Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

ΤΟ ΚΑΠΩΣ ΣΤΗΣΙΜΟ


ΠΡΑΞΗ 1Η


ενα μεγαλο κεφαλαιο θεματικη ερχεται εχει ηδη σκασει        κατω απ την ομπρελα του βιωματος
(εσβησα ολους τους καταλαθος τονους - συνολικη δαπανη ενεργειας - το χειρωνακτικόο)

αντίο κόσμε που έχω προσδοκίες να
καταλάβεις αυτό ακριβώς που εννοώ (;;)               ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ
                                                                                  (παρακολουθώ την αν
                                                                                  τιληψή μου να μετασχ
                                                                                 ηματίζεται πάλι το πολ
                                                                                                             ιτισμικό πλαίσιο ας πο
                                                                                                           _τα εικονίδια των συνομιλιών στο φέισμπουκ-η ατμόσφαιρα_
                                                                                 ας πούμε (παρένθεση)
εκπέμπω σήμα                                                                               φσσττ σπίρτο και φωτιά
μη ανταποκρίσιμο δίκτυο                                                            (παρένθεση) και φωτιά
                                                                                                        φλογίτσες στον ουρανό το πάσχα
   (        )*                                                                                      ξέρετε τι σημαίνει εξάχνωση ε;
                                                                                                                    σπρώχνει τα γυαλιά στη μύτη
οχι οχι ολα καλα
αυτα που βλεπω εγω δηλαδη
καλα ειναι  γυρω μου
κι ολα πιο απλα
και βηματακια
όλα πιο


κυλάω με το κανό μου στη στιγμή
στρουλιμπουρο                       στρουλιμπουρι



ΠΡΑΞΗ 2Η




(κλικ)
αυτό που έφταιγε σαν να λέμε ήταν μια στιγμή
που γυρνάς πρώτη φορά απ'το πρωί στο σπίτι 
πριν βγεις πάλι σύντομα και λες ωραία 
λίγο χρόνο έχω ας αράξω λίγο έτσι εδώ να κάτσω 
να κάνω κανα τσιγάρο να ρίξω καμια ματιά στο ταβάνι
και λες αααχ αυτή είναι ζωή τώρα είμαι φυσιολογικός άνθρωπος
έτσι με την σχολή μου τις μπιρες μου με τα όλα μου
κι έτσι όπως κάθομαι συνειδητοποιώ ότι μες την μέρα μου κάνω όλα
όσα θα ήθελα να κάνω και αντιμετωπίζω όλα τα άγχη μου περί ζωής
κι ότι όλα αρχίσανε να γίνονται πιο υποφερτά ως και ενδιαφέροντα
έτσι άμα κομμάτιαζα τη ζωή σε μικρές μπουκίτσες
ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣΑΣ ΚΑΛΑ
κλαπκλαπ κλαπ κλαπ κλαπ

(αλλαγή κασέτας)



κι αυτές τις πομπώδης εκφράσεις τις μασουλάω σαν τσιπς
-εννοούσα ποπ κορν-




ΠΡΑΞΗ 3Η





ΠΕΙΝΑΜΕ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ





ΞΑΝΑ







*τι είναι αυτός ο χώρος;

Δεν υπάρχουν σχόλια: