Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

bluebear 349
λέω στον εαυτό μου δεν πειράζει
αφού δεν πειράζει τίποτα
και λούζω τα μαλλιά μου 
και τρίβω το σώμα μου
κι είμαι πάλι καθαρή
κι έτοιμη να βγω στον κόσμο
κι έπειτα βγαίνω κι ο κόσμος με στενεύει κάπως
αλλά περπατάω 
πηγαίνω μέχρι τη λέσχη 
τρώω ψεύτικες μανιταρόσουπες και σπανακόριζα
παίρνω και μήλο 
παρόλο που το σιχαίνομαι κι αυτό πλέον
βλέπω συνομήλικούς μου πολλούς
όλοι πολύ φυσιολογικοί
κι ύστερα και φίλους και πιο φίλους
κι όλοι περιμένουν από μένα να είμαι εγώ
και δεν τους απογοητεύω 
καταναλώνω την ενέργεια που δικαιούνται
γιατί είναι φίλοι μου και τους το οφείλω
κι ύστερα σκορπιζόμαστε πάλι
και πηγαίνει ο καθένας σπίτι του
κι εκεί δεν είναι κανένας να περιμένει κάτι από μένα
και δεν ξέρω τι κάνω
μόνο αναρωτιέμαι πότε άρχισαν να γίνονται όλα τόσο δύσκολα
αλλά δεν πειράζει
ξέρω πως θα μου περάσει
γιαυτό λούζω τα μαλλιά μου και πέφτω για ύπνο

2 σχόλια:

Μελίνα Ν. είπε...

(!)

Αυτό.

Μ.

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αχ να ξερες πόσο σε καταλαβαίνω. πόσο εντελώς.