλου είσαι 3 μέρες εδώ κι ακόμα δεν σε είδα πολύ γράψιμο είχαμε πει ότι θα το κάναμε μαζί και μ'άφησες μόνη μου δεν απαντάς δεν τα διαβάζεις καν πως γίνεται να μην τα διαβάζεις καν χέστηκες στην πουτσάρα σου



δεν μπορώ να το κάνω αυτό




είναι πάνω από τις δυνάμεις μου είναι πολύ περισσότερο από όσο μπορώ να αντέξω δεν υπάρχει χώρος σ'αυτόν τον πλανήτη

αν εγώ είμαι ελαττωματική

ίσως να ξαναδοκιμάσω κάποια άλλη φορά σε κάποια άλλη ζωή που


χορεύω



Επετεύχθη κβαντική τηλεμεταφορά

είναι η μόνη μου ελπίδα
για να έχω πιθανότητες να προλάβω να σας αγαπήσω όλους όπως σας αξίζει


συγνώμη
δεν μπορώ να το κάνω







5.7.14



έχω κάποιες ιδέες μεγάλες
κι έχω και κάποιο χώρο ετοιμάσει για αυτές που θα έχω αύριο μεθαύριο κι αυτό το μήνα
περπατάω στο άδειο σπίτι κι επιθεωρώ τον χώρο
να είναι έτοιμος
κι είναι έτοιμος
είναι τόσο έτοιμος
και περπατάω και τον επιθεωρώ
κι είναι ακόμη έτοιμος
έτοιμος
έτοιμος
έτοιμος πάλι

περιμένω τις καλεσμένες μου πριν από το πάρτι
έχω κάποιες ιδέες καλεσμένες για αύριο μεθαύριο κι αυτό το μήνα

και είμαι έτοιμη και τις περιμένω κι είμαι ετοιμασμένη για την άφιξή τους και περιμένω να ρθουν και τις περιμένω κι είμαι έτοιμη για την άφιξή τους κι είμαι ετοιμασμένη πολύ καλά και τις περιμένω και τις περιμενω να ρθουν και είμαι ετοιμασμένη γι'αυτες και είμαι ετοιμασμένη για αυτές και την αφιξή τους και είμαι ετοιμασμένη και για αυτές και για την αφιξή τους τις περιμένω τις περιμένω  τις περιμένω τις περιμένω  τις περιμένω τις περιμένω είμαι έτοιμασμένη και τις περιμένω    έρχομαι

8.6.14

δεν ξέρω από που ήρθες
από το παρελθόν ή το μέλλον

άμα τρέχεις γρήγορα
με τους γρήγορους
κινδυνεύεις να ποδοπατηθείς

ο μικρούλης μου εαυτός μου λέει

λίγο πιο αργά

αργά

τόσο αργά που να νιώθεις να ανοίγεις τρύπα στον κόσμο έτσι όπως τον αφήνεις να σε προσπερνάει
τόσο αργά που να τον βλέπεις από απόσταση έτσι μικρούλη
και να σε νοιάζει όπως θα σε νοιαζε

Μια ωραία πεταλούδα, σ' ένα κάμπο μια φορά 

που


Όλο τον καιρό γυρίζει, Όλο τον καιρό γυρίζει

Όλο τον καιρό γυρίζει και τα άνθη χαιρετά...

Όταν έρθει ο χειμώνας, Όταν έρθει ο χειμώνας

Όταν έρθει ο χειμώνας πέφτει κάτω και ψοφά

κι όταν έρθει καλοκαίρι ζωντανεύει και πετά.


μόνο που δεν ξέρω από που μας ήρθες
από το παρελθόν ή απ'το μέλλον;
είμαι μικρούλα ή μεγάλη στα μέρη σου;

είσαι από την αθήνα ή από τη θεσσαλονίκη;
είσαι από το τριαντα τρια χρόνια τώρα περπατάω στη γη η πιο παράξενη κοπέλα που χω δει είσαι συ ή το αν ήμουν καλά δεν θα έγραφα κι άμα δεν έγραφα δεν θα μουνα καλά;

ωπ κοίτα ποιος είναι εδώ.η γραμματοσειρά σου.
τσουπ να σου τον ακάλεστος.

τι θα γίνει ρε παιδιά;σαν πολλοί δεν γίναμε;

ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ

δεν μιλάω


πόσο απότομα σε άφησα;κι εσένα κι εσένα κι εσένα κι εσένα και να πάτε να γαμηθείτε όλοι σας 
πώς μπόρεσα να το κάνω αυτο;
τόσο απότομα που κλαίω που σε άφησα τόσο απότομα στον κόσμο
κι ας ξέρω ότι απ'την αρχή μπορούσες να το καταφέρεις
πώς σε άφησα τόσο απότομα να καταλάβεις πόσο εύκολο ήταν
πως σε άφησα να καταλάβεις ότι δεν με έχεις ανάγκη

δεν ξέρω τι είμαι
καλή ή κακιά
δεν ξέρω αν θα μαι συμπαθούσες ή όχι αυτό το δευτερόλεπτο
και τώρα μιλάω για σένα και για σένα

και δεν ξέρω τι είμαι στα μέρη σου
παλιά ή καινούρια;

και τώρα μιλάω για σένα μόνο






τώρα





για σένα





μόνο

















για ποιόν;


εσένα







ξέρω σε ποιον εσένα δεν μιλάω
ξέρω σε ποιον εσένα μιλάω με τα μάτια
ξέρω σε ποιον εσένα δεν χρειάζεται να μιλήσω

ξέρω ποιος εσένα τα ξέρει όλα απ'την πρώτη στιγμή
και ξέρει κι αυτός ποιον εσένα


ξέρω ποιος εσένα δεν είναι ούτε απ'την αθήνα,ούτε τη θεσσαλονίκη,ούτε είναι παλιός,ούτε καινούργιος,ούτε κακός,ούτε καλός

ξέρω ποιος εσένα είναι από τα μέρη μου
τα πολύ πολύ βαθιά μέρη

24.5.14


κι έτσι όπως καθόμουν άρχισαν να πέφτουν κέρματα απ'τις τσέπες μου
όχι όλα μαζί
ένα κάθε τέταρτο περίπου
σαν να πρεπε να βάλω ψιλά στο τζουκμποξ για να συνεχίσει να παίζει
σαν να έπρεπε να πληρώσω για τα ανέμελα λεπτά που περνούσαν
να νοικιάσω ένα προιόν ανακουφιστικό για τις ανάγκες μου
που όμως στην τελική ήταν όσο δραστικό μπορούσε να αντέξει η τσέπη μου
πολύ μπέιζικ δηλαδή

μετά έβγαλα τελείως το παντελόνι με τις τσέπες
με την θέληση μου
δεν παίζανε ψιλά πια γιατί δεν παίζανε κι ανάγκες

ξέρεις καθαρές αποστειρωμένες στιγμές τύπου πλένεις τα δόντια σου και πλένεις τα δόντια σου σκέτο
τίποτα άλλο


κι έπειτα μετά από κάμποσες πεντακάθαρες στιγμές και πεντακάθαρα δόντια
έκλαψα
μια φορά ακόμα
δεν ξέρω αν έκλαψα και βρώμισε ή αν βρώμισε και γι'αυτό έκλαψα
λίγο αργότερα σκεφτόμουν πως έκλαψα επειδή ήταν ανυπόφορα καθαρή στιγμή
όπως όταν είμαι κλασμένη και σου λέω ότι είμαι πιο διαυγής από ποτέ κι εσύ μου λες πως λέω μαλακίες
πολύ μπέιζικ δηλαδή


όταν ήμασταν μικρές έλεγε και το πίστευε πραγματικά
ότι το να γίνει κανείς πλούσιος είναι από τα ευκολότερα πράγματα του κόσμου
αρκεί ξέρεις,να θες πραγματικά


ε λοιπόν πολύ αργότερα σκεφτόμουν πως ένιωθα
σαν εκείνη την πλούσια φίλη που είπε γάμα τα λεφτά,δεν είναι εκεί το πρόβλημα
κι έτσι έκλαψα
μια φορά ακόμα
και γύρισα απ'την άλλη
κι ύστερα γύρισες κι εσύ απ'την άλλη
κι ήμασταν κι οι δυο γυρισμένοι απ'την άλλη
κι ύστερα εγώ γύρισα απ΄την δική σου άλλη
κι ήμασταν γυρισμένη απ'την άλλη σου
κι εσύ έβλεπες το τοίχο
κι εγώ την πλάτη σου
και δεν μπορούσα να πω τίποτα
δεν υπάρχει κάτι να πεις στον άνθρωπο που τα ξέρει όλα ήδη
μόνο πλησίασα πιο κοντά στην πλάτη σου
μήπως κρυφακούσω κάτι απ'το κεφάλι σου
και μάθω και γω κάτι από αυτά που ξέρεις
αλλά δεν πήρε τίποτα το αυτί μου
και κοιμήθηκα ανήσυχα μέσα στην άγνοια

την επόμενη μέρα αποφάσισα να γίνω πλούσια
πιο πλούσια
για να αντέχει περισσότερα η τσέπη μου

13.5.14

υπάρχει μια φωνή στο μυαλό που δεν μ'αφήνει να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτα.ξέρεις ποιανού να ναι;

ισως αυτή τη φορά να δοκίμαζα κάτι άλλο.
ίσως αυτή τη φορά να δοκίμαζα τις περισσότερες λέξεις για να περιγράψω το τίποτα
αντί για λίγες για να περιγράψω τα πάντα.φοβάμαι να εκθέσω όλους μου τους φόβους.φοβάμαι να δωθώ ολόκληρη.φοβάμαι μη με χτυπήσετε.όλοι εσείς που με χτυπάτε με την ίδια μου τη γλώσσα.όλοι εσείς που με κοιτάται με τα ίδια μου μάτια που προσπαθώ απεγνωσμένα να κλείσω.για να χορέψω ελεύθερα έστω και ποντικίσια όσο δεν θα βλέπει η γάτα.όσο δεν θα βλέπει αυτή η τεράστια μεγάλη γάτα που κοιτάει τα πάντα.
αλλά φοβάμαι.και παραμένω ένα ποντίκι που δεν χορεύει.ένα ποντίκι σκέτο.


που πάει ένα σκέτο ποντίκι;


είμαι ένας τυφλοπόντικας που παραμένει κρυμμένος στο λαγούμι του και περιμένει να δει το

φώς.

σκουίκ
σκουί
ουι
ναι
ναι
είμαι ένας τυφλοπόντικας!γιοο-χοο!


δεν έχω να κοιτάξω κάποιον στα μάτια
γι'αυτό κοιτάω πότε εμένα
πότε το γάτο
το μεγάλο γάτο που κοιτάει τα πάντα
τον κοιτάω κι εγώ



















9.5.14

up 029
θα σου πω φίλε μου πως φαίνεται το μέλλον
τρομακτικό

δεν τρομάζω/δεν σκέφτομαι/δεν αφήνω τον εαυτό μου στιγμή/δεν τον πιάνω καλύτερα
δεν τον αγγίζω
ούτε στιγμή
ούτε στιγμή από τότε που έφυγα
κι είναι πολλές στιγμές από τότε μέχρι τώρα
δεν σταματάω ούτε στιγμή
να με προλάβει
πας καλά;


είμαι από μέσα
είμαι σε αυτή την εποχή
από μέσα της
δεν φαίνεται να με υπολογίζει
αλλά εγώ είμαι μέσα της
είμαι μέσα της 

αλλά στην πραγματικότητα
είμαι απ'έξω της
είμαι απ'εξω 
στην πραγματικότητα
από την πραγματικότητα

είμαι έξω από σένα
κι εσένα
κι εσένα 
κι εσένα
κι εσένα 
κι εσένα
είμαι μέσα από εμένα
είμαι εγκλωβισμένη μέσα από μένα κι έξω από σένα
είμαι μία και μόνη μου

και μπαίνω μέσα
στην εποχή
δεν την φοβάμαι
την πάω
γιατί είμαι μέσα

κι όλη αυτή η νοσταλγία για το τότε
που τα πράγματα ήταν καθαρά και μεγάλα
που εσύ ήσουν μικρός κι αμόλυντος
που σε κάνει να απορείς για το πως έγινες
για το που πήγαν όλα αυτά
πόσο έχεις απομακρυνθεί από τον καθαρό εαυτό σου
γιατί δεν νιώθεις πια τίποτα όπως τότε
δεν με απασχολεί πια
τότε ήταν τότε και τώρα είναι τώρα
και τώρα είναι πιο τώρα από ποτέ
πιο απαλλαγμένο από τότε απ' ότι ποτέ





τώρα τίποτα





30.4.14

δεν θυμάμαι αν το κανα σωστά
δεν θυμάμαι γιατί πήγε λάθος
και μου καψε τα χείλη
από μέσα
πως τα λένε τα χείλη από μέσα;
ξέρεις πιο μέσα εκεί που δεν είναι πια χείλη
που είναι πάνω απ'τα δόντια σου και κάτω απ'τη μύτη σου
και θεε μου μπορείς να βάλεις τη γλώσσα σου πάνω από τα δόντια σου και να φτάσεις μέχρι τους πρόποδες της μύτης σου
ξέρεις από μέσα
και μετά μπορείς να στρίψεις αριστερά ή δεξιά κι η γλώσσα σου να φτάσει μέχρι το κέντρο του μάγουλου σου
μπορείς να παραμορφώσεις της επιφάνεια του προσώπου σου

αν είχα πιο μακριά γλώσσα
μπορεί να φτανα και το μάτι μου με τη γλώσσα μου
από μέσα
θα έγλειφα τα μάτια μου να επουλωθούν
γιατί θολώσανε σήμερα απ'το πρωί
δηλαδή αρκετές ώρες τώρα
ποιος ξέρει
αν είχα μεγαλύτερη γλώσσα κι από αυτό
να μπορούσα να βγάλω τη γλώσσα μου απ'το μάτι μου
να άνοιγαν τα βλέφαρά μου και να βγαινε η άκρη της γλώσσας μου
και να μουν στο λεωφορείο
κι έτσι όπως με κοιτάζανε όλοι
οι αυτοί που με κοιτάζανε τελοσπάντων
με την άκρη του ματιού τους
να άνοιγα τα μάτια μου και να τους κοίταγα με την άκρη της γλώσσας μου
από το ένα μάτι δηλαδή
δεν θα γινόταν κι απ'τα δύο
ακόμα κι αν έκοβα τη γλώσσα μου στα δύο
δεν θα μπορούσα να τη μοιράσω και στα δύο μάτια
αλλά δεν γίνομαι αχάριστη
όχι
ας είναι στο ένα μάτι
και τότε θα μπορούσα να σε κοιτάω με το ένα μάτι
και με το άλλο
πως το λένε αυτό που γλείφεις τον αέρα με την άκρη της γλώσσας σου;
η άκρη της γλώσσας μου θα κουνιόταν χαρωπά σαν σκυλοουρά από την έκσταση
και
τα μάτια θέλουν να δουν
η γλώσσα να γλείψει
θα έγλειφα τον αέρα που μας χωρίζει
που χωρίζει την γλώσσα μου από τη γλώσσα σου
από το πρόσωπο σου
από το

θα έγλειφα την εικόνα σου
αν και δεν νομίζω να ήθελες ποτέ να φιλήσεις το μάτι μου
όχι με την γλώσσα μέσα του τουλάχιστον

θα ήθελες να φιλήσεις το στόμα μου με τη γλώσσα στη θέση της άραγε;

28.4.14


θα μπορούσαμε να φύγουμε αμέσως το πρωί
για να αποφύγουμε την αμήχανη σιωπή
θα μπορούσαμε
αλλά η στιγμή που πίναμε καφέ σιωπηλές
ήταν μια ειλικρινής στιγμή του τι ήμασταν
όλες μαζί κι η κάθε μία ξεχωριστά