Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

πρώτες απώλειες μνήμης


κάτι μου κανες εκείνο το καλοκαίρι
δεν θυμάμαι τι αλλά σίγουρα κάτι μου κανες 
για να κλαίω με λυγμούς γυρνώντας σπίτι τα ξημερώματα
και να αποφασίζουμε να τα μαζέψουμε και να την κάνουμε από δω άρων άρων 
εγκαταλείποντας τους φίλους που ερχόντουσαν από αθήνα την επόμενη μέρα

ποιος θα μου το λεγε οτι θα ξέχναγα εγώ που πάντα ρώταγα θυμάστε τότε που 
πόσα πράγματα απώθησα και κατέληξα να ζω με τις πινακίδες τους   προσοχή σκύλος

ψάχνω πίσω απ'τους φράχτες μου και δεν μπορώ να σε βρω
εγώ σου χα πει γκρεμίστηκε μέσα μου ένα κάστρο
εσύ μου πες χτίστηκε ένας πύργος 
αλλά είναι δύσκολο να διακρίνω οτιδήποτε από αυτή τη θέση
βλέπω μπροστά μου μόνο ερείπια
και μια περιφραγμένη έκταση γης που κάποτε κατοικούνταν από κάποια θεότητα 
που μόνο οι άγιες πέτρες και το άγιο χορτάρι μείνανε να τη θυμίζουν


Δεν υπάρχουν σχόλια: