Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

μέχρι να ξημερώσει θα μου σαι αδιάφορος

asanser 080
asanser 079
ελάχιστο φως μπαίνει απ'τα πατζούρια
τόσο όσο για να διακρίνεις τις φιγούρες μας στο ασπρόμαυρο δωμάτιο
τα ρούχα μου είναι πεταμένα παντού
το ίδιο και τα σκουπίδια της προηγούμενης νύχτας
το ταβάνι μοιάζει να ψήλωσε 
κι εμείς να πατικωθήκαμε ανακατεμένοι με τα σκεπάσματα στο πάτωμα
έξω ακούγεται να βρέχει
δεν έχουμε ιδέα τι ώρα είναι
δεν θέλω να ξυπνήσω
κουλουριάζεσαι δίπλα μου 
με φωνάζεις με τον τρόπο σου να ξυπνήσω
γραπώνομαι από το ταβάνι 
δεν θέλω να ξυπνήσω εκεί κάτω μαζί σου
προσπαθείς να με πιάσεις
με τραβάς κάτω
σου ξεγλιστράω
με ξαναπιάνεις και με ξανατραβάς 
πέφτω με δύναμη στο στρώμα
σηκώνω τα χέρια μου να ανέβω πάλι
μου καρφώνεις τα πόδια στο κρεβάτι.

να μείνω εκεί μαζί σου.


3 σχόλια:

Dear e-diary είπε...

Σε διαβάζω αλλά δεν εχω σχολιάσει ξανά. Κοριτσάκι μου έχεις απίστευο ταλέντο...

Χαίρομαι να σε διαβάζω...

χαμένη σε ένα ατέρμονο όνειρο είπε...

κι εγώ νόμιζα πως ίσως υπάρχει κάποιος που γράφει πιο όμορφα από σένα..

K είπε...

ναι αλλά μετά?
τι γίνεται μετά??