Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ξημνάω

ένα στα γρήγορα πριν φύγω
με κίνδυνο να χάσω το αεροπλάνο

έτσι γιατί πάντα καθυστερώ   τον εαυτό μου     από κεί που που πρέπει να πάω


ένα στα γρήγορα
είναι 12:41 κι όμως μοιάζει ακόμα ξημέρωμα
ίσως φταίει κι η μουσική που ακούω τώρα


ένα στα γρήγορα δεν προλαβαιονω [ετάψ σε λίγη ώρα φεύγω
και θέλβω να πω πωψς νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη για όλους
που νιώθω έτσι σήμερα
κατάφερά να κρατήσω το ξημέρωμα να διαρκέσει για πάντα αο=πό τότε μεχρι τώρα
εγώ που-
κρίμα που θα περιαυτολογήσω τώρα
νιώθω άσχημα μπροστά στην τόση ευγνωμοσύνη που νιώθω να μικλάω για τν εαυτό μου τόσες ώψρες
εγώ που
ξέρετε πόσο τα μισώ τα κξημερώματα

νιώθω ευγνωμοσύνη και για σένα ποθ ,μολις εμφανιστηκε το ονομά σουθ να εισερχετε στο σκαιπ 12¨46


επίσης     αλφα      γιατί με διέγραψες από το σκαιπ ειναι τοσο κριμα



όλα θα ναι διαφορετικά απο δω και πέρα
αυτό ήθελα να πω
ευχαριστώ έχω αργησει αφόρητα

Δεν υπάρχουν σχόλια: