Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

τι είπαμε με την ιωάννα στις 28/03


ήθελα να το ακούσω γιατί μου χε κολλήσει από τότε που το άκουσα στο ξυπνητήρι της
αδερφής μου βρρρρρρυυξξξξξεελες έτσι ήταν που ένιωθα την εμπειρία της λέξης βρρρξξξ
και το βάλαμε κι ύστερα η ιωάννα είπε λες να αρχίσω κι εγώ να κάνω λάικ και της είπα
προτείνω αγαπημένα αξίζει τον χρόνο σου και μου πε ναι αλλά άλλο είναι το λάικ συμμετέχεις
σ'αυτό με κάποιο τρόπο και με εντυπωσίασε πάλι που ένιωσα τον ηθικό και δίκαιο εαυτό της
και εμένα που σκέφτηκα την πάρτη μου να έχεις το τραγούδι να μην το χάσεις μετά τα 200
επόμενα (που εξαφανίζονται όταν τα χεις κάνει λάικ σε αντίθεση με το προσθήκη στα αγαπημένα)
και με έπιασε εκείνο το ντιπαρτμεντ των υπαρξιακών περί παθητικότητας κι ότι τόσο καιρό
κάθομαι και θρηνώ για το ισοπέδωμα που υπέστη απ΄την κενωνία που μου διέλυσε τα πιστεύω
μου ενώ είπαμε το νόημα είναι να καταφέρουμε να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε και
να καταπιεστούμε όσο λιγότερο γίνεται χωρίς να σκέφτομαι καιρό τώρα τι πρακτικά θα σήμαινε
αυτό και το έχω ανάγκη πολύ να καταλήξω κάποια ακόμα κι ελάχιστα πράγματα στο μυαλό μου
σαν σταθερές για να πάω παρακάτω γιατί πολύ κολλήσαμε εδώ πέρα και της είπα ότι μίλησα με την αδερφή μου σήμερα δυσκολευόμουν να προφέρω τα συναισθήματα που τις προκάλεσα στις
βρρρρυξξξξξελες (και γενικά τον τελευταίο καιρό) την πιάσανε κι αυτή τα ψυχολογικά της
την άκουγα πολύ ευάλωτη απ'το τηλέφωνο μου λεγε ότι νιώθει πως όλοι γύρω της δεν είναι
στα καλύτερα τους κι ότι μάλλον αυτό συμβαίνει όσο μεγαλώνεις δεν γίνονται πιο απλά τα
πράγματα ταραγμένη κι από την κουβέντα με την φίλη της που έχει λέει κατάθλιψη και ο
γιατρός της είπε ότι πρέπει να πάρει αντικαταθληπτικά-χάπια και το μόνο που ήθελα να της
πω ήταν ότι όχι δεν είναι έτσι κι εγώ στα ίδια είμαι αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι
απαραίτητα έτσι στη συνέχεια ότι έτσι όπως το βλέπω τώρα είναι αδύνατο να μην περάσεις
κρίση σ'αυτήν την ηλικία αλλά μετά μάλλον επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν ξέρω
σε μένα προσωπικά αναδύονται ξανά απ'τα ερείπια dreams that keep returning
και σκεφτόμουν τι μαλάκες που μαστε όλοι στο περιβάλλον της που επιτρέπουμε να νιώθει τόσο ευάλωτο
το αδερφάκι μου   μου λεγε για την δασκάλα του χορού της που τους βάζει στο τέλος να ευχαριστούνε ο ένας
τον άλλον την αίθουσα το πάτωμα και σκεφτόταν τη μέρα που λείπαμε απ'το μπιγκ ιβέντ ότι λείπουμε ότι ήθελε
 να βρίσκεται κοντά στην κ γιατί ένιωθε ότι έφτιαχνε το κλίμα και τα πάντα γύρω της και σημείωνε στον εαυτό 
της πόσο βάζουν όλοι το λιθαράκι τους στην ατμόσφαιρα γύρω μας κι ήμουν σίγουρη πάλι ότι θα τα βρούμε όλα 
τώρα ειδικά που μιλάγαμε και τα βρίσκαμε πάλι κι ότι γενικά το κόνσεπτ είναι όσο πιο δραστήριος είσαι τόσο 
λιγότερο μπαντριπάρεις και περνάει κι η κατάθλιψη μωρέ  και έλεγα στην ιωάννα πόσο δεν εμπιστεύομαι 
καθόλου πλέον τον εαυτό μου να το ψάχνει μόνος του χυμένος μέστο σπίτι και αυτή μου πε για την μέρα που
της έστειλα ότι νιώθω ότι περνάει στιγμές solitude εκεί στο αμστερνταμ και το γκούγκλαρε και όντως ένιωθε
ότι ήταν μόνη αλλά ότι με κάποιο τρόπο δεν ήταν γιατί είχε μαζί της τους φίλους της σαν αίσθηση ότι ήταν
μαζί της   και κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε αυτό ακριβώς συμβαίνει και με μας απ'την πρώτη κιόλας στιγμή 
με ενημέρωσες ότι με σκεφτόσουν κι άρχισα και γω να σε σκέφτομαι κι από τότε δεν έχει περάσει μια μέρα που
 δεν σκεφτόμαστε η μία την άλλη πάνω σ'αυτό βασίστηκε όλη η σχέση μας ακόμα κι αν δεν μιλάγαμε ξέραμε ότι
σκεφτόμαστε η μία την άλλη          και δεν είναι λίγο πράγμα αυτό

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

γενέθλειος χάρτης σκέψεων

με ρώτησε τι θα έκανα την κυριακή κι ήταν πέμπτη είχα χρόνο να το σκεφτώ σκεφτόμουν να πω στα κορίτσια να περάσουν απ'το σπίτι να αράξουμε όλη η μουνοθύελα αλλά απ΄την άλλη βαριόμουν και να κανονίσω να αναλάβω ευθύνη για το ότιδήποτε να πάρω οποιαδήποτε πρωτοβουλία για το ότιδήποτε κάπου το σάββατο βούλιαξα βαθιά στο σπίτι έκανα λίγο εργασία να μην την περάσω σήμερα σαν σκλάβα της σχολής όπως πρόπερσι σου φτιαξα και κοτοπουλάκια από πλαστελίνη και κάπου 12 παρά με έπιασα να κοιτάω το τηλέφωνο να περιμένω το τηλ της μαμάς μου με πήρε βγήκε έξω λέει άκου εκεί βγήκε έξω γιατί ήταν στο σποράκι λέει κι είχε φασαρία ήταν με την παλιοπαρέα
τιι φάααση δεν με εχει σίγουρα συνηθίσει σε τέτοια ντάξει σίγουρα έφταιγε και το ότι άκουσε τη φωνή μου να σπάει όταν απαντούσα ναι καλά είμαι και προσπαθούσε να με ανεβάσει μισομεθυσμένη

ύστερα γύρισε κι η ιωάννα απ'τα γυρίσματά της την περίμενα είχαμε ανταλλάξει άλλο ένα κλαψιάρικο τηλεφώνημα ούτε αυτή ήταν καλά είπαμε θα τα πούμε όταν γυρίσει
κι όταν γύρισε τα είπαμε ήταν μια βδομάδα τώρα που χε γυρίσει κι ήταν περίεργα έτρεχε όλη μέρα
και της την σπάγαν όλα και γω μέσα σ'αυτά

πιο πριν είχα μιλήσει και με την αδερφή μου κάπως ψυχραμένες τον τελευταίο καιρό
στραβώσαμε στις βρυξέλλες - ράκος εγώ -ανασφαλής και πληγωμένη
                                                  περιχαρακώθηκα προσπαθώντας να διαχειριστώ
                                                  την απώλεια την απόρριψη /ΤΗ ΜΟΙΡΑ που τα φερε έτσι τα πράγματα
                                                  και μας τελείωσε έτσι απλά
                                                  δεν μπορούσα να ξεπεράσω τα τείχη να συμμετέχω σε οτιδήποτε μας συνέβαινε
                                                  ακολουθούσα σιωπηλά - δεν λειτουργούσα προσθετικά στην ομάδα
                                               
με είχε προειδοποιήσει απ΄τα χριστούγεννα μου χε πει άντε γαμήσου τι κάνεις ξεκόλλα
μου πε μερικά νέα ήθελε να μου πει κι άλλα αλλά σκεφτόταν λέει να μου τα στείλει γραμμένα


της είπα στείλτα μου πλιζ - αποδεχόμενη στωικά το γεγονός ότι τα χω κάνει σκατά πάλι με όλους
ήθελα να με βοηθήσει  θα έκανα ότι μου πει     απλά να σταματήσω να νιώθω έτσι




έτσι το πρωί της κυριακής είπα άντε μωρέ θα το κάνω αράξαμε λιγάκι στο μπαλκόνι βγήκα να κάνω λίγη εργασία στην εγνατία είχε ήλιο κι ήταν τέλεια βγήκα με το χάρτη και τα μαρκαδοράκια μου περπάτησα μερικά τετράγωνα κατάλαβα ότι ο χάρτης είναι ότι να ναι από αυτούς τους τουριστικούς χάρτες που δείχνουν μόνο τους πιο βασικούς δρόμους κι είπα γάμα το γυρνάμε πίσω θα πάρουμε το αμαξάκι της γκουγκλ

σπίτι ξεκίνησα τον χάρτη βαριόμουν του πούστη αποφάσισα να στείλω στον συμφοιτητή που καθόμασταν την προηγούμενη πέμπτη στο διάδρομο και καπνίζαμε και λέγαμε καλοπροαίρετες μαλακίες του πα σορρυ που δεν απάντησα τελικά είχα κόσμο ξαναπάρε με όποτε είναι μου πε ναι σήμερα του πα αα νάις και μια μεγάλη χάρη αν γίνεται να μου δώσει το κτιριακό απόθεμα και το εμπόριο μου πε ναι κρυφά τα λέμε καμάρα στις 11 όμως του πα τώρα είμαι σε μια φίλη μου θα σε πάρω πιο μετά αν είναι να ρθούμε συνειδητοποίησα χριστέ μου τι κάνω πάλι προκειμένου να διαχειριστώ την κατάσταση έλεγα ψέματα χριστέ μου έλεγα ψέματα εγώ μάλλον είμαι παθολογικά ανίκανη να διαχειριστώ οτιδήποτε  κι έτσι τσίμπησα τους χάρτες καβατζώθηκα κι άρχισα να βάζω σκούπα στο σαλόνι και να κάνω χώρο να χωρέσει η μουνοθύελα σπίτι πείραξα τα φώτα σκέφτηκα να το τερματίσω σοβαρά δε μου ρχόταν κάτι παρόλαυτά άραξα μόνη με το φτιαγμένο σπίτι όλο το απόγευμα βγήκα να βρώ το μπόι με την μπλούζα πάοκ που με περίμενε στη γωνία
τριγύρισα γύρω στα τέλεια στενάκια κοντά στο σπίτι μου γυρνώντας πίσω μου έλειψαν οι βόλτες μας αυτά έχουν οι καλοκαιρινές νύχτες αποφάσισα πως θα βγαίνω περισσότερο έξω τώρα σκέφτηκα να αράζω εγνατία τώρα που το απαιτεί και το εργαστήριο σκέφτηκα το ψυχογεωγραφικό μου κορίτσι και τη ζώνη άνω πόλης που κινούμαστε πάντα στα μπακστέιτζ σκέφτηκα να μεταναστεύσουμε στην κεντρική ζώνη να εμφανιστούμε στο δημόσιο χώρο να έρθει στην επιφάνεια της καθημερινότητας μου
πήγα και πήρα κρασιά και μπίρες κι ήμουν έτοιμη μόνο τη μουσική δεν είχα βρει μεγάλο τέλμα αυτές τις μέρες έψαξα ατσούμπαλα άλμπουμ κι έστριψα το πρώτο καθυστέρησα να τους πω ναι ξεκινήστε εσείς που θέλετε άραξα στο άδειο χαλί κι απόλαυσα την αναμονή ενός μελλοντικού γεγονότος υπήρξαν πολλά λεπτά συνεχόμενα που δεν σκέφτηκα καθόλου το παρελθόν κι ήταν τέλειο
είχα μια μυστική επιθυμία να έχω ξεμπερδέψει με πολλές εκρεμμότητες μέχρι την κυριακή των 22
δεν ήμουν ικανοποιημένη αλλά με ικανοποιούσε που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είχα κάπως ξεμπερδέψει


Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

τα πρωινά μπινελίκια

γιογκα και διαλόγισμός βαθιές ανάσες φιλικά χάδια να μπουν τα κομματάκια μου στη θέση τους
ηλεκτρική στο χάλι του εγκεφάλου μου να εξαφανιστούν οι κακιές εικόνες 
αν σε ρουφήξει κι εσένα κατα λάθος
σήμερα δεν με πειράζει



Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

ρε κατερίνα μην είσαι σκατά ρε

μην είσαι σκατά ρεε
μην είσαι μουνόδουλη
δεν είμαι απλά ήταν οκγουορντ
μην εεειισαι σκαταα
θέλω  να πας να γράψεις στο μπλογκ σου ένα ποστ που θα λέγετε κατερίνα μην είσαι σκατά
θέλω να γράψεις ένα δοκίμιο με τίτλο μην είσαι σκατά ρε αλλιώς θα σε κάνω μπαν από φίλη

την αγκάλιασα και της είπα ότι θα το κάνω
ναι ήμουν σκατά δεν ξέρω γιατί τους άφησα τα τελευταία μας ψίχουλα
είχαμε γίνει μουσκίδι δυο φορές περπατάγαμε πάνω κάτω μέχρι τα πανεπιστήμια
μέσα έξω στο μικρού όταν τελικά βρήκαμε ααα ήταν τέλεια
συμφωνήσαμε ότι έτσι ακριβώς θέλαμε να το πιουμε εγώ κι αυτή στα σκαλάκια
την κατρουλίλα σκύλου είπε δεν την είχε φανταστεί βέβαια

ταιριάζαν τέλεια οι πορείες μας μέχρι εκείνο το σκαλάκι
είμαστε κι οι δύο σε παρόμοια φάση
παρόμοιες ελλείψεις κι υπαρξιακά
συμφωνήσαμε ότι έπαιζε ρόλο το οτι νιώθαμε ότι μας έλειπε
αυτό το κάτι σαν  π α ρ έ α

κυκλώσαμε την λέξη μπλοκάρισμα -την χρησιμοποιούσαμε πολύ αυτόν τον καιρό

       η φίλη μου η Ε είχε γενέθλια προχτές
       μου πε ότι τα βαλε κάτω και της βγαίναν περίπου ένας χρόνος μιζέριας κι εσωστρέφειας
       της είπα ναι κι εμένα μη σου πω και περισσότερο
       μου λέει ναι κι εμένα περισσότερο αλλά είπα να μην το πω και γελάσαμε

η περίοδος της ισοπέδωσης ήταν αρκετά μεγάλη αλλά μεγαλύτερη ακόμα η φάση της ανάκαμψης
αυτή η συνεχής προσπάθεια να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά
συνοψίσαμε όλα όσα σκεφτόμασταν αυτόν τον καιρό
ήμασταν οι σωστοί άνθρωποι τη σωστή στιγμή

ήταν σαν να σφραγίστηκε αυτή η περίοδος πανηγυρικά πίσω μας
 ο μήνας είχε 9 το χαμε ξεκινήσει από πριν αυτό το αστείο
αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο κλιμακωτά τέλεια περνούσα
όσο τις παρακολουθούσαν να χώνουν ραπς για κονιάματα λάσπη νερό και μονολιθικούς τύπους
και ιστορίες απ'το λύκειο πηγαίναν στο ίδιο σχολείο από μικρές
είχαν πει τα νέα τους ήδη τόσες φορές σήμερα μέχρι να αρχίσει το λάιβ/όσο περπατάγαμε στη βροχή
και περνάγαμε τέλεια από πράγματα που προέκυπταν χωρίς καμία σκοπιμότητα ή χρησιμότητα
ανακατεμένα με πληροφορίες για το διαφωτισμό και το πνεύμα των νόμων που συζητούσε ο νιγηριανός μηχανικός με την Μ



κι ύστερα όταν ήρθαν όλοι αυτοί και κάτσαν μαζί μας έξω στο σκαλάκι
η τύπισσα μου πε ψάχναν κι αυτοί τόσην ώρα
καμιά ελπίδα στη ροτόντα με τέτοια βροχή
της είπα ναι κι εμείς τα ίδια καταλαβαίνω απόλυτα
φαντάζομαι κάτι μπορεί να γίνει
κι ύστερα όταν άρχισε να λέει πόσο δεν με ξέρει  αλλά πόσο εντάξει είμαι
κατάλαβα ότι το εννοούσε όντως αλλά ένιωσα πολύ αμήχανα που δεν μου βγήκε αυθόρμητα
να της πω κι εγώ κάτι αντίστοιχο αλλά την αγκάλιασα όσο πιο σφιχτά για να καλύψω την αμηχανία
ο μεθυσμένος φίλος τους είπε ότι κάτι γίνεται ψήνεται ψηνεται
κι ήμουν έτοιμη να τον αγριοκοιτάξω αλλά μου χάιδεψε το κεφάλι και μαλάκωσα αμέσως
κι ύστερα μουρμούρισε κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαινα έτσι όπως ήταν σκυμμένος και στρίβαμε συνεργατικά το τσιγάρο και με σκάλωσε πάλι μέχρι να μου πει κάτι συμπαθητικό και να με κερδίσει πάλι του πα ότι με τρομάζει λίγο αλλά μετά γίνεται πάλι γλυκός μου πε εγώ σε τρομάζω
του πα μάλλον φταίει που κρύβεται η φάτσα σου κι έκανε τα μαλλιά του πίσω και του πα ααα
μάλιστα σίγουρα έφταιγε αυτό τότε αλλά ήξερα ότι έφταιγε το ότι φαινόταν μεθυσμένος
οπότε έμπαινες σε εγρήγορση γιατί δεν μπορούσες να προβλέψεις τις αντιδράσεις του
και ύστερα μου τριβε τα πόδια όσο το έστριβα και τότε τον εμπιστεύτηκα
γιατί είχε κάτι ειλικρινές αυτό το άγγιγμα που το σώμα μου αναγνώριζε
πήγε να μου ανταλλάξει το δικό του με το δικό μας επειδή ήταν καλύτερο τελικά αποφάσισε να μου το χαρίσει
τακτοποίησε τον καπνό και τα χαρτάκια μου και μου τα δωσε να τα καβατζώσω
και βρέθηκα να πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση κι ένιωθα ότι είχα υποσχεθεί στην τύπισσα ότι θα βοηθούσα
έτσι όταν γύρισα από μέσα που πήγα να βρω το μπουφάν μου
αναγκάστηκα να δώσω ότι είχαμε γιατί δεν ήταν και τίποτα για να το μοιράσω
συμφωνήσαμε ότι θα πήγαινα να κατουρήσω πρώτη και μετά αυτός και θα γυρνάγαμε στο σκαλάκι να το πιούμε αλλά εγώ έμεινα απ΄την άλλη που είχαμε διασπαστεί και προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε η Κ έπαιζε όλη αυτήν την ώρα μ'αυτόν τον περίεργο μεταλλά που μας πρότεινε να πάμε σε κάτι με περίεργο όνομα που υποψιαζόμουν ότι ήταν αυτή η ροκ λέσχη που έχω ακούσει να λένε αλλά είπαμε ότι ήταν του ματς φορ νάου και η Μ με ρώτησε που είναι και της είπαα κοιιταα αυτόοο έεμεινε και μου πε ειιισαιι σοβαρηη γιαατιιι γιατιι είσαι σκατάα αλλά τι να κανα είχα φουσκώσει σαν την κυρία παφ απ΄την αμηχανία να κάνω τα κουμάντα και στην τελική χαλάλι ο μήνας είχε 9